I OZ 1014/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 1 dnia października 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 332/14 o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 332/14 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 332/14 oddalił skargę J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wyrok wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 lipca 2014 r. W dniu 18 sierpnia 2014 r. skarżąca kasacyjnie wniosła skargę kasacyjną nadając ją na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w dniu 22 sierpnia 2014 r. przesłał ww. pismo procesowe do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, odrzucając postanowieniem z dnia 1 października 2014 r. ww. skargę kasacyjną stwierdził, że została ona wniesiona po upływie terminu zakreślonego do dokonania tej czynności. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd Wojewódzki wskazał, że – w świetle art. 173 § 1 i art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t .j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", termin do wniesienia skargi kasacyjnej mijał w dniu 18 sierpnia 2014 r. i najpóźniej w tej dacie powinna ona była zostać nadana na adres Sądu, który wydał wyrok. Złożenie przez J. P. skargi kasacyjnej w dniu 18 sierpnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, powodowało jednak, że datą jej faktycznego wniesienia była data jej nadania przez ten Sąd Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku, tj. dzień 22 sierpnia 2014 r. J. P. w złożonym na powyższe postanowienie zażaleniu, kwestionując jego prawidłowość, zarzuciła Sądowi Wojewódzkiemu naruszenie art. 54 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 83 § 3 P.p.s.a. oraz art. 173 § 1 P.p.s.a. oraz pominięcie art. 45 P.p.s.a. poprzez przyjęcie, że termin wniesienia skargi kasacyjnej wyznacza się według daty wniesienia (nadania) na adres właściwego sądu administracyjnego (tego, który wydał kwestionowany przez stronę wyrok), a w tym przypadku za datę złożenia skargi została uznana data nadania skargi przesłanej na adres sądu właściwego, pomimo, że art. 83 § 3 P.p.s.a. takiego warunku nie przewiduje, a zatem decydującym jest data złożenia pisma w polskiej placówce pocztowej oraz treść złożonego pisma, w tym przypadku dane zawarte w skardze kasacyjnej, w tym zawierające dane sądu do którego kierowana jest skarga oraz sądu za pośrednictwem którego skarga jest wnoszona, które w niniejszej skardze zostały określone prawidłowo. Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z treści ww. przepisu wynika, zatem, że skuteczne wniesienie skargi kasacyjnej uzależnione jest o dokonania tej czynności nie tylko w zakreślonym w tym przepisie terminie, lecz również przed sądem który wydał zaskarżone orzeczenie. W niniejszej sprawie doręczenie skarżącej wyroku z uzasadnieniem nastąpiło dnia 18 lipca 2014 r., w związku z czym termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 18 sierpnia 2014 r. Skarżąca wprawdzie nadała skargę kasacyjną w ostatnim dniu ww. terminu, lecz adresatem zawierającej ją przesyłki był sąd niewłaściwy, tj. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Nie można w związku z tym uznać, że w tej dacie owa skarga kasacyjna została skutecznie wniesiona. Datą wniesienia ww. skargi kasacyjnej jest bowiem dzień, w którym przesyłkę tą przekazano sądowi właściwemu, a więc dzień 22 sierpnia 2014 r. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił ją jako wniesioną po upływie terminu zakreślonego w art. 177 § 1 P.p.s.a. Bezzasadne przy tym skarżąca opiera zasadność wniesionego przez siebie zażalenia na art. 83 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oddanie pisma we wskazanej placówce pocztowej, jest bowiem równoznaczne z wniesieniem go do sądu wskazanego przez nadawcę, który nie musi być sądem właściwym – w rozumieniu art. 177 § 1 P.p.s.a. Poza tym przekazanie skargi kasacyjnej w taki sposób, choć brak jest w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi szczegółowych uregulowań określających formę dokonania tej czynności, nie wyłącza obowiązku uwzględnienia zarówno przez skarżącą, korzystającą z tej formy złożenia pisma procesowego, jak również przez sąd oceniający terminowość jego złożenia, przepisów szczególnych regulujących kwestię wniesienia takiego pisma za pośrednictwem operatora, które może zasadniczo nastąpić w formie przesyłki pocztowej (listu) opatrzonej w dane adresata, których treścią, o ile są one wystarczające do dokonania doręczenia, operator jest związany. To zatem dane adresata wskazane na przesyłce zawierającej skargę kasacyjną decydowały komu została ona doręczona, nie zaś dane uwidocznione na tym piśmie procesowym. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.