0113-KDIPT1-1.4012.794.2026.1.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

‒ uprawnienia do korzystania od 1 stycznia 2026 r. ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo utraty ... grudnia 2025 r. prawa do zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy wskutek przekroczenia obowiązującego w 2025 r. limitu 200.000 zł;

‒ prawa do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2026 r. pomimo złożenia dopiero ... sierpnia 2026 r. aktualizacji zgłoszenia VAT-R wskazującej korzystanie z tego zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 96 ust. 12 ustawy.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą oraz wykonuje czynności w zakresie najmu nieruchomości. W 2025 r. korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT do momentu utraty tego zwolnienia w dniu ... grudnia 2025 r.

W toku czynności sprawdzających prowadzonych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w … ustalono, że wartość sprzedaży Wnioskodawczyni za 2025 r., ustalona dla celów art. 113 ustawy o VAT, wyniosła … zł, w tym … zł z działalności gospodarczej oraz … zł z tytułu najmu. Prawidłowość sposobu ustalenia tej wartości sprzedaży, w tym wartości sprzedaży przypadającej na Wnioskodawczynię z tytułu najmu, nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.

W dniu ... grudnia 2025 r. wartość sprzedaży Wnioskodawczyni przekroczyła obowiązujący w 2025 r. limit 200.000 zł. W konsekwencji Wnioskodawczyni utraciła zwolnienie podmiotowe od podatku VAT począwszy od czynności, którą przekroczono ten limit. Wartość sprzedaży Wnioskodawczyni za cały 2025 r. nie przekroczyła jednak kwoty 240.000 zł.

Wnioskodawczyni dokonała rozliczenia podatku VAT za okres od dnia utraty zwolnienia do końca 2025 r. Został złożony plik JPK_V7 za grudzień 2025 r. oraz został zapłacony podatek wynikający z tego rozliczenia.

W dniu ... sierpnia 2026 r. Wnioskodawczyni złożyła dwa formularze VAT-R. Pierwsze zgłoszenie odzwierciedla status Wnioskodawczyni jako podatnika VAT czynnego od dnia ... grudnia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. Drugie zgłoszenie, mające charakter aktualizacyjny, wskazuje korzystanie przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2026 r.

Aktualizacja zgłoszenia VAT-R dotycząca korzystania ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r. została złożona po upływie terminu określonego w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT.

Od dnia 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni traktowała dokonywaną przez siebie sprzedaż jako korzystającą ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W szczególności nie wykazywała podatku VAT należnego na wystawianych fakturach ani paragonach fiskalnych, nie dokonywała odliczenia podatku naliczonego oraz nie składała plików JPK_V7.

Od dnia 1 stycznia 2026 r. Wnioskodawczyni nie wykonywała czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Do dnia złożenia niniejszego wniosku wartość jej sprzedaży w 2026 r. nie przekroczyła kwoty 240.000 zł.

Stan faktyczny dotyczący wykonywania usług najmu w 2026 r. pozostaje w tym zakresie taki sam jak w 2025 r.

Pytania

1. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni jest uprawniona do korzystania od dnia 1 stycznia 2026 r. ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo że w dniu ... grudnia 2025 r. utraciła zwolnienie określone w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT wskutek przekroczenia obowiązującego w 2025 r. limitu 200.000 zł, a tym samym niezależnie od ograniczenia wynikającego z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT?

2. Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni zachowuje prawo do korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2026 r. pomimo złożenia dopiero w dniu ... sierpnia 2026 r. aktualizacji zgłoszenia VAT-R wskazującej korzystanie z tego zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, odpowiedź na oba przedstawione pytania jest twierdząca.

Wnioskodawczyni była uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2026 r., pomimo utraty tego zwolnienia w dniu ... grudnia 2025 r., a złożenie aktualizacji zgłoszenia VAT-R po terminie określonym w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT nie pozbawia jej tego prawa.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2026 r., zwolniona od podatku jest sprzedaż dokonywana przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, jeżeli wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240.000 zł.

Jednocześnie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT przewiduje zasadę, zgodnie z którą podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub z niego zrezygnował.

W odniesieniu do zmiany wysokości limitu zwolnienia dokonanej z dniem 1 stycznia 2026 r. ustawodawca ustanowił jednak regulację szczególną. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200.000 zł i nie przekroczyła 240.000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2026 r.

Regulacja ta odnosi się bezpośrednio do sytuacji Wnioskodawczyni. Jej wartość sprzedaży w 2025 r. przekroczyła kwotę 200.000 zł, wskutek czego w dniu ... grudnia 2025 r. utraciła zwolnienie, jednak wartość sprzedaży za cały 2025 r. wyniosła … zł, a więc nie przekroczyła kwoty 240.000 zł. Art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej stanowi przepis szczególny w stosunku do ogólnej regulacji art. 113 ust. 11 ustawy o VAT. Przyjęcie odmiennej wykładni prowadziłoby do pozbawienia tej regulacji jej rzeczywistego znaczenia w odniesieniu do podatników, którzy właśnie wskutek przekroczenia w 2025 r. dotychczasowego limitu 200.000 zł utracili zwolnienie. Celem przepisu przejściowego jest umożliwienie takim podatnikom zastosowania od dnia 1 stycznia 2026 r. nowego limitu 240.000 zł bez konieczności oczekiwania na upływ okresu określonego w art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.

W konsekwencji utrata przez Wnioskodawczynię zwolnienia w dniu ... grudnia 2025 r. nie stanowi przeszkody do skorzystania przez nią ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2026 r.

Na prawo to nie wpływa również okoliczność, że aktualizacja zgłoszenia VAT-R wskazująca korzystanie ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r. została złożona dopiero w dniu ... sierpnia 2026 r.

Stosownie do art. 96 ust. 12 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Przepis ten ustanawia obowiązek aktualizacyjny, nie przewiduje jednak, aby uchybienie temu terminowi powodowało utratę materialnego prawa do zwolnienia wynikającego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Również art. 113 ust. 1 ustawy o VAT oraz art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej, nie uzależniają powstania lub zachowania prawa do zwolnienia od terminowego złożenia zgłoszenia aktualizacyjnego VAT-R. O prawie do zwolnienia rozstrzyga spełnienie materialnych warunków przewidzianych w tych przepisach.

Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia również art. 96 ust. 10 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

Wnioskodawczyni od dnia 1 stycznia 2026 r. faktycznie postępowała w sposób odpowiadający korzystaniu ze zwolnienia podmiotowego. Nie wykazywała podatku należnego na dokumentach sprzedaży, nie odliczała podatku naliczonego oraz nie składała plików JPK_V7. Nie wykonywała także czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT, a wartość jej sprzedaży w 2026 r. do dnia złożenia wniosku nie przekroczyła kwoty 240.000 zł.

Charakter zgłoszenia VAT-R w analizowanym zakresie jest zatem deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Złożenie aktualizacji po upływie terminu przewidzianego w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT stanowi uchybienie obowiązkowi formalnemu, lecz samo w sobie nie powoduje utraty zwolnienia, jeżeli podatnik spełnia materialne przesłanki jego stosowania.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W szczególności w interpretacji indywidualnej z dnia 21 maja 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.257.2026.3.KAB, w stanie faktycznym obejmującym przekroczenie w 2025 r. limitu 200.000 zł przy jednoczesnym nieprzekroczeniu 240.000 zł, opóźnione zgłoszenie do VAT oraz późniejsze złożenie aktualizacji VAT-R ze wskazaniem zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r., Dyrektor KIS uznał, że podatniczka może korzystać ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r. mimo niezłożenia aktualizacji VAT-R w terminie.

Analogiczne stanowisko co do skutków spóźnionej aktualizacji VAT-R wynika również z interpretacji indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 stycznia 2026 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.713.2025.2.MBN oraz z dnia 19 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.877.2024.2.KF.

W rezultacie Wnioskodawczyni spełniała od dnia 1 stycznia 2026 r. materialne przesłanki korzystania ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy nowelizującej. Prawo to nie zostało wyłączone przez art. 113 ust. 11 ustawy o VAT i nie zostało utracone wskutek złożenia aktualizacji VAT-R po terminie określonym w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, (…).

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zauważenia również wymaga, że ustawodawca przewiduje zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.

Stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do 1 stycznia 2026 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł.

W myśl art. 113 ust. 1 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2026 r.:

Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 240 000 zł.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy:

Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1. wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;

2. odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 , z wyjątkiem:

a) transakcji związanych z nieruchomościami,

b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

‒ jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;

3. odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Jak stanowi art. 113 ust. 5 ustawy:

Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy:

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

W myśl art. 113 ust. 13 ustawy w brzmieniu do 1 stycznia 2025 r.:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1. dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

‒ energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

‒ wyrobów tytoniowych,

‒ samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

‒ preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

‒ komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

‒ urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

‒ maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

‒ pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

‒ motocykli (PKWiU ex 45.4);

2. świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu.

3. nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy w brzmieniu od 1 stycznia 2025 r.:

Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1. dokonujących dostaw:

a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:

‒ energii elektrycznej (CN 2716 00 00),

‒ wyrobów tytoniowych,

‒ samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,

c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,

d) terenów budowlanych,

e) nowych środków transportu,

f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:

‒ preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),

‒ komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),

‒ urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),

‒ maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),

g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:

‒ pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),

‒ motocykli (PKWiU ex 45.4);

2. świadczących usługi:

a) prawnicze,

b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,

c) jubilerskie,

d) ściągania długów, w tym factoringu;

3. (uchylony).

W świetle powołanych wyżej przepisów podatnik, aby skorzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 113 ustawy, nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Jednocześnie wskazania wymaga, że w myśl art. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 896):

W ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2025 r. poz. 775 i 894) w art. 113 w ust. 1 wyrazy „kwoty 200 000 zł” zastępuje się wyrazami „kwoty 240 000 zł”.

Zgodnie z art. 2 ww. ustawy:

§ 1. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

§ 2. Podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, którzy rozpoczęli w 2025 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 200 000 zł i nie przekroczyła 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

§ 3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w przypadku sprzedaży dokonywanej przez podatników, o których mowa w art. 113a ustawy zmienianej w art. 1.

Natomiast art. 3 cytowanej ustawy wskazuje, że:

Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2026 r.

W związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240.000 zł, wprowadzono przepis przejściowy (art. 2 ustawy nowelizującej), zgodnie z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. będzie wyższa niż 200.000 zł i nie przekroczy 240.000 zł, również będą mogli skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

W myśl art. 96 ust. 1 ustawy:

Podmioty, o których mowa w art. 15 i art. 15a, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy:

Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.

W świetle art. 96 ust. 4 ustawy:

Naczelnik urzędu skarbowego, po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu rejestracyjnym, rejestruje podatnika jako:

1. „podatnika VAT czynnego”,

2. „podatnika VAT zwolnionego” - w przypadku podatnika, o którym mowa w:

a) ust. 3 i 3c,

b) art. 113a ust. 1, jeżeli złożył zawiadomienie w celu rejestracji jako podatnik VAT UE

‒ i na jego wniosek potwierdza to zarejestrowanie.

Z kolei, w myśl art. 96 ust. 5 ustawy:

Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia, obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:

1. przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania tej sprzedaży;

2. przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;

3. przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;

4. przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej wykonanej czynności.

Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do treści art. 96 ust. 10 ustawy:

Podatnicy zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, u których następnie sprzedaż została zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub którzy następnie zgłosili, że będą wykonywać wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43, pozostają w rejestrze jako podatnicy VAT zwolnieni.

Natomiast jak stanowi art. 96 ust. 12 ustawy:

Jeżeli dane zawarte w zgłoszeniu rejestracyjnym ulegną zmianie, podatnik jest obowiązany zgłosić zmianę do naczelnika urzędu skarbowego w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Obowiązek ten nie dotyczy przypadków, gdy następuje wyłącznie zmiana danych objętych obowiązkiem aktualizacji na podstawie ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zdanie drugie nie ma zastosowania w przypadku, gdy zgłaszana zmiana powoduje zmianę właściwości organu podatkowego.

Z ww. przepisu wynika, że w przypadku utraty prawa do zwolnienia podmiotowego podatnik jest zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego do podatku VAT przed dniem, w którym traci prawo do tego zwolnienia.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą oraz wykonuje czynności w zakresie najmu nieruchomości. W 2025 r. korzystała Pani ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT do momentu utraty tego zwolnienia w dniu ... grudnia 2025 r.

W dniu ... grudnia 2025 r. wartość sprzedaży Wnioskodawczyni przekroczyła obowiązujący w 2025 r. limit 200.000 zł. W konsekwencji utraciła Pani zwolnienie podmiotowe od podatku VAT począwszy od czynności, którą przekroczono ten limit. Wartość Pani sprzedaży za cały 2025 r. nie przekroczyła jednak kwoty 240.000 zł. Dokonała Pani rozliczenia podatku VAT za okres od dnia utraty zwolnienia do końca 2025 r. Został złożony plik JPK_V7 za grudzień 2025 r. oraz został zapłacony podatek wynikający z tego rozliczenia.

... sierpnia 2026 r. złożyła Pani dwa formularze VAT-R. Pierwsze zgłoszenie odzwierciedla Pani status jako podatnika VAT czynnego od dnia ... grudnia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. Drugie zgłoszenie, mające charakter aktualizacyjny, wskazuje korzystanie przez Panią ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT od dnia 1 stycznia 2026 r. Aktualizacja zgłoszenia VAT-R dotycząca korzystania ze zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r. została złożona po upływie terminu określonego w art. 96 ust. 12 ustawy o VAT.

Od dnia 1 stycznia 2026 r. traktowała Pani dokonywaną przez siebie sprzedaż jako korzystającą ze zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. W szczególności nie wykazywała Pani podatku VAT należnego na wystawianych fakturach ani paragonach fiskalnych, nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego oraz nie składała plików JPK_V7. Od dnia 1 stycznia 2026 r. nie wykonywała Pani czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT. Do dnia złożenia niniejszego wniosku wartość Pani sprzedaży w 2026 r. nie przekroczyła kwoty 240.000 zł.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, w związku ze zmianą kwoty limitu do zwolnienia podmiotowego od 1 stycznia 2026 r. do kwoty 240 000 zł, wprowadzono przepis przejściowy - art. 2 ustawy nowelizującej - zgodnie z którym podatnicy posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których łączna wartość sprzedaży w 2025 r. była wyższa niż 200 000 zł i jednocześnie nie przekroczyła kwoty 240 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia podmiotowego z VAT.

Okoliczności sprawy wskazują, że w terminie, w którym chce Pani korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, zachowywała się Pani jak podatnik, u którego sprzedaż korzysta ze zwolnienia podmiotowego, gdyż – jak wynika z opisu sprawy – od 1 stycznia 2026 r. nie wykazywała Pani podatku VAT należnego na wystawianych fakturach ani paragonach fiskalnych, nie dokonywała Pani odliczenia podatku naliczonego oraz nie składała plików JPK_V7.

Zatem, skoro - jak Pani wskazała - wartość sprzedaży w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w roku 2025 przekroczyła kwotę 200 000 zł i jednocześnie nie przekroczyła kwoty 240 000 zł oraz ... sierpnia 2026 r. złożyła Pani aktualizację zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R – to może Pani od 1 stycznia 2026 r. korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Tym samym w sytuacji, gdy chciała Pani korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy od 1 stycznia 2026 r. i z tą datą spełniała Pani warunki do skorzystania ze zwolnienia, to powinna Pani złożyć w urzędzie skarbowym zgłoszenie aktualizacyjne VAT-R w terminie do 7 dni licząc od dnia, w którym nabyła Pani prawo do tego zwolnienia.

Należy jednak zaznaczyć, że art. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług nie określa, w jakim terminie podatnik jest zobowiązany poinformować naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze wyboru zwolnienia.

Co do zasady, aktualizację danych wynikającą z art. 96 ust. 12 ustawy, podatnik jest zobowiązany zgłosić do urzędu w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła ta zmiana. Jednakże ani art. 96 ust. 12, ani art. 113 ust. 1 ustawy, nie uzależniają prawa wyboru zwolnienia od terminu złożonego zawiadomienia w urzędzie.

Zatem, fakt złożenia zawiadomienia po upływie 7 dni, nie pozbawia Pani prawa do wyboru przysługującego zwolnienia, pomimo niedopełnienia obowiązku w zakresie aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego w wymaganym przepisami terminie.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne stwierdzam, że jest Pani uprawniona do korzystania od 1 stycznia 2026 r. ze zwolnienia od podatku określonego w art. 113 ust. 1 ustawy na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo utraty ... grudnia 2025 r. prawa do zwolnienia określonego w art. 113 ust. 1 ustawy wskutek przekroczenia obowiązującego w 2025 r. limitu 200.000 zł.

Prawo to przysługuje Pani pomimo złożenia aktualizacji zgłoszenia VAT-R wskazującej korzystanie z tego zwolnienia od dnia 1 stycznia 2026 r. dopiero ... sierpnia 2026 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 96 ust. 12 ustawy.

Jednocześnie zaznaczam, że jeżeli wartość sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy przekroczy w 2026 r. kwotę 240.000 zł, to zwolnienie utraci moc począwszy od czynności, którą zostanie przekroczona ta kwota. Wskazania wymaga również, że utraci Pani prawo do zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, w przypadku wykonania jakiejkolwiek czynności wymienionej w art. 113 ust. 13 ustawy.

Wobec powyższego, Pani stanowisko w zakresie pytań nr 1 i nr 2 uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (zapytań). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych, zauważam, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.