I FSK 1082/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze kasacyjnej M. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 786/21 w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 4 marca 2021 r., nr 2201-IEW-2.4253.75-80.2021 w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2014 r. oraz orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sylwester Marciniak Sędzia NSA

I FSK 1082/22 UZASADNIENIE W skardze kasacyjnej złożonej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 786/21, M. J. (dalej: skarżący) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim należy podkreślić, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wykonalności takiego aktu lub czynności, wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338/07). Konieczne jest zatem wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że skarżący złożył jedynie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przywołując żadnych okoliczności mających świadczyć o spełnieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ograniczając się do samego wniosku skarżący nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji na to, w jaki sposób w jego przypadku wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też trudnych do odwrócenia skutków. W takiej sytuacji należy uznać, że skarżący nie wykazał, by w jego przypadku zaszły przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest bowiem rolą Sądu domniemywanie, w czym skarżący upatruje niebezpieczeństwa zajścia skutków w tym przepisie określonych. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sylwester Marciniak Sędzia NSA