DIH-40/2019

Strona 1 z 10 P REZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW MAREK NIECHCIAŁ Warszawa, 11 czerwca 2019 r. DIH - 1.709.40.2019 .BP DECYZJA DIH - 1/40/2019 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, z późn. zm. ), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1930 , z późn. zm. ), art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenac h towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178 ) , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Jeronimo Mart ins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie od decyzji Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Katowicach z dnia 19 kw ietnia 2019 r. (sygnatura: KŻ - D - Cz.8361.91.2018/ 11 DEC/19), na podstawie której na ww. przedsiębiorcę nałożono karę pieniężną w wysokości 40 .000 zł (słownie: czterdzieści tysięcy złotych) z tytułu dwudziestego narus zenia obowiązków wynikających z przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy , licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE Pismem z 5 grudnia 2018 r., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r. poz. 646, z późn. zm. ), zwanej dalej „Prawem przedsiębiorców ” , Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach , zwany dalej również „ Śląskim WIIH” , zawiadomił przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, zwanego dalej również „stroną” , o zamiarze wszczęcia kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 178 ), zwanej dalej „usta wą o informowaniu o cenach” . Przedmiotowe pismo strona odebrała 26 listopada 2018 r. W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 18 - 20 grudnia 2018 r. przez inspektorów reprezentujących Śląskiego WIIH, w sklepie „Biedronka” , mieszczącym się w Częstochowie p rzy ul. Wyzwolenia 7 , należ ącym do strony, sprawdzono prawidłowość informowania Strona 2 z 10 o cenach wybranych loso wo 97 asortymentów produktów znajdujących się w ofercie handlowej, stwierdzając : 1) brak uwidocznionych cen jednostkowych w przypadku 16 partii artykułów s pożywczych , których ilość nominalna jest inna niż 1 l/kg, 100 ml/g , tj.:  5 partii przetworów mleczarskich,  3 partii soków, napojów,  1 partii ryb mrożonych,  2 partii warzyw, owoców,  1 partii przetworów mięsnych,  1 partii przetworów owocowych  1 partii grzybó w marynowanych,  1 partii bakalii,  1 partii wyrobów cukierniczych, 2) brak uwidocznionych cen i cen jednostkowych w przypadku 40 partii artykułów spożywczych, których ilość nominalna jest inna niż 1 l/kg, 100 ml/g tj.:  9 partii wyrobów cukierniczych,  1 partii cukru,  3 partii dodatków do żywności,  3 partii przetworów owocowych,  7 partii przetworów mleczarskich,  6 partii napojów bezalkoholowych  1 partii koncentratów spożywczych,  2 partii przetworów rybnych,  1 partii przetworów mięsnych,  4 partii bakalii,  3 partii napojów bezalkoholowych, 3) brak uwidocznienia ce n w przypadku 2 partii artykułów spożywczych, tj.:  1 partii wyrobów cukierniczych,  1 partii napojów bezalkoholowych, co stanowiło naruszenie wymagań art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach oraz § 3 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 9 grudnia 2015 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług (Dz. U. poz. 2121), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie uwidaczniania cen” ; 4) uwidocznienie ceny 2 partii artykułów spożywczych w sposób niejednoz naczny i budzący wątpliwości tj. :  na wywieszce cenowej przy towarze masa makowa a`850 g uwidoczniono cenę 5,95 zł, podczas gdy w systemie kasowym zakodowano cenę 6,99 zł ,  na wywieszce cenowej przy towarze koktajl owocowy a`440 g podano cenę 3,34 zł, a w systemie kasowym zakodowano cenę 4,99 zł. Powyższe ustalenia udokumentowano w p rotokole kontroli z 20 grudnia 2018 r. (nr akt kontroli: KŻ - D - Cz .8361. 91 .2018). Strona 3 z 10 Z uzasadnienia skarżonej decyzji Śląskiego WIIH wynika, że w okresie 12 miesięcy, licząc od dni a, w którym stwierdzono narus zenie przepisów po raz pierwszy , org an ujawnił 19 przypadków naruszenia wymagań ustawy o informowaniu o cenach w toku kontroli przeprowadzonych w następujących okresach : 1) 4 - 8 stycznia 2018 r. – stwierdzono nieprawidłowe wylic zenie cen jednostkowych pakowanego środka spożywczego w stanie stałym, znajdującego się w środku płynnym oraz brak ceny jednostkowej (sprawa KH.8361.3.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 200 zł, 2) 29 stycznia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o c enach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.28.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 50 zł, 3) 31 stycznia – 7 lutego 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.5.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 35.000 zł, 4) 8 marca 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.61.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 300 zł, 5) 8 marca 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.62.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 400 zł, 6) 9 kwietnia 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.83.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 6.000 zł, 7) 7 maja 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.32.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 3.000 zł, 8) 14 maja 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów oraz błędnie wyliczo ne ceny jednostkowe (sprawa KH.8361.107.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 2.000 zł, 9) 22 maja 201 8 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.110.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 30.000 zł, 10) 2 - 4 lipca 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KH - D - Cz.8361.16.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł, 11) 16 lipca 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produ któw (sprawa KH.8361.156.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 20.000 zł, 12) 6 - 11 września 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów (sprawa KŻ - D - Cz.8361.64.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 30.000 zł, 13) 2 5 - 27 września 2018 r. – stwierdzono brak informacji o cenach i cenach jednostkowych produktów oraz różnicę między cenami uwidocznionymi przy towarach a zakodowanymi w systemie kasowym (sprawa KH - D - Cz.8361.21.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 2 8.000 zł, 14) 4 października 2018 r. – stwierdzono bark cen i cen jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.211.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 500 zł, Strona 4 z 10 15) 17 października 2018 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.220.2 018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 25.000 zł , 16) 18 - 19 października 2018 r. – stwierdzono brak cen i cen jednostkowych produktów (sprawa KH.8361.221.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 30.000 zł, 17) 6 - 7 listopada 2018 r. – stwierdzono brak ce n i cen jednostkowych (sprawa KH.8361.231.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 21.000 zł, 18) 15 - 16 listopada 2018 r. – stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.240.2018) – nałożono karę pieniężną w wysokości 20.000 zł , 19) 10 – 11 grudnia 2018 r. stwierdzono brak cen jednostkowych (sprawa KH.8361.259.2018) – nałożono karę pieniężną 36.000,00 zł . W związku ze stwierdzonymi niepraw idłowościami, pismem z 21 marca 2019 r., Śląski WIIH poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzi bą w Kostrzynie o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia na tego przedsiębiorcę, na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, kary pieniężnej z tytu łu kolejnego – dwudziestego – naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen w okresie 12 miesięcy , licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. W piśmie tym , stosownie do wymogów art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1930, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.”, strona została pouczona również o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w terminie 7 dni . Strona nie skorzystała z tych praw Po przeprowadzeniu postępow ania administracyjneg o, decyzją z dnia 19 kwietnia 2019 r. (sygnatura: KŻ - D - Cz.8361.91.2018/11DEC/19), Śląski WIIH nałożył na ww. przedsiębio rcę karę pieniężną w wysokości 40.000 zł (słownie: czterdzieści tysięcy złotych), na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowan iu o c enach, z tytułu dwudziestego naruszenia obowiązku uwidaczniania cen i cen jednostkowych towarów w okresie 12 miesięcy , licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy. Pismem z 25 kwietnia 2019 r. , strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o:  uchylenie jej w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia , ewentualnie  wymierzenie kary w wyso kości dolnej granicy zagrożen ia. Skarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 77 k.p.a. , poprzez nieustalenie istotnych okoliczności mających znaczenie przy wysokości wymierzonej przez organ I instancji kary pieni ężnej; 2) art. 81 k.p.a., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów ustalając, ze skarżąca dokonała istotnego naruszenia obowiązków przedsiębiorcy wynikającego z ustawy o informowaniu o cenach ; 3) art. 6 ust. ustawy o informowaniu o cenach poprze z wymierzenie przez Organ I instancji rażąco niewspółmiernie wysokiej kary pieniężnej; 4) art. 6 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach poprzez przyjęcie, że niewykonanie przez przedsiębiorcę obowiązków, o których mowa w art. 4 Strona 5 z 10 wskazane j ustawy uzasadnia nałożenie kary w najwyższej wysokości tj. 40 .000,00 zł. Pismem z 20 maja 2019 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie, że przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 k.p.a., prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzysta ła z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, w miejscu sprzedaży detalicznej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową to waru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cenę uwidacznia się w miejscu ogólnodostępnym i dobrze widocznym dla konsumentów, na danym towarz e, bezpośrednio przy towarze lub w bliskości towaru, którego dotyczy. Cenę oraz cenę jednostkową uwidacznia się w szczególności: 1) na wywieszce; 2) w cenniku; 3) w katalogu; 4) na obwolucie; 5) w postaci nadruku lub napisu na towarze lub opakowaniu, o czym stanowi § 3 u st. 2 ww. rozporządzenia. W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia w sprawie uwidaczniania cen, cena jednostkowa dotyczy odpowiednio ceny za: 1) litr lub metr sześcienny – dla towarów przeznaczonych do sprzedaży według objętości, 2) kilogram lub tonę – dla towarów przez naczonych do sprzedaży według masy, 3) metr lub metr kwadratowy – dla towarów sprzedawanych według długości lub powierzchni, 4) sztukę – dla towarów sprzedawanych na sztuki. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, jeżeli przedsiębiorca nie wykona ł obowiązków, o których mowa w art. 4 ustawy o informowaniu o cenach co najmniej trzykrotnie w okresie 12 miesięcy , licząc od dnia, w którym stwierdzono naruszenie tych obowiązków po raz pierwszy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej nakłada na niego, w drodze decyzji, karę pieniężną do wysokości 40.000 zł. Ustalając wysokość kary pieniężnej, zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia stopień naruszenia obowiązków oraz dotychczasową dział alność przedsiębiorcy, a także wielkość jego obrotów i przychodu. W niniejszej sprawie, w toku kontroli przeprowadzonej w należącej do przedsiębiorcy Jeronimo Martins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie placówce handlowej , stwierdzono Strona 6 z 10 nieprawidłowości w informowaniu o cenach i cenach jednostkowych łącznie 60 asortymentów produktów spośród 97 poddanych ocenie, co było, jak stwierdził Śląski WIIH, dwudzie stym w okresie 12 miesięcy naruszeniem przez stronę obowiązujących przepisów w zakresie uwidaczniania cen. W związku ze stwierdzonymi nieprawid łowościami, Śląski WIIH w drodze decyzji, wydanej na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy o informowaniu o cenach, nało żył karę pieniężną w wysokości 40 .000 zł na ww. przedsiębiorcę, to jest na podmiot, który dopuścił si ę powyższego naruszenia. Podnosząc zarzuty naruszenia przepisów postępowania , strona argumentuje , że stwierdzone odwołanie dotyczy tylko jednego skontrolowanego sklepu, a nie całej sieci placówek handlowych. Dodatkowo stwierdzone uchybienia zostały usun ięte. Odnosząc się do przedmiotow ych zarzut ów , organ zwraca uwagę, że brzmienie art. 6 ustawy o informowaniu o cenach wyraźnie odnosi się do naruszenia, którego dopuszcza się przedsiębiorca. Jest to więc jedyne kryterium podmiotowe zawarte w tym przepisie. Kontrolowany sklep nie jest odrębnym podmiote m gospodarczym, a tym samym, nie jest możliwe zawężenie odpowiedzialności przedsiębi orcy za naruszenie przepisów ww. ustawy tylko do konkretne j placówki handlowej. Podobnie nie sposób zgodzić się z argumentem o usunięciu stwierdzonych uchybień. Wprawdzie z akt sprawy wynika, że Strona podjęła takie kroki, niemniej ustawa o informowaniu o cenach nie przewiduje, aby zastosowanie się do zaleceń pokontrolnych uwalniało Stronę od odpowiedzialności za powstałe naruszenie. Faktem jest jedynie , że powyższa okoli czność powinna być brana pod uwagę przez organ przy ustalaniu przesłanki dotychczasowej działalności w ramach wymiaru kary i w przedmiotowej sprawie taka okoliczność została zbadana , o czym świadczy uzasadnienie zaskarżonej decyzji: „Strona – jak twierdzi w innych post ę powaniach podejmuje działania mające na celu doprowadzenie do wyeliminowania naruszeń, niemniej jednak okazują się one mało skuteczne.” Biorąc powyższe pod uwagę, podniesione zarzuty należy uznać za bezzasadne. Kolejny zarzut podniesiony p rzez Stronę dotyczy wykroczenia przez organ poza uznanie administracyjne przy ustalani u wysokości nakładanej kary. Strona zarzuca organowi bezpodstawność i dowolność twierdząc, że kara wymierzona w maksymalnej wysokości powinna być wymierzana jedynie bardz o poważnych przypadkach, powołując się w tym względzie na „Wyjaśnienia w sprawie ustalenia wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług”. Odnosząc się do podniesionego zarzutu, organ przede wszystkim zwr aca uwagę, że wszelkie przesłanki karania, o których mowa w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, tj. stopień naruszenia obowiązków, dotychczasowa działalność przedsiębiorcy oraz wielkość jego obrotów i przychodu zostały rozpatrzone szczegółowo w treści zaskarżonej decyzji, o czym bezsprzecznie świadczy jej uzasadnienie. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie ze stosowanym pomocniczo art. 8 dyrektywy 98/6/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 lutego 1998 r. w sprawie ochrony konsumenta p rzez podawanie cen produktów oferowanych konsumentom (Dz. U. UE L 80 z 18.3.1998, s. 27), zwanej dalej Strona 7 z 10 „dyrektywą 98/6/WE” 1 , kary pieniężne za naruszenie obowiązku informowania konsumentów o cenie oferowanych produktów i usług muszą być skuteczne, proporcj onalne i odstraszające. W przypadku naruszenia obowiązków, jest to jedn a z przesłanek wpływających na wymiar kary. Przy jej r ozpatr ywaniu , należy odwołać się do art. 4 ust. 1 ustawy o informowaniu o cenach, zgodnie z którym w miejscu sprzedaży detaliczn ej i świadczenia usług uwidacznia się cenę oraz cenę jednostkową towaru (usługi) w sposób jednoznaczny, niebudzący wątpliwości oraz umożliwiający porównanie cen. C ena należy do podstawowych, istotnych elementów zawieranych umów sprzedaży wpływających bezpo średnio na podjęcie decyzji przez konsumentów o zawarciu konkretnej umowy, zaś cena jednostkowa jest z kolei podstawowym kryterium obiektywnej informacji o wartości towaru wyrażonej w jednostkach pieniężnych, szczególnie w kontekście porównania jej z takim i wartościami innych towarów – podobnych pod względem przeznaczenia, ale o odmiennych cechach np. co do marki, producenta, ilości , wzornictwa, poziomu technicznego itp. W świetle powyższego, brak uwidocznienia cen, pozbawia konsumentów należytej informacj i o oferowanych produktach. Z kolei, brak cen jednostkowych, uniemożliwia konsumentom porównanie oferowanych towarów z towarami podobnymi, lecz o innej masie lub objętości, a co za tym idzie, utrudnia konsumentom wybór odpowiedniego dla nich towaru. Nie sp osób więc uznać, iż brak uwidocznienia cen bądź cen jednostkowych nie ma istotnego charakteru. W ocenie Prezesa UOKiK odniesienie przez stronę liczby zakwestionowanych w toku kontroli partii towarów z uwagi na naruszenie przepisów o uwidacznianiu cen do ca łej oferty będącej w sprzedaży, zamiast do liczby partii skontrolowanych i następnie, twierdzenie na tej podstawie o znikomej licz bie (1,4 %) produktów dotkniętych przedmiotowym naruszeniem , jest nieobiektywne. Należy zauważyć , że zgodnie z materiałem dow odowym zgromadzonym przez Śląskiego WIIH, na wybranych losowo 97 asortymentów towarów, uchybienia w zakresie uwidaczniania cen stwierdzono przy 60, co stanowiło 61 , 9 % liczby asortymentów towarów jakie zostały poddane kontroli. Kolejną przesłanką wskazan ą w art. 6 ust. 3 ustawy o informowaniu o cenach, jest dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku . Prezes UOKiK wziął pod uwagę, że przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od dnia pierwszej kontroli, włączywszy bieżącą kontrolę, po raz dwudziest u naruszył przepisy o uwidacznianiu cen. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, stwierdzone nieprawidłowości nie były jednorazowym przypadkiem naruszenia przez stronę przepisów o uwidacznianiu cen i nie miały miejsca tylko w kontrolowanej placó wce. Istotnym jest tu również fakt, że kontrole we wszystkich ww. przypadkach poprzedzone były zawiadomieniem o zamiarze przeprowadzenia kontroli, a w przypadku przedmiotowej kontroli w zawiadomieniu wskazano również adres placówki wytypowanej do kontroli . Strona miała więc możliwość odpowiedniego przygotowania się do kontroli. Prezes UOKiK zauważa ponadto, że ustawa o informowaniu o cenach w art. 6 ust. 2 wyraźnie stanowi, że jeżeli przedsiębiorca w okresie 12 miesięcy od stwierdzenia przez organ pierwsz ego naruszenia przepisów o uwidacznianiu cen dopuści się tego naruszenia co najmniej trzykrotnie, organ nakłada na niego karę 1 dyrektywa 98/6/WE została wdrożona do polskiego prawodawstwa przepisami ustawy o informowaniu o cenach Strona 8 z 10 pieniężną do wysokości 40 . 000 zł. W niniejszej sprawie zostało dowiedzione, że strona naruszyła ustawowe obowiązki aż dwudziestokr otnie w różnych placówkach do niej należących. Argument strony, że decyzjami wydanymi w okresie styczeń - grudzień 2018 wymierzono niższe kary pieniężne, nie może zostać uznany za okoliczność mającą znaczenie przy analizie omawianej przesłanki. Należy bowi em zauważyć, iż przedmiotowe decyzje, niezależnie od wysokości wymierzonej sankcji, potwierdzają fakty naruszeń obowiązków nałożonych na przedsiębiorcę w zakresie informowania o cenach. Z kolei fakt, iż w okresie poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji stwierdzono dziewiętnastokrotne naruszenie przedmiotowych obowiązków oznacza tylko, że kary pieniężne wymierzone tymi wcześniejszymi decyzjami nie spełniły swojej funkcji określonej dyrektywą 98/6/WE. Odnosząc się do trzeciej przesłan ki określonej w art. 6 ust. 3 w w . ustawy należy stwierdzić, że Ślą ski WIIH na podstawie posiadanych informacji o wielkości obrotu i przychodu strony prawidłowo uznał, że strona mieści się w kategorii pozostałych przedsiębiorców, w myśl ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przed siębiorców (Dz.U. z 2018 r. poz. 646 z późn. zm.). Jako uzasadnienie dla podniesionych zarzutów, strona podniosła również argument, że naruszenie było krótkotrwałe i niezamierzone. W tej kwestii organ zwraca uwagę, że przesłanką wymierzenia kary admini stracyjnej jest sam fakt naruszenia obowiązku – nie mają więc w tym wypadku znaczenia kwestie powoływane przez stronę tj. umyślność czynu czy też jego krótkotrwałość. Wręcz przeciwnie, sam fakt naruszenia obowiązku rodzi konieczność wymierzenia przez orga n administracyjny sankcji, przy czym należy zauważyć, iż takie rozwiązania jak odstąpienie od wymierzenia kary czy też ulgi w wykonaniu kary mają charakter wyjątkowy – w przypadku przedmiotowej sprawy, organ pierwszej instancji słusznie uznał, że waga naru szenie nie jest znikoma i naruszenie ma charakter trwały, o czym świadczą wyniki dwudziestu kontroli przeprowadzonych w ciągu 12 miesięcy, a zatem nie zachodzą podstawy do odstąpienia od wymierzenia kary na podstawie art. 189 f § 1 pkt 1 kpa. Zdaniem organ u, nie zasługuje również na uwzględnienie argument strony, iż wpływ na znikomość naruszenia ma fakt opatrzenia sprzedawanych towarów kodem kreskowym. Organ stoi na stanowisku, że umożliwienie konsumentom zapoznania się z cenami za pomocą czytnika nie stan owi realizacji obowiązku zamieszczania cen i cen jednostkowych. Regulacja zawarta w art. 4 ust. 1 ww. ustawy ma na celu umożliwienie konsumentowi natychmiastowe uzyskanie informacji o cenie nabywanego towaru. Tymczasem czytnik cen takiej „natychmiastowości ” nie zapewnia, co potwierdza również orzecznictwo sądowe (por. wyrok W ojewódzkiego S ądu A dministracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2018 r. , s ygn. akt VI SA/Wa 634/18). W przypadku zaś przywołanego przez stronę dokumentu UOKiK „Wyjaśnienia w sprawie ustalenia wysokości kar pieniężnych za naruszenia przepisów ustawy o informowaniu o cenach towarów i usług” to przede wszystkim należy podkreślić, iż dokument ten jako wyjaśnienia nie ma charakteru prawnie wiążącego, zawiera jednak wytyczne jakie powinny być brane pod uwagę przez organ przy wymierzeniu kary: „Celem regulacji w zakresie informowania o cenach jest poprawa ochrony konsumenta oraz zdrowa konkurencja między przedsiębiorcami i pro duktami (motyw 1 dyrektywy 98/6/ WE). W związku Strona 9 z 10 z powyższym, w tok u postępowania w sprawach dotyczących nałożenia kary pieniężnej, powinny być uwzględniane te podstawowe założenia a nie, na przykład koszty prowadzenia działalności gospodarczej.” Tym samym, nie sposób zgodzić się ze stroną, iż postępowanie prowadzone prze z Ślą skiego WIIH, stało w sprzeczności z wytycznymi zawartymi w tym dokumencie. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego materiału, uznał odwołanie za bez zasadne. W ocenie Prezesa UOKiK wymierzona stronie kar a w wysokości 40 . 000 zł jest proporcjonalna, to jest właściwa do osiągnięcia zakładanego celu , jakim jest zapewnienie, aby w obrocie dostępne były tylko towary lub usługi opatrzone odpowiednimi informacjami na temat ich cen i cen jednostkowych. Prezes Ur zędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o In spekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 3 ustawy o informowaniu o cenach, karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą doch ód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Katowicach w terminie 7 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., organ odwoławczy wy daje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc powyższe pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie 1. Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od jej doręczenia stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, pl. Powstańców Warszawy 1, 00 - 950 Warszawa. 2. Od skarg wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym od strony skarżącej pobierana jest opłata, tzw. wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi: 1) do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł; 2) ponad 10.000 zł do 50.000 zł - 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł; 3) ponad 50.000 zł do 100.000 zł - 2 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 1. 500 zł; 4) ponad 100.000 zł - 1 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Strona 10 z 10 3. W przypadku wniesienia od niniejszej decyzji skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, strona ma możliwość ubiegan ia się o przyznanie prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie na wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania sądowoadministracyjnego. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Wniosek o przyznanie prawa pomocy należy z łożyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. 4. Do należności pieniężnych w postaci kar pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.). Podstawa prawna pouczenia: Art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 230, art. 243 § 1, art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed s ą dami administra cyjnymi ( Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 , z późn . zm. ); § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, z późn. zm.), art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 201 4 r. o informowaniu o cenach towarów i usług ( t.j. Dz. U. poz. 2019 poz. 178 ). z up. PREZESA Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Anna Łagodzińska Otrzymują: 1. […] pełnomocnik Jeronimo Mar tins Polska S.A. z siedzibą w Kostrzynie 2. Śląski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Katowicach 3. a/a