I OW 117/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Burmistrza D. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem D. a Prezydentem m. st. Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.D. o przyznanie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wnioskiem z 26 czerwca 2025 r. Burmistrz D. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy nim a Prezydentem m.st. Warszawy w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku A.D. o przyznanie zasiłku stałego. W odpowiedzi na wniosek z 18 sierpnia 2025 r. Prezydent m.st. Warszawy uznał swoją właściwość w sprawie, wnosząc o wskazanie jego jako organu właściwego miejscowo do rozpoznania wniosku A.D. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wobec uznania swojej właściwości przez Prezydenta m.st. Warszawy spór o właściwość pomiędzy tym organem a Burmistrzem D. nie istnieje, a zatem postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia wskazanego sporu jest bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.. dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a. powyższa norma ma zastosowanie również do postępowań wszczętych na skutek wniosku o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie. Nie orzeczono o zwrocie wpisu, ponieważ wnioskodawca nie cofnął wniosku (a contrario do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).