I GZ 211/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. w B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 124/20 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy zaskarżonym zarządzeniem z 3 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 124/20 wezwał A. w B. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek strony z 27 lutego 2021 r. w kwocie 100 zł stosownie do art. 234 § i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w zw. z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. 2019, poz. 1090; dalej: rozporządzenie RM), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem jej ściągnięcia. Strona skarżąca złożyła zażalenie na przedmiotowe zarządzenie, wnosząc o zmianę zaskarżonego zarządzenia, poprzez przyznanie żalącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Wysokość opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. Zgodnie z § 2 tego rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. W rozpoznawanej sprawie strona pismem z 27 lutego 2021 r. (k. 58 akt sądowych) zażądała sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 16 lutego 2021 r., sygn. akt I SA/Bd 124/20 oddalającego skargę strony oraz oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z [...] grudnia 2019 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału I WSA w Bydgoszczy zarządzeniem z 3 marca 2021 r. prawidłowo wezwał stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, która została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Ponadto wymaga podkreślenia, że zaskarżenie zarządzenie Przewodniczącego w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o uzasadnienie wyroku prowadzi do tego, że Naczelny Sąd Administracyjny ocenia jedynie, czy zachodziły podstawy prawne do wezwania o uiszczenie tej opłaty i czy wysokość tej opłaty została określona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Niezależnie od powyższego Sąd kasacyjny podkreśla, że okoliczności powoływane przez skarżącego w zażaleniu (dotyczące m. in. przyznania prawa pomocy) nie dotyczą w istocie zaskarżonego zarządzenia, kwestie te wykraczają poza ramy prawne i faktyczne niniejszego postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, przez co pozostały poza oceną Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.