DIH-69/2019

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 1 października 2019 r. DIH - 1.709.72.2019 . BP DECYZJA DIH - 1/ 69/2019 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 201 9 r. poz. 1 668 ), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy P .K. prowadzące go działalność gospodarczą pod nazwą (…) , od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora I nspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 8 lipca 2019 r. (nr akt sprawy: AŻ.8361.25.2019), którą na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chm ielu (Dz. U. z 2019 r. poz. 935 ), ww. przedsiębiorcy wymierzono dwie kary pieniężne w łącznej wysokości 1000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych), z tytułu niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 5 i 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady ( WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warz yw (Dz. U. z UE L 157 z 15.06.2011, s. 1 z późn. zm.), z uwagi na: I. w prowadzenie do obrotu handlowego 3 partii warzyw oferowanych luzem o wartości 357,38 zł nieodpowiadających wymaganiom jakości handlowej (kara w wys. 500 zł wymierzona na podst. art. 40a us t. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynk ów owoców i warzyw oraz rynku chmielu); II. o dmowę okazania dokumentów towarzyszących dotyczących 3 partii warzyw i owoców o wartości 112,58 zł ( kara w wys. 500 zł wymierzona na podst. art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o organiz acji rynk ów owoców i warzyw oraz rynku chmielu); Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów: I. uchyla zaskarżon ą decyzj ę w części punktu pierwszego i umarza postępowanie ; II. utrzymuje w mocy zaskarżon ą decyzj ę w części punktu drugiego ; UZASADNIENIE W d niach 27 marca i 1 kwietnia 2019 r., na podstawie upoważnienia do kontroli nr AŻ.8361.25.2019, inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie, zwanego dalej „Podkarpackim WIIH”, przeprowadzili 2 kontrolę w sklepie (…) , należącym do przedsiębiorcy P.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą (…) . W toku kontroli dokonano sprawdzenia prawidłowości oznakowania świeżych owoców i warzyw, stwierdzając, że 1) w przypadku 3 warzyw oferowanych do sprzedaży bez oznakowania, tj. - kapust y pekińsk iej w ilości 12 szt., wartości 47,88 zł, - ogór ka szklarniow ego w ilości 30 kg, wartości 269,70 zł, - czosn ku w ilości 20 szt., wartości 39,80 zł, uwidoczniono, dla konsumenta finalnego, w miejscu sprzedaży tych warzyw, zb ędne informacje w zakresie klasy jakości wprowadzając oznaczenie „ kl . I ” , co jest niezgodne z wymogami art. 6 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z dnia 7 czerwca 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do sektora owoców i warzyw oraz sektora przetworzonych owoców i warzyw (Dz. U. z UE L 157 z 15.06.2011, s. 1 z późn. zm.), dalej „rozporządzenie nr 543/2011” 2) nie okazano dokumentów towarzyszących pozwalających zidentyf ikować produkty, w tym nie okazano danych odnoszących się do producenta/d y s trybutora/pakującego dotyczących warzyw i owoców: czosnku, kapusty p ekińskiej i jabłek Szara Reneta, co jest niezgodne z art. 5 ww. rozporządzenia nr 543/2011. Powyższe nieprawidł owości zostały udokumentowane protokołem kontroli z dnia 1 kwietnia 2019 r. (AŻ.8361.25.2019). W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Podkarpacki WIIH zawiadomił przedsiębiorcę P.K. , zwanego dalej również „Stroną”, o wszczęciu postępowania admi nistracyjnego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 19 grudnia 2003 r. o organizacji rynków owoców i warzyw oraz rynku chmielu (Dz. U. z 2019 r. poz. 935 z późn. zm.) , zwanej dalej „ustawą o organizacj i rynku owoców i warzyw” informując jednocześnie o przysługującym jej prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania . Ponadto, w piśmie tym Podkarpacki WIIH wezwał S tronę do przekazania informacji o wielkości jej obrotów i przychodu za rok 2018. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 8 lipca 2019 r. (doręczoną 9 lipca 2019 r), Podkarpacki WIIH wymierzył S tronie, dwie kary pieniężn e w łącznej wysokości 1000 zł, za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 5 i 6 ust. 1 rozporządzenia nr 543/2011, tj: 1) karę w wys. 500 zł, na podst. art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw z tytułu wprowadzeni a do obrotu handlowego trzech partii warzyw oferowanych do sprzedaży „luzem” o wartości 357,38 zł podlega jących ogólnej normie handlowej, tj, - kapust y pekińsk iej w ilości 12 szt. o wartości 47,88zł, - ogór ka szklarniow ego w ilości 30 kg o wartości 269,70 zł, - czosn ku w ilości 20 szt. o wartości 39,80 zł, nieodpowiadających wymaganiom jakości handlowej, z uw agi na to, że w dniu 27.03.2019 r. uwidoczniono dla konsumenta zbędną informację w zakresie klasy jakości handlowej „kl . I” , 2) karę w wys. 500 zł, na podst. art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji rynku owoców i warzyw oraz rynku chmielu z tytułu odmowy o kazania dokumentów towarzyszących dotyczących trzech partii warzyw i owoców o wartości 112,58 zł, tj. - czosn ku w ilości 20 szt. o wartości 39,80 zł, - kapust y pekińsk iej w ilości 12 szt. o wartości 47,88 zł, - jabłek Szara reneta w ilości 10 kg o wartości 24,90 zł . 3 Pismem z dnia 23 lipca 2019 r. ( dostarczonym osobiście 23 lipca 2019 r.) , S trona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK” lub „organem II instancji”, odwołanie od ww. decyzji, podnosząc zarzut naruszenia przepisów, tj.: a) art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynk ów owoców i warzyw polegającym na przyjęciu, że informacja o towarach – kapusta pekińska, ogórek szklarniowy i czosnek nie odpowiadają wymogom jakości handlowej bowiem zawier a zbędną informacje o klasie jakości handlowej; b) art. 40a ust. 1 pkt 4 w/w ustawy polegającym na przyjęciu, że odmówiono okazania dokumentów towarzyszących partii warzyw i owoców o wartości 112,58zł c) oraz z ostrożności procesowej obrazę przepisów art. 40a us t. 10 w/w ustawy poprzez zaniechanie zastosowania w/w przepisu oraz odmowę odstąpienia od wymierzenia kary pomimo zajścia ustawowej przesłanki do takiego działania. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania lub uchylenie zaska rżonej decyzji i odstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiając ego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem (W E) nr 178/2002”, prawo żywnościowe ma na celu ochronę interesów konsumentów i powinno stanowić podstawę dokonywania przez konsumentów świadomego wyboru związanego ze spożywaną przez nich żywnością. Ma na celu zapobieganie: a) oszukańczym lub podstępnym pr aktykom; b) fałszowaniu żywności, oraz c) wszelkim innym praktykom mogącym wprowadzać konsumenta w błąd. Zgodnie z art. 17 ust. 1 w/w rozporządzenia podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lub pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy o o rganizacji rynkó w owoców i warzyw oraz rynku chmielu w zakresie określonym przepisami Unii Europejskiej wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej pełni funkcję organu kontrolnego na etapie sprzedaży detalicznej owoców i warzyw konsumentowi końcowemu. I. Odnosząc się do pk t I rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji Zgodnie z art. 75 ust. 1 lit. b) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1308/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego Wspólną Organizację Rynków Produktów Rolnych oraz uchylającego rozporządze nia Rady (EWG) Nr 922/72, (EWG) Nr 234/79, (WE) Nr 1037/2001 i (WE) Nr 1234/2007 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 671) normy handlowe mogą mieć zastosowanie do jednego lub większej liczby następujących sektorów i produktów, w tym owoc ów i warzyw. Zgodnie z załącznikiem I część IX sektor owoców i warzyw obejmuje m.in. kapusty, ogórki i czosnek. Zgodnie 4 z art. 76 ust. 3 w/w rozporządzenia posiadacz produktów sektora owoców i warzyw objętych normami handlowymi może wystawiać te produkty , oferować je na sprzedaż, dostarczać i wprowadzać do obrotu w Unii wyłącznie zgodnie z tymi normami i jest odpowiedzialny za zapewnienie takiej zgodności. Szczegółowe zasady stosowania w/w rozporządzenia określa rozporządzenie nr 543/2011. Motyw 6 prea mbuły do tego rozporządzenia stanowi, że „aby zapobiec niepotrzebnym barierom handlowym w przypadku gdy należy wprowadzić szczegółowe normy handlowe dla poszczególnych produktów, normy te powinny być zgodne z normami przyjętymi przez Europejską Komisje Gos podarczą Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG/ONZ). W przypadku, gdy nie przyjęto szczegółowej normy handlowej na szczeblu Unii, produkty uznaje się za zgodne z ogóln ą normą handlową, jeżeli ich właściciel jest w stanie wykazać zgodność tych produktów z odpowiednią normą EKG/ONZ. Zgodnie z art. 3 ust. 2 rozporządzenia nr 543/2011 szczegółowe normy handlowe, o których mowa w art. 113 ust. 1 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 1234/2007, określone są w części B załącznika I do niniejszego rozporządzenia w od niesieniu do następujących produktów: a) jabłka, b) owoce cytrusowe, c) kiwi, d) sałata, endywia o liściach kędzierzawych i endywia o liściach szerokich, e) brzoskwinie i nektaryny, f) gruszki, g) truskawki, h) papryka słodka, i) winogrona stołowe, j) pomi dory. Z powyższego wynika, że zarówno kapusta pekińska, ogórek szklarniowy , jak i czosnek nie są w Unii Europejskiej objęt e szczegółowymi normami handlowymi. Tym samym, w przedmiotowej sprawie zastosowanie do tych warzyw ma art. 3 ust. 1 akapit II w/w r ozporządzenia, zgodnie z którym owoce i warzywa, które nie są objęte szczegółową normą handlową, spełniają wymagania ogólnej normy handlowej. Zgodnie z załącznikiem I część A (ogólna norma handlowa) pkt 4 na każdym opakowaniu należy umieścić następujące in formacje, zamieszczone po tej samej stronie, w sposób czytelny, trwały oraz widoczny z zewnątrz: identyfikację (nazwa i adres pakującego lub wysyłającego) oraz pochodzenie (pełna nazwa państwa pochodzenia). Zgodnie z art. 5 ust. 1 w/w rozporządzenia szcz egółowe informacje wymagane w ramach niniejszego rozdziału są przedstawione czytelnie w widocznym miejscu na jednej stronie opakowania w formie nieusuwalnego nadruku umieszczonego bezpośrednio na opakowaniu albo na etykiecie, która stanowi integralną czę ść opakowania lub jest trwale do niego przymocowana. W przypadku towarów wysyłanych luzem lub ładowanych bezpośrednio na środek transportu szczegółowe informacje, o których mowa w ust. 1, są zamieszczane w dokumencie towarzyszącym lub dokumencie umieszczon ym w widocznym miejscu w środku transportu (ust.2). Faktury i dokumenty towarzyszące, z wyjątkiem rachunków przeznaczonych dla konsumentów, wskazują nazwę oraz państwo pochodzenia produktu oraz - w stosownych przypadkach – klasę, odmianę lub typ handlowy, o ile jest to przewidziane w szczegółowej normie handlowej, lub informują że produkt jest przeznaczony do przetworzenia (ust. 4). Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 w/w rozporządzenia na etapie sprzedaży detalicznej szczegółowe informacje wymagane w ramac h niniejszego rozdziału są dostępne w sposób 5 czytelny i dobrze widoczny. Produkty mogą być wystawione na sprzedaż, pod warunkiem że detalista umieści w widocznym miejscu w pobliżu produktu czytelne, szczegółowe informacje dotyczące państwa pochodzenia ora z, w stosownych przypadkach, klasy produktu, jego odmiany lub typu handlowego w sposób pozwalający uniknąć wprowadzenia konsumenta w błąd. Organ I instancji stwierdził, że zakwestionowane warzywa: czosnek, ogórek szklarniowy i kapusta pekińska są objęte ogólną normą handlową, która nie przewiduje klasyfikacji jakościowej, stąd też w ich przypadku nie ma podstaw do uwidocznienia oznaczenia „kl. I”. U mieszczenie przez przedsiębiorcę oznaczenia wskazującego na kl. I sugeruje bowiem , że w przypadku warzyw tego samego gatunku są również inne niższe klasy, co może wprowadzać potencjalnego konsumenta w błąd, wywołując w nim przeświadczenie, iż powinien zakupić dany produkt, ponieważ jest on lepszy od innych produktów tego samego gatunk u. Organ I instancji stwierdził, że p owyższym czynem naruszono a rt. 7 ust. 1 lit.c) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany r ozporządzeń P arlamentu Europejskiego i R ady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy komisji 87/250/EWG, dyrektywy rady 90/496/EWG, dyrektywy komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw komisji 2 002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 z dnia 25 października 2011 r. (Dz. Urz. UE. L nr 304, str. 18), zgodnie z którym informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności przez sugerowanie, że środek s pożywczy ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości, zwłaszcza przez szczególne podkreślanie obecności lub braku określonych składników lub składników odżywczych. Odwołując się od wydanej dec yzji, Strona podniosła zarzut naruszenia art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o organizacji rynków warzyw i owoców oraz rynku chmielu. Strona twierdzi, że towar był jakości wysokiej, a jego wartość odżywcza, świeżość czy jakikolwiek walor nie był przedmiotem neg atywnej oceny ze strony kontroli czy reklamacji konsumentów. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Organ nie neguje twierdzeń Strony, że zakwestionowane produkty były wysokiej jakości. Należy jednak mieć na względzie, iż stwierdzone uchybienie nie dotyczy jakości produktów, lecz nieprawidłowości w ich oznakowaniu, a więc kwestii do której Strona w ogóle się nie odniosła. Prezes UOKiK nie podziela jednak stanowiska organu I instancji, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 rozporzą dzenia nr 543/2011 oraz możliwości wprowadzenia w błąd poprzez sugerowanie że środek spożywczy ma szczególne właściwości gdy w rzeczywistości wszystkie środki spożywcze mają takie właściwości, co jest zakazane na mocy art. 7 ust. 1 lit. c rozporządzenia nr 1169/2011. Należy bowiem zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 3 ust. 1 akapit II rozporządzenia nr 543/2011 owoce i warzywa, które nie są objęte szczegółową normą handlową, spełniają wymagania ogólnej normy handlowej. Jeżeli jednak właściciel jest w stanie wy kazać zgodność produktów z dowolnymi mającymi zastosowanie normami przyjętymi przez Europejską Komisję Gospodarczą Organizacji Narodów zjednoczonych (EKG/ONZ), wspomniane produkty są uznawane za zgodne z ogólną normą handlową. Z zebranego materiału nie wyn ika, by organ I instancji poczynił ustalenia, czy w stosunku do w/w produktów właściciel zastosował normy przyjęte przez EKG/ONZ, pomimo, że takie normy istnieją w odniesieniu do zakwestionowanych ogórków i czosnku. W przypadku kapusty pekińskiej również n ie wyjaśniono w oparciu o jakie dowody (normy handlowe) kontrolowany ustalił klasę jakości zamieszczoną w oznakowaniu. Tym 6 samym, postępowanie pierwszoinstancyjne zostało przeprowadzone z naruszeniem art. 7 i 8 kpa. Co za tym idzie, należy stwierdzić, że P odkarpacki WIIH, nie ustalił w należyty sposób przedmiotu postępowania, co stanowi przesłankę do umorzenia postępowania. . II. Odnosząc się do pkt II rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 882/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. UE L 165 z 30.4.2004 s. 1 z późn. zm.), zwane dalej „ rozporządzeniem (WE) nr 882/2004 ” , w art. 2 pkt 17 i 18 stanowi, że kontrola dokumentacji oznacza badanie dokumentów handlowych oraz tam gdzie jest to stosowne dokumentów wymaganych na podstawie prawa paszowego i żywnościowego, które towarzyszą prze syłce (pkt 17), zaś kontrola identyfikacyjna oznacza kontrolę wzrokową mającą na celu zapewnienie aby certyfikaty lub inne dokumenty towarzyszące przesyłce odpowiadały etykietom oraz zawartości przesyłce (pkt 18). Zgodnie z art. 5 ust. 4 rozporządzenia (UE ) nr 543/2011, faktury i dokumenty towarzyszące, z wyjątkiem rachunków przeznaczonych dla konsumentów, wskazują nazwę oraz państwo pochodzenia produktu oraz – w stosownych przypadkach – klasę, odmianę lub typ handlowy, o ile jest to przewidziane w szczegó łowej normie handlowej, lub informują, że produkt jest przeznaczony do przetworzenia. Zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 należy zapewnić możliwość śledzenia żywności, pasz, zwierząt hodowlanych oraz wszelkich substancji przeznaczonych do dodania do żywności lub pasz, bądź które można do nich dodać na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji. Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 w/w rozporządzenia podmioty prowadzące przedsiębiorstwo spożywcze i podmioty działające na rynku pasz powinny móc zidentyfikować każda osobę, która dostarczyła im środek spożywczy, paszę, zwierzę hodowlane lub substancję przeznaczoną do dodania do żywności lub pasz, bądź którą można do nich dodać. W tym celu podmioty te powinny utworzyć systemy i proc edury umożliwiające przekazanie takich informacji na żądanie właściwych władz. Stosownie do art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, kto odmawia okazania wojewódzkiemu inspektorowi Inspekcji Handlowej dokumentów towarzyszących da nej partii owoców i warzyw lub nie zamieszcza w tych dokumentach odpowiednich informacji wymaganych zgodnie z art. 5 rozporządzenia (UE) nr 543/2011 lub zamieszcza w tych dokumentach informacje nieprawdziwe, podlega karze pieniężnej w wysokości do dwudzie stokrotnego przeciętnego wynagrodzenia za rok poprzedzający rok nałożenia kary. W niniejszej sprawie, stwierdzono, że wprowadzonych do obrotu 3 produktów tj. czosnku, kapusty pekińskiej i jabłek Szara reneta o łącznej wartości 112,58 zł, nie spełniały wy magań jakości handlowej określonych w art. 5 rozporządzenia nr 543/2011 z uwagi na brak dokumentów towarzyszących. Podkarpacki WIIH prawidłowo zatem uznał, że nieokazanie kontrolującym wymaganych dokumentów wypełni znamiona czynu z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw . Odwołując się od wydanej decyzji, Strona podniosła zarzut naruszenia art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o organizacji rynków warzyw i owoców. Strona twierdzi, że wymaganych dokumentów nie było w sklepie, lecz dba on a o to by prawidłowo gromadzić 7 tego rodzaju dokumentacj ę . Zatem, jej zdaniem, nie można mówić o odmowie okazania dokumentów lecz tylko i wyłącznie o braku możliwości ich natychmiastowego okazania. Odnosząc się do powyższego zarzutu, Organ zwraca uwagę, iż jest on sformułowany w sposób , który pozwala uznać, że przedmiotowe dokumenty istnieją, natomiast problematyczne dla Strony było niezwłoczne okazanie ich kontrolującym. Niemniej, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej kontrolowany może zgłos ić uwagi bezpośrednio do protokołu bądź wnieść je na piśmie w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu do podpisu. Tymczasem Strona nie skorzystała z tego uprawnienia tj. nie podniosła wspomnianego argumentu i nie dostarczyła brakujących dokumentów . Również w toku postępowania administracyjnego Strona nie podnosiła wspomnianej okoliczności. Na powyższy fakt Strona powołała się dopiero w odwołaniu od decyzji Podkarpackiego WIIH, jednakże stawiając zarzut naruszenia art. 40a ust. 1 pkt 4 w/w ustawy r ównież nie przedłożyła przedmiotowych dokumentów. W świetle art. 40a ust. 8 ustawy o organizacji rynków owoców i warzyw, kary pieniężne, o których mowa w ust. 1 - 5, wymierza się przy uwzględnieniu stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasow ej działalności dokonującego naruszenia i wielkości jego obrotów oraz przychodu w roku poprzedzającym rok nałożenia kary, a także wartości owoców i warzyw poddanych kontroli. Szkodliwość przedmiotowego czynu wyraża się w naruszeniu interesów konsumentów p onieważ brak wymaganych dokumentów uniemożliwia weryfikację informacji przekazywanych konsumentom. Zakres naruszenia należy ocenić jako istotny z punktu widzenia właściwości produktów i regulacji rynków rolnych, z uwagi na fakt, że nieprawidłowości dotyczą produktów znajdujących się w masowym obrocie. Dotychczasowa działalność przedsiębiorcy – w przedmiotowym przypadku, jest to pierwsze naruszenie przepisów ustawy o rynku owoców i warzyw . W przypadku wielkości obrotu i przychodu wzięto pod uwagę dane przed stawione przez przedsiębiorcę. Wartość kontrolowanych artykułów rolno – spożywczych ustalono na podstawie zgromadzonej dokumentacji w wys. 112 , 5 8 zł. W niniejszej sprawie Podkarpacki WIIH prawidłowo uznał, że Strona nie okazała dokumentów towarzyszących pa rtiom danych warzyw i owoców i wymierzył przedsiębiorcy karę pieniężną. Przesłanki wymiaru kary zostały prawidłowo ustalone przez Podkarpackiego WIIH. W myśl art. 40a ust. 10 i 11 tej ustawy, w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego z akresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności dokonującego naruszenia, można odstąpić od wymierzania tych kar; o czym rozstrzyga w drodze decyzji wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej właściwy do wymierzenia kary pieniężnej. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w przedmiotowej sprawie (punkt II decyzji) nie zachodzą przesłank i uzasadniając e odstąpienie od wymierzenia kar y . Prezes UOKiK , stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyż szego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. 8 Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, organ odwoławczy posiada kompetencje do wydania decyzji, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzje – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia s tronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed s ądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy , zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w niniejszym przypadku, kiedy wynosi do 10 000 zł to opłata stanowi 4 % wartości przedmiotu zaskar żenia, nie mniej jednak niż 100 zł . Opłatę tę uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu. 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wars zawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami admin istracyjnymi (Dz. U. N r 221, poz. 2193, z późn. zm.). Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Janiszewska Dyrektor Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. 2. Podkarpacki Wojew ódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie 3. a/a