I FZ 386/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia PPH "K." Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia2 listopada 2017 r. sygn. akt I SA/Bk 1057/17 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi PPH "K." Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia 28 czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od marca do maja 2014 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 2 listopada 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 1057/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odmówił PPH "K." Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w B.(dalej: "Spółka", "strona skarżąca") wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z 28 czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy od marca do maja 2014 r. Uzasadniając motywy swojego rozstrzygnięcia WSA w Białymstoku przywołał treść art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") i stwierdził, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek określonych w tym przepisie. W ocenie WSA w Białymstoku argumentacja zawarta we wniosku oraz dołączone dokumenty nie dają uzasadnionych podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Okoliczność, że toczy się już postępowanie egzekucyjne nie świadczy o wystąpieniu realnego niebezpieczeństwa zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wyegzekwowania kwoty wynikające z zaskarżonej decyzji wprawdzie może mieć wpływ na osiągane przez Spółkę przychody, jednak twierdzenie jakoby mogło ono spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki nie zostało przez Spółkę uprawdopodobnione. W złożonym zażaleniu na powyższe postanowienie strona skarżąca, zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na treść tak zapadłego rozstrzygnięcia oraz błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 61 § 3 p.p.s.a. W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ewentualnie uchylenie postanowienia i wstrzymanie decyzji zgodnie ze złożonym z wnioskiem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i z tych przyczyn podlega oddaleniu. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Analiza uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wskazuje, że Sąd pierwszej instancji dokonał prawidłowej wykładni art. 61 § 3 p.p.s.a. WSA w Białymstoku trafnie przyjął, że znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, jakie mogą powstać w związku z wykonaniem wydanej w sprawie decyzji administracyjnej, należy oceniać w kontekście aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. Nie ulega wątpliwości, że elementem takiej aktualnej sytuacji majątkowej może być również okoliczność, że w stosunku do wnioskodawcy toczy się postępowanie egzekucyjne. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedłożyła bilans, na dzień 30 czerwca 2017 r., rachunek zysków i strat oraz informacje o postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko niej. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony, bowiem skarżąca spółka nie przedstawiła wystarczających dowodów na poparcie twierdzeń zawartych w tym wniosku, ani nie udokumentowała w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej poprzez nadesłanie wyciągów z rachunków bankowych wskazujących na aktualne saldo posiadanych środków. Przedłożone przez spółkę dokumenty nie dają możliwości pełnego obrazu sytuacji majątkowej skarżącej, co uniemożliwia ocenę, jak wpływa to na jej sytuację materialną. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa. Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.