I OZ 124/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Niczyporuk po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1529/24 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 20 maja 2024 r. nr KOC/2771/Go/24 w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić Z. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia.

Postanowieniem z dnia 12 grudnia 2025 r., sygn. akt I SA/Wa 1529/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "Sąd I instancji"), na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w punkcie 1 odrzucił skargę kasacyjną Z. S. (dalej: "Skarżąca"), natomiast w punkcie 2 postanowił zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Z. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji stwierdził, że wyrok z dnia 5 września 2025 r. wraz z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek pełnomocnika Skarżącej doręczono mu 20 październik 2025 r. W związku z tym termin na wniesienie skargi kasacyjnej od powyższego wyroku dla pełnomocnika Skarżącej upłynął 19 listopada 2025 r. Tym samym, zdaniem Sądu I instancji, oznacza to, że skarga kasacyjna z 3 grudnia 2025 r. została wniesiona z uchybieniem terminu i należało ją odrzucić. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła Skarżąca. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie: 1. art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu nieprawidłowej daty, tj. 20 października 2025 r. doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej odpisu wyroku, a w konsekwencji błędne ustalenie początku biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku, co miało wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, gdyż skutkowało błędnym ustaleniem terminu na wniesienie skargi kasacyjnej, podczas gdy data 20 października 2025 r. była datą pierwszego awiza korespondencji zawierającej odpis ww. wyroku z uzasadnieniem, zaś korespondencja została doręczona (odebrana w placówce pocztowej) - 3 listopada 2025 r.; 2. art. 178 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi kasacyjnej jako wniesionej po terminie, w sytuacji, gdy skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Wobec powyższego Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie skargi kasacyjnej do dalszego procedowania, a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów wskazujących na rzeczywistą datę doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej odpisu wyroku, których złożenie stało się konieczne na tym etapie postępowania, a to: a) kopii koperty, w której Sąd I instancji wysłał do pełnomocnika Skarżącej – adwokata P. K. korespondencję w sprawie I SA/Wa 1529/24, zawierającą odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem, opatrzoną stemplami i adnotacjami operatora pocztowego i numerem przesyłki poleconej [...]; b) wydruku z systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego dotyczącej przesyłki poleconej o numerze [...], wskazujących na następujące fakty: - nadanie przez Sąd I instancji do adwokata P. K. korespondencji w sprawie I SA/Wa 1529/24, zawierającej odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem, 16 października 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego, numer przesyłki [...]; - podjęcie pierwszej (nieskutecznej) próby doręczenia ww. przesyłki 20 października 2025 r., awizowania ww. przesyłki 20 października 2025 r. i pozostawienia jej do odbioru w placówce pocztowej [...]; - odbioru ww. przesyłki w urzędzie pocztowym 3 listopada 2025 r., tj. doręczenia tej przesyłki pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 listopada 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Pełnomocnik Skarżącej słusznie zarzuca w zażaleniu naruszenie przez Sąd I instancji przepisów postępowania, tj. art. 177 § 1 i 178 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym m.in. skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie Sąd I instancji stwierdził, że skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, ponieważ odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej 20 października 2025 r. Co istotnie wynika to z akt sądowych sprawy, a mianowicie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki skierowanej do pełnomocnika Skarżącej (k.98 akt sądowych), gdzie w dwóch miejscach wpisano odręcznie powyższą datę wraz z podpisami osoby kwitującej – D. Z. oraz ze wskazaniem, że jest ona pracownikiem kancelarii. Dokonując takich ustaleń, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, na tym etapie postępowania sądowego, a więc przed wpłynięciem niniejszego zażalenia – Sąd I instancji nie mógł mieć jakichkolwiek wątpliwości, co do tego, w jakiej dacie został doręczony pełnomocnikowi odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Jednakże wątpliwości tych Sąd I instancji powinien nabrać po otrzymaniu niniejszego zażalenia i rozważyć uchylenie zaskarżonego postanowienia. Tym bardziej, że sędzia sprawozdawca nie znajdując podstaw do zastosowania art. 195 § 2 i 3 p.p.s.a. – zarządzeniem z 12 lutego 2026 r. polecił nadać dalszy bieg przedmiotowemu zażaleniu. W tych okolicznościach faktycznych, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodzić się zatem należy ze Skarżącą, że data 20 października 2025 r., którą to datę Sąd I instancji przyjął za datę doręczenia pełnomocnikowi Skarżącej odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem - jest w rzeczywistości datą pierwszego awiza ww. przesyłki, którą to pracownik kancelarii własnoręcznie wpisał na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wprowadzając tym samym Sąd I instancji w błąd. Jak bowiem wynika z dokumentów załączonych do niniejszego zażalenia, tj. z kopii koperty, w której Sąd I instancji wysłał do pełnomocnika Skarżącej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz z wydruku z systemu śledzenia przesyłek operatora pocztowego dotyczącej przesyłki poleconej o nr [...] wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi Skarżącej 3 listopada 2025 r. Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że skoro odpis wyroku wraz z uzasadnieniem faktycznie został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej 3 listopada 2025 r., to złożona 3 grudnia 2025 r. skarga kasacyjna Skarżącej wniesiona została w terminie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od zażalenia (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od 5 listopada 2025 r., nadanym przez art. 1 pkt 6 i art. 2 ustawy z dnia 12 września 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r. poz. 1427).