I GZ 394/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 23 października 2023 r.; sygn. akt I SA/Gl 959/23 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.S. na postanowienie P. P. S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia 29 maja 2023 r., nr COF.OUR.635.3004.2023 ŁD.SA.ZZ 06928383 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 października 2023 r., sygn. akt I SA/Gl 959/23 odrzucił skargę B. S. na postanowienie P. P.S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia 29 maja 2023 r. nr COF.OUR.635.3004.2023 ŁD.SA.ZZ 06928383 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 lipca 2023 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie uznano za doręczone skarżącej w trybie "awizo" z upływem dnia 25 września 2023 r., a zatem termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął z dniem 2 października 2023 r. Skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd I instancji uznał, że skarżąca została w prawidłowy sposób wezwana do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi. W przepisanym prawem terminie braku tego nie usunięto. Tym samym skarga obarczona jest brakiem formalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Zatem Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej "p.p.s.a."). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca wnosząc o jego uchylenie i rozpatrzenie wniesionej skargi. W uzasadnieniu zażalenia wskazała, że okres w którym WSA w Gliwicach wezwał skarżącą pismem awizowanym na dzień 11 września 2023 r. do usunięcia braku formalnego skargi w postaci niepodania numeru PESEL skarżąca była po zawale serca i przechodziła rehabilitację na Oddziale Rehabilitacji Kardiologicznej [...] w S. Skarżąca przedłożyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W rozpoznawanej sprawie, w związku ze stwierdzonym brakiem formalnym skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 lipca 2023 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia skargi przez wskazanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, przesyłka zawierająca wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi została po raz pierwszy awizowana w dniu 11 września 2023 r. Mając na uwadze regulację art. 73 § 4 p.p.s.a., od daty pierwszego awizowania rozpoczął bieg 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3, i z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. W konsekwencji należało zatem uznać, iż termin ten, liczony od dnia 11 września 2023 r. powodował, że skutek doręczenia zastępczego nastąpił – jak słusznie zauważył Sąd I instancji - z upływem dnia 25 września 2023 r., czyli właśnie z upływem czternastego dnia terminu przewidzianego na odbiór awizowanej przesyłki. Tak więc termin do uzupełnienia braku skargi upłynął w dniu 2 października 2023 r. i w zakreślonym przez sąd terminie braki te nie zostały uzupełnione. Domniemanie doręczenia przesyłki adresatowi, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Podkreślenia wymaga, że domniemanie faktyczne wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone jedynie wówczas, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością, co w tej sprawie nie miało miejsca, gdyż nie zostało skutecznie obalone. Z akt sprawy wynika również, ze drugie awizo miało miejsce w dniu 19 września 2023 r. Podnoszony przez stronę skarżącą fakt przebywania poza miejscem zamieszkania, w szpitalu w dniach od 10 sierpnia 2023 r. do 12 września 2023 r. pozostaje bez wpływu na bezskuteczny upływ 14-dniowego terminu przewidzianego na odbiór awizowanej przesyłki. Trzeba bowiem podkreślić, że z załączonej do zażalenia karty informacyjnej leczenia szpitalnego wynika, że skarżąca szpital opuściła w dniu [...] września 2023 r. Okoliczność ta nastąpiła zatem jeszcze w terminie otwartym na odbiór przesyłki oczekującej w placówce pocztowej. Przesyłka ta jeszcze przez 13 dni oczekiwała na odbiór w placówce pocztowej. Z uwagi zaś na upływ wskazanego terminu i nieodebranie przesyłki w zakreślonym na dokonanie tej czynności czasie, Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że z dniem 25 września 2023 r. nastąpił skutek doręczenia zastępczego przewidziany w treści art. 73 § 4 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi, który w okolicznościach niniejszej sprawy musiał być liczony od dnia 25 września 2023 r., upłynął z dniem 2 października 2023 r., co prawidłowo zostało stwierdzone przez Sąd I instancji. Za prawidłowe należało zatem uznać postanowienie Sądu I instancji, którym odrzucono wniesioną skargę, uznając że jest ona obarczona brakiem formalnym, który uniemożliwia jej nadanie dalszego biegu. Wskazać należy, że zgodnie z tezą wyrażoną w uchwale NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22 "niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd". Natomiast wskazane w zażaleniu okoliczności, że skarżąca przebywała w określonym czasie w szpitalu, a także to, że miała ciężki okres ze względu na problemy zdrowotne, mogłyby być przedmiotem rozpoznania, gdyby strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (art. 86-88 p.p.s.a.). Sąd I instancji, w odrębnym postępowaniu wpadkowym, zdecydowałby wówczas, czy wniosek taki zasługuje na uwzględnienie czy też nie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.