DIH-III-105/2025

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW Warszawa, 19 sierpnia 2024 r. DIH - 3.707.84.2024.AB DECYZJA DIH.3.105.2024 „informacje prawnie chronione oznaczono [xxx]” Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) oraz art. 6 us t. 1 i 3 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w przedmiocie odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 20 maja 2024 r. (nr akt: D/LE.UH.8361.96.2023), na mocy której nałożono na przedsiębiorcę: FIRMĘ HANDLOWĄ „ILSCY” Spółka Jawna z siedzibą w Wschowie , karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (dwa tysiące pięćset złotych 00/100), wynikająca z art. 6 ust. 1 ustaw y o informowaniu o cenach towarów i usług, za brak uwidocznienia informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ww. ustawy, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsu mentów 1) uchyla zaskarżoną decyzję w całości, 2) orzeka co do istoty sprawy w ten sposób, że na przedsiębiorcę FIRMĘ HANDLOWĄ „ILSCY” Spółka Jawna z siedzibą w Wschowie (dalej: „strona”, „przedsiębiorca”), na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168), nakłada karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (dwa tysiące pięćset złotych), z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 ww. ustawy. UZASADNIENIE W dniach 27 lipca – 9 sierpnia 2023 r. inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej (zwanego dalej: „Wielkopolskim WIIH” lub „organem pierwszej instancji”), działając na podstawie upoważnienia D/LE.UH.8361.96.2023 z 27 lipca 2023 r. przeprowadzili kontrolę w placówce należącej do ww. przedsiębiorcy. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236), zwanej dalej: „Prawem przedsiębiorców”, 11 lipca 2023 r. sk ierowano do przedsiębiorcy zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli, ze wskazaniem zakresu 2 przedmiotowego kontroli, który obejmował przestrzeganie przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz.U. z 2023 r. poz. 168) zwanej dalej: „ustawą o cenach”. Zawiadomienie doręczono 13 lipca 2023 r. W toku kontroli inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego WIIH sprawdzili uwidocznienie cen przy 10 produktach oferowanych do sprzedaży w obniżonych cenach. Informacje o obniżonej c enie uwidocznione były na półkach z towarem, na regałach w formie tablic na czerwonym tle białe napisy i posiadały różne treści, takie jak: — % wyprzedaż/% sale, — Wyprzedaż, — Nowa cena od 19,99 zł, od 29,99 zł lub od 39,99 zł, — Super cena. Wszystkie produkty b yły oznaczone dwoma metkami zieloną lub białą oraz czerwoną zawierającymi różne wartości cenowe bez opisów słownych . Zdjęcia kontrolowanych produktów załączono do akt sprawy. Datę wprowadzenia obniżki dla kontrolowanych produktów ustalono na podstawie pi semnego oświadczenia z 1 sierpnia 2023 r. Wielkopolski WIIH w protokole kontroli stwierdził, że we wszystkich ocenianych 10 przypadkach informowania o obniżeniu ceny towaru, obok informacji o obniżonej cenie nie uwidoczniono informacji o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed obniżką, co stanowi naruszenie przepisów art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Przedsiębiorca w oświadczeniu z 7 sierpnia 2023 r. zobowiązał się do poprawy kwestionowanych etykiet cenowych. Ustalenia te udokumentowano w protokole kontroli z 9 sierpnia 2023 r. oraz na załączonych do protokołu fotografiach (nr akt kontroli: D/LE.UH.8361.8361.96.2023), podpisanym przez stronę bez uwag. Pismem z 31 sierpnia 2023 r. przedsiębiorca poinformował o realizacji zobowiązania dotyczącego poprawy etykiet cenowych na obuwiu załączając fotografie poprawionego oznakowania cenowego ( sześć produktów przedsiębiorca oznakował tylko jedną etykietą zawierającą cenę, natomiast na czterech produktach przedsiębiorca umieścił cenę promocyjną, cenę przekreśloną oraz cenę z informacją słowną „Najniższa cena w ciągu 30 dni”). Na podstawie art. 61 § 1 i 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 poz. 572) – dalej jako: „kpa”, Wi elkopolski WIIH zawiadomieniem z 22 kwietnia 2024 r., poinformował przedsiębiorcę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej określonej w art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach. Jednocześnie poinformowano na p odstawie art. 10 § 1 kpa, że strona może brać czynny udział w każdym stadium postępowania, m.in. ma prawo do wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i co do przesłanek kary wskazanych w art. 6 ust. 3 ww. ustawy . Dodatkowo Wielkopolski WIIH zobowiązał s tronę do przekazania informacji dotyczącej uzyskanej wielkości obrotów i przychodu osiągniętych za rok 2023 , którą strona przekazała pismem z 30 kwietnia 2024 r. 3 20 maja 2024 r. Wielkopolski WIIH, na podstawie art. 6 ust. 1 i 3 ustawy o cenach oraz art. 10 4 § 1 kpa wydał decyzję (nr akt: D/LE.UH.8361.96.2023), na mocy której nałożył na przedsiębiorc ę karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych), za brak uwidocznienia informacji o najniższej cenie towaru, która obowiązywała w ok resie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, wbrew obowiązkom określonym w art. 4 ust. 2 ustawy . Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (zwany dalej: „Prezesem UOKiK” albo „organem drugiej instancji”) w dniu 18 czerwca 2024 r. otrzymał za pośrednict wem Wielkopolskiego WIIH odwołanie od ww. decyzji, w którym strona powołała się na art. 189f Kpa i znikomy charakter naruszenia , jak również zawnioskowała o umorzenie nałożonej kary lub jej obniżenie. Strona stwierdziła, że jej wysokość jest niewspółmierna do naruszenia. Ponadto podniosłą, że organ inspekcji wskazał, że dotychczas strona nie naruszyła prawa oraz podjęła natychmiastowe działania naprawcze, co zostało potwierdzone wizytą pokontrolną, podczas której nie wykazano już żadnych zastrzeżeń pod kąte m informowania konsumenta o obniżce cen towarów oferowanych do sprzedaży. W związku z powyższym stro n a wniosła o umorzenie nałożonej kary lub jej obniżenie. Pismem z 27 czerwca 2024 r. Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę o toczącym się postępowaniu ad ministracyjnym w sprawie odwołania od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 20 maja 2024 r. oraz o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Strona nie skorzystała z przysługujących jej up rawnień. Prezes U rzędu O chrony K onkurencji i K onsumentów ustalił i stwierdził . Istotą postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych rozstrzygnięciem decyzji organu pierwszej instancji. W toku postępowania organ odwoławczy dokonuje oceny, czy odwołanie strony jest uzasadnione oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o I nspekcji Handlowej (Dz. U. z 2024 r. poz. 312) – dalej jako „ ustawa o Inspekcji Handlowej”, Prezes UOKiK jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 kpa w związku z art. 1 ust. 3 ww. ustawy, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 4 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (us ługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Natomiast art. 4 ust. 2 ww. ustawy wskazuje, że w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się równ ież informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, administracyjnej karze pieniężnej podlega ten, kto nie wykonuje obowiązków o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 tej ustawy. Wysokość 4 administracyjnej kary pieniężnej w tym przypadku, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach, wynosi do 20 000 zł. Prezes UOKiK podkreśla, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o cenach w każdym przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru lub usługi obok informacji o obniżonej cenie uwidacznia się również informację o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Wprowadzenie powyższego przepisu nastąpiło ustawą o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz niektórych innych ustaw z dnia 1 grudnia 2022 r. (Dz. U. z 2022 r. poz. 2581), która to zmiana była podyktowana koniecznością ochrony konsumenta przed tzw. „rzekomymi obniżkami”. Jak bowiem wynika z Wytycz nych dotyczących wykładni i stosowania art. 6a dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE C z 2021 r. Nr 526 str. 130) „Celem tego co najmniej 30 - dniowego okresu odniesienia jest uniemożliwienie podmiotom gospodarczym żonglowania cenami i przedstawiania fałszywych obniżek cen, np. podnoszenia ceny na krótki okres, aby następnie ją obniżyć i przedstawić jako (znaczącą) obniżkę ceny, co wprowadza konsumentów w błąd. Wspomniany 30 - dniowy okres na ustalenie „wcześniejszej” ceny odniesienia jest zatem gwarancją, iż cena odniesienia jest prawdziwa, a nie stanowi jedynie narzędzia marketingowego, które ma wywołać wrażenie atrakcyjności obniżki.” Niniejsze postępowa nie administracyjne prowadzone jest w związku z odwołaniem wniesionym przez przedsiębiorcę od decyzji Wielkopolskiego WIIH z 20 maja 2024 r. (nr akt: D/LE.UH.8361.96.2023), na mocy której wymierzono przedsiębiorcy karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (słown ie: dwa tysiące pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. W toku postępowania odwoławczego Prezes UOKiK przeprowadził dokładną analizę ustaleń kontroli oraz treści zaskarżonej decyzji, jak również uwzględnił zarzuty strony zawarte w odwołaniu. Prezes UOKiK wskazuje, że Wielkopolski WIIH na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego uznał, że przedsiębiorca naruszył przepisy art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, z uwagi na brak informacji o najniżej cenie z ostatnich 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w przypadku wszystkich ocenianych 10 partii produktów, co również zostało wyrażone przez organ pierwszej instancji w decyzji z 20 maja 2024 r . (nr akt: D/LE.UH.8361.96.2023 ). Prezes UOKiK dokonując ponownej a nalizy sprawy, nie ma wątpliwości, że przedsiębiorca naruszył przepisy ustawy o cenach, j ednakże organ drugiej instancji zauważa, że wszystkie oceniane wyroby oferowane w promocji oznakowane były dwoma etykietami w różnych kolorach zawierającymi cenę, bez wskazania, co one oznaczają. Taki sposób uwidocznienia cen produktów jest niejednoznaczny i budzący wątpliwości. Ponadto w sytuacji gdy, tak jak w niniejszym przypadku przedsiębiorca informuje o obniżonej cenie, przedsiębiorca ma obowiązek uwidocznienia ob ok informacji o obniżonej cenie, informację o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, gdyż obowiązek ten powstaje w każdym przypadku, gdy obniżka zostanie zakomunikowana. Jako informacja o obniżce powi nny być traktowane takie sposoby prezentacji oferty, które sugerują możliwość zakupu po cenie niższej niż wcześniej, również poprzez umieszczenie na wyrobie dwóch cen, sugerując że cena została obniżona. W przedmiotowej sprawie przedsiębiorca oferując prod ukty informował o obniżonej cenie poprzez umiejscowienie tabliczek z napisami: % wyprzedaż/% sale, wyprzedaż, nowa cena od 19,99 zł, od 29,99 zł 5 lub od 39,99 zł czy super cena, a dodatkowo przedsiębiorca zamieścił dwie różne ceny na opakowaniu obuwia bez wskazania co stanowi zamieszczona na opakowaniu cena. Powyższy sposób oznakowania obuwia, wskazuje na obniżenie ceny konkretnego produktu, jednak brak jest jasnej, zrozumiałej i niebudzącej wątpliwości informacji, jaką cenę konsument powinien zapłacić za produkt, jak również co oznacza druga zamieszczona na opakowaniu cena, z zatem powyższe narusza art. 4 ust. 1 ustawy o cenach, a jednoczenie niewskazanie najniższej ceny tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, stanowi naruszenie art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Tym samym stwierdzone w toku kontroli nieprawidłowości powodowały naruszenie art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Zaznaczyć przy tym należy, że artykuł określający wysokość sankcji z tytułu przedmiotowego naruszenia, tj. art. 6 ust. 1 wskazuje, że jeżeli przedsiębiorca nie wykonuje obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 20 000 zł. Należy podkreślić, że zmian a kwalifikacji czynu przez Prezesa UOKiK nie ma wpływu na wysokość wymierzonej kary administracyjnej. W ocenie Prezesa UOKiK zgromadzony w sprawie materiał jest rzetelny i spójny. Stwierdzony w toku kontroli stan faktyczny został opisany w protokole kontro li oraz jego załącznikach. Co więcej, zarówno stan faktyczny, jak i stwierdzone naruszenie przepisów ustawy o cenach, a co za tym idzie zasadność nałożenia kary pieniężnej, nie budzi wątpliwości organu drugiej instancji. Sam przedsiębiorca nie neguje stwie rdzonego stanu faktycznego, a głównie wskazuje na znikomy charakter naruszenia i podjęcie działań naprawczych. Podsumowując organ drugiej instancji wskazuje, że w niniejszej sprawie, stwierdzone nieprawidłowości naruszały postanowienia art. 4 ust. 1 i art. 4 ust. 2 ustawy o cenach. Prezes UOKiK wydał decyzję uchylającą skarżoną decyzję oraz orzekł w sprawie co do istoty w ten sposób, że nałożył na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 500 zł (słownie: dwa tysiące pięćset złotych) z tytułu niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy o cenach. Organ drugiej instancji orzekając jak powyżej, tak jak organ pierwszej instancji, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej uwzględnił kryteria wymiaru kary wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, w tym charakter, wagę, skalę i czas trwania naruszenia tych obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, w tym podjęte przez niego działania w celu złagodzenia lub naprawienia szkody poniesio nej przez konsumentów, wcześniejsze naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 4 ust. 1 - 5 ustawy o cenach przez przedsiębiorcę oraz uzyskane przez niego korzyści majątkowe lub straty w związku z naruszeniem tych obowiązków, wielkość jego obrotów i przych odu, a także sankcje nałożone na przedsiębiorcę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgranicznych, jeżeli informacje o takich sankcjach są dostępne w ramach mechanizmu ustanowionego rozporządzeniem Parlame ntu Europejskiego i Rady (UE) 2017/2394 z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów i uchylającym rozporządzenie (WE) nr 2006/2004 (Dz. Urz. UE L z 2017 r. Nr 345, str. 1, ze zm.). Oceniając stopień naruszenia obowiązków Prezes UOKiK uznał go jako wysoki. Informacja o cenie oraz najniższej cenie produktu, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki są jednymi z ważniejszych czynni ków mających wpływ na podjęcie 6 decyzji o zakupie produktu przez konsumenta w sytuacji, gdy przedsiębiorca komunikuje obniżkę ceny. Powinny być one prawidłowo uwidocznione w miejscu sprzedaży, tak aby umożliwić konsumentom dokonanie oceny czy prezentowana o bniżka jest w istocie opłacalna i tym samym dokonanie świadomego i korzystnego pod względem ekonomicznym wyboru. Wskazanie dwóch cen na produkcie, przy jednoczesnym posługiwaniu się komunikatami sugerującymi obniżkę cen, powoduje wątpliwości konsumentów, k tóra cena jest aktualna, jako to jest cena, czy jest to cena regularna, czy może najniższa z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji, uznał, że waga i skala naruszonych obowiązków była istotna. Przedsięb iorca jest odpowiedzialny za nieprawidłowe uwidocznienie cen 10 produktów (na 10 partii objętych kontrolą, co stanowi 100 %) tj. za uwidocznienie cen w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, jak również bez podania ceny, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, co narusza przepisy art. 4 ust.1 i 2 ustawy o cenach. Przepisy odnoszące się do organizowania obniżek cenowych tj. art. 6a dyrektywy 98/6/WE oraz art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, zostały ustanowione w celu przekazywania k onsumentom pełnych i niebudzących wątpliwości informacji o obniżce cen towarów i usług. Uwidocznienie na etykietach dołączonych do produktów dwóch cen bez podania objaśnienia co dana cena oznacza, w szczególności w odniesieniu do ceny, którą konsument ma z apłacić oraz najniższej ceny z 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób istotny narusza interesy konsumentów. Uniemożliwia to konsumentom samodzielne, bez podejmowania dodatkowych działań, poznanie jaka jest aktualna cena produktu, jak również poznania informacji o najniższej cenie tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Oceniając kwestie czasu trwania naruszenia obowiązków, należy wskazać, że kontrole w zakresie uwidaczniania cen prowadzone są po zawiadomieniu o za miarze wszczęcia kontroli zawierającym zakres przedmiotowy kontroli. Strona została poinformowana o zamiarze przeprowadzenia kontroli pismem z 11 lipca 2023 r., które odebrała 13 lipca 2023 r. Kontrolę zaś wszczęto 27 lipca 2023 r., a więc miała wystarczaj ąco dużo czasu aby przygotować się do kontroli . Pomimo tego, przedsiębiorca nie podjął działań mających na celu uwidacznianie cen zgodne z obowiązującymi przepisami, a tym samym Wielkopolski WIIH stwierdził nieprawidłowości dla 100 proc. ocenianych w tym z akresie produktów. Naruszenie obowiązków uwidaczniania informacji cenowych stwierdzono 27 lipca 2023 r. Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że jest to pierwszy przypadek naruszenia przez przedsiębiorcę przepisów dotyczących uwidaczniania cen. Wymierzając karę pi eniężną uwzględniono również przekazane przez stronę informację dotyczące wielkości obrotu i przychodu za 2023 r. Przesłanka dotycząca sankcji nałożonych na spółkę za to samo naruszenie w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej w sprawach transgra nicznych nie znajduje zastosowania, ponieważ kontrola przeprowadzona przez Inspekcję Handlową nie jest kontrolą przeprowadzoną w sprawach transgranicznych, tj. działalności gospodarczej o transgranicznym charakterze prowadzonej przez przedsiębiorcę. W ocen ie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 2 500 zł jest właściwa do spełnienia celów dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/2161 z dnia 27 listopada 2019 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/13/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 98/6/WE, 2005/29/WE oraz 2011/83/UE w odniesieniu do lepszego egzekwowania i unowocześnienia unijnych przepisów dotyczących ochrony konsumenta 7 (Dz. Urz. UE. L Nr 328, str. 7), dalej jako: „dyrektywa Omnibus” i proporcjonalna do rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości. Ponadto zauważa, że zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o cenach kara za niedopełnienie obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy wynosi do 20 000 z ł. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku, gdy strona informowała o obniżce cen sprzedawanych towarów powinna podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru , która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki, która składa się z dwóch elementów: cenie, (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli że jest to cena obowiązująca w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Podanie dwóch cen nie wskazuje konsu mentowi, która z cen jest ceną obowiązującą, jak również co oznacza druga z uwidocznionych cen, czy jest to cena regularna, czy ostatnia z 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. A zatem taki sposób uwidocznienia cen jest niejasny i budzi wątpliwości konsumentów . Przepisy ustawy o cenach są prawem powszechnie obowiązującym i dotyczą każdego przedsiębiorcy świadczącego usługi lub dokonującego sprzedaży detalicznej towarów. Nieznajomość przepisów lub ich niewłaściwa interpretacja nie zwalnia z obowiązku prawidłoweg o uwidaczniania cen oraz informacji o obniżonej cenie. Ponadto należy zauważyć, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Nowelizacja ustawy o cenach w związku z implementacją dyrektywy Omni bus, wprowadzająca obowiązek podawania informacji o najniższej cenie tego towaru lub tej usługi, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki obowiązuje od 1 stycznia 2023 r. co jest wystarczające na zapoznanie się z obowiązującymi przep isami i należyte ich przestrzeganie. Strona, w przypadku informowania o obniżeniu ceny towaru, była zobowiązana do przekazania konsumentom informacji o obniżonej cenie oraz informacji o cenie, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości i w przypadku 10 partii produktów obowiązkom tym uchybiła. W odwołaniu strona powołując się na art. 189f Kpa i znikomy charakter sprawy wniosła o umorzenie nałożonej kary lub jej obniżenie, a ponadto stwierd ziła że wysokość kary jest niewspółmierna do naruszenia. Ponadto strona powołała się na zapis decyzji, w której organ pierwszej instancji stwierdził, że dotychczas przedsiębiorca nie naruszył prawa oraz podjął natychmiastowe działania naprawcze. Ponadto ws kazała, że wizyta pokontrolna nie wykazała już żadnych zastrzeżeń pod kątem informowania konsumenta o obniżce towarów oferowanych do sprzedaży, tj. brak naruszeń obowiązków wynikających z przepisów ustawy o cenach. Odnosząc się do powyższego Prezes UOKiK, podobnie jak organ pierwszej instancji, po przeanalizowaniu sprawy stwierdza, iż nie widzi podstaw zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa , tj. odstąpienia od wymierzenia kary pieniężnej i poprzestania na pouczeniu. Przepis ten przewiduje dwa warunki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby organ administracji publicznej mógł odstąpić od nałożenia kary pieniężnej. Po pierwsze waga naruszenia musi być znikoma, przez co należy rozumieć, że istotność, znaczenie oraz rozmiar naruszonego obowiązku są niewielkie. Drugim warunkiem uzasadniającym odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej jest zaprzestanie naruszania prawa przez stronę. 8 Odnosząc się do argumentów strony zawartych w odwołaniu, organ drugiej instancji wskazuje, że konsument powinien otrzymać pełną, jed noznaczną i niebudzącą wątpliwości informację o cenie, a w przypadku ogłoszenia obniżki cen również informację o najniższej cenie z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w przypadku gdy strona informuje o obniżce c en produktów, powinna ona podać informację o obniżonej cenie oraz uwidocznić również informację o najniższej cenie tego towaru, która składa się z dwóch elementów: cenie, jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki (wartości wyrażonej w zł) wraz z wyjaśnieniem co ta cena oznacza, czyli opisem, że jest to cena jaka obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki. Organ drugiej instancji zwraca uwagę, że to na przedsiębiorcy prowadzącym działalność handlową spoczywa m. in. obowiąz ek dopilnowania, by konsument bez podejmowania żadnych dodatkowych działań, za każdym razem, wraz z produktem otrzymywał wyczerpującą i konkretną informację o jego cenie (w tym przypadku o cenie obniżonej oraz najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dn i przed wprowadzeniem obniżki) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości, tak aby mógł dokonać świadomego wyboru. W niniejszym przypadku nieprawidłowości stwierdzono w stosunku do 100 proc. ocenianych produktów, a zatem waga naruszenia prawa nie jest z nikoma. Kontrolowany informując o obniżce cen konkretnych produktów i umieszczając na nich dwie ceny bez wskazania czego dotyczą, naruszył przepisy art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o cenach. Zaakcentować należy, iż właściwe uwidocznienie informacji o cenach zależy od przedsiębiorcy. Natomiast nadrzędnym celem ustawy o cenach jest ochrona interesów konsumentów oraz prawidłowa konkurencja między przedsiębiorstwami. Informacja dotycząca ceny określonego towaru jest bardzo istotna i służy właściwemu poinformowaniu o ni ej nabywcy, a także stwarza identyczne warunki dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Wymagania zawarte w art. 4 ww. ustawy dotyczą wszelkich towarów oferowanych do sprzedaży detalicznej. Okoliczność naruszenia prawa jest w przedmiotowej sprawie bezsporna. Podawanie dwóch cen bez wskazania co oznaczają lub nieuwidocznianie najniższej ceny obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki pozbawił konsumentów prawa do uzyskania nale żytej i pełnej informacji o cenie oferowanych towarów, które im niewątpliwie przysługiwały. Powyższe godzi w sposób oczywisty w prawo konsumenta do informacji i uniemożliwia mu porównywanie cen towarów znajdujących się w obrocie handlowym. Zaznaczyć należy przy tym, że cena jest jednym z podstawowych wyróżników towarów, poza marką oraz indywidualnymi preferencjami konsumentów, mającym wpływ na decyzje o zakupie towarów. Uwidocznienie w miejscu prowadzonej sprzedaży dokładnych informacji cenowych oferowanych do sprzedaży towarów pomaga konsumentowi dokonać właściwego wyboru z uwzględnieniem jego sytuacji ekonomicznej. Brak podania wyczerpującej informacji cenowej ogranicza konsumentom możliwoś ć świadomego, najkorzystniejszego pod względem ekonomicznym wyboru, co prowadzi do zagrożenia jego interesów. Poddane kontroli produkty powinny być oznakowane zgodnie z przepisami ustawy o cenach. Należy w tym miejscu wskazać, że strona w oświadczeniu z 31 sierpnia 2023 r. wskazała, że poprawiła etykiety cenowe produktów i załączyła dokumentację fotograficzną. (6 produktów została oznakowana tylko jedną etykietą zawierającą cenę, natomiast przy czterech produktach przedsiębiorca umieścił cenę promocyjną, cenę przekreśloną oraz cenę z informacją słowną „Najniższa cena w cią gu 30 dni”. 9 Odnosząc się do powyższego organ drugiej instancji, zwraca uwagę , że o ile wskazanie na etykiecie najniższej ceny z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki, będzie częściowym wypełnieniem przepisów art. 4 ust. 2 ustawy o cenach, o tyle uwid ocznienie przy tej cenie informacji „najniższa cena w ciągu 30 dni” nie będzie pełnym określeniem i zgodnym z przepisami, gdyż istotną kwestią jest wskazanie, że jest to cena z ostatnich 30 dni przed ogłoszeniem obniżki. Przekazywana konsumentom informacja o cenach, aby była jasna i zrozumiała musi się składać z dwóch elementów – opisu słownego i cen wyrażonych liczbowo (cena obniżona oraz najniższa cena tego towaru, która obowiązywała w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki). Opis słowny powinien w sp osób jednoznaczny wskazywać, że jest to najniższa cena sprzed 30 dni przed ogłoszeniem obniżki , a zatem samo podanie informacji, że jest to „najniższa cena w ciągu 30 dni” nie spełni wymagań art. 4 ust. 2 ww. ustawy. Oczywiście ustawa nie określiła jakiej treści musi być sformułowanie, ale jego treść musi wskazywać jednoznacznie, że podana cena jest to cena, która obowiązywała 30 dni bezpośrednio przed ogłoszeniem obniżki. Natomiast treść zamieszczona przez przedsiębiorcę nie wskazuje jakiego okresu 30 dni to dotyczy. Dlatego też organ drugiej instancji nie może uznać, że przedsiębiorca w pełni zaprzestał naruszenia prawa. Biorąc pod uwagę powyższe organ drugiej instancji stwierdza, iż nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu i do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 kpa. Nie została spełniona również przesłanka z pkt 2 art. 189f § 1 kpa, ponieważ nie była wydana przez inny uprawniony organ administracji publicznej prawomocna decyzja nakładająca na stronę za to samo zac howanie administracyjną karę pieniężną, jak również strona nie została prawomocnie ukarana za wykroczenie lub wykroczenie skarbowe, czy też prawomocnie skazana za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe, a kara ta spełniałaby cele, dla których miałaby być n ałożona administracyjna kara pieniężna. Nadto należy podkreślić, że naruszenia z ustawy o informowaniu o cenach kwalifikowane są jako czyny o charakterze deliktu administracyjnego, który zagrożon y jest karą pieniężną określoną w art. 6 ustawy o cenach. Pos tępowania w tym zakresie mogą być prowadzone wyłącznie przez organy Inspekcji Handlowej, zaś z uwagi na właściwość terytorialną, w stosunku do strony mogły być one prowadzone przez Wielkopolski WIIH. Inny organ nie mógł na terenie podlegającym kognicji Wie lkopolskiego WIIH nałożyć kary pieniężnej za to samo naruszenie, co oznacza, że przepisy art. 189f § 1 pkt 2 kpa nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Po przeanalizowaniu akt sprawy Prezes UOKiK stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały r ównież okoliczności, o których mowa w art. 189f § 2 kpa, tj. zastosowanie art. 189f § 2 kpa nie spełni celów, dla których miałaby być nałożona administracyjna kara pieniężna określona w art. 6 ust. 1 ustawy o cenach. Okoliczności i waga naruszenia prawa ni e budzą wątpliwości, co do istnienia przesłanek faktycznych uzasadniających nałożenie kary pieniężnej. Strona nie dopełniła obowiązków nałożonych na nią w art. 4 ustawy o cenach, bowiem dla 100% skontrolowanych produktów o obniżonej cenie uwidoczniła ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości, podając dwie ceny, bez wskazania co one oznaczają. Literalna wykładnia ww. przepisu jednoznacznie wskazuje, iż warunkiem zastosowania odstąpienia od wymierzenia kary jest usunięcie naruszenia prawa, przy czym termin ten należy interpretować ściśle, a więc bez rozszerzenia jego znaczenia na przypadki „zaprzestania naruszania prawa”, tych bowiem dotyczy regulacja art. 189f § 1 kpa (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Red. prof. dr hab. Marek W ierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska. Rok 2021: „Z uwagi na odmienne brzmienie tych 10 sformułowań na gruncie komentowanego artykułu, należy uznać, że "usunięcie naruszenia prawa" nie jest tożsame z "zaprzestaniem naruszenia". Tym samym, aby usunąć naruszenie prawa nie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia (z oczywistych przyczyn nie jest możliwe wyeliminowanie samego naruszenia, a więc zdarzenia z przeszłości, które już zaistniało”). Charakter nar uszeń, jakich dopuściła się strona, wyklucza możliwość usunięcia skutków naruszenia prawa (por. uzasadnienie wyroku WSA w Warszawie z 25 lipca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 991/19: „Warunkiem odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej jest takż e przywrócenie stanu zgodnego z prawem, naruszonego przez zachowanie stanowiące podstawę odpowiedzialności administracyjnej. Jak słusznie podkreślił organ usunięcie naruszenia prawa nie jest tożsame z zaprzestaniem naruszania. Aby usunąć naruszenie prawa n ie wystarczy przerwać naruszania przepisów prawa, lecz należy usunąć skutki naruszenia.”). Ponieważ informacja o najniższej cenie obowiązującej w okresie 30 dni przed wprowadzeniem obniżki oraz jednoznaczna i niebudząca wątpliwości cena musi być uwidocznio n a przez przedsiębiorcę w momencie oferowania danego produktu lub usługi, tak aby konsument na tej podstawie mógł podjąć decyzję o zakupie (tj. uwidocznienie cen ma charakter obowiązku przedumownego) zatem w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości zasto sowania art. 189f § 2 i 3 kpa. Podsumowując Prezes UOKiK podkreśla, że niezrealizowanie obowiązków wskazanych w ustawie o cenach zgodnie z jej art. 6 ust. 1, powoduje nałożenie kary pieniężnej w wysokości do 20 000 zł. Przepis ten nakazuje wojewódzkiemu in spektorowi Inspekcji Handlowej wymierzyć karę pieniężną podmiotowi, który nie wykonuje obowiązku określonego w ww. przepisach, choćby naruszenie prawa miało charakter jednostkowy. Dowiedzenie, że podmiot nie wykonał powyższego obowiązku powoduje koniecznoś ć nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej, a taką jest właśnie kara pieniężna nakładana na podstawie ustawy o cenach, jest jej automatyczne stosowanie wobec podmiotu ponoszącego odpowied zialność za naruszenie ciążących na nim obowiązków. Samo zatem stwierdzenie – udowodnienie braku informacji w zakresie cen, jak też sprzecznego z ustawą sposobu ich uwidocznienia tak, jak miało to miejsce w przedmiotowej sprawie – jest wystarczającą przesł anką do nałożenia kary pieniężnej. Powyższa ustawa nie przewiduje przy tym możliwości badania przez organy Inspekcji istnienia winy, bądź jej braku po stronie podmiotu, u którego ujawniono nieprawidłowości. Zatem samo stwierdzenie w wyniku kontroli, że po dmiot nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku ustawowego powoduje konieczność nałożenia kary pieniężnej, która jest karą administracyjną. Kara pieniężna powinna także odpowiadać wymogom wskazanym przez prawodawcę unijnego, który w art. 8 dyrektywy Parla mentu Europejskiego i Rady 98/6/WE z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. L z 1998 r. Nr 80) nakazuje, że musi być ona skuteczna, proporcjonalna i odstraszająca (porównaj w tym za kresie wyrok NSA z 23 maja 2012 r., II GSK 684/11, czy wyrok NSA z 19 grudnia 2012 r., II GSK 1823/11). Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Żeby kara była odstraszająca, jej wysokość powinna być dotkliwa dla przedsię biorcy. Kara nałożona na podmiot musi także spełniać funkcję prewencyjną oraz dyscyplinująco - represyjną, tj. być ostrzeżeniem dla przedsiębiorcy, mającym na celu niedopuszczenie do powstania nieprawidłowości w przyszłości. Wymierzona kara powinna być przy tym proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, 11 jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary opatrzone odpowiednimi informacjami cenowymi, jak również kara powinna być możliwie najmniej uciążliwa. Art. 6 ustawy o cenach statuuje odpowiedzialność administracyjną podmiotów, wobec których stwierdzono naruszenie wymagań określonych w art. 4 ww. ustawy. Regulacja ta ma na celu wyeliminowanie nieprawidłowości w informowaniu konsumentów o cenach towarów i usług. Odpowiedz ialność wynikająca z ww. przepisu ma charakter obiektywny i powstaje z chwilą popełnienia naruszenia. Obiektywny charakter odpowiedzialności administracyjnej opiera się na zasadzie ryzyka (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 października 2010 r., sygn. II OSK 1079/12). Oznacza to, że przesłanką tej odpowiedzialności jest stwierdzenie nieprzestrzegania przez określony podmiot nałożonych prawem obowiązków. Wobec powyższego, organ po stwierdzeniu faktu naruszenia obowiązku, o którym mowa w art. 4 ustawy o cenach, może jedynie wydać decyzję administracyjną, na podstawie której nakłada karę pieniężną w przewidzianej w tej ustawie wysokości. Mając więc na uwadze charakter odpowiedzialności administracyjnej, bez znaczenia pozostają przyczyny powstania nieprawidłowości oraz okoliczności podniesione przez przedsiębiorcę, gdyż karę wymierza się za samo naruszenie prawa. Prezes UOKiK zauważa, że to podmioty działające na rynku są zobowiązane do znajomości obowiązującego prawa i jego przestrzegania. Strona, jako profesjonalny uczestnik obrotu, miała obowiązek znać i przestrzegać przepisy prawa związane z wykonywaną przez nią działalnością. Była ona obowiązana zorganizować swoją działalność w taki sposób, aby nie dopuścić do naruszeni a prawa. Nałożona kara pieniężna w wysokości 2 500 zł, nie została wymierzona w maksymalnej wysokości, lecz w kwocie stanowiącej 12,5% maksymalnej kwoty, tj. 20 000 zł przewidzianej ustawowo. Wymierzona kara spełni jednak w sposób właściwy funkcje dyscyplinujące i represyjne, a także prewencyjne tak aby nie dochodziło do naruszania prawa w przyszłości i jest adekwatnym środkiem reakcji administracyjno - prawnej na ujawnione naruszenie prawa. Biorąc powyższe pod uwagę , wniosek strony o umorzenie zaskarżonej decyzji lub jej obniżenie , jest niezasadny. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie: 1. Decyzja jest ostateczna w toku i nstancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 12 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarż enia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % w artości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Admin istracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o c enach towarów i usług (Dz. U. z 2023 r. poz. 168) . z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymuje: 1) [xxxxxxxxxxxxxxxxxx] 2) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej 3) a/a