I GZ 209/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt I SPP/Gl 431/20 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 6 maja 2021 r., sygn. akt I SPP/Gl 431/20 odrzucił sprzeciw K. P. od postanowienia starszego referendarza sądowego z 24 lutego 2021 r. o ustanowieniu skarżącemu adwokata i odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi strony na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] maja 2020 r., w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Sąd I instancji wskazał, że strona pismem z dnia 9 grudnia 2020 r. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie o sygnaturze akt I SA/Gl 717/20. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2021 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustanowił skarżącemu adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 5 marca 2021 r. Pismem z dnia 18 marca 2021 r. wnioskodawca złożył sprzeciw od opisanego postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 24 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stanął na stanowisku, że wnioskodawca złożył sprzeciw od postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 lutego 2021 r. po terminie do tego zakreślonym, dlatego sprzeciw został odrzucony. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego po terminie do jego wniesienia, tym samym wniesiony przez stronę sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Skarżący wnosząc zaś zażalenie nie podważył oceny Sądu I instancji. Z uwagi na wniesienie sprzeciwu po terminie, a w konsekwencji jego odrzucenie przez Sąd I instancji, przedmiotem postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest wyłączenie ocena, czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 259 § 2 p.p.s.a., wydając postanowienie z dnia 6 maja 2021 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W tak wywołanym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem merytorycznej oceny jest wyłączenie ocena terminowości sprzeciwu. Przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje zatem bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że strona odebrała 5 marca 2021 r. (k. 34 akt sądowych) postanowienie Sądu z 24 lutego 2021. Sprzeciw został nadany przez stronę 18 września 2021 a zatem po terminie, który upływał 12 marca 2021 r. W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu była wadliwą. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu