I FZ 25/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2017 r., sygn. akt I FZ 25/17 w zakresie prawa pomocy w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Obrotu Paliwami J. Sp. z o.o. w J. oraz W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 19 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2006 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 lutego 2017 r., sygn. akt I FZ 25/17, oddalił zażalenie W.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 października 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 790/12, odmawiające przyznania prawa pomocy. W. G. wniósł zażalenie na postanowienie wydane przez NSA, żądając jego zmiany. W uzasadnieniu zażalenie strona wskazała na swą trudną sytuację materialną, podnosząc w szczególności, że nie posiada środków finansowych umożliwiających prowadzenie sprawy przed sądem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Począwszy od 1 stycznia 2004 r. sądownictwo administracyjne jest dwuinstancyjne. W pierwszej instancji rozpoznają sprawy wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast środki odwoławcze, tj. skargę kasacyjną i zażalenia rozpoznaje Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego są prawomocne, ponieważ nie przysługują od nich środki odwoławcze (por. art. 168 § 1 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm./). Również przepis art. 194 § 1 ww. ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.