I OZ 111/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Ol 41/26 w sprawie ze skargi A.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia 3 grudnia 2025 r., nr SKO.81.431.2025 w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek w postanowieniu o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania specjalnego zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 13 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Ol 41/26 odrzucił skargę A.W. (dalej: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z 3 grudnia 2025 r., nr SKO.81.431.2025, którym utrzymano w mocy postanowienie z 29 października 2025 r., SKO.81.351.2025 o sprostowaniu z urzędu oczywistych omyłek w postanowieniu Kolegium z 22 września 2025 r., SKO.81.351.2025. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wyjaśnił, że skarżąca, mimo skierowanego do niej i prawidłowo doręczonego wezwania, nie uzupełniła braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL. Ta okoliczność, z uwagi na treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) skutkowała odrzuceniem skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz rozpoznanie skargi, odnosząc się do podstaw wydania zaskarżonego postanowienia organu oraz wskazując, że pozostawienie sprawy bez rozstrzygnięcia jest działaniem na jej szkodę. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje: Zażalenie nie mogło być uwzględnione. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Akta sprawy potwierdzają, że pismem z 27 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pismo to zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania (k. 11 akt), zaś odbiór wezwania skarżąca poświadczyła własnoręcznym podpisem w dniu 29 stycznia 2026 r. (k. 13 akt). Nie jest w sprawie sporne, że skarżąca braku formalnego skargi nie uzupełniła. We wniesionym zażaleniu skarżącą nie wskazuje, aby brak formalny skargi został przez nią uzupełniony. Akta nie zawierają żadnego pisma, w którym wskazany byłby numer PESEL. Po doręczeniu wezwania, skarżąca złożyła w Sądzie pismo, w którym zażądała natychmiastowego podjęcia działań celem spowodowania zaprzestania naruszania prawa przez Kolegium, jednak także to pismo nie zostało opatrzone numerem PESEL skarżącej. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W takich okolicznościach sprawy nie ma podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia. Prawidłowo Sąd I instancji stwierdził, że brak formalny skargi uniemożliwiał jej rozpoznanie. Przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nakazuje Sądowi odrzucenie skargi, w sytuacji, gdy nie uzupełniono, pomimo wezwania, braku formalnego skargi. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił.