I GZ 67/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Lidia Ciechomska – Florek po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1242/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Po 1242/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę D. S. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 7 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że prawomocnym postanowieniem z dnia 19 października 2016 r. utrzymał w mocy postanowienie referendarza z dnia 6 września 2016 r. odmawiające skarżącemu przyznania prawa pomocy. Następnie, zarządzeniem z dnia 31 października 2016 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100.000 zł w terminie 7 dni od otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało uznane doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 4 listopada 2016 r. (k. 112 akt sprawy). W wymaganym 7 – dniowym terminie wpis nie został uiszczony, w związku z czym Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygniecie, wnosząc o jego uchylenie oraz zwolnienie go z obowiązku uiszczenia opłaty. Równocześnie wywiódł, że nie posiada oszczędności, a cały jego majątek zajęty został na poczet toczących się postępowań egzekucyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2016 poz. 718; dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 31 października 2016 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca odpis wezwania wraz z informacją o 7-dniowym terminie do uiszczenia wpisu oraz pouczeniem o konsekwencji w postaci odrzucenia skargi w wyniku jego nieuiszczenia, została doręczona na adres pełnomocnika skarżącego. Przesyłka odebrana została przez Skarżącego w dniu 4 listopada 2016 r. Powyższe wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki znajdującego się w aktach sądowych sprawy k. 112. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w tej sprawie upłynął więc w dniu 12 listopada 2016 r. Skarżący wpisu nie uiścił. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji