DIH-68/2019

1 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 16 września 2019 r. DIH - 1.709.75.2019 .BP DECYZJA DIH - 1/ 68/2019 N a podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej ( t . j. Dz. U. z 201 9 r. poz. 1668 ) art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych ( Dz. U. z 2018 r. poz. 2164 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jero n imo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, od decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Rzeszowie z dnia 15 lipca 2019 r. (nr akt sprawy: AŻ.8361.1.2019), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pieniężną w wysokości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych dwóch partii artykułów rolno - spożywc zych o łącznej wartości 58,34 zł, tj. − Swojska Chata Pierogi z mięsem, masa netto 400g, Półprodukt schłodzony, Należy spożyć do:/nr partii 03.02.2019/009022019, Wyprodukowano dla Jeronimo Martins Polska S.A. ul. Żniwna 5, 62 - 025 Kostrzyn przez: (…) o warto ści (…) zł , − Swojska Chata Wieprzowina w galarecie, masa netto 160g, Należy spożyć do:/nr partii 22.01.2019/012856458, Wyprodukowano dla Jeronimo Martins Polska S.A. ul. Żniwna 5, 62 - 025 Kostrzyn przez: (…) , o wartości (…) zł , 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych, wymierza przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, karę pieniężną w wys okości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia d o obrotu dwóch partii artykułów rolno - spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej . UZASADNIENIE W dniach 11, 14 i 18 stycznia 2019 r., na podstawie upoważnienia do kontroli nr AŻ.8361.1.2019, inspektorzy reprezentujący Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora 2 Inspekcji Handlowej w Rzeszowie, zwanego dalej „Podkarpackim WIIH”, przeprowadzili kontrolę w sklepie Biedronka w Rzeszowie przy ul. Witolda 8 , należącym do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie. W toku kontroli dok onano sprawdzenia prawidłowości oznakowania artykułów rolno - spożywczych , tj. mięsa i surowych wyrobów mięsnych oraz wyrobów garmażeryjnych z przewagą składników pochodzenia zwierzęcego. Stwierdzono uchybienia w zakresie oznakowania dwóch partii wyrobów ga rmażeryjnych o wartości 58,34zł, tj. 1) „Swojska Chata Pierogi z mięsem” masa netto 400g, o wartości 31,43 zł, ze względu na umieszczenie na opakowaniu dominującego wielkością czcionki oraz kontrastującego z tłem określenia „Swojska Chata”, w pobliżu któreg o użyto dodatkowo obrazu krajobrazu kojarzącego się z krajobrazem wiejskim. Na drugiej stronie opakowania jednostkowego umieszczono m .in. wykaz składników, z treści którego wynika ło , że do produkcji użyto m.in. substancję konserwującą – sorbinian potasu o raz teksturat białka sojowego; 2) „Swojska Chata Wieprzowina w galarecie”, masa netto 160g, o wartości 26,19 zł, ze względu na umieszczenie na jednej stronie opakowania określenia „Swojska Chata” napisanego ciemnymi literami, przy użyciu czcionki przypominaj ącej pismo odręczne, umieszczonego na jasnym tle, dostępnego konsumentom w pierwszej kolejności z uwagi na umieszczenie go w górnej części opakowania. Zastosowany sposób oznakowania suger ował konsumentowi, że produkt został wytworzony metodami domowymi, po dczas gdy w składnikach tego wyrobu (wymienionymi małą czcionką na drugiej stronie opakowania) znajdowała się substancja dodatkowa – maltodekstryna – niekojarząca się z prostą metodą wytwarzania; Zdaniem Podkarpackiego WIIH , sposób ww. oznakowania, suger o wał , że produkty te zostały wytworzone w sposób tradycyjny, podczas gdy w rzeczywistości, w składzie wymieniono substancje dodatkowe, które nie stanowią składników żywności wytwarzanych metodą domową lub tradycyjną. Powyższe uchybienia stanowi ły naruszenie art. 7 ust. 1 lit. a) i ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (W E) nr 608/2004 (Dz.U. UE L 304 z 22.11.2011 r. ze zm.), zwanego dalej „ rozporządzeniem nr 1169/2011 ” oraz art. 16 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 178/2002 z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa ż ywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. L 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.) zwanego dalej „ rozporządzeniem nr 178/2002 ” . Powyższe nieprawidłowości zostały udokumentowane protokołem kontroli z dnia 18 stycznia 2019 r. (AŻ.8361.1.2019) wraz z załącznikami. 3 Na podstawie powyższych ustaleń, Podkarpacki WIIH stwierdził, że ww. produkty, tj. Pierogi z mięsem i Wieprzowina w galarecie , były zafałszowane, w roz umieniu art. 3 pkt 10 ust awy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2164 z późn. zm. ), zwanej dalej „ ustaw ą o jakości handlowej ” , z uwagi na podanie w ich oznakowaniu danych niezgodnych z przepisami dotycząc ymi jakości handlowej, przez co konsument, kierując się przy zakupie tych produktów eksponowaną częścią opakowania, nie mógł być świadomy, że w rzeczywistości są to produkty zawierające w swym s kładzie składniki nie używane w tradycyjnej produkcji . W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Podkarpacki WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną”, o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pienię żnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, informując jednocześnie o przysługującym Stronie prawie do czynnego udziału w każdym stadium postępowania . Ponadto, w piśmie tym wezwał S tronę do przekazania informacji o wielkości jej obr otów i przychodu za rok 2018. Strona w piśmie z dnia 7 marca 2019 r. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie wskazując, że oznaczenie zakwestionowanych produktów w żaden sposób nie wprowadza konsumenta w błąd co do metody produkcji zakwestionowanych produk tów. Dodatkowo, do Podkarpackiego WIIH wpłynęły pisma od producentów zakwestionowanych produktów, tj . (…) (producent „Wieprzowiny w galarecie”) oraz (…) (producent „Pierogów Mięsnych”), stojących na stanowisku, że w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły nie prawidłowości w zakresie oznakowania kontrolowanych produktów. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 15 lipca 2019 r. (doręczoną 18 lipca 2019 r), Podkarpacki WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej , wymierzył Stronie karę pieniężną w kwocie 2000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu ww. dwóch partii produktów , tj. Pierog ów z mięsem i Wieprzowin y w galarecie , o łącznej wartości 58,34zł, zafałszowanych rozumieniu art. 3 pk t 10 ustawy o jakości handlowej . Pismem z dnia 22 lipca 2019 r. (data stempla 29 lipca 2019 r.) , Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, podnosząc zarzut narusz enia: a) art. 7 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1169/2011 poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że określenie Swojska Chata wraz z czarnobiałą grafiką krajobrazu użyte w oznakowaniu produktu „Pierogi z mięsem Swojska Chata”, w składnikach którego w skazano substancję konserwującą sorbinian potasu oraz teksturat białka sojowego, mogło wprowadzać konsumenta w błąd poprzez sugerowanie, że produkt został wytworzony metodami domowymi/tradycyjnymi oraz że określenie Swojska Chata napisane przy użyciu czcio nki przypominającej pismo odręczne, użyte w oznakowaniu produktu „Wieprzowina w galarecie Swojska Chata”, w składnikach którego wskazano substancję dodatkową maltodekstrynę mogło wprowadzać konsumenta w 4 błąd poprzez sugerowanie, iż produkt został wytworzo ny metodami domowymi, podczas gdy: - określenie Swojska Chata nie odnosi się w żaden sposób do metod wytwarzania i składu przedmiotowego produktu, - wykaz składników umieszczony został na opakowaniu zakwestionowanego produktu i był dostępny dla konsumenta , - oznakowanie produktu w żaden sposób nie wskazywało, iż produkt miałby zostać wykonany w sposób domowy/tradycyjny, - oznakowanie produktu w żaden sposób nie sugerowało konsumentowi wyjątkowości zakwestionowanego produktu, - zgodnie z wypracowanym w orze cznictwie TS wzorcem przeciętnego konsumenta, konsument taki jest dobrze poinformowany, dostatecznie uważny i ostrożny, - produkt był sprzedawany w największej sieci sprzedaży detalicznej w Polsce, - maltodekstryna został pozyskana w procesie enzymatyczne j hydrolizy skrobi ziemniaczanej, czyli metodą fizyczną a nie chemiczną, - teksturat białka sojowego nie stanowi substancji dodatkowej , a jedynie izolat białka pozyskanego i nie stanowi elementu wysoko przetworzonego . a w konsekwencji przyjęcie, że informa cje przekazywane w oznakowaniu zakwestionowanych produktów nie były rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta, podczas gdy oznakowanie prze dmiotowych produktów zawierało wszelkie wymagane prawem informacje, a elementy uznane przez Organ pierwsz ej instancji za wprowadzające w błąd, w żaden sposób nie sugerowały przeciętnemu konsumentowi tradycyjnego, czy też domowego sposobu wykonania produktów. b) art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej poprzez przyjęcie, że rzekome naruszenie winno zostać zakwalifikowane jako zafałszowanie, podczas gdy winno być uznane co najwyżej za niewłaściwą jakość handlową, co znajduje szerokie uzasadnienie w orzecznictwie organów urzędowej kontroli żywności w sprawach nazw typu wiejski/ domowy/ tradycyjne , c) art. 8 § 2 kpa poprzez uznanie, że umieszczenie określenia Swojska Chata na zakwestionowanych produktach wprowadza konsumenta w błąd, podczas gdy określenie to nie było kwestionowane przez 18 lat jego stosowania, a zmianie nie uległ zarówno stan faktyczny, jak i pr awny. W związku z powyższym Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co na stępuje. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002, podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej żywności lu b pasz z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. 5 W świetle art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1169/2011, podmiotem działającym na rynku spożywczym odpowiedzialnym za informację na temat żywnoś ci jest podmiot, pod którego nazwą lub firmą jest wprowadzany na rynek dany środek spożywczy lub – jeżeli ten podmiot nie prowadzi działalności w Unii Europejskiej – importer danego środka na rynek Unii Europejskiej. Z artykułu tego wynika też, że podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz z wymogami odpowiednich przepisów krajowych (ust. 2); oraz że podmioty działające na rynku spożywczym w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą nie mogą modyfikować informacji towarzyszących środkowi spożywczemu, jeżeli taka modyfikacja wprowadzałaby w błąd konsumenta finalnego lub w inny sposób zmniejszała poziom ochrony konsumentów i możliwości dokonywania świadomego wyboru przez konsumenta finalnego. Podmioty działające na rynku spożywczym są odpowiedzialne za wszelkie zmiany, których dokonują w informacjach na temat żywności towarzyszących środkowi spożywczemu (ust. 4); zaś bez uszczerbku dla tych przepisów, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywnoś ci i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione (ust. 5). Zgodnie z art. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia nr 1169/2011 informacje na temat żywności oznaczają informacje dotyczące daneg o środka spożywczego udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych narzędzi technologicznych lub przekazu ustnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a ) rozporządzenia nr 1169/2011, informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać konsumenta finalnego w błąd, w szczególności: co do właściwości środka spożywczego, a w szczególności, co do jego charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsc a pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. Informacje na temat żywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta (ust. 2), przy czym ust. 1, 2 i 3 mają również zastosowanie do prezentacji środków spożywczych, w szczególności ks ztałtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawienia oraz otoczenia, w jakim są pokazywane (ust. 4 lit. b). Zgodnie z odnośnikiem ust. 1 lit. c) ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych przepisy ust awy wykonują postanowienia rozporządzenia nr 1169/2011. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy wprowadzane do obrotu artykuły rolno - spożywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeżeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone tak ie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeżeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Artykuł rolno - spożywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej , to produkt, którego skład jest nie zgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego 6 rzeczywistego składu lub innych właściwości, je żeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeżeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno - spożywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości ne tto lub klasy jakości handlowej. Stosownie do art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, kto wp rowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze zafałszowane podlega karze pieniężnej w wysokości nie wyższej niż 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary, nie niższej jednak niż 1 000 zł (pkt 4). Natomiast s tosowni e do treści art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, po dlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość ww. kar pieniężny ch wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na podstawie art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, uwzględnia stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można odstąpić od wymierzenia ww. kary pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5c ustawy o jakości handlowej. W niniejszej sprawie Podkarpacki WIIH stwierdził, że zakwestionowane Pierogi z mięsem oraz Wieprzowina w galarecie oznaczone marką „Swojska Chata” są prod uktami zafałszowanymi , ponieważ ich oznakowanie może wprowadzić potencjalnego konsumenta w błąd, wywołując w nim przeświadczenie, że ma do czynienia z produktem wytworzonym metodą tradycyjną, podczas gdy skład tego produktu tj. dodatki do żywności: maltod ekstryna, sorbinian potasu i tekstura t białka sojowego wyklucza w ich przypadku zaliczenie tych produktów do kategorii określanych ja ko tradycyjne, wiejskie, domowe. W związku z powyższym Podkarpacki WIIH wydał decyzję wymierzającą kar ę pieniężną w wys ok ości 2 000 zł (słownie: dwa tysiące złotych), z tytułu wprowad zenia do obrotu zafałszowanych ww. dwóch partii artykułów rolno - spożywczych o łącznej wartości 58,34 zł. Odwołując się od decyzji, S trona nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem, zarzucaj ąc Podkarpackiemu WIIH bezpodstawne przyjęcie, że wprowadziła konsumentów w błąd co do charakterystyki kwestionowanego środka spożywczego. Zdaniem Strony, stwierdzone u niej w trakcie kontroli nieprawidłowości nie mogą świadczyć o zafałszowaniu, 7 ponieważ oznakowanie zakwestionowanych produktów zawierało wszelkie wymagane prawem informacje, a elementy uznane przez Organ za wprowadzające w błąd, w żaden sposób nie sugerowały przeciętnemu konsumentowi tradycyjnego, czy też domowego sposobu wykonania produktów . W związku z powyższym, w ocenie Strony, organ pierwszej instancji nieprawidłowo zastosował art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Strona zauważyła, że przy ewentualnym przyjęciu jej odpowiedzialności zastosowanie powinien mieć przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ww. ustawy . Odnosząc się do powyższego, Prezes UOKiK podkreśla w pierwszej kolejności, że nieuprawnionym jest twierdzenie Strony, iż oznaczenie „ Swojska Chata ” użyte na opakowaniach zakwestionowanych produkt ów nie może wprowadzać konsument a w błąd i nie odnosi się do metod wytwarzania i składu przedmiotowych produktów, w tym w szczególności nie sugeruje, że przedmiotowe produkty stanowią produkty wiejskie, tradycyjne czy też domowe. Zauważyć należy, że konsumenci podejmują decyzję o zakup ie najczęściej na podstawie pierwszego wrażenia o produkcie, nie ulega więc wątpliwości Prezesa UOKiK , że w przedmiotowej sprawie mogli zostać wprowadzeni w błąd co do właściwości produktu. Należy się zgodzić z organem pierwszej instancji, że podanie w wyk azie składników składu surowcowego nie zwalnia z obowiązku by pozostałe elementy oznakowania i prezentacji były zgodne z rzeczywistym składem. Zasada ta dotyczy także elementów dobrowolnych, o charakterze promocyjno - marketingowym. Wprowadzanie do obrotu ar tykułów rolno - spożywczych , których oznakowanie i prezentacja wprowadza konsumentów w błąd, jest sprzeczne z wolą zarówno prawodawcy wspólnotowego, jak i krajowego, stanowiących ogólne zasady w powyższym zakresie. Zgodnie z art. 8 ust. 1 rozporządzenia nr 1 78/2002 , przepisy prawa żywnościowego zakazują stosowania jakiejkolwiek praktyki wprowadzającej konsumentów w błąd. Wskazać tu należy też na art. 16 rozporządzenia nr 178/2002, zgodnie z którym etykietowanie, reklama i prezentacja żywności lub pasz, z uwzg lędnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, używanych opakowań, sposobu ułożenia i miejsca wystawienia i informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób nie może wprowadzać w błąd. Podobnie normuje to rozporządzenie nr 1169/2011, które w a rt. 7 stanowi, że informacje na temat żywności nie mogą wprowadzać w błąd i ma to zastosowanie również do reklamy, prezentacji środków spożywczych, w szczególności kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu ustawieni a oraz otoczenia, w jakim są pokazywane. Zatem mając powyższe na uwadze, Podkarpacki WIIH słusznie stwierdził, że oznakowanie zakwestionowanych produktów jednoznacznie wskazywał o na możliwość wprowadzeni a konsumentów w błąd co do właściwości produktu. Z drugiej jednak strony Prezes UOKiK nie podziela jednak stanowiska Podkarpackiego WIIH co do zakwalifikowania zakwestionowanych produktów jako artykułów rolno - spożywczych zafałszowanych, a w konsekwencji zastosowania w sprawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej . W ocenie Prezesa UOKiK, w niniejszej sprawie dyspozycja art. 3 pkt 10 tej ustawy niewątpliwie nie została wyczerpana, a to z uwagi na brak wykazania w skarżonym rozstrzygnięciu istotnego naruszenia interesów konsumentów. Wskazać w tym miejscu należy, że kwalifikacja prawna czynu (stwierdzonych 8 nieprawidłowości) determinowana jest stopniem naruszenia interesów konsumentów. Zdaniem organu odwoławczego, w niniejszej sprawie, pomimo, że na opakowaniach obu produktów figuruj e określenie „S wojska Chata ” sugerujące, że produkt wytworzono w sposób tradycyjny, nie sposób uznać, by interesy konsumentów zostały naruszone w sposób istotny. Zdaniem Prezesa UOKiK, uważny konsument miał możliwość rozpoznania rzeczywistego charakteru tego produktu, p onieważ skład produktu widniał na odwrocie opakowania, będąc tam jedynym elementem oznakowania. Z kolei, na awersie opakowania znajdował się tylko jeden symbol wiejskiego krajobrazu, stąd też Prezes UOKiK nie podziela zdania organu pierwszej instancji, jak oby oznakowania mające wywołać w konsumencie przeświadczenie, że jest to produkt wytworzony tradycyjnie, były tak przytłaczające, że ten nie mógłby się zorientować z jakim produktem w rzeczywistości ma do czynienia. Mając na uwadze powyższe, zgodzić się na leży ze S troną, iż w sprawie zastosowanie winien mieć przepis art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , tj. Stronie należało wymierzyć administracyjną karę pieniężną z tytułu wprowadz enia do obrotu artykuł ów rolno - spożywcz ych nieodpowiadając ych jak ości hand lowej . Zaskarżoną decyzję Podkarpackiego WIIH, którą wymierzył stronie karę pieniężną z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowan ych artykuł ów rolno - spożywcz ych należało zatem uchylić w całości i orzec co do istoty. Prezes UOKiK podkreśla jednak, że nie oznacza to wyłączenia odpowiedzialności strony za naruszenie przepisów prawa żywnościowego, a wynika wyłącznie z konieczności zmiany kwalifikacji popełnionego przez S tronę czynu z zafałszowania na niewłaściwą jakość. Zgodnie z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , kto wprowadza do obrotu artykuły rolno - spożywcze nieodpowiadające jakości hand lowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokośc i do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Zgodnie z art. 40a ust. 5 ww. ustawy , u stalając wysokość kary pieniężn ej, uwzględnia się stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Stoso wnie do ww. wytycznych, Prezes UOKiK stwierdził, że: ▪ szkodliwość czynu polegającego na wprowadzeniu do obrotu dwóch partii wyrobów garmażeryjnych oznakowanych i prezentowanych w sposób mogący wprowadz ić w błąd co do właściwości produktu nie była wysoka, ch ociaż informacja nie w pełni była rzetelna i utrudniała konsumentom dokonanie wyboru produktu zgodnego z preferencjami ; ▪ zakres naruszenia dotyczył przepisów w zakresie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności określonych w art. 16 rozporządze nia nr 178/2002 i art. 7 ust. 1 lit. a) i ust. 2 rozporządzenia nr 1169/2011 . Nieprawidłowości te dotyczyły dwóch partii produktów liczących 7 opakowań jednostkowych (Pierogi z mięsem) i 9 opakowań jednostkowych (Wieprzowina w galarecie) o łącznej wartośc i 58,34 zł . W ocenie Prezesa UOKiK wielkość partii nie wpływała na zwiększenie wymiaru kary pieniężnej ; ▪ w przypadku przesłanki dotychczasowej działalności, należy stwierdzić, że według ustaleń Podkarpackiego WIIH , Strona w okresie 24 miesięcy poprzedzający ch wydanie zaskarżonej decyzji pierwszy raz naruszyła przepisy ustawy o jakości handlowej; 9 ▪ wielkość obrotów i przychodu strony – organ odwoławczy uwzględnił informację w tym zakresie zebraną na etapie postępowania w pierwszej instancji; ▪ wartość kontrolowan ych dwóch partii artykułów rolno - spożywczych zgodnie z protokołem kontroli z dnia 18 stycznia 2019 r. wyniosła 58,34 zł. Uwzględniając powyższe przesłanki, jak również m ając na uwadze, iż w niniejszej sprawie pięciokrotność wartości korzyści majątkowej uzy skanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanych i prezentowanych produktów o łącznej wartości 58,34 zł wynosi 291,60 zł (5 x 58,34 zł), najniższy, a zarazem najwyższy możliwy wymiar kary to kwota 500 zł. Je dnocześnie, Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do odstąpienia od wymierzenia kary. Zgodnie z art. 40a ust. 5c ww. ustawy w przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia lub bra ku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu można odstąpić od wymierzenia kar pieniężnych . Faktem jest, że w przedmiotowej sprawie nie stwierdzono uchybień w dotychczasowej działalności przedsiębiorcy, jak również organ stwie rdził, że zakres naruszenia nie był znaczny. Z drugiej jednak Strony, Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iż przedmiotowe naruszenia miały jednak miejsce. W ich przypadku stopień szkodliwości czynu nie był najwyższy, niemniej nie można również uznać że był n iski. Istniała bowiem potencjalna możliwość wprowadzenia konsumenta w błąd. Stosownie do art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, kary pieniężne, o których mowa w sentencji decyzji, stanowiące dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek ban kowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Rzeszowie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary pieniężnej stanie się ostateczna, tj. od dnia otrzymania niniejszej decyzji. Prezes UOKiK , stosownie do art. 5 ust. 2 ustawy o In spekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Wobec powyższego, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes UOKiK jest organem właściwym do rozpatrzen ia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 Kpa, organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej in stancji całości albo w części . Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes UOKiK orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej dorę czenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść 10 za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa 1 . 2. Od skarg wszczynających postępowani e przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy , zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i w niniejszym przypadku, kiedy wynosi do 10 000 zł to opłata stanowi 4 % wartości przedmio tu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł . Opłatę tę uiszcza się gotówką do kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tego Sądu 2 . 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjn ego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten j est wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 3 . 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( t.j. Dz. U. z 201 9 r. poz. 9 00) 4 . Z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Anna Łagodzińska Zastępca Dyrektora Departamentu Inspekcji Handlowej /podpisano elektronicznie/ Otrzymują: 1. Pełnomocnik Je ronimo Martins Polska S.A. 2. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Rzeszowie 3. a/a 1 Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 201 8 r. poz . 1302 z późn. zm.). 2 Zgodnie z § 1 pkt 1 i § 5 przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2 193 z późn. zm.). 3 Zgodnie z art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.). 4 Zgodnie z art. 40a ust. 8 ustawy z dnia 21 gr udnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 201 8 r. poz. 2164 z późn. zm.).