0113-KDIPT2-2.4011.596.2026.3.KK

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

· nieprawidłowe w części dotyczącej określenia daty nabycia udziałów przez Zainteresowanych zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

· prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 22 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismami złożonymi 7 sierpnia 2026 r. i 21 września 2026 r. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowana będącą stroną postępowania: A A

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: B B

3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: C C

4. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: D D

5. Zainteresowany niebędący stroną postępowania: E E

6. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: F F.

Opis zdarzenia przyszłego

Jako grupa 6 spadkobierców Zainteresowani są współwłaścicielami nieruchomości położonej w X przy ul. (…) (działka ewidencyjna nr 2, obręb (…), o powierzchni 0,0503 ha). Bezpośredni spadkodawcy Zainteresowanych – małżonkowie G i H – nabyli prawo własności tej nieruchomości na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej przez zasiedzenie z dniem 9 września 1969 r. Fakt ten został potwierdzony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w (…), z dnia 22 listopada 2023 r., sygn. akt (…) (orzeczenie prawomocne z dniem 30 listopada 2023 r.).

Obecnie wszyscy Zainteresowani (spadkobiercy) planują wspólną sprzedaż (odpłatne zbycie) należących do Nich udziałów w przedmiotowej nieruchomości.

W uzupełnieniu wniosku z 4 sierpnia 2026 r. wskazano, że G i H zawarli związek małżeński 25 listopada 1930 r. W trakcie trwania związku małżeńskiego obowiązywała wspólność majątkowa małżeńska. W celu potwierdzenia trwania związku małżeńskiego do uzupełnienia wniosku dołączono ksero odpisu aktu zgonu H H.

G G zmarł 31 grudnia 1973 r. Spadek nabyła żona H H w całości. Po zmarłym G G nie był przeprowadzony dział spadku.

H H zmarła 28 października 1981 r. Osoby, które nabyły spadek:

- córka J – 1/2 części,

- córka K – 1/2 części.

Po zmarłej H H nie był przeprowadzony dział spadku.

Wniosek o stwierdzenie zasiedzenia własności nieruchomości złożono 6 marca 2023 r. z wniosku A A z udziałem B B, C C, D D, F F i E E. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) (sygn. akt …), małżonkowie G i H nabyli przez zasiedzenie prawo własności zabudowanej nieruchomości z dniem 9 września 1969 r.

Przewidywana sprzedaż – 2027 r. Sprzedający to osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

W uzupełnieniu wniosku z 15 września 2026 r. wskazano, że G G zmarł 31 grudnia 1972 r. Spadek nabyła żona H H w całości. Po zmarłym G G. nie był przeprowadzony dział spadku.

H H zmarła 28 października 1981 r. Osoby, które nabyły spadek:

- córka J – 1/2 części,

- córka K – 1/2 części.

Po zmarłej H H nie był przeprowadzony dział spadku.

K K zmarła 7 stycznia 1998 r. Osoby, które nabyły spadek:

- mąż L,

- córka A A,

- syn B B,

każde z nich po 1/3 części.

Po zmarłej K nie był przeprowadzony dział spadku.

L L zmarł 27 stycznia 2001 r. Osoby, które nabyły spadek:

- córka A A – 1/2 części,

- syn B B – 1/2 części.

Po zmarłym L L nie był przeprowadzony dział spadku.

J J zmarła 28 sierpnia 2003 r. Osoby, które nabyły spadek:

- syn C C – 1/2 części,

- syn M M – 1/2 części.

Po zmarłej J J nie był przeprowadzony dział spadku.

M M zmarł 26 marca 2017 r. Osoby, które nabyły spadek:

- żona F F – 1/3 części,

- syn E E – 1/3 części,

- córka D D – 1/3 części.

Po zmarłym M M nie był przeprowadzony dział spadku.

Obecni spadkobiercy to: A A, B B, C C, F F, E E, D D.

Pytanie

Czy planowana przez Zainteresowanych (spadkobierców) sprzedaż odziedziczonej nieruchomości będzie stanowiła źródło przychodu podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, biorąc pod uwagę fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawców (nabycie poprzez zasiedzenie z dniem 9 września 1969 r.), upłynął już 5-letni okres wskazany w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Stanowisko Zainteresowanych w sprawie

W ocenie wszystkich Zainteresowanych, planowana sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku zbycia nieruchomości nabytych w spadku, termin 5 lat, po którym sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę (a nie spadkobiercę).

Spadkodawcy nabyli nieruchomość przez zasiedzenie, do którego na mocy art. 172 Kodeksu cywilnego dochodzi z mocy samego prawa. Postanowienie sądu z dnia 22 listopada 2023 r. ma charakter wyłącznie deklaratoryjny – nie kreuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza fakt nabycia własności przez G H z dniem 9 września 1969 r. Data wydania orzeczenia sądowego nie ma zatem wpływu na bieg 5-letniego terminu.

W związku z tym, ustawowy 5-letni termin liczony od końca 1969 r. upłynął wraz z końcem 1974 r., co oznacza, że sprzedaż nieruchomości przez Zainteresowanych nie będzie skutkowała powstaniem przychodu i obowiązkiem zapłaty podatku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.

Zatem, aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Zainteresowanych udziałów w przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie ww. udziałów w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.

W myśl art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast jak stanowi art. 925 ww. Kodeksu:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Na mocy art. 926 § 1 ww. Kodeksu:

Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.

Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Należy w tym miejscu wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, momentem nabycia nieruchomości przez spadkodawcę, który tę nieruchomość (udział w nieruchomości) nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego (tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy). Zatem, za moment nabycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się nabycie nieruchomości (udziału w nieruchomości) lub praw przez spadkodawcę, nie zaś przez jego spadkodawców.

Ponadto wskazać należy, że stosownie do treści art. 172 § 1 Kodeksu cywilnego:

Posiadacz nieruchomości niebędący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie).

Na mocy art. 172 § 2 ww. ustawy:

Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Warunkiem nabycia własności nie jest natomiast orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności. Orzeczenie takie stanowi potwierdzenie nabycia własności i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej. W jego treści jest wskazywana data nabycia własności nieruchomości w drodze zasiedzenia (tj. moment, na jaki spełnione zostały przesłanki zasiedzenia). Datą nabycia własności nieruchomości nie jest natomiast data postanowienia o zasiedzeniu.

Z treści wniosku wynika, że:

· Małżonkowie G i H (którzy zawarli związek małżeński 25 listopada 1930 r.) nabyli prawo własności nieruchomości położonej w X na zasadach wspólności majątkowej małżeńskiej przez zasiedzenie z dniem 9 września 1969 r. Fakt ten został potwierdzony prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 22 listopada 2023 r. (orzeczenie prawomocne z dniem 30 listopada 2023 r.).

· G G zmarł 31 grudnia 1972 r. Spadek nabyła żona H H w całości. Po zmarłym G G nie był przeprowadzony dział spadku.

· H H zmarła 28 października 1981 r. Osoby, które nabyły spadek:

- córka J – 1/2 części,

- córka K – 1/2 części.

Po zmarłej H H nie był przeprowadzony dział spadku.

· K zmarła 7 stycznia 1998 r. Osoby, które nabyły spadek:

- mąż L,

- A A,

- syn B B,

każde z nich po 1/3 części.

Po zmarłej K nie był przeprowadzony dział spadku.

· L zmarł 27 stycznia 2001 r. Osoby, które nabyły spadek:

- córka A A – 1/2 części,

- syn B B – 1/2 części.

Po zmarłym L nie był przeprowadzony dział spadku.

· J zmarła 28 sierpnia 2003 r. Osoby, które nabyły spadek:

- syn C C – 1/2 części,

- syn M M – 1/2 części.

Po zmarłej J nie był przeprowadzony dział spadku.

· M zmarł 26 marca 2017 r. Osoby, które nabyły spadek:

- żona F F – 1/3 części,

- syn E E – 1/3 części,

- córka D D – 1/3 części.

Po zmarłym M M nie był przeprowadzony dział spadku.

· Obecnie wszyscy Zainteresowani (spadkobiercy) planują wspólną sprzedaż (odpłatne zbycie) należących do nich udziałów w przedmiotowej nieruchomości. Przewidywana sprzedaż – 2027 r.

Wobec powyższego wskazać należy, że G H nabyli nieruchomość w drodze zasiedzenia z dniem 9 września 1969 r., tj. w dniu wskazanym w postanowieniu sądu. Data wydania ww. postanowienia (22 listopada 2023 r.) nie ma wpływu na nabycie nieruchomości.

Jednocześnie wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie data nabycia przez Zainteresowanych udziałów w ww. nieruchomości, określona zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie różna dla Zainteresowanych.

W odniesieniu do Zainteresowanego C C wskazać należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Niego udziału w ww. nieruchomości należy przyjąć:

· 28 października 1981 r. – datę śmierci H H, tj. datę nabycia udziału przez J spadku po matce.

W odniesieniu do Zainteresowanych A A i B B wskazać należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Nich udziałów w ww. nieruchomości należy przyjąć:

· 28 października 1981 r. – datę śmierci H H, tj. w odniesieniu do udziału nabytego przez K w spadku po matce,

· 7 stycznia 1998 r. – datę śmierci K – w odniesieniu do udziału nabytego przez L w spadku po żonie.

W odniesieniu do Zainteresowanych F F, E E, i D D wskazać należy, że stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za datę nabycia przez Nich udziałów w ww. nieruchomości należy przyjąć:

· 28 sierpnia 2003 r. – data śmierci J, tj. datę nabycia udziału przez M M w spadku po matce.

Wobec powyższego wskazać należy, że planowana przez Zainteresowanych w 2027 r. sprzedaż udziałów w przedmiotowej nieruchomości, które zostały przez nich nabyte w spadku po spadkobiercach po których dziedziczyli, nie będzie stanowiła dla Zainteresowanych źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż udziałów w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziałów w nieruchomości przez spadkodawców, po których dziedziczyli – odpowiednio 28 października 1981 r., 7 stycznia 1998 r. oraz 28 sierpnia 2003 r.

Stanowisko Zainteresowanych w części dotyczącej daty nabycia udziałów w przedmiotowej nieruchomości uznałem za nieprawidłowe, gdyż udziały w nieruchomości Zainteresowani nabyli odpowiednio 28 października 1981 r., 7 stycznia 1998 r. oraz 28 sierpnia 2003 r., a nie jak wskazali w 1969 r. w dacie nabycia przez zasiedzenie przez G H. W pozostałym zakresie stanowisko Zainteresowanych jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.), opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowaną, która jest stroną postępowania

Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.