DIH-40/2016

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUM ENTÓW DIH-023-15(4)/16/ AnŁ/ JK Warszawa, 07 kwietnia 2016 r. DECYZJA DIH-1/40/2016 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 , z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spożywczych (D z. U. z 2015 r., poz. 678, z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpa t rzeniu odwołania przedsiębi orcy Food Expert Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Poznaniu od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 12 stycznia 2016 r. (nr akt sprawy: ŻG.8361.108 .2015 ), którą ww. przedsiębiorcy wymierz ono karę pieniężną w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złoty ch) z tytu łu wprowadzenia do obrotu niewłaściwej jako ści handlowej siedmiu partii artykułów rolno - spożywczych, oferowanych do sprzedaży bez opakowań , u trzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 30 czerwca do 7 lipca 2015 r. przez inspek torów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu, zwanego d alej również „Wielkopolskim WIIH” , w punkcie spożywczym „Poznańskie Ciacho”, mieszczącym się w Poznaniu przy ul. Gdańskiej 2 , należącym do prze dsiębiorcy Food Expert Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Poznaniu , zwanego dalej również „stroną” , oceniono oznakowan ie będących w ofercie handlowej wyrobów cukierniczych , oferowanych do sprzedaży bez opakowań . W wyniku powyższego stwierdzono, że : 1. sernik z maliną, w ilości 8 sztuk, w cenie sprzedaży 8,50 zł/szt., wartości 68,00 zł , 2. sernik z bezą, w ilości 9 sztuk, w cenie sprzedaży 8,50 zł/szt., wartości 76,50 zł , 3. rafaello, w ilości 7 sztuk, w cenie sprzedaży 7,50 zł/szt., wartości 52,50 zł , 4. drożdżówka, w ilości 4 sztuki, w cenie sprzedaży 3,00 zł/szt., wartości 12,00 zł , 5. tarta owocowa, w ilości 4 sztuki, w cenie sprzedaży 9,00 zł/szt., wartości 36,00 zł , Strona 2 z 8 6. jabłecznik, w ilości 8 sztuk, w cenie sprzedaży 8,00 zł/szt., wartości 64,00 zł , 7. tarta z bezą, w ilości 4 sztuki, w cenie sprzedaży 9,00 zł/szt., wartości 36,00 zł , o łącznej wartości 345 zł, nie odpowiadają wymaganiom jakości handlowej z uwagi na brak w miejscu sprzedaży, na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośredni o konsumentom, informacji dotyczącej producenta oraz wykazu składników (w tym informacji o obecnych w produktach substancjach i składnikach alergennych) . Powyższe naruszało wymagania § 19 ust. 1 pkt 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych (Dz. U. z 20 15 r. poz. 729), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawi e znakowania ” , oraz art. 44 ust. 1 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektyw Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” . Przy ww. produktach znajdowały się natomiast wywieszki z nazwą towaru i ceną sprzedaży . Powyższe ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 7 lipca 2015 r. (nr akt kontroli: ŻG.8361.108 .2015). Wobec stwierdzonych nieprawidłowości , pismem z 12 listopada 2015 r., Wielkopolski WIIH zawia domił p rzedsiębiorcę Food Expert Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Poznaniu o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych (Dz. U. z 2015 r. poz. 678, z późn. zm.) , zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kar y pieniężnej z tyt ułu w prowadzenia do obrotu siedmiu ww. partii niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych oraz poinformował o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań . Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Po przeprowadzeniu postępowania adm inistracyjnego, de cyzją z dnia 12 stycznia 2016 r., Wielkopolski WIIH wym ierzył przedsię biorcy Food Expert Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w Poznaniu, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej , kar ę pieniężną w wysokości 1.00 0 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu siedmiu partii niewłaściwej jakości handlowej produk tów , oferow anych do sprzedaży bez opakowań. Pismem z 27 stycznia 2016 r., strona złożyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej również „Prezesem UOKiK ”, odwołanie od Strona 3 z 8 ww. decyzji , wnosząc o zmniejszenie wymiaru kary . Uzasadniaj ąc odwołanie, strona wskazała na niską wartość korzyści majątkowej, którą mogłaby uzyskać przez wprowadzenie do obrotu zakwestionowanych produktów. Jednocześnie strona poinformowała, że niezwłocznie po kontroli wdrożyła zalecenia kontrolujących, tj. oznaczyła oferowane produkty w sposób przewidziany w przepisach a także sporządziła do wglądu konsumentów listę zawartych w produktach substancji alergennych. Pismem z 15 lutego 2016 r., Prezes UOKiK poinformował prze dsiębiorcę Food Expert Sp. z o.o. Sp.k. z si edzibą w Poznaniu, iż przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – K odeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia 1169/2011, podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za informację na temat żywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat żywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat żywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ww. rozporządzenia, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymogów prawa dotyczącego informacji na temat żywności i odpowiednich przepisów krajowych mających znaczenie dla ich działalności i upewniają się, że wymogi te są spełnione . Rozporządzenie 1169/2011 , w art. 6 stano wi, że każdemu środkowi spożywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów żywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat żywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spożywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Strona 4 z 8 żywności z wymogami prawa żywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Rozporządzenie w sprawie znakowania, w § 19 ust. 1 pkt 2 i 3 stanowi, że w przypadku środków spożywczych oferowanych do sprzedaży konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniach sprzedaży na życzenie konsumenta finalnego lub ich pakowania do bez zwłocznej sprzedaży podaje się nazwę a lbo imię i nazwisko producenta oraz wykaz s kładników – zgodnie z art. 18 –20 rozporządzenia 1169/2011, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w art. 21 tego rozporządzenia . Zgodnie z § 19 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania, informa cje, o których mowa w ust. 1, podaje się w miejscu sprzedaży na wywieszce dotyczącej danego środka spożywczego lub w inny sposób, w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Rozporządzenie 1169/2011 w art. 44 ust. 1 lit. a mówi, że w przypadk u oferowania środków spożywczych do sprzedaży konsumentom finalnym lub zakładom żywienia zbiorowego bez opakowania lub w przypadku pakowania środków spożywczych w pomieszczeniu sprzedaży na życzenie konsumenta lub ich pakowania do bezpośredniej sprzedaży przekazanie danych szczegółowych określonych w art. 9 ust. 1 lit. c jest obowiązkowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c ww. rozporządzenia w oznakowaniu środka spożywczego obowiązkowe jest podanie wszelkich składników lub substancji pomocniczych w przetwórstwie wymienionych w załączniku II lub uzyskanych z substancji lub produktów wymienionych w załączniku II, powodujących alergie lub reakcje nietolerancji, użytych przy wytworzeniu lub przygotowaniu żywności i nadal obecnych w produkcie gotowym, na wet jeżeli ich forma uległa zmianie. W myśl art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, jakość handlowa to cechy artykułu rolno- spożywczego dotyczące jego właściwości organoleptycznych, fizykochemicznych i mikrobiologicznych w zakresie technologi i produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nie objęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Ustawa o jakości handlowej w art. 40a ust. 1 pkt 3 wskazuje, że każdy, kto wprowadza do obrotu artykuł y rolno- spożywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pieniężnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno - spożywczych do obrotu, nie niższej jednak niż 500 zł. Ustalając wysokość kar y pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspekt or Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową Strona 5 z 8 działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych, wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych . W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji stwierdził, że w przypadku ww. produktów oferowanych do sprzedaży w placówce należącej do strony, nie uwidoczniono informacji o nazwie producenta oraz wykazu składników , w tym alergennych , które to informacje są wymagane przez ww. przepisy . Biorąc powyższe pod uwagę, zdaniem Prezesa UOKiK, Wielkopolski WIIH właściwie uznał, że strona wprowadziła do obrotu siedem partii artykułów rolno - spożywczych niewłaściwej jakości handlowej , co skutk owało wymierzeniem stronie kar y pieniężnej z tego tytułu . Odwołując się od decyzji, strona nie kwestionuje ustaleń kontroli , wskazuje jednak, że co prawda wartość zakwestionowanych produktów to 345 zł, jednak odliczając koszty surowców, koszty wytworzenia produktów i marżę handlową, wartość korzyści majątkowej to kwota ok. 207 zł netto. Zdaniem strony, mając na uwadze powyższe, wartość kary nałożonej jest praktycznie wartością maksymalną wynikającą z przepisów. Okoliczność ta, zdaniem strony, powinna wpłynąć na zmniejszenie wymiaru wymierzonej jej kary. Odnosząc się do powyższego argumentu strony, Prezes UOKiK zwraca uwagę, że przedstawiony przez stronę toku rozumowania byłby sprzeczny z intencją ustawodawcy. Podkreślić należy, że z godnie z art . 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa żywnościowego powinny być m.in. skuteczne i odstraszające. Skuteczność kary przejawia się w możliwości jej nałożenia i wyegzekwowania. Wprowadzanie na rynek żywności, która nie jest oznakowana w sposób w przepisach przewidziany, jak w przedmiotowej sprawie, pozbawia konsumentów możliwości świadomego wyboru. Żywność taka nie odpowiada wymogom w zakresie jakości i jako taka nie powinna być wprowadzona na rynek, co wynik a z art. 4 ustawy o jakości handlowej. Mimo zakazu, dokonana przez przedsiębiorcę sprzedaż, z naruszeniem przepisów, stanowi dla niego korzyść majątkową, której wartość wyznacza cena pobierana od konsumentów (stosowana w obrocie z konsumentami). Ustawodawc a miał więc na uwadze wartość rynkową środka spożywczego, a nie kategorię księgową (finansową), jaką jest zysk (gdyby przedsiębiorca poniósł na sprzedaży artykułu o niewłaściwej jakości handlowej stratę, według interpretacji tego przepisu przedstawionej p rzez stronę, organ nie mógłby w ogóle nałożyć kary pieniężnej, czego ustawodawca z pewnością nie zakładał), czy dochód będący kategorią podatkową. Ponadto uwzględnienie w procesie wymierzania kary kosztów, które przedsiębiorca poniósł znacząco skomplikowałoby i wydłużyło całą procedurę, zmniejszając w konsekwencji skuteczność nakładanych kar. Poza tym, aby kara była odstraszająca jej wysokość musi być dotkliwa dla przedsiębiorcy. Uwzględnienie kosztów poniesionych przez przedsiębiorcę spowodowałoby tylko utratę przez niego zysku. W takiej sytuacji trudno byłoby przypisać karze walor odstraszającej. Strona 6 z 8 Słuszność powyższego stanowiska znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2010 r., sygn. VI SA/Wa 769/10, w którym to Sąd stwierdził, że w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej ustawodawca „używając pojęcia „korzyści majątkowej” odnosi się do wartości korzyści majątkowej uzyskanej przez wprowadzenie do obrotu artykułów rolno - spożywczych nieodpowiadających jakości handlowej określonej w przepisach. Przyjęte przez organy proste ustalenie ceny niezgodnego z normami artykułu dla określenia wartości korzyści majątkowej uzyskanej z wprowadzenia do obrotu tegoż artykułu jest (…) prawidłowe na gruncie cytowa nego przepisu ustawy o jakości handlowej (…)”. W tym wyroku Sąd podkreślił także, że celem ustawy o jakości handlowej artykułów rolno - spożywczych jest m.in. ochrona konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, dlatego też kary wymierzane w tego ro dzaju sprawach, po uwzględnieniu kryteriów ich wymierzania określonych w art. 40a ww. ustawy, nie mogą być symboliczne. W związku z tym, w niniejszej sprawie punktem wyjściowym dla określenia górnej granicy kary pieniężnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej powinna być wartość zakwestionowanych ww. partii wyrobów cukierniczych, tj. kwota 345 zł, a nie zysk z ich sprzedaży, jak próbuje dowieść tego strona . Organy Inspekcji Handlowej przy ustalaniu wysokości wymierzanej kary pieniężnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, biorą pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych. Miarkując stopień szkodliwości czynu, organ pierwszej instancji zasadnie stwierdził, że umieszczenie niepełnych danych o produktach uniemożliwia konsumentom dokonanie świadomego wyboru, co przekłada się na naruszenie zarówno ekonom icznych, jak i zdrowotnych interesów konsumenta. Mając na uwadze zakres naruszenia Wielkopolski WIIH zasadnie uznał, iż oferowanie produktów niewłaściwej jakości handlowej narusza wymagania w zakresie oznakowania artykułów rolno - spożywczych istotne z punku widzenia właściwości produktów. Informacja o produkcie stanowi jeden z elementów jakości handlowej, wobec czego brak wymaganych informacji o produktach, naruszał interesy konsumentów. Naruszone zostały krajowe i unijne przepisy w zakresie podawania konsum entom informacji na temat żywności. Uwzględniając przesłankę dotychczasowej działalności kontrolowanego przedsiębiorcy na rynku spożywczym, organ pierwszej instancji wziął po uwagę, że nie prowadzono wobec strony postępowania w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów prawa żywnościowego. Wielkość obrotów i przychodu ustalono na podstawie przekazanych przez stronę informacji w tym zakresie – pisma z 2 lipca 2015 r. i 15 grudnia 2015 r. Strona 7 z 8 Wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych – łączna wartość zakwestionowanych niewłaściwej jakości handlowej artykułó w rolno- spożywczych wynosiła 345 zł. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie , najniższą karą, jaką można było wymierzyć jest kwota 500 zł, zaś najwyższą – 1. 725 zł (5 × 345 zł). Stronie wymierzono karę w wysokości 1.000 zł, czyli około trzykrotności wartości zakwestionowanych produktów. Biorąc pod uwagę fakt, iż stwierdzone nieprawidłowości dotyczyły braku informacji o wykazie składników, w tym składników alergennych , czyli istotny ch dla konsumentów informacji, wymierzonej stronie kary nie można uznać za wygórowaną . Zdaniem Prezesa UOKiK, jest ona właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaży były dostępne wyłącznie środki spożywcze odpowiadające jakoś ci handlowej, a przy tym spełni swoją funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, stosownie do wymagań przewidzianych w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, w świetle których, kary za naruszenie prawa żywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Podkreślić też należy, że natychmiastowe usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości , nie zm ienia faktu, że strona wprowadziła do obrotu artykuł y rolno- spożywcze niewłaściwej jakości handlowej i nie stanowi przesłanki wyłączającej odpowiedzialność z tego tytułu . Podsumowując , Prezes UOKiK stwierdza, że sposób ustalenia kary i w ymierzenie jej w wysokości 1.000 zł , były zatem zgodne z kryteriami zawartymi w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, tj. w toku postępowania administracyjnego wzięto pod uwagę stopień szkodli wości czynu, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno - spożywczych i wielkość jego obrotów oraz przychodu, a także wartość kontrolowanych artykułów rolno - spożywczych, zaś informacje w zakresie ww. kryteriów znalazły uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Dodać należy również, że przy miarkowaniu wysokości kary nałożonej na podstawie przepisów ustawy o jakości h andlowej, obrót odnosi się do całości prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, nie zaś tylko do tej związanej z kontrolowaną placówką . Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej , karę pieniężną, o której mowa w sentencji decyzji, st anowiącą dochód budżetu państwa, należy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Insp ektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów , zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyższego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 Strona 8 z 8 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. , organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję . Biorąc powyższe pod uwagę , Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 usta wy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm. ) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia dor ęczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do należności pieniężnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm. ). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Ko nkurencji i Konsumentów ZASTĘPCA DYREKTORA Departamentu Inspekcji Handlowej Dariusz Łomowski