I FZ 96/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 12 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Łd 54/14 w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 5 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.

1.1. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 54/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: sąd pierwszej instancji) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. B. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. (organ odwoławczy) z dnia 5 listopada 2013 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. 1.2. W uzasadnieniu powyższego postanowienia wskazano, że skarżący wniósł skargę na wyżej wskazaną decyzję organu odwoławczego. W skardze zamieścił między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, bez bliższego uzasadnienia. 1.3. Sąd pierwszej instancji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.) odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny, jak również orzecznictwem sądów administracyjnych, wstrzymanie wykonania może dotyczyć tylko takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, wydanie III, Warszawa 2009, s. 378). Nie każdy akt administracyjny nadaje się do wykonania. Takiej cechy w szczególności nie mają decyzje odmowne ponieważ nie nakładają na stronę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy (por. postanowienie NSA z 18 lutego 2010 r., II GZ 34/10). Uznał, że z taką sytuacją ma miejsce w niniejszej sprawie. W sprawie bowiem Naczelnik Urzędu Skarbowego L., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, decyzją z 29 lipca 2013 r. odmówił uchylenia własnej, ostatecznej decyzji z 23 kwietnia 2010 r., w której określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad 2006 r. Kwestionowaną obecnie decyzją z 5 listopada 2013 r. organ odwoławczy utrzymał w mocy wspomnianą decyzję organu pierwszej instancji z 29 lipca 2013 r. W związku z powyższym, sąd pierwszej instancji podniósł, iż negatywne ustosunkowanie się właściwego organu, w trybie wznowienia postępowania podatkowego, do starań podatnika o uchylenie wcześniej wydanej ostatecznej decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, nie powoduje przyznania stronie żadnego prawa, ani też nie nakłada na nią żadnego dodatkowego obowiązku. Skoro decyzja taka nie nadaje się do wykonania, rozpatrywany wniosek o wstrzymanie jej wykonania jest bezzasadny. Podniósł ponadto, że w niniejszej sprawie skarżący nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Również zatem z tego powodu jego wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 2.1. Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i rozpoznanie sprawy, względnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3. Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. 4. Powodem uznania stanowiska sądu pierwszej instancji za prawidłowe, jest fakt, iż przedmiotem postępowania w rozpoznawanej sprawie jest odmowa uchylenia decyzji ostatecznej w zakresie podatku od towarów i usług za listopad 2006 r., a nie decyzja wymiarowa w tym podatku wydana w postępowaniu rozpoznawczym. To zaś powoduje, że decyzja, o której mowa w niniejszym postępowaniu, nie może być, z uwagi na jej charakter, przedmiotem wstrzymania wykonania, bowiem nie podlega ona wykonaniu. Nie ma przy tym jakiegokolwiek znaczenia powoływana przez skarżącego podstawa i jej uzasadnienie, które wskazał, wnosząc o wznowienie postępowania przez organ podatkowy. Wykonanie zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług wynika ze złożonych przez podatnika deklaracji podatkowych albo decyzji organu podatkowego określającej prawidłową wysokość tego zobowiązania, a nie z decyzji odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej. W odniesieniu to sytuacji, w której znalazł się skarżący, jedynie do decyzji wymiarowej mogłaby odnosić się instytucja wstrzymania wykonania decyzji, bowiem to ta decyzja była źródłem obowiązku nałożonego na skarżącego. Natomiast decyzja zaskarżona w niniejszym postępowaniu nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków. Nie jest w związku z tym możliwe i celowe zweryfikowanie skutków "wykonania" decyzji odmawiającej uchylenia ostatecznej decyzji wymiarowej pod kątem przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., a co za tym idzie, zastosowanie instytucji uregulowanej w tym przepisie. 5. Słusznie przy tym sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że zwarty w skardze wniosek nie został należycie uzasadniony, co także wykluczałoby jego uwzględnienie. 6. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie skarżącego. 7. O kosztach postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł, ponieważ zgodnie z art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie z powyższą zasadą Naczelny Sąd Administracyjny obowiązany jest rozstrzygać o kosztach postępowania kasacyjnego w orzeczeniu wydanym w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od wyroku, natomiast w niniejszej sprawie zostało rozpoznane zażalenie na postanowienie w odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania zażaleniowego.