I GZ 78/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 grudnia 2025 r. sygn. akt I SA/Rz 515/25 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi D. L. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 27 sierpnia 2025 r. nr 9009-2025-001279 w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego postanawia oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarządzeniem z 22 grudnia 2025 r. wezwał D. L. (dalej zwaną: skarżącą) do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej przez nią skargi na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z 27 sierpnia 2025 r. w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego, w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535; powoływanego dalej jako: rozporządzenie Rady Ministrów). Zażalenie na powyżej opisane zarządzenie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie i zwrot sprawy do WSA w Rzeszowie, a także zwolnienie z opłaty od zażalenia, gdyby taka opłata była wymagalna. Skarżąca w uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia przedstawiła stan faktyczny i prawny sprawy, który w jej ocenie doprowadził do błędnego określenia przez WSA w Rzeszowie wysokości żądanego wpisu sądowego. W ocenie skarżącej konsekwencją zawyżenia tej opłaty jest ograniczenie jej prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. wprowadza odrębny rygor nieuiszczenia wpisu od m.in. skargi pomimo wezwania, którym jest odrzucenie tego środka zaskarżenia. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i są to podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) czy też instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżąca nie jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy, czy też na podstawie orzeczenia sądu (vide akta sprawy w przedmiocie prawa pomocy I SPP/Rz 122/25). W tej sytuacji skarżąca była obowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu bada jego zgodność z prawem, tj. prawidłowość wskazania podstawy prawnej żądanego wpisu oraz jego wysokość. W sprawach kontroli legalności decyzji administracyjnych wydawanych w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich i przejściowego wsparcia krajowego zastosowanie będzie miał § 2 ust. 6 rozporządzenia RM. Uznać zatem należy za zasadne wezwanie skarżącej przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 200 zł, którego wysokość ustalono na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia RM. Prawidłowo także, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., wyznaczono skarżącej siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego, informując o skutkach prawnych jego niedotrzymania. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w zakresie określenia zarówno podstawy prawnej, jak i wysokości żądanego wpisu odpowiada prawu. Ponadto, skarżąca uiściła wpis od skargi przed wniesieniem zażalenia, zatem nie sposób uznać argument o ograniczeniu prawa do sądu za zasadny. Tym samym zażalenie zostało uznane za niezasadne. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.