I GSK 1596/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia del. WSA Małgorzata Kowalska Protokolant asystent sędziego Katarzyna Domańska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 września 2025 r. sygn. akt III SA/Gl 611/25 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w C. na rozstrzygnięcie Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. Sp. z o.o. w C. na rzecz Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 8 września 2025 r., III SA/Gl 611/25 oddalił skargę [...] na rozpatrzenie protestu przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie z 16 czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego na lata 2021-2027. [...] (dalej: "skarżący kasacyjnie", "Spółka") wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości wraz ze stwierdzeniem, że ocena projektu (przedsięwzięcia) zgłoszonego przez skarżącego kasacyjnie została przeprowadzona przez Instytucję w sposób naruszający prawo, w tym z naruszeniem zasad przewidzianych w treści art. 45 ust. 1 i 2 ustawy z 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 1079, z późn. zm., dalej: "ustawa wdrożeniowa") i naruszenia te miały istotny wpływ na wynik oceny, a następnie przekazanie Instytucji sprawy celem ponownego rozpatrzenia protestu [...] z 23 maja 2025 r., przy uwzględnieniu rezultatów postępowania zainicjowanego niniejszą skargą kasacyjną. Wniesiono o przeprowadzenie rozprawy i zasądzenie od Instytucji na rzecz skarżącego kasacyjnie zwrotu kosztów postępowania, za obie instancje, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych. Na podstawie art. 174 pkt 1) i 2) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 325, dalej: "p.p.s.a") zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1. naruszenie prawa materialnego, w postaci artykułu 45 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 68 ustawy wdrożeniowej oraz art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a., poprzez przyjęcie, w ramach ustalonego stanu faktycznego, że Instytucja przeprowadziła formalną ocenę wniosku o dofinansowanie, złożonego przez skarżącego kasacyjnie, w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, podczas gdy: 1.1. w sposób wadliwy przeprowadzono weryfikację tego, czy i w jakim zakresie zachodzi tożsamość pomiędzy "Typem operacji", wskazanym w pozycji nr 20 załącznika do Uchwały Zarządu Województwa nr 1748/42/VII/2024 z 20 listopada 2024 r., odwołującym się do planowanego przez skarżącego kasacyjnie przedsięwzięcia inwestycyjnego, a "projektem" ("przedsięwzięciem") objętym złożonym finalnie wnioskiem o dofinansowanie nr [...]; 1.2. pominięto rzeczywistą treść Załącznika nr 1 do Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 numer [...], Priorytet [...]Wsparcie dużych przedsiębiorstw na rzecz transformacji (zwanego dalej: Regulaminem), który wyznacza zakres weryfikacji kryterium formalnego nr 1, obejmującego weryfikację, czy: "Przedsięwzięcie i przedsiębiorstwo zostały ujęte w Indykatywnym wykazie operacji i przedsiębiorstw innych niż MŚP, którym ma być udzielone wsparcie", nie odwołując się do dalej idących elementów, w szczególności nie odnosząc się do treści "fiszki projektowej", które to pojęcie nie występuje zresztą wcale w treści Regulaminu (słowo "fiszka" nie pada w jego treści nawet jeden raz): 1.3. pominięto znaczenie treści korespondencji mailowej sformułowanej przez przedstawicieli Instytucji, w okresie poprzedzającym złożenie przez skarżącego kasacyjnie wniosku w postępowaniu (naborze), z którą wydane rozstrzygnięcie jest niespójne; 1.4. przyznano istotne znaczenie "fiszce projektowej", która to "fiszka" nie została w jakikolwiek sposób uwzględniona w ramach aktów prawnych, które regulowały przebieg naboru, w tym zwłaszcza pojęcie to nie występuje w jakimkolwiek postanowieniu Regulaminu, w tym w jego Załączniku nr 1 (wyznaczającym kryteria prowadzenia oceny formalnej wniosków), jak i nie odwołuje się do niego Uchwała Zarządu Województwa nr 1748/42/VII/2024 z dnia 20 listopada 2024 r. oraz jej załącznik, a tym samym oparto rozstrzygnięcie na treści dokumentu, który na gruncie formalnym nie stanowi nawet części dokumentacji postępowania (naboru); 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 134 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 135 p.p.s.a. oraz art. 141 § 4 p.p.s.a., poprzez: 2.1. rozstrzygnięcie sprawy w węższym zakresie, aniżeli wyznaczają to granice materialne sprawy sądowoadministracyjnej, wraz z wydaniem zbyt ogólnikowego, niejasnego i wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia zaskarżonego wyroku; Wojewódzki Sąd Administracyjny pominął bowiem w całości treść oraz znaczenie pojęć stosowanych w ramach: a) Uchwały Zarządu Województwa nr 1748/42/VII/2024 z 20 listopada 2024 r. oraz jej załącznika, b) Regulaminu wyboru projektów w sposób konkurencyjny w ramach programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 numer FESL. [...], c) Załącznika nr 1 do tego Regulaminu, oraz d) Ustawy Wdrożeniowej, przyjmując argumentację Instytucji (odwołującą się do treści "fiszki projektowej"), które to regulacje sformułowane są w sposób niespójny ze sobą nawzajem, a ponadto nie odwołują się w jakimkolwiek fragmencie do "fiszki projektowej", co Sąd I instancji pominął przyjmując, iż dokument taki ("fiszka projektowa"), w ramach występującego obiektywnie chaosu pojęciowego, może stanowić podstawę negatywnej dla Skarżącego decyzji w jego indywidualnej sprawie; 2.2. brak wskazania w treści uzasadnienia zaskarżonego wyroku jaka jest podstawa przyjęcia, iż treść "fiszki projektowej", tj. dokumentu który nie występuje w treści aktów prawnych wskazanych w poprzedzającym pkt 2.1., w tym zwłaszcza w ramach Regulaminu oraz jego Załącznika nr 1, może rzutować na sytuację prawną Skarżącego, w tym na jego wykluczenie z naboru, w sytuacji w której sformułowane kryterium oceny odnosiło się tylko do tego, czy realizowane jest przedsięwzięcie ujęte w dokumencie zatwierdzonym przez Zarząd Województwa Śląskiego, a twórcy wskazanych regulacji nie wskazali, by ocenie miała podlegać zgodność takiego przedsięwzięcia z wcześniej przywołaną "fiszką projektową". Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej oraz o zasądzenie od Skarżącego kasacyjnie na rzecz Organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Jak wynika z art. 193 p.p.s.a. (zdanie drugie), uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Wskazana regulacja – będąca przepisem szczególnym – modyfikuje normę zawartą w art. 141 § 4 p.p.s.a., stosowanym odpowiednio w związku z art. 193 (zdanie pierwsze) p.p.s.a., w ten sposób, że pozwala Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ograniczyć się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej, umożliwiając tym samym pominięcie tych elementów uzasadnienia wyroku, które nie są niezbędne dla wyjaśnienia istoty rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego. Za podstawę wyroku z 11 września 2025 r., III SA/Gl 611/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął ustalenia faktyczne dokonane przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie. 21 listopada 2024 r. Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie ogłosiło nabór na dofinansowanie projektów ze środków programu Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027, w ramach [...] na transformację. [...] Wsparcie dużych przedsiębiorstw na rzecz transformacji. 13 lutego 2025 r. [...] złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Pismem z 8 maja 2025 r. Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie poinformowało spółkę, że wniosek został negatywnie oceniony na etapie oceny formalnej, ponieważ nie spełnia zerojedynkowych (0/1) kryteriów wyboru projektów oceny formalnej. 23 maja 2025 r. spółka złożyła protest od negatywnej oceny wniosku, który pismem z 16 czerwca 2025 r. nie został uwzględniony. Uzasadnienie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego zawiera zatem jednoznaczne stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 kwietnia 2022 r. o zasadach realizacji zadań finansowanych ze środków europejskich w perspektywie finansowej 2021-2027 (dalej: z.r.z.f.), ustawa określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2021-2027, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i tej polityki oraz tryb współpracy między nimi. Natomiast, według art. 76 tej ustawy, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczące aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. W ustawie z.r.z.f. ustawodawca inaczej niż w p.p.s.a. nie wskazał, że naruszenie prawa to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono system realizacji programu zawierający warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawanie, kontrolowanie, nakładanie korekt finansowych, odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu mogą stanowić w szczególności przepisy prawa, wytyczne, szczegółowy opis priorytetów programu, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 z.r.z.f.). Skarga kasacyjna sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, poza wymaganiami z art. 176 § 1 p.p.s.a. powinna ponadto czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony. Skarga kasacyjna musi zawierać wymagane elementy składowe wyrażone w języku tekstu prawnego, w języku prawnym, a nie w języku prawniczym. Ponadto, skarga kasacyjna musi być zredagowana zgodnie z podstawową zasadą techniki prawodawczej, tj. zasadą konsekwencji terminologicznej, do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami. Według art. 176 § 1 pkt 2) p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Przepis ten jest wypowiedzią ustawodawcy zawartą w tekście prawnym nakazującą sporządzającemu skargę kasacyjną przytoczenie w skardze kasacyjnej własnej wypowiedzi ustawodawcy zawartej w innej jednostce redakcyjnej tego aktu prawnego, tj. w art. 174 p.p.s.a., który brzmi: Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez przytoczenie przez sporządzającego skargę kasacyjną wskazanych podstaw kasacyjnych w skardze kasacyjnej należy rozumieć wskazanie jednostki redakcyjnej podstawy kasacyjnej lub podstaw kasacyjnych: art. 174 pkt 1) p.p.s.a.; art. 174 pkt 2) p.p.s.a.; art. 174 pkt 1) p.p.s.a. i art. 174 pkt 2) p.p.s.a. (wyodrębniony odcinek tekstu). Przytoczeniem podstaw kasacyjnych z pominięciem jednostek redakcyjnych art. 174 pkt 1) p.p.s.a.; art. 174 pkt 2) p.p.s.a. może być posłużenie się przez sporządzającego skargę kasacyjną odpowiednimi cytatami tekstu prawnego: skargę kasacyjną opieram na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię; skargę kasacyjną opieram na podstawie naruszenia prawa materialnego przez jego niewłaściwe zastosowanie; skargę kasacyjną opieram na podstawie naruszenia prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie (błąd podwójny niezależny); skargę opieram na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (wyodrębniony odcinek tekstu). Przytaczając podstawę kasacyjną (podstawy kasacyjne) sporządzający skargę kasacyjną określa, jakie przepisy prawa naruszył wojewódzki sąd administracyjny wydając zaskarżone orzeczenie. Zgodnie z art. 174 pkt 2) p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oparcie skargi kasacyjnej na naruszeniu przepisów postępowania jest niezbędne w sytuacji, gdy strona zamierza kwestionować stan faktyczny przyjęty przy wyrokowaniu przez Sąd I instancji. Podstawa kasacyjna z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. może się przejawiać w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego. Przepisy postępowania mogą zostać naruszone zarówno przez ich błędną wykładnię, jak i przez niewłaściwe zastosowanie. Sporządzający skargę kasacyjną winien zatem wskazać w skardze kasacyjnej, w jaki sposób doszło do naruszenia konkretnego przepisu postępowania sądowoadministracyjnego przez wojewódzki sąd administracyjny oraz wykazać istotny wpływ zarzucanego naruszenia na wynik sprawy. Przytoczone skardze kasacyjnej przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten, w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, tylko jedynie weryfikuje zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. O skuteczności zarzutów naruszenia przepisów postępowania formułowanych w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. nie decyduje każde im uchybienie, lecz tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przez wpływ, o którym mowa należy rozumieć istnienie związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem przepisom postępowania stanowiącym przedmiot zarzutu skargi kasacyjnej, a wydanym w sprawie zaskarżonym orzeczeniem sądu administracyjnego pierwszej instancji, który to związek przyczynowy, jakkolwiek nie musi być realny, to jednak musi uzasadniać istnienie hipotetycznej możliwości odmiennego wyniku sprawy. W ramach omawianej podstawy kasacyjnej w pkt 2. petitum skargi kasacyjnej Sądowi I instancji zarzucono "naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci art. 134 § 1 PostAdmU w zw. z art. 135 PostaAdmU oraz art. 141 § 4 PostAdmU, poprzez (...)". Według art. 141 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a., uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Wymagane jest, aby uzasadnienie wyroku stanowiło logiczną, zwartą całość, a jednocześnie by było ono jedynie syntezą stanowiska sądu. Treść uzasadnienia powinna umożliwić zarówno stronom postępowania, jak i w razie ewentualnej kontroli instancyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Tworzy to po stronie wojewódzkiego sądu administracyjnego obowiązek wyjaśnienia motywów podjętego rozstrzygnięcia w taki sposób, że w razie wniesienia skargi kasacyjnej nie powinno budzić wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zaskarżony wyrok został wydany po gruntownej analizie akt sprawy i że wszystkie wątpliwości występujące na etapie postępowania administracyjnego zostały wyjaśnione. Wadliwie sporządzone uzasadnienie nie zawierające wyjaśnienia ustawowej podstawy prawnej rozstrzygnięcia uniemożliwia kontrolę kasacyjną wyroku, podobnie kiedy uzasadnienie wyroku nie zawiera stanowiska co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy zwrócić uwagę na to, że według art. 133 § 1 p.p.s.a., sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. Z kolei, według art. 98 § 1 p.p.s.a., przewodniczący zamyka rozprawę (posiedzenie). Natomiast uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym (art. 141 § 1 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że skoro wydanie wyroku który jest wynikiem sprawy sądowoadministracyjnej, poprzedza czasowo sporządzenie jego uzasadnienia, to wadliwie sporządzone uzasadnienie nie może mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w przypadku, kiedy uzasadnienie pozwala na kontrolę kasacyjną orzeczenia oraz zawiera stanowisko co do stanu faktycznego przyjętego za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zawiera podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Uzasadnienie to stanowi logiczną, zwartą całość, i jednocześnie jest jedynie syntezą stanowiska sądu. Treść uzasadnienia umożliwia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem, o jakim mowa w art. 73 ust. 8 pkt 2) z.r.z.f. – oddaleniem skargi w przypadku jej nieuwzględnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie naruszył art. 134 § 1 p.p.s.a. (Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a). Rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. Sąd może uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w skardze jak również stwierdzić nieważność zaskarżonego aktu, mimo że skarżący wnosił o jego uchylenie. Niezwiązanie granicami skargi oznacza, że sąd ma prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. sporządzający skargę kasacyjną w istocie dopatruje się w tym, że Sąd I instancji zaakceptował stan faktyczny sprawy ustalony przez organ administracji publicznej. Jest to zarzut nietrafny, ponieważ Sąd I instancji badając w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia oceniał przede wszystkim prawidłowość ustaleń faktycznych dotyczących wprowadzonych przez wnioskodawcę zmian skutkujących modyfikacją założeń projektowych, które zostały pozytywnie ocenione na etapie zatwierdzania fiszek projektowych. Wojewódzki sąd administracyjny zaakceptował ustalenie, że przedstawione we wniosku o dofinansowanie założenia odbiegają od tych, które zostały zakwalifikowane do procedowania poprzez umieszczenie w Indykatywnym wykazie operacji i przedsiębiorstw innych niż MŚP, którym ma być udzielone wsparcie w ramach [...] Wsparcie dużych przedsiębiorstw na rzecz transformacji w programie Fundusze Europejskie dla Śląskiego 2021-2027 zatwierdzonym przez Zarząd Województwa Śląskiego uchwałą z 20 listopada 20204 r. Wprowadzone zmiany nie były zgodne z celem wskazanym w złożonym wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Przepis ten ma zastosowanie jedynie w razie uwzględnienia skargi, podstawą jego zastosowania jest stwierdzenie, że akty lub czynności poprzedzające wydanie zaskarżonego aktu lub podjętej czynności naruszyły przepisy prawa materialnego lub postępowania. Warunkiem zastosowania art. 135 p.p.s.a. jest niezbędność takiego rozstrzygnięcia do końcowego załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie naruszył art. 135 p.p.s.a., który to przepis nawet w razie uwzględniania skargi na nieuwzględnienie protestu (art. 69 ust. 1 pkt 1 z.r.z.f.) nie ma zastosowania w sprawie. Zgodnie z art. 73 ust. 8 pkt 1) lit. a) z.r.z.f., w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu (...). Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 2) p.p.s.a. Przyjmuje się, że prawo materialne to normy prawne bezpośrednio regulujące stosunki pomiędzy podmiotami prawa, określając przesłanki (fakty) powodujące ich powstanie, zmianę lub wygaśnięcie. Do prawa materialnego zalicza się również normy prawne regulujące określone obowiązki, zakazy lub nakazy i przewidujące określone sankcje za ich nieprzestrzeganie. Inaczej mówiąc, przepisy prawa materialnego to takie, które kształtują sytuację prawną podmiotu. Prawidłowe sformułowanie skargi kasacyjnej opierającej się na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie - musi polegać na wskazaniu postaci naruszenia prawa materialnego. Przyjmuje się, że podstawę prawną wyroku sądu administracyjnego stanowią te przepisy, które określają sposób rozstrzygnięcia sprawy w zależności od wyników postępowania sądowego. Tak pojmowana podstawa rozstrzygnięcia powinna być podana i wyjaśniona w uzasadnieniu wyroku, w którym sąd administracyjny powinien wskazać, jakie przepisy uprawniały organ administracji publicznej do wyciągnięcia określonych konsekwencji prawnych z dokonanych w sprawie ustaleń. Chodzi o przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania, które miały zastosowanie w sprawie administracyjnej, które łącznie z przepisami p.p.s.a. stanowią podstawę prawną wyroku sądu administracyjnego. Skuteczną podstawą zarzutów kasacyjnych opartych na podstawie z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. może być naruszenie wyłącznie takich przepisów prawa materialnego, które zastosował albo miał zastosować organ administracji publicznej. Podstawą prawną decyzji jest przepis prawa materialnego powszechnie obowiązującego powołany w decyzji jako podstawa prawna decyzji oraz wyjaśniona w uzasadnieniu prawnym decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Takim przepisem prawa jest ten, który kształtuje sytuację prawną podmiotu przez pozbawienie uprawnienia i nałożenie określonego obowiązku, będącego sankcją za jego nieprzestrzeganie. W ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. w pkt 1. petitum skargi kasacyjnej sporządzający skargę kasacyjną zarzucił Sądowi I instancji naruszenie prawa materialnego: art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f. w związku z art. 68 z.r.z.f. oraz art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. "poprzez przyjęcie" (...). Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 z.r.z.f., właściwa instytucja przeprowadza postępowanie w zakresie wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Właściwa instytucja zapewnia równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców. Przepisy te nie wskazują podmiotu oraz warunków otrzymania dofinansowania projektu. Regulacja ta jest zatem przepisem postępowania tj. zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu, zapewniającą przede wszystkim obronę interesów prawnych beneficjenta. Reguły te znajdują umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości. Zasada równego dostępu do pomocy nakłada na instytucje odpowiedzialne za realizację zadań polityki spójności obowiązek równego traktowania wszystkich beneficjentów pomocy oraz formułuje zakaz jakiegokolwiek faworyzowania lub dyskryminowania niektórych z nich. Naruszenie art. 45 ust. 1 z.r.z.f. zachodzi wówczas, kiedy konkurs nie został przeprowadzony w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny zapewniający stronie równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest to ustalenie z zakresu faktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjmując ustalenia faktyczne dokonane przez Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w Chorzowie zaakceptował ocenę projektu dokonaną przez komisję oceny projektów w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. Sąd I instancji wyraził prawidłową ocenę prawną w omawianym zakresie: "Mając powyższe uwagi na względzie oraz dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia ŚCP o nieuwzględnieniu protestu Spółki Sąd uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób zgodny z prawem, z uwzględnieniem reguł, o których mowa w art. 45 ustawy wdrożeniowej tj. w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewniający równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania oraz równe traktowanie wnioskodawców." Zgodnie z art. 68 z.r.z.f., właściwa instytucja, o której mowa w art. 66, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresach, o których mowa w art. 64 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania. Przepis ten nie wskazuje podmiotu oraz warunków otrzymania dofinansowania projektu. Regulacja ta jest zatem przepisem postępowania tj. zespołem norm prawnych regulujących uprawnienia i obowiązki uczestników postępowania w sprawie dofinansowania projektu, zapewniającą przede wszystkim sprawność i szybkość postępowania. Uprawnieniem wnioskodawcy jest to, aby właściwa instytucja rozpatrzyła jego protest we wskazanych terminach ustawowych. Według art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Przepis ten normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej określając kompetencję sądu administracyjnego w fazie orzekania, przez co jest przepisem postępowania sądowoadministracyjnego, który ma zastosowanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. W sprawie ze skargi na nieuwzględnienie protestu, w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę właściwej instytucji w celu ponownego rozpatrzenia podjętego przez nią rozstrzygnięcia w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie naruszył przepisu postępowania sądowoadministracyjnego art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) p.p.s.a. który nie ma w rozpoznawanej sprawie zastosowania. Stawianie wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu zarzutu naruszenia przepisów postępowania w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. jest dopuszczalne, ale nie może być prawnie skuteczne. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy z art. 174 pkt 1) p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1) i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935).