I GSK 1019/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Salachna po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 548/22 w zakresie odrzucenia skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 23 czerwca 2022 r. nr SKO.4142.9.2022 w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu miasta postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 548/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: Sąd I instancji lub WSA) odrzucił skargę S. S. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: organ lub SKO) z dnia 23 czerwca 2022 r., w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej dotyczącej określenie kwoty zwrotu dotacji niewykorzystanych w 2019 r. SKO decyzją z 7 kwietnia 2022 r. odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. odnośnie określenia wysokości dotacji niewykorzystanej w 2019 r. oraz nakazu dokonania zwrotu dotacji wraz z odsetkami na rachunek bankowy. Wnioskiem z [...] kwietnia 2022 r. skarżąca zwróciła się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy i stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z 11 lutego 2020 r. Decyzją z 23 czerwca 2022 r. SKO utrzymało w mocy własną decyzję z 7 kwietnia 2022 r. W uzasadnieniu organ ponownie stwierdził, że w sprawie nie zachodziły przesłanki stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta Łódź. W skardze z [...] czerwca 2022 r. na wyżej wymienioną decyzję skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesioną przedwcześnie. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że skarga została wniesiona przed doręczeniem decyzji organu z 23 czerwca 2022 r., a więc z naruszeniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.). Zaskarżonemu orzeczeniu skarżąca, na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzuciła naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albowiem w sprawie nie zachodziły żadne inne przesłanki mogące uzasadniać twierdzenie, że skarga z innych przyczyn była niedopuszczalna. Na tej podstawie skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że w świetle art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego kończącego postępowanie w sprawie. Zgodnie z art. 182 § 3 p.p.s.a. rozpoznając tego rodzaju sprawę na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego. W myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach zarzutów kasacyjnych, chyba że zachodzą przesłanki nieważności postępowania sądowego wymienione w § 2 powołanego artykułu. Takich jednak przesłanek w niniejszej sprawie z urzędu nie odnotowano. Podobnie w trybie tym nie ujawniono podstaw do odrzucenia skargi ani umorzenia postępowania przed sądem pierwszej instancji, które obligowałyby Naczelny Sąd Administracyjny do wydania postanowienia przewidzianego w art. 189 p.p.s.a. (zob. uchwała NSA z dnia 8 grudnia 2009 r., II GPS 5/09; www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona do Sądu I instancji decyzja SKO z 23 czerwca 2022 r. została doręczona skarżącej w dniu [...] lipca 2022 r. Natomiast pismem z [...] czerwca 2022 r. skarżąca wniosła skargę, która wpłynęła do organu z datą [...] czerwca 2022 r. Należy zatem zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, który prawidłowo odrzucił skargę jako niedopuszczalną z innych powodów. Wskazać należy, że sformułowanie użyte przez ustawodawcę w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odnosi się do takiej sytuacji, w której skarga podlega odrzuceniu z powodów innych niż wskazane w tym przepisie w punktach od 1 do 5. W przedmiotowej sprawie taką "inną przyczyną" było wniesienie skargi przed prawidłowym doręczeniem skarżącej zaskarżonej decyzji, a zatem przed jej wejściem do obrotu prawnego. Skarga została wniesiona zanim termin do zaskarżenia kwestionowanej przez skarżącą decyzji rozpoczął bieg, co wyraźnie zostało wskazane przez WSA. Z tych wszystkich względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.