I OZ 1750/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt II SA/Wr 200/11 o odrzuceniu zażalenia D.W. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 lipca 2015 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia z urzędu nieważności postępowania postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 17 września 2015 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie D.W. na postanowienie tego Sądu z dnia 29 lipca 2015 r., o odrzuceniu skargi kasacyjnej strony od wyroku z dnia 22 kwietnia 2015 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skarżąca, mimo pouczenia, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie odrzucające jej skargę kasacyjną, tym samym naruszyła nakaz wynikający z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a", zgodnie z którym zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Sąd stwierdził, iż zażalenie podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 i art. 197 § 2 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 17 września 2015 r. wnieśli D. i M.W. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Art. 194 § 4 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, iż zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. D.W., pomimo pouczenia udzielonego jej przez Sąd I instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 lipca 2015 r., którym odrzucona została skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca była adwokatem lub radcą prawnym, ani którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 P.p.s.a. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, iż zażalenie skarżącej było niedopuszczalnym, zaś postanowienie o jego odrzuceniu odpowiada prawu. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.