I OSK 1942/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1827/16 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie nabycia nieruchomości z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez województwo postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 28 marca 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1827/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r., utrzymującą w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego wydaną w przedmiocie nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Województwo Mazowieckie prawa własności nieruchomości należącej do skarżącej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. G., zawierając we wniesionym środku zaskarżenia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. M. G. wprawdzie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jednak nie podała podstawy swojego wniosku – nie wskazała czy związany jest on z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy z trudnymi do odwrócenia skutkami. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca w żaden sposób nie odniosła się do przedmiotowego wniosku. W świetle powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien wskazywać podstawę wstrzymania oraz być należycie uzasadniony, bowiem wykazanie przesłanek wstrzymania spoczywa na stronie. W niniejszej sprawie skarżąca pominęła ww. niezbędne elementy wniosku, w związku z czym de facto nie pozwoliła Sądowi na jego rozpoznanie. Mając powyższe na uwadze, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że w sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.