I GSK 718/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. Sp. k. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 26 lutego 2026 r. sygn. akt I SA/Ke 507/25 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. Sp. k. w W. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Kielcach z dnia 2 grudnia 2025 r. nr FE-III.6332.3.2025.IBB w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić A. Sp. z o.o. Sp. k. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 26 lutego 2026 r., sygn. akt I SA/Ke 507/25 oddalił A. Sp. z o.o. Sp. k. w W. na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Kielcach z 2 grudnia 2025 r., w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżącej – M. M. w dniu 27 marca 2026 r. za pośrednictwem ePuap. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku w imieniu skarżącej kasacyjnie spółki wniosła M. M. (pracownik spółki), która wniosła ją za pośrednictwem ePuap do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach w dniu 26 kwietnia 2026 r. Następnie WSA w Kielcach zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału przekazał akta sprawy ze skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 28 kwietnia 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna, jako wniesiona po upływie ustawowego terminu, podlegała odrzuceniu. Na wstępie podnieść należy, że ustawa z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021–2027 (Dz. U. 2025 r., poz. 1733, dalej: ustawa wdrożeniowa) reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). W określonych w ustawie wdrożeniowej zasadach wnoszenia oraz rozpoznawania środków zaskarżenia w przypadkach, o których mowa w jej art. 73 ust. 1 oraz art. 74 – w odniesieniu/porównaniu do zasad wynikających z p.p.s.a. - m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi oraz skargi kasacyjnej, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi kasacyjnej, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną, bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 73 ust. 3, 4, 6 i 7 tej ustawy, przy czym przepisy te zawierają regulację dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, a mianowicie obowiązku wniesienia w oryginale lub uwierzytelnionej kopii kompletnej dokumentacji w postaci wyszczególnionych w przepisie dokumentów – ust. 3 i 4. Natomiast zgodnie z art. 73 ust. 6 ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), bez kompletnej dokumentacji (pkt 2) lub bez uiszczenia wpisu stałego w terminie, o którym mowa w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje odrzucenie takiej skargi, z tym jednak zastrzeżeniem, że w przypadku wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji lub bez uiszczenia wpisu stałego sąd wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia powyższych braków, pod rygorem odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że skargę kasacyjną należy wnieść bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dnia od doręczenia rozstrzygnięcia sądu z uzasadnieniem. W niniejszej sprawie odpis zaskarżonego wyroku Sądu pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej (pracownikowi spółki) w dniu 27 marca 2026 r. Oznacza to, że 14 dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (bezpośrednio) upływał w dniu 10 kwietnia 2026 r. Natomiast jak wynika z akt sprawy skarga kasacyjna została przesłana przez skarżącą kasacyjnie drogą elektroniczną przez ePUAP dopiero w dniu 26 kwietnia 2026 r. i to za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, a nie jak wskazuje ww. przepis bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało uznać zatem, że skarga kasacyjna została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego po terminie. Należy również podkreślić, że skarżąca kasacyjnie przy doręczeniu jej uzasadnienia zaskarżonego wyroku została pouczona o trybie, terminie i sposobie wniesienia przysługującego jej środka zaskarżenia. Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 76 w zakresie nieuregulowanym w ustawie wdrożeniowej do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52 – 55, art. 61 § 3 – 6, art. 115 – 122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Z powyższego uregulowania wynika zatem konieczność stosowania m.in. tych przepisów p.p.s.a., które odnoszą się do wymogów formalnych skargi kasacyjnej. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3. Zachowanie określonego w ustawie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona i by można jej było nadać dalszy bieg. W rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie spółka udzieliła pełnomocnictwa swojemu pracownikowi, który następnie podpisał i złożył skargę kasacyjną. Z akt sprawy nie wynika aby powołany pełnomocnik był osobą upoważnioną do czynności jaką jest złożenia skargi kasacyjnej zgodnie z art. 175 p.p.s.a. Trzeba też przy tym podkreślić, że został on prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji o przymusie radcowsko-adwokackim do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 74 ust. 1 w zw. z art. 73 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 175 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 76 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.