I OW 38/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Starosty Powiatu Iławskiego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Starostą Powiatu Iławskiego a Prezydentem Miasta Torunia w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego A. U. przebywającego w rodzinie zastępczej postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość.

Wnioskiem z 30 stycznia 2023 r. Starosta Powiatu Iławskiego wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego "o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego" pomiędzy Starostą Powiatu Iławskiego a Prezydentem Miasta Torunia w przedmiocie wskazania organu właściwego do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego A. U. przebywającego w rodzinie zastępczej. Pismem z 6 kwietnia 2023 r., stanowiącym odpowiedź na powyższy wniosek, Prezydent Miasta Torunia złożył oświadczenie o uznaniu się za organ właściwy w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm. – dalej: "ppsa", "ustawa"), Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory kompetencyjne i spory o właściwość, o których mowa w art. 4 ustawy. Z powyższego wynika, że sporem o właściwość pomiędzy organami administracji publicznej jest obiektywnie istniejąca sytuacja prawna, w której pomiędzy tymi organami zachodzi rozbieżność poglądów co do zakresu ich działania - w tym przede wszystkim, co do upoważnienia do rozpatrzenia i rozstrzygnięcia tej samej sprawy administracyjnej (vide np.: postanowienia NSA z: 4 grudnia 2020 r., I OW 174/20, 22 czerwca 2021 r., I OW 319/20, z 10 marca 2022 r., I OW 194/21). W tej sytuacji uznanie się przez jeden z organów za właściwy powoduje, że spór o właściwość w sprawie traci swoją aktualność i w konsekwencji nie może zostać rozstrzygnięty przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 64 § 3 ppsa, powyższa norma ma odpowiednie zastosowanie do postępowania wszczętego wnioskiem. Wobec złożonego przez Prezydenta Miasta Torunia, reprezentowanego przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Toruniu, oświadczenia z 6 kwietnia 2023 r. o uznaniu się za organ właściwy do ponoszenia wydatków na opiekę i wychowanie małoletniego A. U. przebywającego w rodzinie zastępczej, spór o właściwość pomiędzy Starostą Powiatu Iławskiego a Prezydentem Miasta Torunia traci swoją aktualność, a zatem postępowanie w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe. W tej sytuacji uznać należało, że zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ppsa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa, orzekł jak w sentencji.