I GZ 65/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Fundacji "[...]" w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 185/21 w przedmiocie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skargi Fundacji "[...]" w S. na czynność Wójta Gminy D. w przedmiocie nieprzekazania dotacji oświatowej dla uczniów oddziału przedszkolnego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 stycznia 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 185/21 odrzucił skargę Fundacji "[...]" w D. na czynność Wójta Gminy w D. w przedmiocie nieprzekazania dotacji oświatowej dla uczniów oddziału przedszkolnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem skargi jest czynność z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej "p.p.s.a." oraz że spór w sprawie dotyczy nieprzekazania dotacji oświatowej za miesiąc styczeń 2021 r., która zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2082 z późn. zm.) - dalej jako: "u.f.z.o" jest przekazywana na rachunek bankowy placówki do 20 stycznia. WSA wskazał, że organ przekazał kwotę dotacji w dniu 20 stycznia 2021 r. zatem w tym dniu rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi określony w art. 53 § 2 pkt 4 p.p.s.a. W związku tym, termin na jej wniesienie upłynął wraz z dniem 19 lutego 2021 r. Skarga została natomiast złożona w siedzibie organu 22 lutego 2021 r. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie, na zasadzie przepisu art. 194 § 1 ab initio p.p.s.a. zaskarżając je w całości. Na zasadzie art. 197 § 2 p.p.s.a. w związku z art. 185 § 1 p.p.s.a. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postawienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono mający istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania: - art. 53 § 2 w związku z art. 83 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 111 § 2 k.c., wyrażające się w błędnym w okolicznościach niniejszej sprawy przyjęciu, jakoby w dniu 20 stycznia 2021 roku rozpoczął się skarżącej bieg trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi określony w art. 53 § 2 p.p.s.a., a to z uwagi na przekazanie skarżącej w tym dniu zaniżonej kwoty dotacji przez organ i w konsekwencji w dniu 19 lutego 2021 roku (piątek) miałby upływać skarżącej termin do wniesienia skargi na tę czynność organu, podczas gdy terminy ustawowe, a takim terminem jest termin do wniesienia skargi, biegną od zdarzenia prawnego wskazanego w przepisach prawa, przy czym przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło, co powoduje, że trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi w niniejszej sprawie liczony winien być od następnego dnia po dniu 21 stycznia 2021 roku (albowiem był to pierwszy dzień, w którym skarżąca fundacja mogła powziąć wiedze o tym, że dotacja nie została wypłacona przez organ w pełnej wysokości, bo w tym dniu nie było księgowania potencjalnego przelewu który winien być robiony do dnia 20 stycznia, tj. od dnia 22 stycznia 2021 roku i upływać winien w dniu 20 lutego 2021 roku (sobota), co z kolei powoduje, że skarga wniesiona przez skarżącą w dniu 22 lutego 2021 roku (poniedziałek) jest skargą wniesioną w terminie; - art. 53 § 2b w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., wyrażające się w błędnym w okolicznościach niniejszej sprawy jego niezastosowaniu, podczas gdy nieprzekazanie przez organ części kwoty dotacji skarżącej na prowadzenie oddziału przedszkolnego pozostaje w istocie zaniechaniem organu, a zatem winno rozpatrywane być również przez pryzmat bezczynności organu w nieprzekazaniu części kwoty dotacji, co nakazywało zastosowanie w/w przepisów w niniejszej sprawie i rozpoznanie merytoryczne skargi. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia jako bezzasadnego oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi, przypomnieć należy, że w odróżnieniu od wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a. aktów stosowania prawa, te wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmują czynności i akty podejmowane przez administrację na podstawie bezpośrednio działającej normy prawnej. W tym przypadku nie dochodzi do konkretyzacji uprawnienia bądź obowiązku w drodze decyzji, postanowienia czy nawet inaczej nazwanego aktu stosowania prawa, lecz do wykonania ustawy polegającego na realizacji sprecyzowanego w przepisach prawa uprawnienia lub obowiązku jednostki (zob. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały NSA z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008/5/51, tenże Glosa do wyroku WSA z 19 grudnia 2006 r., sygn. akt III SA/Gd 440/06, OSP 2007/10/115). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że zaskarżona w tej sprawie czynność podlega kognicji sądów administracyjnych. Kwestia ta była już przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. np. wyrok NSA z 19 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 1730/20). Nie można mieć zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona czynność przekazania dotacji stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 47 u.f.z.o. i art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i jako taka poddana jest kognicji sądów administracyjnych. Odnosząc się do kwestii określenia początku biegu terminu do wniesienia skargi, to zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Przepis ten nie przewiduje odstępstw od liczenia w ten sposób terminu. O podjęciu zaskarżonej czynności skarżący dowiedział się z chwilą otrzymania dotacji na jego rachunek bankowy 20 stycznia 2021 r. Tym samym termin na wniesienie skargi upłynął 19 lutego 2021 r., o czyni skargę w tej sprawie złożoną z uchybieniem terminu. Z tego powodu zasadnie Sąd pierwszej instancji, stosując art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił skargę. Przewidziana w art. 53 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. możliwość uznania przez sąd, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego w tej sprawie nie wystąpiła. Skarżący nie powołał żadnych okoliczności, które świadczyłyby o spełnieniu tej przesłanki rozpoznania skargi złożonej po terminie. Odnosząc się z kolei do zawartego w odpowiedzi na zażalenie wniosku organu o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, że nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, bowiem art. 203 i 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.