I FSK 1387/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Arkadiusz Cudak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 19/17 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 3 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. i lipiec 2013 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Po 19/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. M. (dalej: strona lub skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. (dalej: organ) z 3 listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad 2011 r. i lipiec 2013 r. Od powyższego wyroku strona wniosła skargę kasacyjną, w której zawarła również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. (dalej: organ pierwszej instancji) z 28 kwietnia 2016 r., powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Uzasadniając przedmiotowy wniosek skarżąca wskazała na fakt wszczęcia wobec niej przez organ pierwszej instancji postępowania egzekucyjnego w zakresie dochodzenia należności wynikających ze spornej decyzji, co udokumentowała załączonymi do skargi kasacyjnej tytułami wykonawczymi. Jednocześnie skarżąca zaakcentowała występujące - jej zdaniem - nieprawidłowości w zakresie wszczęcia tego postępowania (prowadzenie egzekucji z majątku wspólnego małżonków w sytuacji wystawienia tytułu wykonawczego wyłącznie na jednego z nich, tj. skarżącą), które w dalszej części uzasadnienia wniosku szeroko omówiła, popierając swoją argumentację przykładami z orzecznictwa Sądu Najwyższego i sądów administracyjnych. Konkludując, strona stwierdziła, że dokonywane próby egzekucji z majątku wspólnego mogą doprowadzić do nieodwracalnych skutków w sferze praw osób trzecich. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., mającym na podstawie art. 193 powołanej ustawy odpowiednie zastosowanie także w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z dyspozycji powołanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek tam zawartych. Oznacza to, że skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu winien wskazać okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają wniosek, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenie skutki. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej. Materiał, do którego odnosi się sąd administracyjny, kontrolujący zasadność wniosku o wstrzymanie, może być materiałem, który po części został dołączony do wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2010 r. II FZ 417/10). Ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, jak wynika to z jego konstrukcji, spoczywa na skarżącym. Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca nie uprawdopodobniła, że w stosunku do jej osoby zachodzą określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające udzielenie wnioskowanej ochrony tymczasowej. Zauważyć bowiem należy, że poza sformułowanym w petitum skargi kasacyjnej żądaniem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, do okoliczności, od których zależy zastosowanie tej instytucji prawnej, odnosi się tylko jedno zdanie zawarte w końcowej części uzasadnienia wniosku, mianowicie, że "(...) dokonywane próby egzekucji z majątku wspólnego mogą doprowadzić do nieodwracalnych skutków w sferze praw osób trzecich (...)". Pozostała argumentacja skarżącej przedstawiona na uzasadnienie ww. żądania sprowadza się zaś do rozważań dotyczących wadliwości postępowania egzekucyjnego. Kwestia ta wykracza jednakże poza ramy postępowania dotyczącego wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonego aktu administracyjnego. Pomimo zatem bezsporności faktu, że wobec skarżącej prowadzona jest egzekucja, bez równoczesnego wskazania sytuacji rodzinnej, majątkowej i finansowej skarżącej (stanu jej zasobów, struktury zobowiązań, wierzytelności i innych zmiennych kształtujących tę sytuację), zaprezentowany przez stronę sposób wykazania ziszczenia się przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., jest - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - niewystarczający i nie może być skuteczny. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- 2