I GZ 299/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 maja 2025 r., sygn. akt III SA/Po 184/25 w zakresie odmowy wyłączenia sędziego w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 13 stycznia 2025 r., nr 20/23/2025 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przejściowego wsparcia krajowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 27 maja 2025 r. sygn. akt III SA/Po 184/25 odmówił wyłączenia sędziego WSA Z. K. w sprawie ze skargi R. P. (dalej zwanego: skarżącym) na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z 13 stycznia 2025 r. nr 20/23/2025 w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przejściowego wsparcia krajowego. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym: W zażaleniu na postanowienie z 23 kwietnia 2025 r. wydanego przez sędziego WSA w Poznaniu Z. K. w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przejściowego wsparcia krajowego w sprawie o sygn. akt. III SA/Po184/25, skarżący wniósł o wyłączenie tegoż imiennie wymienionego sędziego na podstawie art. 18 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej zwanej: p.p.s.a.). Uzasadniając wniosek o wyłączenie sędziego wnioskodawca wskazał, że jego zdaniem istnieją wątpliwości, co do bezstronności wyżej wymienionego sędziego. W uzasadnieniu postanowienia z 27 maja 2025 r. sąd I instancji wskazał, że w związku ze złożonym wnioskiem sędzia WSA Z. K. złożył pisemne oświadczenia, że nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego orzekającego w niniejszej sprawie. Zdaniem sądu I instancji, żądanie wyłączenia sędziego – w świetle powyższego nie mogło odnieść skutku. Skarżący poza złożeniem wniosku nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek wymienionych w art. 18 § 1 p.p.s.a. ani też okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie i jako bezzasadne podlega oddaleniu. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego powinno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Z. K. Z akt sprawy wynika, że sędzia, którego wyłączenia domagał się skarżący, złożył oświadczenie, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wobec niewskazania w zażaleniu jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważyłyby prawdziwość oświadczenia sędziego Z. K. stwierdzić należy, że postanowienie sądu I instancji odmawiające wyłączenia sędziego było zgodne z prawem. Podkreślić należy, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, autorytet moralny sędziego, asesora czy referendarza sądowego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza jego prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność takiego oświadczenia (por. postanowienia NSA: z 12 marca 2012 r. sygn. akt I FZ 147/12, z 9 października 2013 r. sygn. akt II OZ 851/13 oraz z 24 września 2014 r. sygn. akt I OZ 754/14; treść tych orzeczeń jest dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tym samym, sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego nie zasługiwał na uwzględnienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.