I OZ 333/23

Dnia 24 sierpnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wr 1032/22 o odrzuceniu – w części dotyczącej P. Z. – skargi o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2022r., sygn. akt II SAB/Wr 70/21 w sprawie ze skargi G. Z. i P. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ś. w przedmiocie przywrócenia terminu do udzielenia bonifikaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 24 marca 2023 r., sygn. akt II SAB/Wr 1032/22, odrzucił – w części dotyczącej P. Z. – skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lutego 2022r., sygn. akt II SAB/Wr 70/21, w sprawie ze skargi G. Z. i P. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta Miasta Ś. w przedmiocie przywrócenia terminu do udzielenia bonifikaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. Sąd wskazał, że w dniu 25 lipca 2022 r. G. Z. i P. Z. wnieśli w formie elektronicznej skargę o wznowienie w/w postępowania sądowego. Skarga opatrzona została podpisem elektronicznym przez Z. Z. Treść pisma zawierającego skargę obejmowała również pełnomocnictwo udzielone Z. Z. przez P. Z. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 28 lipca 2022 r. wezwano Z. Z. do usunięcia – w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu P. Z. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wezwanie zawierało wyjaśnienie, że pełnomocnictwo należy przedłożyć do akt sprawy, której skarga dotyczy, Sąd zaś nie może uwzględnić pełnomocnictwa złożonego wraz z inną skargą. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, Z. Z. przesłał do Sądu pismo z dnia 8 września 2022 r., w treści którego wniósł o wyjaśnienie zawartego w zarządzeniu z dnia 28 lipca 2022 r. sformułowania dotyczącego wymogu przedłożenia pełnomocnictwa do akt sprawy, której skarga dotyczy, ponieważ Sąd nie może uwzględnić pełnomocnictwa złożonego wraz z inną skargą. Z. Z. zwrócił się o podanie podstawy prawnej powyższej tezy. Sąd podał, że ponadto, powołując się na treść art. 37 § 1 ustawy z 30 sierpnia.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) wskazał, że z pierwszą czynnością procesową pełnomocnictwo zostało wniesione, natomiast wskazując na art. 39 p.p.s.a. zauważył, że przepis ten odnosi się do spraw w liczbie mnogiej. Sąd I instancji zaznaczył, że do czasu wydania przedmiotowego postanowienia z dnia 24 marca 2023 r. nie został uzupełniony wskazany w w/w wezwaniu brak formalny skargi w zakresie przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego przez P. Z. Sąd zgodził się z twierdzeniem zawartym w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z mocy prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Sąd zaznaczył jednak, że w niniejszej sprawie problemem nie jest wykładnia powyższego przepisu lecz okoliczność, że w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2022 r., sygn. akt II SAB/Wr 70/21, brak jest pełnomocnictwa umocowującego Z. Z. do działania w imieniu P.Z. Sąd podał, że informacja znajdująca się w zarządzeniu z dnia 28 lipca 2022 r. odnosiła się ogólnie do licznych spraw zawisłych przed WSA we Wrocławiu, w których w imieniu G. .Z. i P. Z., występuje jako pełnomocnik Z. Z. Nie dotyczy to jednak sprawy o sygn. akt II SAB/Wr 70/21. Przedstawiając powody odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w części dotyczącej P. Z., Sąd wskazał, że w związku z odesłaniem zawartym w art. 276 p.p.s.a., skargę o wznowienie należy traktować jako pismo procesowe inicjujące postępowanie, analogicznie jak skargę z art. 50 p.p.s.a. Skarga o wznowienie postępowania jest jednocześnie pismem strony w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. i powinna odpowiadać wymogom określonym w art. 46 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednym z warunków formalnych pisma procesowego, w tym skargi o wznowienie postępowania (art. 57 § 1 p.p.s.a.) jest obowiązek dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu, jeżeli pismo to składa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Wynika to z art. 37 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub jego wierzytelny odpis. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd I instancji wskazał, że objęte treścią skargi o wznowienie postępowania pełnomocnictwo udzielone przez P. Z. dla Z. Z. nie zawierało podpisu mocodawcy. W związku z tym do pełnomocnika skierowano wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie prawidłowo sporządzonego pełnomocnictwa, zgodnego z art. 35 oraz art. 37 p.p.s.a. Powyższe wezwanie wraz z pouczeniem o treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi w dniu 5 września 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał z dniem 12 września 2022 r. Pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia, pełnomocnik w zakreślonym przez Sąd terminie nie dopełnił nałożonych na niego obowiązków procesowych. Wobec tego Sąd stwierdził, że brak formalny skargi nie został usunięty w wyznaczonym terminie, a w konsekwencji ziściła się przesłanka do jej odrzucenia. Na w/w postanowienie zażalenie złożył Z. Z. w imieniu P. Z. wyrażając swoje niezadowolenie z zapadłego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z regulacją art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 37 § 1 i art. 46 § 3 omawianej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedochowanie wskazanych wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 p.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takich braków obliguje sąd do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 46 § 3 p.p.s.a., mającym w odniesieniu do zażalenia odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 197 § 2 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W niniejszej sprawie, pomimo wezwania Sądu, nie przedłożono podpisanego pełnomocnictwa udzielonego przez P. Z. dla Z. Z. Należy zwrócić uwagę, że w toku niniejszego postępowania zażaleniowego Z. Z. również został wezwany do złożenia pełnomocnictwa, któremu to wezwaniu sprostał w piśmie z dnia 13 kwietnia 2023 r., w którym to piśmie P. Z. upoważnił go do reprezentowania jego interesów w sprawach przed WSA we Wrocławiu. Wobec tego należy uznać, że niniejsze zażalenie zostało złożone przez uprawniony podmiot. Natomiast nie zostało w terminie wykonane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 28 lipca 2022 r., którym wezwano Z. Z. do usunięcia – w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych skargi o wznowienie postępowania – poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu P. Z. Przedmiotowe wezwanie zostało bowiem skutecznie doręczone Z. Z. w dniu 5 września 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do jego wykonania bezskutecznie upłynął z dniem 12 września 2022 r. Pomimo jednak prawidłowego pouczenia Z. Z. o skutkach niezastosowania się w terminie do wezwania Sądu (odrzucenie skargi), nie wykonał on w terminie tego zarządzenia i nie przedłożył w terminie stosownego pełnomocnictwa. Powyższe oznacza to, że na dzień złożenia skargi o wznowienie postępowania, Z. Z. nie legitymował się stosownym pełnomocnictwem do dokonania tej czynności w imieniu P. Z. Zatem prawidłowo Sąd I instancji skargę tę odrzucił. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.