0113-KDIPT1-3.4012.665.2026.2.EG

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży samochodu.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 4 sierpnia 2026 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). W 2020 r. Wnioskodawca nabył samochód osobowy od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży. Przy nabyciu pojazdu nie wystąpił podatek VAT, a tym samym Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jego zakupu. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był wykorzystywany zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych. W związku z tym Wnioskodawca odliczał 50% podatku VAT od wydatków związanych z eksploatacją pojazdu, zgodnie z art. 86a ustawy o podatku od towarów i usług. Na gruncie podatku dochodowego wydatki eksploatacyjne były zaliczane do kosztów uzyskania przychodów w wysokości 75%, zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym.

Obecnie Wnioskodawca zamierza sprzedać przedmiotowy samochód.

Przedmiotowy samochód osobowy został nabyty w celu wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej jako środek trwały. Samochód służył wykonywaniu czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w cyklu mieszanym.

W chwili zakupu podstawowym zamiarem było wykorzystywanie samochodu w prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie, jak w przypadku każdego środka trwałego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, po zakończeniu okresu jego użytkowania dopuszczana była możliwość jego sprzedaży. Nie zakładano jednak szybkiej odsprzedaży pojazdu, lecz jego eksploatację przez okres odpowiadający potrzebom prowadzonej działalności. W chwili sprzedaży samochód jest sprawny technicznie i będzie nadawał się do dalszego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przedmiotowy samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jest ruchomym dobrem materialnym nadającym się do dalszego użytku w jego aktualnym stanie, nie jest wyłączony z definicji towarów używanych określonej w tym przepisie.

Pytanie

Czy sprzedaż samochodu osobowego nabytego od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, przy którego zakupie nie wystąpił podatek VAT, może zostać opodatkowana zgodnie z procedurą VAT marża, o której mowa w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług, pomimo że w okresie użytkowania pojazdu Wnioskodawca odliczał 50% podatku VAT od wydatków eksploatacyjnych oraz zaliczał 75% tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż samochodu może zostać opodatkowana zgodnie z procedurą VAT marża, o której mowa w art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. Został nabyty od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT na podstawie umowy sprzedaży, a zatem przy jego nabyciu nie wystąpił podatek VAT naliczony i Wnioskodawca nie miał prawa do jego odliczenia. Warunki określone w art. 120 ust. 10 ustawy o VAT dotyczą sposobu nabycia towaru używanego.

Przepisy te nie uzależniają możliwości zastosowania procedury VAT marża od sposobu rozliczania podatku VAT od wydatków ponoszonych w okresie użytkowania środka trwałego. Odliczenie 50% podatku VAT od wydatków eksploatacyjnych, takich jak paliwo, części zamienne, naprawy czy usługi serwisowe, dotyczy odrębnych zakupów i nie oznacza, że Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu samego samochodu. Również sposób rozliczania kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym, w tym zaliczanie do kosztów 75% wydatków eksploatacyjnych, pozostaje bez wpływu na możliwość zastosowania procedury VAT marża. W konsekwencji, skoro samochód został nabyty od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem VAT, przy jego zakupie nie wystąpił podatek VAT, a Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 120 ustawy o VAT, planowana sprzedaż może zostać udokumentowana fakturą VAT marża i opodatkowana zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 29a ust. 1 ustawy wskazuje, że:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a–30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy:

W przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

W myśl art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7.

Natomiast zgodnie z art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika.

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że:

Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112).

Towarami używanymi są zatem te dobra ruchome, które wcześniej zostały choć raz użyte, lecz nadają się do wielokrotnego wykorzystania (nie ulegają zużyciu po jednokrotnym użytku).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy – między innymi – towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to wyjątek od ogólnej reguły opodatkowania obrotu, czyli kwoty stanowiącej zapłatę z tytułu sprzedaży, pomniejszonej o kwotę należnego podatku.

Ta szczególna procedura dotyczy jednak tylko dostawy towarów używanych, które podatnik nabył od określonej kategorii podmiotów. Należy podkreślić, że do stosowania szczególnej procedury opodatkowania marżą uprawnieni są podatnicy, którzy dokonują dostawy towarów nabytych w okolicznościach wymienionych w art. 120 ust. 10 ustawy.

Stosownie do art. 120 ust. 10 ustawy:

Przepisy ust. 4 i 5 dotyczą dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, które podatnik nabył od:

1. osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, niebędącej podatnikiem, o którym mowa w art. 15, lub niebędącej podatnikiem podatku od wartości dodanej;

2. podatników, o których mowa w art. 15, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

3. podatników, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana zgodnie z ust. 4 i 5;

4. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była zwolniona od podatku na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 43 ust. 1 pkt 2, art. 113 lub art. 113a;

5. podatników podatku od wartości dodanej, jeżeli dostawa tych towarów była opodatkowana podatkiem od wartości dodanej na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w ust. 4 i 5, a nabywca posiada dokumenty jednoznacznie potwierdzające nabycie towarów na tych zasadach.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług przewidują zatem stosowanie szczególnej procedury opodatkowania dostawy m.in. towarów używanych, polegającej na opodatkowaniu marży. Jest to szczególna forma opodatkowania, w której podstawą opodatkowania jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Taka procedura opodatkowania może być stosowana w przypadku dostawy towarów używanych nabytych wcześniej przez podatnika w ramach prowadzonej działalności w celu odsprzedaży. Zaznaczyć należy, że dla opodatkowania dostawy towarów używanych w procedurze marży ważny jest nie tylko rodzaj towaru, który może zostać objęty tą procedurą, ale również to, od kogo ten towar został kupiony. Zastosowanie tej procedury wymaga, aby towary używane były nabyte od podmiotów wymienionych w powołanym wyżej art. 120 ust. 10 ustawy.

Wspólną cechą wszystkich przedstawionych w art. 120 ust. 10 ustawy przypadków, warunkujących zastosowanie szczególnej procedury opodatkowania marży, jest to, że podmiot sprzedający używany towar, pozbawiony był prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego przy jego nabyciu.

Z okoliczności sprawy wynika, że zamierza Pan sprzedać samochód. Przedmiotowy samochód osobowy nabył Pan od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży. Przy nabyciu pojazdu nie wystąpił podatek VAT, a tym samym nie przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jego zakupu. Samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był wykorzystywany zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych.

Przedmiotowy samochód osobowy został nabyty w celu wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej jako środek trwały. Samochód służył wykonywaniu czynności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w cyklu mieszanym. W chwili zakupu podstawowym zamiarem było wykorzystywanie samochodu w prowadzonej działalności gospodarczej. Jednocześnie, jak w przypadku każdego środka trwałego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, po zakończeniu okresu jego użytkowania dopuszczana była możliwość jego sprzedaży. W chwili sprzedaży samochód jest sprawny technicznie i będzie nadawał się do dalszego użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem.

Przedmiotowy samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jest ruchomym dobrem materialnym nadającym się do dalszego użytku w jego aktualnym stanie, nie jest wyłączony z definicji towarów używanych określonej w tym przepisie.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że są spełnione warunki do zastosowania procedury VAT-marża przy sprzedaży przedmiotowego samochodu, tj.:

‒ przedmiotowy samochód stanowi towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług,

‒ przedmiotowy samochód osobowy nabył Pan od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej na podstawie umowy sprzedaży,

‒ jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,

‒ Samochód został nabyty przy założeniu jego dalszej odsprzedaży, po wykorzystaniu go w działalności.

Podsumowując, sprzedaż przedmiotowego samochodu opisanego we wniosku może zostać opodatkowana w procedurze VAT marża, o której mowa w art. 120 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.