I FSK 1057/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Marek Kołaczek (sprawozdawca), Sędzia NSA Arkadiusz Cudak, Sędzia WSA del. Maja Chodacka, Protokolant referent Natalia Grzelak, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2026 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2246/22 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2022 r., nr 0114-KDIP1-3.4012.274.2022.2.JG w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz K. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

1. Wyrok Sądu pierwszej instancji. 1.1. Zaskarżonym wyrokiem z 3 lutego 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2246/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: Sąd pierwszej instancji) po rozpoznaniu skargi K. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Spółka, Skarżąca) na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS, Organ) z 11 sierpnia 2022 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną oraz zasądził od DKIS na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania. 1.2. Sąd pierwszej instancji przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. Spółka jako podatnik czynny VAT jest dystrybutorem urządzenia edukacyjnego pod nazwą handlową "[...]". "[...]" jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym, spełniającym jednocześnie funkcję podłogi i stołu interaktywnego, stanowiącym pomoc dydaktyczną dedykowaną do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym oraz rehabilitacji dzieci, osób dorosłych i starszych. W skład urządzenia wchodzą: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu. Urządzenie stanowi realną pomoc i uzupełnienie w procesie dydaktycznym i edukacyjnym dla uczniów szkół podstawowych. Spółka sprzedaje wraz z urządzeniem pakiety gier edukacyjnych. Pakiet gier edukacyjnych pozwala łączyć naukę z zabawą, wprowadzając – tak lubiany przez dzieci i młodzież – element rywalizacji. Gry i zabawy oferowane w pakiecie dopasowane są do uczniów szkoły podstawowej. Spółka sprzedaje produkt "[...]" w kraju i na rynku wewnątrzunijnym oraz poza unijnym. Do sprzedawanego urządzenia Spółka stosuje stawkę podstawową VAT, tj. stawkę 23%. Spółka zamierza rozpocząć również sprzedaż produktu bezpośrednio placówkom oświatowym. W uzupełnieniu wniosku Spółka podała, że posiada zamówienie potwierdzone przez stosowny organ nadzorujący szkołę, zgodnie z odrębnymi przepisami, w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych. Spółka posiada kopię umowy przekazania sprzętu komputerowego placówce oświatowej oraz posiada stosowne zamówienie potwierdzone przez stosowny organ nadzorujący szkołę, zgodnie z odrębnymi przepisami w przypadku dostaw sprzętu komputerowego do organizacji humanitarnych, charytatywnych lub edukacyjnych w celu dalszego nieodpłatnego przekazania placówce oświatowej. W związku z powyższym zadano następujące pytania: 1) czy urządzenia sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w pozycji 26.20.13.0 "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone", na które składają się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa i czujniki ruchu - zawierają się w wykazie towarów określonych przez załącznik nr 8 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm., dalej: u.p.t.u.) jako towary, których dostawa jest opodatkowana stawką 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u.?; 2) czy Spółka dokonując w przyszłości dostawy na rzecz placówek oświatowych sklasyfikowanego w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w pozycji 26.20.13.0 "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone" urządzenia "[...]", na który składa się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa i czujniki ruchu - może skorzystać z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u., przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15 wymienionego art. 83 u.p.t.u.? Zdaniem Spółki, sprzedaż urządzenia "[...]" na rzecz placówek oświatowych, po spełnieniu innych warunków, jest opodatkowana 0% stawką podatku od towarów i usług (może skorzystać z preferencyjnej stawki VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u. przy zachowaniu warunków, o których mowa w ust. 13-15 wymienionego art. 83 u.p.t.u.). "[...]" jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym spełniającym jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego, stanowiącym pomoc dydaktyczną dedykowaną do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi w wieku szkolnym i przedszkolnym, oraz rehabilitacji osób dorosłych i starszych. Klasyfikowany jest w PKWiU pod pozycją 26.20.13.0 – "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone" i składa się z jednostki centralnej PC, projektora, obudowy i czujnika ruchu. Już sam ten opis wskazuje, że urządzenie posiada wystarczające cechy, aby zakwalifikować je jako jednostka centralna lub zestaw komputerowy (urządzenie "[...]" jest wymienione w załączniku nr 8 do u.p.t.u. pod pozycją 1 - jednostki centralne komputerów, serwery, monitory, zestawy komputerów stacjonarnych). Zastosowanie stawki 0% VAT przy sprzedaży na rzecz placówek oświatowych urządzenia "[...]" ([...] jest nowszą wersją [...], ale budowa i zastosowanie jest takie same), po spełnieniu innych warunków, potwierdził w prawomocnym wyroku z 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt I SA/Ke 355/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznając, że sprzedaż urządzenia "[...]" na rzecz placówek oświatowych winna odbywać się z zastosowaniem 0% stawki VAT (a Spółka sprzedaje w zasadzie to samo urządzenie – [...] jest nowszą wersją [...], ale budowa i zastosowanie jest takie same). Stanowisko takie również zajął DKIS w interpretacji indywidualnej nr [...] z 20 stycznia 2022 r. Organ interpretacją indywidualną z 11 sierpnia 2022 r. uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, że podstawą do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% w przypadku dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych jest przede wszystkim zaliczenie dostarczanych towarów do określonych grup towarowych wymienionych w powołanym załączniku nr 8 do u.p.t.u. Katalog towarów, co do których ma zastosowanie przepis art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u., został przez ustawodawcę określony w sposób szeroki, ponieważ wymieniono w nim grupy towarów bez podania szczegółowego oznaczenia PKWiU, jednakże jest to katalog zamknięty, co oznacza, że ustawodawca nie przewidział w tym przypadku jakichkolwiek wyjątków, ani interpretacji rozszerzających. Z powyższego wynika, że nie każdy sprzęt komputerowy będzie opodatkowany 0% stawką podatku, lecz tylko i wyłącznie ten, który został wymieniony w załączniku nr 8 do u.p.t.u. Wszystkie niewymienione w tym załączniku towary stanowiące sprzęt komputerowy będą opodatkowane stawką podstawową, tj. 23%, niezależnie od spełnienia warunków wskazanych w art. 83 ust. 14 i 15 u.p.t.u. DKIS podkreślił, że nie istnieje legalna definicja pojęć wskazanych w załączniku nr 8 do u.p.t.u., w tym definicja zestawu komputera stacjonarnego. Brak definicji ustawowej oznacza konieczność posłużenia się przy interpretacji przedmiotowego zagadnienia literalną wykładnią przepisów oraz potocznym rozumieniem tych pojęć. W opinii DKIS, zestaw komputera stacjonarnego, o którym mowa w załączniku nr 8 u.p.t.u., to rodzaj komputera osobistego, który składa się z zasadniczych elementów: jednostki centralnej (systemowej), monitora i klawiatury, zwykle jest na stałe umiejscowiony przy biurku, głównie ze względu na swoje gabaryty i ciężar, jak również ze względu na sposób pracy z tym urządzeniem. Nie każdy komputer, którego przenoszenie jest utrudnione, może być uznany za komputer stacjonarny w rozumieniu omawianego tu przepisu. W ocenie Organu, przyjęcie definicji zestawów komputerów stacjonarnych wykraczającej poza wskazane powyżej rozumienie potoczne, może doprowadzić do rozszerzenia preferencyjnej stawki VAT na szeroki wachlarz urządzeń interaktywnych (np. systemów do gier). Z treści załącznika nr 8 u.p.t.u. wynika, że wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. W takim rozumieniu w pojęciu zestawu komputerów stacjonarnych nie mieści się urządzenie edukacyjne "[...]", będące przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, tj. urządzenie składające się z jednostki centralnej PC, projektora, obudowy i czujnika ruchu. Organ stwierdził ponadto, że urządzenie to, nie pełni typowych funkcji dla komputera stacjonarnego (zestawu komputerowego) albowiem jak wskazała Spółka "[...]" jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym, które spełnia jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego. Stanowi ono pomoc dydaktyczną przeznaczoną do ćwiczeń i zabaw ruchowych wraz z zestawem treści multimedialnych przeznaczonych do pracy z dziećmi i młodzieżą w wieku szkolnym i przedszkolnym, a także do rehabilitacji zarówno dzieci, dorosłych jak i starszych. Tym samym jego sposób wykorzystywania różni się w ocenie Organu od użytkowania komputera stacjonarnego. Organ dodał, że Spółka dokonując dostawy będących przedmiotem wniosku towarów nie posługuje się pojęciem np. zestawu komputerowego, lecz wskazuje, iż jest "(...) dystrybutorem urządzenia edukacyjnego pod nazwą handlową "[...]"". W opinii Organu, opisane we wniosku o wydanie interpretacji urządzenie edukacyjne "[...]" nie jest towarem zawartym w wykazie określonym przez załącznik nr 8 u.p.t.u. W konsekwencji, z uwagi na fakt, że urządzeń edukacyjnych pod nazwą handlową "[...]" (które spełniają jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego) nie można utożsamiać z "zestawami komputerów stacjonarnych", a także nie zostały one wprost wymienione w katalogu urządzeń mieszczących się w załączniku nr 8 do u.p.t.u. Organ stwierdził, że do ich dostawy na rzecz placówek oświatowych nie będzie mogła mieć zastosowania preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 26 u.p.t.u. Zatem sprzedaż tych urządzeń edukacyjnych będzie podlegała opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146aa ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Odnosząc się do powołanej przez Spółkę interpretacji indywidualnej nr [...] Organ wskazał, że została ona wydana zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sygn. SA/Ke 355/21, który zobligował Organ do wydania danego rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie osadzonej w konkretnym stanie faktycznym. Jednakże rozstrzygnięcie to zapadło w indywidualnej sprawie i wiążący charakter ma tylko w tej sprawie, w której zapadło. Organy podatkowe nie są zobowiązane do powielania rozstrzygnięcia w nim zawartego w sprawach innych podatników. 1.3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaskarżonym wyrokiem uchylił interpretację indywidualną DKIS. Sąd pierwszej instancji wskazał, że istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy sprzedaż na rzecz placówek oświatowych urządzenia – "[...]" (na które składa się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu) jest opodatkowana 0% stawką podatku od towarów i usług. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rację w tym sporze należało przyznać Skarżącej. Urządzenie opisane przez Skarżącą nie posiada żadnych cech, które wykluczałyby przypisanie jej cech zestawu komputerowego stacjonarnego, zwłaszcza z uwagi na wskazane we wniosku części składowe tego urządzenia oraz sposób jego wykorzystywania. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, elementy zestawu komputerowego (ich rodzaj) są uzależnione od jego przeznaczenia. Innego zestawu będzie potrzebował zwykły użytkownik, zaś innego grafik komputerowy lub osoba zajmująca się obróbką i montażem filmów. Przeznaczenie zestawu komputerowego wpływa zatem nie tylko na wydajność jednostki centralnej, ale również na rodzaj podłączonych do tej jednostki urządzeń peryferyjnych. Ustawodawca uznał natomiast, że warunkiem zastosowania stawki preferencyjnej jest, aby zestaw był dostarczany do placówek oświatowych, które, co należy podkreślić, z uwagi na profil kształcenia mogą potrzebować mniej lub bardziej rozbudowanego i specjalistycznego sprzętu. Ustawodawca nie ograniczył preferencji podatkowej tylko do zestawów podstawowych, zawierających np. wyłącznie jednostki główne o podstawowych parametrach, wyposażone w monitor, klawiaturę i mysz. Zauważył, że w zaskarżonej interpretacji DKIS ograniczył się zasadniczo do oceny, że wskazane przez Spółkę urządzenie nie stanowi zestawu komputerowego stacjonarnego. Nadto, w ocenie DKIS, urządzenie to nie pełni funkcji typowych dla zestawu komputerowego oraz wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. Organ szerzej jednak tego stanowiska nie uzasadnia. Nie wskazuje również jakie funkcje uznaje za typowe dla zestawu komputerowego i dlaczego nie są nimi wskazywane we wniosku funkcja dydaktyczna i edukacyjna (z opisu wynika, że jest to pomoc dydaktyczna służąca do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych, zawiera treści multimedialne służące do pracy z dziećmi oraz rehabilitacji osób starszych i dorosłych) oraz na jakiej podstawie uważa, że funkcje te może realizować tylko zestaw, na który składa się: jednostka centralna, monitor i klawiatura. DKIS nie uzasadnia również co rozumie przez pojęcie podstawowej pomocy dydaktycznej i dlaczego taką pomocą jest zestaw: komputer, monitor i myszka, ale urządzenie opisane wniosku już nie. Pomija, czy jakiekolwiek znacznie dla tej oceny ma to, czy obraz będzie wyświetlany na monitorze, czy też za pomocą projektora na podłodze czy stole, a dzieci zamiast "klikać" myszką lub używać klawiatury będą korzystać z czujnika ruchu. 2. Skarga kasacyjna. 2.1. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Organ. 2.1.1. Na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 83 ust. 1 pkt 26 lit a) w zw. z art. 83 ust. 13-15 u.p.t.u. w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u., poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji błędne zastosowanie polegające na uznaniu przez Sąd pierwszej instancji, że urządzenie - "[...]" (na które składa się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu) korzysta z preferencyjnej stawki VAT 0% z uwagi na części składowe urządzenia oraz sposób wykorzystania, a jednocześnie z uwagi na brak cech, które wykluczałyby przypisanie urządzeniu cech zestawu komputerowego stacjonarnego, podczas gdy prawidłowa wykładnia ww. przepisów powinna prowadzić Sąd pierwszej instancji do wniosku, że przedmiotowe urządzenie niewymienione w załączniku nr 8 do u.p.t.u. (który stanowi katalog zamknięty) powinno stanowić dostawę opodatkowaną stawką podstawową z art. 41 ust. 1 u.p.t.u., gdyż niedopuszczalne jest stosowanie wykładni rozszerzającej przy analizie stosowania stawki preferencyjnej 0%, a zatem normy w tym zakresie winny być wykładane ściśle. 2.1.2. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 14c § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p., poprzez uchylenie przez Sąd pierwszej instancji interpretacji indywidualnej na skutek nieuzasadnionego przyjęcia, że Organ naruszył art. 14c § 2 o.p. w zw. z art. 121 § 1 o.p. w zw. z art. 14h o.p., poprzez wydanie interpretacji, w której nie dokonano oceny prawnej stanowiska strony w sposób, który może być uznany za budzący zaufanie do organów podatkowych. 2.2. W konsekwencji w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu lub ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i oddalenie skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Kwestią sporną w niniejszej sprawie pozostaje odpowiedź na pytanie czy urządzenie sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) w pozycji 26.20.13.0 "Maszyny cyfrowe do automatycznego przetwarzania danych, zawierające w tej samej obudowie co najmniej jednostkę centralną, oraz urządzenia wejścia i wyjścia, nawet połączone", na które składają się: jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu zawiera się w wykazie towarów określonych przez załącznik nr 8 do ustawy i ich sprzedaż na rzecz placówek oświatowych podlega opodatkowaniu 0% stawką podatku VAT, a więc czy przedmiotowe urządzenie mieści się w pojęciu "zestawu komputerowego stacjonarnego w rozumieniu art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) u.p.t.u. w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u.". 3.2. W ocenie Organu urządzenie, na które składają się jednostka centralna PC, projektor, obudowa, czujniki ruchu - wbrew poglądowi Sądu pierwszej instancji - nie stanowi towaru wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy. Zdaniem Organu urządzenie to nie mieści się w katalogu pojęć, użytych przez ustawodawcę w poz. 1 załącznika nr 8 do ustawy, bowiem nie jest jednostką centralną komputera (centralna część komputera cyfrowego), serwerem (komputerem lub programem przeznaczonym do obsługi użytkowników przez udostępnienie ich komputerom swoich zasobów i wykonywanie otrzymanych poleceń), monitorem (urządzeniem wyposażonym w ekran, służącym do wyświetlania informacji) ani zestawem komputerów stacjonarnych. Przedmiotowe urządzenie nie jest również urządzeniem do transmisji danych cyfrowych, o którym mowa w poz. 5 tego załącznika (w tym koncentratory i switche sieciowe, routery i modemy). Urządzenie to nie pełni typowych funkcji dla komputera stacjonarnego (zestawu komputerowego) albowiem jak wynika z wniosku jest interaktywnym urządzeniem projekcyjnym, które spełnia jednocześnie funkcje podłogi i stołu interaktywnego. 3.3. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że z powyższym twierdzeniem Organu nie można się zgodzić zaś zajęte w tej sprawie stanowisko Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe. 3.4. Przede wszystkim Sąd pierwszej instancji dokonując wykładni pojęcia "zestaw komputerowy" (odwołując się do wyroku NSA z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 1806/17) słusznie odwołał się do potocznego rozumienia pojęcia towaru wymienionego w załączniku nr 8 do ustawy o VAT i wyjaśnił, że w skład zestawu komputerowego wchodzą: jednostka centralna komputera (potocznie zwana komputerem, której podstawowe elementy stanowi: płyta główna, procesor, pamięć RAM, dysk twardy, zasilacz), urządzenia wejścia (np. mysz, klawiatura, mikrofon, skaner, kamera, kierownica, joystick itp.) i urządzenia wyjścia (np. monitor, drukarka, głośniki, słuchawki, ale również projektor). Z kolei "stacjonarny" oznacza tyle, co przystosowany do używania w stałym miejscu, w stałej lokalizacji, w której został zainstalowany. 3.5. Organ interpretacyjny - co do zasady - nie kwestionuje poglądu Sądu pierwszej instancji, że zestaw komputerowy tworzy nie tylko jednostka centralna (płyta główna, procesor, pamięć wewnętrzna, karta graficzna itd.), ale również urządzenia zewnętrzne służące przekazywaniu informacji do jednostki centralnej (tzw. urządzenia wejścia) oraz urządzenia zewnętrzne służące odbieraniu informacji z jednostki centralnej (tzw. urządzenia wyjścia). Wspomniane urządzenia połączone są do gniazd znajdujących się w jednostce centralnej lub łączą się z nią bezprzewodowo. 3.6. Jednak Organ prezentuje pogląd, że na zestaw komputerowy składają się, oprócz komputera, wyłącznie monitor, klawiatura lub mysz w związku z czym z uwagi na wskazane we wniosku części składowe rozpatrywanego urządzenia i sposób ich wykorzystania przypisanie jej cech "zestawu komputerowego stacjonarnego" jest niemożliwe. 3.7. Z wniosku o wydanie interpretacji wynika, że sporne urządzenie "[...]", składa się z jednostki centralnej, projektora, obudowy i czujnika ruchu. Całkowitą rację ma Sąd pierwszej instancji, że przyjęcie, w ślad za Organem, że na zestaw komputerowy składają się, oprócz komputera, wyłącznie monitor, klawiatura lub mysz należy uznać za anachroniczne, gdyż większość komputerów jest wyposażona w coraz to nowe urządzenia, pozwalające w różny sposób rejestrować oraz odtwarzać obraz, w tym chociażby monitor może być zastępowany właśnie projektorem. Brak zatem racjonalnych powodów, aby z pojęcia zestawu komputerowego wyłączać dane urządzenie tylko dlatego, że zamiast monitora jego elementem składowym jest projektor, a zamiast myszki bądź klawiatury - czujnik ruchu. W tym względzie słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji na okoliczność, że projektor jest niczym innym jak substytutem monitora, gdyż tak jak monitor służy "komunikowaniu się" komputera z użytkownikiem. Zarówno monitor jak i projektor są zatem urządzeniami zewnętrznymi, których zasadniczym celem jest odbiór i wyświetlanie informacji w formie obrazu z jednostki centralnej. Sposób wyświetlenia obrazu (na podłodze/stole czy na ekranie monitora) ma w tym wypadku znaczenie drugorzędne. 3.8. W tej sytuacji stwierdzić należy, że sporne urządzenie zawiera wszystkie elementy składowe "zestawu komputerowego stacjonarnego", o którym mowa w załączniku nr 8 do u.p.t.u. W rezultacie zarzut błędnej wykładni art. 83 ust. 1 pkt 26 lit a) w zw. z art. 83 ust. 13-15 u.p.t.u. w zw. z poz. 1 załącznika nr 8 do u.p.t.u. uznać należało za chybiony. 3.9. Należy w pełni podzielić stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 58/22 (opubl. CBOSA), że z załącznika nr 8 do u.p.t.u., nie wynika, aby "wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej", gdyż stawkę 0% stosuje się do dostaw sprzętu komputerowego na rzecz placówek oświatowych, które spełniają przymioty towarów wymienionych w powołanym załączniku nr 8 do u.p.t.u. W przepisach art. 83 ust. 1 pkt 26 lit. a) jak również ust. 13-15 w zw. z załącznikiem nr 8 do u.p.t.u. nie ma żadnego wskazania, że objęcie stawką preferencyjną odnosi się jedynie do "sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej". Takie stanowisko Organu stanowi nieuprawnioną, zawężającą interpretację organu podatkowego, nieznajdującą oparcia w literalnej treści tych regulacji. Gdyby ustawodawca chciał zawęzić zakres przedmiotowy sprzętu komputerowego objętego ww. stawką preferencyjną, zwarłby jednoznaczne sformułowania (definicje) uniemożliwiające stosowanie tego unormowania do wszelkich towarów spełniających kryteria "sprzętu komputerowego" określonego w załączniku nr 8 do u.p.t.u., dostarczanego do placówek oświatowych. 3.10. Podobne stanowisko zostało również wyrażone w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 1806/17, z 17 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 1362/19, z 11 września 2024 r., sygn. akt I FSK 513/24. 3.11. Pozbawiony podstaw okazał się także zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 14c § 2 oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. Sąd pierwszej instancji uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 14c § 2 o.p. oraz art. 121 § 1 w zw. z art. 14h o.p. celnie skonstatował, że w zaskarżonej interpretacji DKIS ograniczył się zasadniczo do ceny, że wskazane przez Spółkę urządzenie nie stanowi zestawu komputerowego stacjonarnego. Nadto, w ocenie DKIS, urządzenie to nie pełni funkcji typowych dla zestawu komputerowego oraz wolą ustawodawcy było objęcie stawką preferencyjną jedynie sprzętu komputerowego mającego charakter podstawowej pomocy dydaktycznej. Organ interpretacyjny szerzej jednak tego stanowiska nie uzasadnia. Nie wskazuje również jakie funkcje uznaje za typowe dla zestawu komputerowego i dlaczego nie są nimi wskazywane we wniosku funkcja dydaktyczna i edukacyjna (z opisu wynika, że jest to pomoc dydaktyczna służąca do ćwiczeń, gier i zabaw ruchowych, zawiera treści multimedialne służące do pracy z dziećmi oraz rehabilitacji osób starszych i dorosłych) oraz na jakiej podstawie uważa, że funkcje te może realizować tylko zestaw, na który składa się: jednostka centralna, monitor i klawiatura. DKIS nie uzasadnia również co rozumie przez pojęcie podstawowej pomocy dydaktycznej i dlaczego taką pomocą jest zestaw: komputer, monitor i myszka, ale urządzenie opisane wniosku już nie. Pomija, czy jakiekolwiek znacznie dla tej oceny ma to, czy obraz będzie wyświetlany na monitorze, czy też za pomocą projektora na podłodze czy stole, a dzieci zamiast "klikać" myszką lub używać klawiatury będą korzystać z czujnika ruchu. Te istotne kwestie postały poza rozważaniami Organu. 3.12. Pełnomocnik Organu w uzasadnieniu omawianego zarzutu do tej argumentacji w ogóle się nie odnosi, lecz stwierdza gołosłownie, że Organ wydając interpretację, nie kierował się dowolnością działania, a wydana interpretacja została wydana po dokładnym przeanalizowaniu stanu faktycznego i stanowiska Spółki. Organ wydając zaskarżoną interpretację indywidualną wziął pod uwagę wszystkie informacje zawarte w opisie sprawy przedstawione we wniosku i na tej podstawie dokonał oceny stanowiska Spółki uznając je w części za nieprawidłowe. 3.13. W tych okolicznościach również ten zarzut na uwzględnienie nie zasługiwał. 3.14. Z tych względów skarga kasacyjna Organu podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. 3.15. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Maja Chodacka Marek Kołaczek Arkadiusz Cudak sędzia WSA (del.) sędzia NSA sędzia NSA