I OZ 224/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno, po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt III SAB/Lu 9/14 o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia w sprawie ze skargi J. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w Biłgoraju w przedmiocie wydania decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 14 stycznia 2015 r., III SAB/Lu 9/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia w sprawie z jego skargi na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oddział w Biłgoraju w przedmiocie wydania decyzji. W toku postępowania, postanowieniem z 9 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. H. wskazując, że sprawa, w której została złożona skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wnioskiem który został złożony w Sądzie I instancji 17 lipca 2014 r., skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek skarżącego o ustanowienie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a postanowieniem z 5 lutego 2015 r., I OZ 72/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z 26 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie trzech referendarzy sądowych. W zażaleniu na to postanowienie, skarżący zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów zażalenia. Postanowieniem z 14 stycznia 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w zakresie wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia opłaty od zażalenia. Sąd wskazał, że przedmiotowa sprawa należy do kategorii szeroko rozumianych ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie ma obowiązku uiszczania kosztów. Dlatego też, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy jest bezprzedmiotowy. Postanowieniem z 5 lutego 2015 r., I OZ 73/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o wyłączenie referendarzy sądowych. Pismem z 27 stycznia 2015 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z 14 stycznia 2015 r. o umorzeniu postępowania w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie może odnieść zamierzonego skutku. Jak słusznie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, nie ma wątpliwości, że skarga J. H. dotyczyła sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych (art. 239 pkt 1 lit. e p.p.s.a.). Okoliczność, że akurat te sprawy nie podlegają kognicji sądów administracyjnych a sądu powszechnego, co zostało przesądzone w prawomocnym postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 9 kwietnia 2014 r., nie zmienia kwalifikacji tej sprawy, jako sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych (podobnie zob. post. NSA z 24 października 2013 r., I OZ 904/13). Skoro skarżący nie ma obowiązku uiszczania żadnych kosztów sądowych, to postępowanie w sprawie zwolnienia od kosztów sądowych, obejmujących zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia, jest bezprzedmiotowe, a więc powinno być umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.