I OSK 493/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku I. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "I. " w G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "I. " w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2021 r. sygn. akt I SA/Wa 310/21 w sprawie ze skargi I. K. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "I. " w G. na decyzję Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary za prowadzenie domu opieki społecznej bez wymaganego zezwolenia postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Minister Rodziny i Polityki Społecznej decyzją z [...] listopada 2020 r, nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] nakładającą na I. K. prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą "I. " w G. (dalej: skarżąca) karę pieniężną w wysokości 20 000 zł za prowadzenie bez zezwolenia placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, w której przebywa więcej niż dziesięć osób. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania. Postanowieniem z 16 marca 2021 r., I SA/Wa 310/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z 16 czerwca 2021 r., I SA/Wa 310/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił powyższą skargę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, instytucja ta znajduje również zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym. Stosownie zaś do treści art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Przy czym podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji organu II instancji oznacza, że decyzja organu I instancji, jako nieostateczna, również nie może być wykonana (zob. postanowienie NSA: z 6 kwietnia 2017 r., II OSK 689/17; z 22 marca 2017 r., I OSK 494/17). A zatem w sprawie ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji nadal trwa (zob. postanowienie NSA z 21 stycznia 2016 r., II OSK 41/16). Z akt niniejszej sprawy wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 marca 2021 r. Postanowienie to na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje w mocy. Pomimo bowiem, że po jego wydaniu Sąd I instancji wyrokiem 16 czerwca 2021 r. oddalił skargę skarżącej, wyrok ten nie uprawomocnił się, ponieważ została złożona od niego skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpoznana. Tym samym, mając na uwadze treść art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a., skoro wykonanie zaskarżonej decyzji pozostaje wstrzymane do czasu uprawomocnienia się wydanego w sprawie wyroku oddalającego skargę, to nie można mówić o istniejącym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub możliwości spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.). Ochrona tymczasowa udzielona przez Sąd I instancji pozostaje w mocy, także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Zwrócić jednocześnie należy uwagę, że fakt udzielenia pozostającej w mocy ochrony tymczasowej na wcześniejszym etapie postępowania sądowego w istocie świadczy też o bezprzedmiotowości wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie zachodzą jednak przesłanki do umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Bezprzedmiotowość wniosku istniała już bowiem w chwili jego wniesienia, a ponadto umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.). Postępowanie o ochronę tymczasową jest natomiast postępowaniem wpadkowym, zatem wniosek w tym przedmiocie nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie. Mając powyższe na uwadze, nie ma też podstaw do odrzucenia wniosku, bowiem nie można mówić o jego niedopuszczalności w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W konsekwencji, skoro w przedstawionym stanie faktycznym i prawnym sprawy brak istnienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.