I FZ 57/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 14 kwietnia 2022 r. nr [...] z dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 323/22 w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do kwietnia 2020 r. postanawia oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 3 czerwca 2022 r. D. sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 14 kwietnia 2022 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 13 grudnia 2021 r. określającą zobowiązanie podatkowe Skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – kwiecień 2020 r. oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – kwiecień 2020 r. Skarżąca w skardze określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na 235.144 zł. W odpowiedzi na skargę Naczelnik Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej określił wartość przedmiotu sporu również na 235.144 zł Zarządzeniem z dnia 30 grudnia 2022 r., sygn. akt I SA/Lu 323/22, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 dalej jako "p.p.s.a.") wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.352 zł. stosownie do stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 535; dalej: "Rozporządzenie"). W treści zarządzenia wyznaczono siedmiodniowy termin do uiszczenia wskazanej opłaty oraz sposób jej dokonania, określając jednocześnie rygor niewykonania wezwania. Pismem z dnia 31 stycznia 2023 r. Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie, w którym zarzuciła naruszenie przepisów: - art. 218 p.p.s.a. poprzez nie ustalenie prawidłowej wysokości wartości przedmiotu zaskarżenia, w wyniku czego doszło do wadliwego ustalenia wysokości wpisu, - § 1 i § 2 Rozporządzenia – polegające na błędnym wyliczeniu kwoty wpisu od skargi, poprzez zastosowanie tego przepisu do błędnie ustalonej kwoty WPZ. - art. 216 w zw. z art. 231 p.p.s.a. poprzez błędne zastosowanie tych przepisów polegające na tym, że w wyniku ustalania wartości przedmiotu zaskarżenia w trybie art. 218 p.p.s.a. doszło do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie wyższej niż sporna należność pieniężna wynikająca z treści decyzji – co prowadzi do naruszenia dyspozycji art. 216 i art. 231 p.p.s.a., - art. 141 § 4 w zw. z art. 166 i art. 167 p.p.s.a. – wobec braku sporządzenia uzasadnienia w jaki sposób określono w zarządzeniu, wartości przedmiotu zaskarżenia oraz w jaki sposób wyliczono kwotę wysokości wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Stosownie do art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, takich jak skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Decydujące znaczenie dla ustalenia rodzaju należnej opłaty sądowej (stałej bądź stosunkowej) ma kwestionowany przed sądem akt. Jeśli bowiem konkretyzuje on należność pieniężną, której dotyczy spór, strona powinna uiścić wpis stosunkowy obliczony według zasad przewidzianych w ww. rozporządzeniu. W rozpatrywanej sprawie kluczowa dla rozstrzygnięcia pozostawała okoliczność, że Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z 14 kwietnia 2022 r. utrzymującą w mocy swoją decyzję z 13 grudnia 2021 r. określającą zobowiązanie podatkowe Skarżącej w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – kwiecień 2020 r. w kwocie 123.622,00 zł oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące styczeń – kwiecień 2020 r. w kwocie 111.522,00 zł Wskazać należy, że w sprawie sąd pierwszej instancji nie zastosował trybu wynikającego z art. 218 P.p.s.a, który stanowi, że w przypadku wątpliwości, co do poprawności określonej w piśmie wartości przedmiotu zaskarżenia przewodniczący może dokonać jej weryfikacji w trybie wskazanego przepisu, ponieważ wbrew twierdzeniom Skarżącej w skardze (str. 1) została wskazana wartość przedmiotu zaskarżenia przez samą stronę, na kwotę 235.144,00 zł, a sama Skarżąca podniosła, że "zaskarża w całości Decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Białej Podlaskiej z dnia 14 kwietnia 2022 r.(...)". Również organ w odpowiedzi na skargę wskazał taką samą kwotę wartości przedmiotu zaskarżenia, tj. 235.144,00 zł zł. Nie mogło tym samym ulegać wątpliwości, że kwestionowany przed sądem akt dotyczył konkretnej należności pieniężnej, co wykluczało możliwość pobrania wpisu stałego od skargi. Zasadnie zatem w zaskarżonym zarządzeniu ustalono wysokość wpisu w oparciu o wskazaną w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia (tj. sporną sumę 235.144,00 zł) i określono go na kwotę 2.352 zł w myśl § 1 pkt 4 Rozporządzenia, zaokrąglając końcówkę rzeczonej opłaty wzwyż do pełnych złotych, o czym stanowi art. 219 § 2 zd. 2 p.p.s.a. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.