DIH-62/2021

1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW TOMASZ CHRÓSTNY Warszawa, 26 kwietnia 2021 r. DIH-2.712.112.2020.CS DECYZJA DIH-2 Nr 62/2021 Na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.) i w związku z art. 24 ust. 1a, 4a i 5, art. 12 ust. 1, art. 6c ust. 1 oraz art. 6d pkt 6 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 133), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego dotyczącego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożonego przez reprezentowanych przez pełnomocnika przedsiębiorców p. Krzysztofa Juszczaka prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Krzyś – Mar” Krzysztof Juszczak i p. Mariusza Ścianę prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „PRZEDSIĘBIORSTWO WIELOBRANŻOWE KRZYŚ – MAR” MARIUSZ ŚCIANA, wspólników spółki cywilnej „Przedsiębiorstwo Wielobranżowe „Krzyś – Mar” Krzysztof Juszczak i Mariusz Ściana s.c. (dalej: „przedsiębiorcy” lub „strony”) zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 26 lutego 2021 r. DIH-2 Nr 22/2021, nakładającej na przedsiębiorców solidarny obowiązek uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów łącznej kwoty 3 828,00 zł - uwzględniającej VAT (słownie: trzy tysiące osiemset dwadzieścia osiem złotych 00/100), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań o nr 0510/20/4750 w wysokości 537,00 zł (uwzględniającej VAT), próbki kontrolnej paliwa stałego o nr 4918/20/4750 w wysokości 43,00 zł (uwzględniającej VAT) oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów pobrania do badań ww. próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek w wysokości 3 248,00 zł (uwzględniającej VAT) postanowił utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. 2 UZASADNIENIE Pismem z 15 grudnia 2020 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej przekazał do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów protokół oraz materiał dowodowy zgromadzony podczas kontroli przeprowadzonej w należącym do stron składzie opału znajdującym się w miejscowości (…). W trakcie kontroli przeprowadzonej 25 listopada 2020 r. upoważnieni do udziału w kontroli pracownicy niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, w obecności inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, pobrali do badań z partii o masie 40 ton próbki węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek tj. próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0510/20/4750 o masie 48,16 kg i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4918/20/4750 o masie 45,71 kg. Czynność ta została udokumentowana w protokole pobrania próbek paliwa stałego nr D/KA.NR.8361.135.2020. Następnie w tym samym dniu inspektorzy reprezentujący Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, przekazali próbkę paliwa stałego przeznaczoną do badań nr 0510/20/4750 i próbkę kontrolną paliwa stałego nr 4918/20/4750 do niezależnego akredytowanego laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie, zgodnie z protokołem przyjęcia próbek do badań nr D/KA.NR.8361.135.2020. Wraz z próbkami paliwa stałego przekazano kopię świadectwa jakości paliwa stałego nr 62/M/11/2020 wystawionego przez kontrolowanych przedsiębiorców 20 listopada 2020 r., oznaczoną w sposób uniemożliwiający identyfikację podmiotu wprowadzającego do obrotu paliwo stałe. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006073/322-031A z 4 grudnia 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia Ministra Energii z dnia 27 września 2018 r. w sprawie wymagań jakościowych dla paliw stałych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1890), zwanego dalej: „rozporządzeniem”, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 25 listopada 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0510/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/M/11/2020 z uwagi na zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 5,3% przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5,06%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0510/20/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych nr 62/M/11/2020 wystawionym przez przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4918/20/4750 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 133), dalej: „ustawa o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw”. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4918/20/4750 wykonane przez SGS 3 Polska Sp. z o. o. w Warszawie udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006073/322- 031A/K z 4 grudnia 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia potwierdziło, że węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 4918/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/M/11/2020 wystawionym przez przedsiębiorców, z uwagi na zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 5,4% przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5,06%. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej pismem z 8 grudnia 2020 r. poinformował przedsiębiorców o wynikach badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek oraz przekazał egzemplarze protokołów z badań laboratoryjnych nr 20/2006073/322-031A i 20/2006073/322-031A/K z 4 grudnia 2020 r. dotyczących próbki paliwa stałego o nr 0510/20/4750 i próbki kontrolnej paliwa stałego o nr 4918/20/4750. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów mając na uwadze wyniki badań przeprowadzonych przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o.o., zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm.), dalej: „kpa”, pismem z 22 stycznia 2021 r. powiadomił przedsiębiorców o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej ustalenia wysokości należności pieniężnej stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek jak również kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania oraz nałożenia obowiązku ich uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strony zostały poinformowane, że na podstawie art. 10 kpa służy im prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Przedsiębiorcy nie skorzystali z przysługującego im prawa. Decyzją z 26 lutego 2021 r. DIH-2 Nr 22/2021 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył na przedsiębiorców solidarny obowiązek uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów łącznej kwoty 3 828,00 zł - uwzględniającej VAT (słownie: trzy tysiące osiemset dwadzieścia osiem złotych 00/100), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań o nr 0510/20/4750 w wysokości 537,00 zł (uwzględniającej VAT), próbki kontrolnej paliwa stałego o nr 4918/20/4750 w wysokości 43,00 zł (uwzględniającej VAT) oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów pobrania do badań ww. próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek w wysokości 3 248,00 zł (uwzględniającej VAT). 4 Pismem z 17 marca 2021 r. strony wniosły o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 26 lutego 2021 r. DIH-2 Nr 22/2021, wnosząc o uchylenie tej decyzji. Przedsiębiorcy podnieśli zarzuty:  naruszenia art. 24 ust. 1 a i 4 a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, poprzez niewłaściwe zastosowanie i nałożenie obowiązku zapłaty w zawyżonej wysokości;  naruszenia art. 7 i art. 8 w zw. z art. 77 i 80 kpa, poprzez nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego i brak weryfikacji kwot, jakimi zostali obciążeni przedsiębiorcy. Pismem z 26 marca 2021 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów poinformował przedsiębiorców, że na podstawie art. 10 kpa stronom postępowania przysługuje prawo wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań zgłoszonych w trakcie postępowania, a także prawo do składania wniosków dowodowych. Strony nie skorzystały z przysługujących im praw. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił i stwierdził. Istotą niniejszego postępowania jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie tożsamej przedmiotowo i podmiotowo sprawy administracyjnej w granicach wyznaczonych zaskarżonym rozstrzygnięciem organu. W toku postępowania organ dokonuje oceny, czy wniosek strony jest uzasadniony oraz sprawdza, czy wydana decyzja była prawidłowa. Po ponownym przeanalizowaniu akt sprawy Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane ze sprawą oraz zapoznał się z dowodami służącymi ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, dokonując przy tym wszechstronnej oceny materiału dowodowego. Na wstępie należy wyjaśnić, iż prowadząc ponownie postępowanie Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów oparł się na wynikach badań, przeprowadzonych przez niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie. Badanie przeprowadzone przez akredytowane, niezależne laboratorium SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006073/322-031A z 4 grudnia 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia, wykazało, że oferowany w dniu kontroli tj. 25 listopada 2020 r. węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, nr próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań 0510/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/M/11/2020 z uwagi na zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 5,3% przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5,06%. Ponieważ badanie próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań nr 0510/20/4750 wykazało niezgodność z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości paliw stałych 5 nr 62/M/11/2020 wystawionym przez przedsiębiorcę, badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4918/20/4750 przeprowadzono z urzędu, zgodnie z art. 22 ust. 7a pkt 2 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw. Badanie próbki kontrolnej paliwa stałego nr 4918/20/4750 wykonane przez SGS Polska Sp. z o. o. w Warszawie udokumentowane protokołem z badań nr 20/2006073/322-031A/K z 4 grudnia 2020 r. po uwzględnieniu dopuszczalnych odchyleń, o których mowa w § 2 rozporządzenia, potwierdziło, że węgiel kamienny w sortymencie ekogroszek, nr próbki kontrolnej paliwa stałego 4918/20/4750, nie spełniał wymagań jakościowych wskazanych w świadectwie jakości nr 62/M/11/2020 wystawionym przez przedsiębiorców, z uwagi na zawyżoną zawartość popiołu, która wynosiła 5,4% przy wymaganiach jakościowych wynoszących 5,06%. W związku z powyższym Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdził, że faktyczne wartości parametrów jakościowych badanego paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek są niezgodne z wartościami parametrów jakościowych wskazanymi w wystawionym przez strony świadectwie jakości nr 62/M/11/2020, w zakresie parametru zawartość popiołu. W myśl art. 24 ust. 1a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, jeżeli przeprowadzone badania wykazały, że paliwo stałe nie spełnia wymagań jakościowych określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3a ust. 2 lub wartości parametrów paliwa stałego są niezgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości, Zarządzający, w drodze decyzji, nakłada na kontrolowanego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań i badań próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania. W niniejszej sprawie faktyczne wartości parametrów jakościowych badanego paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek są niezgodne z wartościami parametrów jakościowych wskazanymi w wystawionym przez strony świadectwie jakości w zakresie zawartości popiołu. Zatem istnieje zgodny z przesłanką zawartą w art. 24 ust. 1a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw przedmiot postępowania w sprawie nałożenia na stronę obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań, próbki kontrolnej oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów ich pobrania. Podsumowując powyższe, należy stwierdzić, iż regulacja zawarta w art. 24 ust. 1a omawianej ustawy sprowadza się do tego, że jeżeli badania laboratoryjne wykażą, że paliwo stałe spełnia wymagania jakościowe zawarte w rozporządzeniu, a wartości jego parametrów są zgodne z parametrami wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez stronę, koszty tych badań ponosi Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji 6 i Konsumentów. Jeśli natomiast paliwo takie nie spełnia wymagań jakościowych zawartych w rozporządzeniu lub jego parametry są niezgodne ze wskazanymi w świadectwie jakości wystawionym przez Stronę, koszty badań ponosi kontrolowany przedsiębiorca. W zależności zatem od wyników badań, ich koszty są ponoszone przez Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów lub przez stronę postępowania. W niniejszym postępowaniu ustalono, iż faktyczne wartości parametrów jakościowych badanego paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek są niezgodne z wartościami parametrów jakościowych wskazanymi w wystawionym przez strony świadectwie jakości nr 62/M/11/2020, w zakresie parametru zawartość popiołu, co w konsekwencji powoduje, że koszty badań ponoszą kontrolowani przedsiębiorcy. Z kolei zgodnie z art. 24 ust. 4a, Zarządzający ustala wysokość należności pieniężnej, o której mowa w ust. 1a, na podstawie faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium lub innego akredytowanego podmiotu, który dokonał pobrania próbek paliwa stałego, oraz faktury wystawionej przez kierownika akredytowanego laboratorium, które wykonało badania próbki paliwa stałego i próbki kontrolnej paliwa stałego. W niniejszym postępowaniu ustalenie wysokości należności pieniężnej nastąpiło w oparciu o fakturę VAT nr 10244373 wystawioną 11 grudnia 2020 r. przez SGS Polska Sp. z o. o. za badanie próbek paliwa stałego - załącznik nr 1 do faktury poz. nr 39, próbka nr 0510/20/4750 w wysokości 537,00 zł (uwzględniającej VAT), poz. nr 40, próbka nr 4918/20/4750 w wysokości 43,00 zł (uwzględniającej VAT) oraz równowartość kosztów pobrania do badań próbki i próbki kontrolnej - załącznik nr 3 pozycja nr 30 na kwotę 3 248,00 zł (uwzględniającą VAT). Fakt ten odnotowano w treści uzasadnienia decyzji z 26 lutego 2021 r. nr DIH-2 Nr 22/2021. Biorąc powyższe pod uwagę brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutów w zakresie naruszenia przepisów art. 24 ust. 1a i 4a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, poprzez niewłaściwe zastosowanie i nałożenie obowiązku zapłaty w zawyżonej wysokości. Postępowanie w pierwszej instancji, prowadzone było z dochowaniem zasad prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania, wyrażonych w art. 7 i art. 8 kpa. Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o wyniki badań laboratoryjnych, zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 1a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, zaś kwota stanowiąca równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek paliwa stałego i równowartość kosztów pobrania do badań tych próbek, ustalona w oparciu o fakturę wystawioną przez laboratorium, zgodnie z dyspozycją art. 24 ust. 4a ww. ustawy. Zważywszy jednak na fakt, iż zarzuty stron sprowadzają się de facto do kwestionowania 7 wysokości kosztów badań próbek i kosztów ich pobrania, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wyjaśnia co następuje. Odnosząc się do kwestii samej wysokości kosztów badań i pobrania próbek do badań laboratoryjnych, należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 18 a ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw, Zarządzający może zawierać umowy z akredytowanym laboratorium lub z innym akredytowanym podmiotem na pobieranie próbek paliw stałych, jeżeli do ich pobrania są potrzebne specjalistyczne umiejętności lub specjalistyczny sprzęt techniczny. Natomiast, zgodnie z art. 25 ww. ustawy, badania próbek paliw stałych dokonywane w laboratoriach, które nie są prowadzone przez Zarządzającego, prowadzone są na podstawie umowy zawartej z Zarządzającym. Zarówno akredytowane laboratorium badające próbki paliw stałych jak i podmiot dokonujący poboru próbek, wyłaniani są w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2019). Zgodnie z art. 16 tej ustawy zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji i równe traktowanie wykonawców oraz zgodnie z zasadami proporcjonalności i przejrzystości. Zamówienia udziela się wyłącznie wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ww. ustawy (art. 17 ust. 2). Postępowanie o udzielenie zamówienia jest jawne (art. 18 ust. 1). Istota prowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia sprowadza się do wyboru najkorzystniejszej oferty, w tym wypadku oferty podmiotu pobierającego i badającego próbki paliwa stałego. Wybór ten jest niezwykle istotny zarówno ze względu na Przedsiębiorców, na których nakłada się obowiązek uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań próbek paliw i kosztów ich pobrania, gdy wyniki badań są negatywne, jak i Organ, który jest zmuszony te koszty ponosić, gdy paliwa stałe spełniają wymagania wynikające z rozporządzenia i świadectwa jakości. Jeśli natomiast chodzi o poruszoną we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, kwestię odwołania od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z 11 lutego 2021 r. (sygn. D/KA.NR.8361.135.2020), wymierzającej przedsiębiorcom karę pieniężną w wysokości 10 000 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), w oparciu o artykuł 35c ust. 5 pkt 1 ustawy, z tytułu wystawienia świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym należy wyjaśnić, iż postępowanie w tym zakresie zostało zakończone decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 9 kwietnia 2021 r. DIH-2 Nr 56/2021, utrzymującą zaskarżoną decyzję w mocy. Pomiędzy postępowaniem dotyczącym ww. odwołania, a niniejszym postępowaniem dotyczącym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, istnieje jedynie związek podmiotowy, tj. stronami obydwu postępowań są przedsiębiorcy. Brak jest jednak związku przedmiotowego. Postępowanie zakończone decyzją Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 9 kwietnia 2021 r. DIH-2 Nr 56/2021 dotyczy wymierzenia 8 przedsiębiorcom kary pieniężnej z tytułu wystawienia świadectwa jakości, w którym wartości parametrów paliwa stałego były niezgodne ze stanem faktycznym, zaś niniejsze postępowanie nałożenia na przedsiębiorców solidarnego obowiązku uiszczenia kosztów badań i pobrania próbek paliwa stałego. W ocenie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, okoliczności wskazane w treści wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie stanowią przesłanek do uchylenia decyzji z 26 lutego 2021 r. DIH-2 Nr 22/2021, nakładającej na przedsiębiorców solidarny obowiązek uiszczenia na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów łącznej kwoty 3 828,00 zł - uwzględniającej VAT (słownie: trzy tysiące osiemset dwadzieścia osiem złotych 00/100), stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbki paliwa stałego przeznaczonej do badań o nr 0510/20/4750 w wysokości 537,00 zł (uwzględniającej VAT), próbki kontrolnej paliwa stałego o nr 4918/20/4750 w wysokości 43,00 zł (uwzględniającej VAT) oraz kwoty stanowiącej równowartość kosztów pobrania do badań ww. próbek paliwa stałego tj. węgla kamiennego w sortymencie ekogroszek w wysokości 3 248,00 zł (uwzględniającej VAT). Na podstawie art. 24 ust. 5 ww. ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw w związku z art. 2 § 2 i 47 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), oraz art. 130 kpa, przedsiębiorca, jest obowiązany uiścić ww. należność pieniężną na rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: NBP O/O WARSZAWA Nr 51 1010 1010 0078 7822 3100 0000 w terminie 14 dni od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Zważywszy na przedstawione okoliczności należało postanowić, jak w sentencji. Decyzja niniejsza jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00-950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 9 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1.500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowo-administracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Podstawa prawna pouczenia: art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.); § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Joanna Jankowska-Kuć Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/