I GZ 174/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 lipca 2021 r. sygn. akt III SA/Po 397/20 w zakresie odrzucenia zażalenia i odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 6 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Po 397/20 w pkt 1. odrzucił zażalenie R. P. z 22 czerwca 2021 r. oraz w pkt 2. odrzucił skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z [...] czerwca 2020 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że postanowieniem z 5 października 2020 r., sygn. akt III SPP/Po 50/20, starszy referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem tut. Sądu z 10 listopada 2020 r., sygn. akt III SPP/Po 50/20. Zarządzeniem z 10 grudnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Postanowieniem z 25 marca 2021 r., sygn. akt I GZ 47/21, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na powyższe zarządzenie. Przewodniczący Wydziału III zarządzeniem z 4 czerwca 2021 r. wezwał do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 15 czerwca 2021 r. W piśmie z 22 czerwca 2021 r. skarżący wniósł zażalenie na ostatnio podane zarządzenie. Jednocześnie skarżący podtrzymał swój wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Sąd I instancji wskazał, że na zarządzenie Przewodniczącego z 4 czerwca 2021 r., dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej, zażalenie nie przysługuje gdyż ma charakter jedynie czynności materialno-technicznej. W tym stanie rzeczy, Sąd I instancji, zażalenie skarżącego z 22 czerwca 2021 r. uznał za niedopuszczalne i odrzucił je na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący należnego wpisu nie uiścił, co skutkowało jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zaskarżonym postanowieniu z 6 lipca 2021 r. WSA zgodnie z prawem uznał, że zażalenie skarżącego na zarządzenie WSA z 4 czerwca 2021 r. wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. dotyczącego uiszczenia wpisu od skargi, było niedopuszczalne. Podkreślić bowiem należy, że na gruncie art. 198 p.p.s.a. zażalenie na zarządzenie przewodniczącego przysługuje, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zażalenie można wnieść tylko na nieprawomocne zarządzenia przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego (postanowienie NSA z 17 października 2012 r., sygn. akt I OZ 785/12, dostępne w CBOSA). Z tego ostatniego prawa skarżący w realiach niniejszej sprawy skorzystał. A zarządzenie przewodniczącego wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia dotyczącego uiszczenia opłaty sądowej - jak prawidłowo wskazał Sąd I instancji - ma charakter czynności materialno-technicznej, stanowi jedynie informację o obowiązku uiszczenia wpisu, skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (postanowienie NSA z 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, CBOSA). Zatem Sąd I instancji prawidłowo uznał, że zażalenie skarżącego z 22 czerwca 2021 r. było niedopuszczalne i z tego powodu podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. Jednocześnie, skarżący, pomimo wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (zpo k. 37 akt sądowych), należnego wpisu nie uiścił. Sąd I instancji zasadnie zatem odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro skarga skarżącego dotknięta była wadą uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu, strona została wezwana do usunięcia tej wady w określonym terminie, powiadomiona o skutkach prawnych ewentualnego niezastosowania się do wezwania, a wezwanie zostało jej prawidłowo doręczone, to w sytuacji nieuzupełnienia braku skargi w zakreślonym terminie Sąd I instancji zobligowany był dyspozycją art. 220 § 3 p.p.s.a. do odrzucenia skargi. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.