DIH-42/2019

Strona 1 z 9 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 12 czerwca 2019 r. DIH - 1.709.29.2019 .BP DECY Z JA DIH - 1/42/2019 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1930 , z późn. zm. ), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (Dz. U. z 201 9 poz. 178), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji nr 2/KC - ŻG/2019 Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2019 r. (nr akt sprawy: ŻG.8361.21.2019), którą na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 39 000 zł (słownie: trzydzieści dziewięć tysięcy złotych) z tytułu ponownego narus zenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu c en w okresie 12 miesięcy licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, u trzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Pismem z 10 stycznia 2019 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo p rzedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646, z późn. zm.), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców” , Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Łodzi, zwany dalej również „Łódzkim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „Stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178), zwanej dalej „ustawą o informowaniu o ce nach” . Przedmiotowe pismo Strona odebrała 15 stycznia 2019 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 24 - 25 stycznia 2019 r. przez inspektorów reprezentujących Łódzkiego WIIH, w sklepie „Biedronka” mieszczącym się w Konstantynowie Łódzkim przy ul. Łask iej 12, należącym do Strony, sprawdzono prawidłowość informowania o cenach wybranych losowo 110 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając: 1) brak uwidocznionych cen jednostkowych w przypadku 3 partii artykułów spożywczych, któ rych ilość nominalna jest inna niż 1 l/kg, 100 ml/g, tj.:  soku pomidorowego „Fortuna” o objętości 0,3 l,  soku „Kubuś” 100% mix o objętości 0,2 l, Strona 2 z 9  kawy mielonej „Fort” o masie 500 g, 2) brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 10 partii artykułó w spożywczych, których ilość nominalna jest inna niż 1 l/kg, 100 ml/g, tj.:  wafelków z kremowym nadzieniem i całymi orzechami laskowymi zatopionych w mlecznej czekoladzie, posypanych kruszonymi orzechami laskowymi „Ferrero Rocher” o masie 200 g,  marchewki z groszkiem i kukurydzą „Nasza Spiżarnia” o masie 700 g,  ogórków kanapkowych, konserwowych w plastrach „Nasza Spiżarnia” o masie netto po odsączeniu 360 g,  makaronu 4 - jajecznego z Ludwina „Polmak” o masie 250 g,  serka twarogowego z chrzanem „Almette” o ma sie 150 g,  serka twarogowego z ziołami „Almette” o masie 150 g,  serka twarogowego śmietankowego „Almette” o masie 150 g,  serka twarogowego z pomidorami „Almette” o masie 150 g,  serka twarogowego ze szczypiorkiem i cebulą „Almette” o masie 150 g,  serka twar ogowego jogurtowego „Almette” o masie 150 g, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. z 2015 r. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” . 3) uwidocznienie ceny w sposób niejednoznaczny i budzący wątpliwości tj.  w stosunku do 6 partii artykułów spożywczych występowały różnice pomiędzy ceną na wywieszce a c eną zakodowaną w kasie,  w stosunku do 3 partii artykułów spożywczych wywieszka cenowa zawierała nieprawidłowo wyliczoną cenę jednostkową. W związku z ustaleniami kontroli , zażądano:  uwidocznienia w miejscu sprzedaży informacji o cenach i cenach jednostkowy ch dla oferowanych w sprzedaży towarów,  uwidocznienia w miejscu sprzedaży cen zgodnie z zakodowanymi w kasie,  umieszczenia na wywieszkach cenowych prawidłowo wyliczonych cen jednostkowych. Powyższe ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z 25 styczn ia 2019 r. (nr akt kontroli: ŻG.8361.21.2019). Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Łódzkiego WIIH wynika, że w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie przepisów po raz pierwszy, organ ujawnił pięć przypadków naruszenia wymaga ń ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach: 1) 7 lutego 2018 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych dla 4 asortymentów środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych oraz ceny sprzedaży dla 1 środka sp ożywczego w opakowaniu jednostkowym – decyzją nr 5/KC - ŻG/2018 z dnia 9 kwietnia 2018 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 24 . 000 zł, 2) 14 lutego 2018 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych dla 3 środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych ora z cen jednostkowych dla 6 środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych – decyzją nr 7/KC - ŻG/2018 z dnia 8 czerwca 2018 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 27 . 000 zł, Strona 3 z 9 3) 27 kwietnia 2018 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych dla 20 środków spoż ywczych w opakowaniach jednostkowych oraz cen jednostkowych dla 9 środków spożywczych sprzedawanych luzem bądź w opakowaniach o zmiennej masie – decyzją nr 12/KC - ŻG/2018 z dnia 8 października 2018 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 30 . 000 zł, 4) 17 lipc a 2018 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych dla 11 środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych – decyzją nr 16/KC - ŻG/2018 z dnia 22 listopada 2018 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 33 . 000 zł, 5) 10 września 2018 r. – stwierdzono brak cen dla 12 artykułów przemysłowych – decyzją nr PU.KPC.6.2018 z dnia 31 grudnia 2018 r. nałożono karę pieniężną w wysokości 36 . 000 zł, W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, pismem z 5 marca 2019 r., Łódzki WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej, z tytułu kolejnego – szóstego – naruszenia przepis ów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. W piśmie tym, stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 20 18 r. poz. 2096, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.”, strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dni a 4 kwietnia 2019 r. (sygnatura: ŻG.8361.21.2019), Łódzki WIIH nałożył na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 39 . 000 ,00 zł (słownie: trzydzieści dziewięć tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, z tytułu szó stego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Decyzja została odebrana przez Stronę w dniu 8 kwietnia 2019 r. Pismem z 15 kw ietnia 2019 r. , (data stempla 15 kwietnia 2019 r.) Strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o:  uchylenie jej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia ewentualnie  wymierzenie kary w wysokości dolnej granicy zagrożenia . Skarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 77 k.p.a., poprzez nieustalenie istotnych okoliczności maj ących znaczenie przy wysokości wymierzonej przez organ pierwszej instancji kary pieniężnej; 2) art. 81 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów ustalając, ze skarżąca dokonała istotnego naruszenia obowiązków przedsiębiorcy wynikająceg o z ustawy o informowaniu o cenach 3) art. 6 ust. ustawy o informowaniu o cenach poprzez wymierzenie przez Organ pierwszej instancji rażąco niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej; 4) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez p rzyjęcie, że niewykonanie przez przedsiębiorcę obowiązków, o których mowa w art. 4 Strona 4 z 9 wskazanej ustawy uzasadnia nałożenie kary w blisko najwyższej wysokości tj. 39.000zł. Pismem z 17 maja 2019 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Po lska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 k.p.a., prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypow iedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cen ę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarze, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalo gu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – d la towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sz tuki. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykonał obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy, licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszeni e tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki i nspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową działalność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej, stwierdzono nieprawidłowości w informowaniu o cenach i cenach jednostkowych łącznie 13 asortymentów produktów spośród 110 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Łódzki Strona 5 z 9 WIIH, szóstym w okre sie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami, Łódzki WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nałożył karę pieniężną w wysokości 39.000 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił się powyższego naruszenia. Odwołując się od decyzji, strona w pierwszej kolejności zarzuciła, że stwierdzone uchybienie dotyczy tylko jednego skontrolowanego sklepu , a nie całej sieci placówek handlowych. Dodatkowo, stwierdzone uchybienia zostały usunięte. Odnosząc się do przedmiotowego zarzutu, organ zwraca uwagę, że brzmienie art. 6 ustawy o informowaniu o cenach wyraźnie odnosi się do naruszenia, którego dopuszcza się przedsiębiorca. Jest to więc jedyne kryterium podmiotowe zawarte w tym przepisie. Kontrolowany sklep nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, a tym samym, nie jest możliwe zawężenie odpowiedzialności przedsiębiorcy za naruszenie przepisów w/w ustawy tylko do konkretnej placówki handlowej. Podobnie nie sposób zgodzić się z argumentem o usunięciu stwierdzonych uchybień. Wprawdzie z akt sprawy wynika, że Strona podjęła kroki mające na celu usunięcie stwierdzonych uchybień, niemniej ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje, aby zastosowan ie się do zaleceń pokontrolnych uwalniało Stronę od odpowiedzialności za powstałe naruszenie. Biorąc powyższe pod uwagę, podniesiony zarzut należy uznać za bezzasadny. Kolejny zarzut podniesiony przez Stronę dotyczy wykroczenia przez organ poza uznanie administracyjne przy ustalani u wysokości nakładanej kary. Strona zarzuca organowi bezpodstawność i dowolność twierdząc, że kara bliska maksymalnej wysokości powinna być wymierzana jedynie w bardzo poważnych przypadkach, powołując się w tym względzie na „ Wyjaśnienia w sprawie ustalenia wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług”. Dla uzasadnienia swojego stanowiska Strona powołuje się praktykę organu pierwszej instancji w zakresie wysokości nakładanych kar, tj.:  decyzją z dnia 7 lutego 2018 r. nałożono karę w wysokości 24 . 000 zł za naruszenie polegające na braku cen i cen jednostkowych dla 4 asortymentów środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych oraz ceny dla 1 środka spożywczego w opakowaniu jed nostkowym,  decyzją z dnia 14 lutego 2018 r. nałożono karę w wysokości 27 . 000 zł za naruszenie polegające na braku cen i cen jednostkowych dla 3 asortymentów środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych oraz ceny jednostkowej dla 6 asortymentów środków spożywczych w opakowaniach jednostkowych. Ponadto, Strona podnosi , że uchybienia stwierdzono jedynie w przypadku 13 artykułów na około 3000 różnych indeksów, co stanowi zaledwie 0,4% produktów znajdujących się w sprzedaży – zdaniem Strony, powyższego uc hybienia nie można uznać za naruszenie istotne. Odnosząc się do podniesionego zarzutu, organ przede wszystkim zwraca uwagę, że wszelkie przesłanki wymiaru kary, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązk ów, dotychczasowa działalność przedsiębiorcy oraz Strona 6 z 9 wielkość jego obrotów i przychodu, zostały rozpatrzone szczegółowo w treści zaskarżonej decyzji, o czym bezsprzecznie świadczy jej uzasadnienie. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie ze stosowanym pomoc niczo art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta przez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej „dyrektywą 98/6/WE” 1 , kary pieniężn e za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W przypadku przesłanki stopnia naruszenia obowiązków, p rzy jej rozpatrywaniu, należy odwołać się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. Cena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpośrednio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyra żonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takimi wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetl e powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacji o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Nie sposób więc uznać, iż brak uwidocznienia cen bądź cen jednostkowych nie ma istotnego charakteru. W ocenie Prezesa UOKiK odniesienie przez stronę liczby zakwestionowanych w toku kon troli partii towarów, z uwagi na naruszenie przepisów o uwidacznianiu cen, do całej oferty będącej w sprzedaży, zamiast do liczby partii skontrolowanych i następnie, twierdzenie na tej podstawie o znikomej liczbie (0,4 %) produktów dotkniętych przedmiotow ym naruszeniem, jest nieobiektywne. Należy zauważyć, że zgodnie z materiałem dowodowym zgromadzonym przez Łódzkiego WIIH, na wybrane losowo 110 asortymentów towarów, uchybienia w zakresie uwidaczniania cen stwierdzono w przypadku 13, co stanowiło 11,8 % li czby asortymentów towarów jakie zostały poddane kontroli. Kolejną przesłanką wskazaną w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, jest dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku. Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 1 2 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy bieżącą kontrolę, po raz szósty naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, stwierdzone nieprawidłowości nie były jednorazowym przypadkiem naruszenia przez stron ę przepisów o uwidacznianiu cen i nie miały miejsca tylko w kontrolowanej placówce. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich ww. przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli, a w przypadku przedmiotowej kontroli w zawiadomieniu wskazano również adres placówki wytypowanej do kontroli . Strona miała więc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Prezes UOKiK zauważa ponadto, że ustawa o informowaniu o cenach w art. 6 ust. 2 wyraźnie stanowi, ż e jeżeli przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od stwierdzenia przez 1 dyrektywa 98/6/WE została wdrożona do polskiego prawodawstwa przepisami ustawy o informowa niu o cenach Strona 7 z 9 organ pierwszego naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen dopuści się tego naruszenia co najmniej trzykrotnie, organ nakłada na niego karę pieniężną do wysokości 40 . 000 zł. W niniejszej sprawie zostało dowiedzione, że strona naruszyła ustawowe obowiązki sześciokrotnie w różnych placówkach do niej należących. Co więcej, należy zwrócić uwagę, iż niezależnie od uchybień, będących przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją, w to ku postępowania kontrolnego stwierdzono również inne uchybienia popełnione przez przedsiębiorcę w zakresie informowania o cenach, tj. - rozbieżności pomiędzy cenami na wywieszce a cenami zakodowanymi w kasie w odniesieniu do 6 artykułów, w tym w 4 przypa dkach ceny rejestrowane w kasie były wyższe niż uwidocznione przy towarze, - nieprawidłowe wyliczenie cen jednostkowych na wywieszce w odniesieniu do 3 artykułów. Odnosząc się do trzeciej przesłanki określonej w art. 6 ust. 3 ww. ustawy należy stwierdzić, że Łódz ki WIIH na podstawie posiadanych informacji o wielkości obrotu i przychodu strony prawidłowo uznał, że strona mieści się w kategorii pozostałych przedsiębiorców, w myśl ustawy Prawo przedsiębiorców . Zdaniem organu drugiej instancji , Łódzki WIIH pra widłowo zbadał przesłanki wymiaru kary, które przemawiają za wymierzeniem kary w wysokości przewidzianej w zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie dla podniesionych zarzutów, strona podniosła również argument, że naruszenie było krótkotrwałe i niezamierz one. W tej kwestii organ zwraca uwagę, że przesłanką wymierzenia kary administracyjnej jest sam fakt naruszenia obowiązku – nie mają więc w tym wypadku znaczenia kwestie powoływane przez stronę tj. umyślność cz ynu czy też jego krótkotrwałość. Wręcz przec iwnie, sam fakt naruszenia obowiązku rodzi konieczność wymierzenia przez organ administracyjny sankcji, przy czym należy zauważyć, iż takie rozwiązania jak odstąpienie od wymierzenia kary czy też ulgi w wykonaniu kary mają charakter wyjątkowy – w przypadku przedmiotowej sprawy, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary. Zdaniem organu, nie zasługuje również na uwzględnienie argument strony, iż wpływ na znikomość naruszenia ma fakt opatrzenia sprze dawanych towarów kodem kreskowym. Organ stoi na stanowisku, że umożliwienie konsumentom zapoznania się z cenami za pomocą czytnika nie stanowi realizacji obowiązku zamieszczania cen i cen jednostkowych. Regulacja zawarta w art. 4 ust. 1 ww. ustawy ma na ce lu umożliwienie konsumentowi natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie nabywanego towaru. Tymczasem czytnik cen takiej „natychmiastowości” nie zapewnia, co potwierdza również orzecznictwo sądowe (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawi e z dnia 05 grudnia 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 634/18). W przypadku zaś przywołanego przez stronę dokumentu UOKiK „Wyjaśnienia w sprawie ustalenia wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług” to prze de wszystkim należy podkreślić, iż dokument ten jako wyjaśnienia nie ma charakteru prawnie wiążącego, zawiera jednak wytyczne jakie powinny być brane pod uwagę przez organ przy wymierzeniu kary: „Celem regulacji w zakresie informowania o cenach jest popra wa ochrony konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami i produktami (motyw 1 dyrektywy 98/6/WE). W związku z powyższym, w toku postępowania w sprawach dotyczących nałożenia kary pieniężnej, Strona 8 z 9 powinny być uwzględniane te podstawowe założenia a nie, na przykład koszty prowadzenia działalności gospodarczej.” Tym samym, nie sposób zgodzić się ze stroną, iż postępowanie prowadzone przez Łódzkiego WIIH, stało w sprzeczności z wytycznymi zawartymi w tym dokumencie. Mając powyższe na uwadze, organ od woławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bezzasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kara w wysokości 39 000 zł jest proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnien ie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencj i i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. Jednakże w terminie 14 dni od jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia s przeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprzeciw należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, Plac Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od sprzeciwu od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stały, w wysokości 200 zł. 3. W przypadku wniesienia sprzeciwu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszc zęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy złożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podstawa prawna pouczenia: Art. 64a, art . 64c § 1 oraz § 2, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed są dami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302); § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz Strona 9 z 9 szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.). z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Anna Łagodzińska Otrzymują: 1. […] pełnomocnik Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie 2. Łódzki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Łodzi 3. a/a