I OW 120/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta K. a Prezydentem Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.S. o przyznanie zasiłku celowego i okresowego postanawia: odrzucić wniosek.

Wnioskiem z 22 kwietnia 2024 r. K.S. (dalej także: "wnioskodawczyni") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem Miasta K.G. a Prezydentem Miasta W. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku K.S. o przyznanie zasiłku celowego i okresowego. Postanowieniem z 9 maja 2024 r. sygn. akt IV SO/Wr 18/24 Sąd Wojewódzki stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Izby Ogólnoadministracyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2024 r., pismem z 20 czerwca 2024 r. wezwano wnioskodawczynię na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 15 § 2, art. 64 § 3 i art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "ppsa") do uzupełnienia braku formalnego wniosku, poprzez wskazanie numeru PESEL - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę której braków nie uzupełniono w terminie. Stosownie do art. 64 § 3 ppsa do wniosku inicjującego postępowanie przed sądem, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Takim wnioskiem jest wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. Wezwanie z 20 czerwca 2024 r. zostało doręczone wnioskodawczyni 27 czerwca 2024 r. Termin na uzupełnienie braku wniosku upłynął bezskutecznie 4 lipca 2024 r., wnioskodawczyni nie uzupełniła braku. W tej sytuacji wniosek podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 193 ppsa i dlatego orzeczono jak w postanowieniu.