I OZ 996/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1203/13 odmawiające podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia umorzyć postępowanie zażaleniowe

Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1203/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej też jako p.p.s.a.) zawiesił postępowanie sądowe ze skargi D.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego – do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym na skutek pytania prawnego WSA w Poznaniu zadanego w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 a dotyczącego zgodności z Konstytucją RP art. 16a ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw - Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992 ze zm. Sąd wskazał, że kwestia konstytucyjności art. 16a cytowanej ustawy ma doniosłe znaczenie, gdyż przepis ten został wskazany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia objętego skargą D. J. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1203/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie (na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., art. 128 § 1 pkt 4 i art. 131 p.p.s.a) wobec tego, że do dnia wydania niniejszego postanowienia Trybunał Konstytucyjny nie wypowiedział się w zakresie wyżej wskazanego zagadnienia prawnego. W zażaleniu na powyższe postanowienie D.J. wskazała, że w okresie od dnia złożenia wniosku o specjalny zasiłek opiekuńczy do dnia zwieszonego postępowania zmieniły się przepisy przywracające opiekunom osób niepełnosprawnych zabrane świadczenie pielęgnacyjne, a Sąd powinien dążyć do jak najszybszego i korzystnego dla skarżącej załatwienia sprawy. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i ponowne rozpoznanie sprawy oraz przywrócenie prawa do bezprawnie zabranego świadczenia pielęgnacyjnego. Postanowieniem WSA w Poznaniu z dnia 19 października 2009 r. na podstawie art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podjęte zostało postępowanie sądowe zawieszone powyższym postanowieniem z tego powodu, że Trybunał Konstytucyjny w dniu [...] lipca 2014 r. wydał postanowienie umarzające postępowanie w sprawie [...] z w/w pytania prawnego WSA w Poznaniu zadanego w sprawie II SA/Po 1026/13. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie zażaleniowe podlega umorzeniu. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) Sąd umorzy postępowanie, gdy stało się ono, z innych przyczyn niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2, bezprzedmiotowe. Skoro w dniu 5 sierpnia 2014 r. na skutek postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postępowanie sądowe zostało w sprawie podjęte to uznać należało, że bezprzedmiotowe stało się niniejsze postępowanie zażaleniowe. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 i art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie zażaleniowe.