I OZ 246/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 1039/23 o odrzuceniu skargi R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 września 2023 r. nr [...] w przedmiocie dodatku węglowego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2024 r., sygn. akt II SA/Lu 1039/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę R. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 13 września 2023 r. w przedmiocie dodatku węglowego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wniesiona przez skarżącą skarga nie została przez stronę podpisana. W związku z powyższym skarżąca została wezwana, w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja zawierająca powyższe wezwanie, pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 1 i 11 grudnia 2023 r., nie została przez skarżącą podjęta w terminie i w konsekwencji została zwrócona do Sądu, a następnie pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 15 grudnia 2023 r. - stosownie do art. 73 § 4 P.p.s.a. W tej sytuacji termin do uzupełniania braku formalnego skargi upływał w dniu 22 grudnia 2023 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, albowiem skarżąca nie wykonała nałożonego obowiązku. Powyższa okoliczność, w ocenie Sądu, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, czyniąc koniecznym jej odrzucenie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia oraz w piśmie z dnia 2 lutego 2024 r., stanowiącym uzupełnienie ww. zażalenia, skarżąca wskazywała na swój podeszły wiek i stan zdrowia, który uniemożliwił odbiór korespondencji kierowanej przez Sąd, a także zwróciła uwagę na okoliczności związane z reprezentowaniem skarżącej przez jej zięcia – R. K. skutkujące uchybieniem terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie – w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – skutkuje jej odrzuceniem, zostały określone w art. 57 § 1 tej ustawy. Zgodnie z nim, skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a ponadto powinna czynić zadość wymaganiom dla każdego pisma w postępowaniu sądowym – przewidzianym w art. 46 P.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z tych względów właściwie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 listopada 2023 r. skarżąca została wezwana do podpisania skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka pocztowa zawierająca przedmiotowe wezwanie została wysłana na adres zamieszkania skarżącej wskazany w skardze i nie została podjęta, pomimo dwukrotnego jej awizowania. Pierwsze awizo miało miejsce w dniu 1 grudnia 2023 r., powtórne w dniu 11 grudnia 2023 r., dlatego też, stosownie do treści art. 73 P.p.s.a., skutek doręczenia wezwania nastąpił z upływem 15 grudnia 2023 r. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 23 listopada 2023 r. skarga nie została podpisana, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do jej odrzucenia wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Odnosząc się do argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że okoliczności związane z ewentualnym brakiem winy strony w uchybieniu terminu nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący podstawę odrzucenia skargi nie uzależnia bowiem w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę w uchybieniu terminu. Podnoszone przez skarżącą okoliczności będą natomiast przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w odrębnym postępowaniu incydentalnym, wobec wystąpienia przez stronę z wnioskiem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.