I GZ 111/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogdan Fischer po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2024 r., sygn. akt III SA/Wr 387/23 odmawiające przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z [...] sierpnia 2023 r., nr [...] w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Pismem z 28 września 2023 r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z [...] sierpnia 2023 r., (nr [...]) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Zarządzeniami z 31 października 2023 r., Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącą do uzupełnienia braków wniesionej skargi poprzez uiszczenie wpisu oraz złożenie 1 odpisu skargi w celu doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni, od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niniejsze zarządzenia zostały skutecznie doręczone skarżącej 10 listopada 2023 r. (k. 15 akt sądowych). Strona skarżąca uiściła wprawdzie wpis, aczkolwiek nie uzupełniła drugiego braku skargi (nie przedłożyła odpisu skargi). Postanowieniem z 7 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia w terminie przez skarżącą braku skargi. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej 15 grudnia 2023 r., która pismem nadanym 22 grudnia 2023 r. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Do wniosku strona skarżąca załączyła brakujący odpis skargi. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że "brak formalny nastąpił z mojej winy" w sposób niezamierzony. Przeoczenie to stało się powodem nieuzupełnienia braku formalnego skargi. W wyniku rozpoznania tego wniosku, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 16 stycznia 2024 r., odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, wskazując że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że Sąd I instancji nie wskazał kto jest uczestnikiem postępowania i komu zostanie przesłany odpis skargi. Dlatego też nie wykonała wezwania. Okoliczności te w jej ocenie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "p.p.s.a", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wskazuje się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego instytucja przywrócenia terminu ma zastosowanie w tych wszystkich sytuacjach, gdy strona nie dokonała w terminie czynności. Wówczas, nie kwestionując faktu upływu terminu, strona uprawdopodobnia brak zawinienia w nieterminowym dokonaniu czynności (zob. np. postanowienie NSA z 28 grudnia 2018 r., sygn. akt II GZ 452/18). Z powołanego przepisu wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie, co jest podstawowym warunkiem umożliwiającym rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. Za trafną bowiem należy uznać ocenę dokonaną przez Sąd I instancji, że skarżąca nie sprostała obowiązkowi uprawdopodobnienia przesłanki braku winy, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. Skarżąca uzasadnienie wniosku oparła na stwierdzeniu, że była świadoma treści wezwania Sądu, jednakże nie wykonała go bowiem Sąd w jego treści nie wskazał kto jest uczestnikiem postępowania. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego skarżącą nie cechowała dbałość o dochowanie szczególnej staranności, a jej argumentacja stanowi polemikę z zasadnością wezwania. Z tych powodów niemożliwe było przywrócenie skarżącej terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, co słusznie przyjął Sąd I instancji, a skarżąca nie podważyła tego stanowiska zażaleniem. Mając na uwadze powyższe, za prawidłowe należy uznać stanowisko Sądu I instancji, z którego wynika, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, o którym mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a. Oceny tej nie zmienia argumentacja podniesiona w zażaleniu. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.