I GZ 231/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4481/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie odpowiedzialności za nieprawidłowości w realizacji umów oraz określenie przypadającą do zwrotu kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4481/15 działając na podstawie art. 178, art. 220 § 3 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.) odrzucił zażalenie Z. T. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji orzekającej o odpowiedzialności za nieprawidłowości w realizacji umów oraz określenie przypadającą do zwrotu kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. W uzasadnieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podał, że postanowieniem z dnia 19 lutego 2016 r. odmówiono skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 15 marca 2016 r. skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 19 lutego 2016 r., wniósł również o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. Sąd I instancji odmówił przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie z dnia 17 czerwca 2016 r. uprawomocniło się, co umożliwiło nadanie przez WSA dalszego biegu zażaleniu na postanowienie z 19 lutego 2016 r. Ponieważ do zażalenia nie załączono odpisu pisma dla strony przeciwnej, na podstawie zarządzenia z 5 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie jego odpisu. Również w dniu 5 grudnia 2016 r. Przewodniczący Wydziału V zarządził wezwać stronę do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Sądu w wysokości 100 zł. Wezwanie do usunięcia braku formalnego zażalenia oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia doręczono skarżącemu w dniu 22 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie konkludując wskazał, że termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia wniesionego przez stronę upłynął z dniem 29 grudnia 2016 r. W tym terminie skarżący nie nadesłał odpisu zażalenia w celu jego doręczenia stronie przeciwnej oraz nie zapłacił wpisu od zażalenia. Z. T. złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie, skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez złożenie jego odpisu dla strony przeciwnej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, jak również do uiszczenia wpisu sądowego zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2016 r. Termin do uzupełnienia braków upływał zatem z dniem 29 grudnia 2016 r. Skoro mimo wezwania skarżący nie przesłał odpisu zażalenia dla strony przeciwnej oraz nie uiścił wpisu, a jednocześnie nie był zwolniony z kosztów sądowych, to nie ma żadnych podstaw, aby zakwestionować prawidłowość zastosowania przez WSA w zaskarżonym postanowieniu z 8 lutego 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 4481/15 - art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia zażalenia mimo prawidłowego doręczenia wezwań Sądu I instancji. W zażaleniu skarżący nie podał żadnej argumentacji, która podważyłaby opisane ustalenia i prawidłowość zastosowania wskazanego przepisu p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.