DIH-6/2015

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-97(3)/14/JK Warszawa, 22 stycznia 2015 r. DECYZJA DIH-1/6/2015 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148, z późn. zm.), art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669, z późn. zm.) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Adriana Mojzykiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, od decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu z dnia 17 listopada 2014 r. (nr akt sprawy: śG.8361.122.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 2.000 zł (słownie: dwa tysiące złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spoŜywczych, tj.: 71 rodzajów pizzy: 1. uchyla zaskarŜoną decyzję w całości, 2. wymierza przedsiębiorcy Adrianowi Mojzykiewiczowi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, karę pienięŜną w wysokości 1.000 zł (słownie: jeden tysiąc złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych pizz. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach od 4 do 7 sierpnia 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Poznaniu, zwanego dalej równieŜ „Wielkopolskim WIIH” , w zakładzie gastronomicznym, zlokalizowanym w Mosinie przy ul. Kolejowej 30, naleŜącym do przedsiębiorcy Adriana Mojzykiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, zwanego dalej równieŜ „stroną” , oceniono rzetelność oznakowania, będących w ofercie handlowej, 71 rodzajów pizzy. 2 Sprawdzenie surowców uŜywanych do produkcji pizz wykazało, Ŝe na stanie placówki znajdowały się:
ser mozzarella – 6 opakowań a` 2 kg,
salami „Mix salami do pizz” – 13 opakowań a` 1 kg,
kabanosy austriackie – 3 opakowania a` 830 g,
szynka tostowa plastry – 23 opakowania a` 1 kg,
boczek do pizzy – 1 opakowanie a` 2 kg,
oliwki zielone bez pestek – 2 opakowania a` 935 g/450 g,
sos do pizzy – 6 opakowań a` 4,2 kg. Ponadto, na stanie placówki stwierdzono 10 opakowań (bloków o łącznej masie 34,98 kg) produktu seropodobnego „Do pizzy produkt mleczno-tłuszczowy” (wyprodukowanego przez Sery ICC Pasłęk Sp. z o.o. z siedzibą w Pasłęku). Zgodnie z deklaracją w dostępnej w placówce karcie menu, do produkcji wszystkich rodzajów oferowanych pizz uŜyto sera. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z 7 sierpnia 2014 r. (nr akt kontroli: śG.8361.122.2014). W trakcie kontroli strona złoŜyła oświadczenie, zgodnie z którym stosowana przez nią nazwa „ser” była wynikiem niewiedzy, zatem zobowiązuje się ona obecnie do opatrywania prawidłowymi nazwami oferowanych potraw i stosowania do ich produkcji prawdziwego sera. Stwierdzone nieprawidłowości w zakresie oznakowania przedmiotowych pizz, polegające na podaniu niezgodnie z prawdą danych w zakresie składu surowcowego, zdaniem organu pierwszej instancji, świadczyły o zafałszowaniu tych produktów w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 669, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”. Wobec powyŜszego, pismem z dnia 19 września 2014 r., Wielkopolski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Adriana Mojzykiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu 71 rodzajów pizzy, zafałszowanych w rozumieniu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej. Strona skorzystała z przysługującego jej uprawnienia, przekazując pismo z dnia 6 października 2014 r. Strona poinformowała, Ŝe stwierdzone nieprawidłowości były skutkiem braku wiedzy w zakresie oznakowania potraw. Niemniej jednak, jeszcze w trakcie kontroli nieprawidłowości te zostały poprawione. Dodatkowo strona podkreśliła swoją nienaganną dotychczasową działalność i zaangaŜowanie w działalność społeczną, wnosząc jednocześnie o niewszczynanie postępowania w sprawie wymierzenia jej kary pienięŜnej. 3 Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 17 listopada 2014 r., Wielkopolski WIIH wymierzył przedsiębiorcy Adrianowi Mojzykiewiczowi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 2.000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych 71 rodzajów pizzy. Pismem z dnia 4 grudnia 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK ”, odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o obniŜenie kwoty wymierzonej jej kary. Uzasadniając swój wniosek, strona podniosła, iŜ w stosunku do niewielkiego jej przychodu jest to kara wysoka, a ponadto samo wszczęcie postępowania w sprawie wymierzenia kary pienięŜnej odniosło naleŜyty skutek. Pismem z dnia 30 grudnia 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Adriana Mojzykiewicza, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO w Mosinie, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), zwanej dalej „k.p.a.” , prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat Ŝywności, zmiany rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1924/2006 i (WE) nr 1925/2006 oraz uchylenia dyrektywy Komisji 87/250/EWG, dyrektywy Rady 90/496/EWG, dyrektywy Komisji 1999/10/WE, dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady, dyrektywy Komisji 2002/67/WE i 2008/5/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 608/2004 (Dz. U. UE L 304 z 22.11.2011, s. 18, z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 1169/2011” , podmiot działający na rynku spoŜywczym odpowiedzialny za informację na temat Ŝywności zapewnia obecność i rzetelność informacji na temat Ŝywności zgodnie z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat Ŝywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Jak stanowi art. 8 ust. 3 ww. rozporządzenia, podmioty działające na rynku spoŜywczym, które nie mają wpływu na informacje na temat Ŝywności, nie mogą dostarczać 4 Ŝywności, o której wiedzą lub w stosunku do której mają podejrzenia – w oparciu o informacje posiadane w ramach działalności zawodowej – Ŝe jest niezgodna z mającym zastosowanie prawem dotyczącym informacji na temat Ŝywności oraz wymogami odpowiednich przepisów krajowych. Art. 8 rozporządzenia 1169/2011 stanowi wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów za informacje przekazywane konsumentom na temat Ŝywności, o której to odpowiedzialności mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” . Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji, w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące artykułów rolno-spoŜywczych, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Rozporządzenie 1169/2011 w art. 6 stanowi, Ŝe kaŜdemu środkowi spoŜywczemu przeznaczonemu do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub do zakładów Ŝywienia zbiorowego muszą towarzyszyć informacje na temat Ŝywności zgodnie z tym rozporządzeniem. Informacje na temat Ŝywności nie mogą wprowadzać w błąd, w szczególności co do właściwości środka spoŜywczego, a w szczególności:
co do jego charakteru, toŜsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji,
przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, Ŝe chodzi o określony środek spoŜywczy lub składnik, mimo, Ŝe w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spoŜywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem, o czym mówi art. 7 ust. 1 odpowiednio lit. a i d rozporządzenia 1169/2011. W myśl zaś art. 7 ust. 2 tego rozporządzenia, informacje na temat Ŝywności muszą być rzetelne, jasne i łatwe do zrozumienia dla konsumenta. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości 5 handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów finalnych, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, zgodnie z art. 40a ust. 5 tej ustawy, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji stwierdził, Ŝe w przypadku oferowanych do sprzedaŜy 71 rodzajów pizzy, zamiast deklarowanego w karcie menu sera, uŜyto produktu seropodobnego „Do pizzy produkt mleczno-tłuszczowy”. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Wielkopolski WIIH uznał, Ŝe w oznakowaniu przedmiotowych produktów podano niezgodne z prawdą dane w zakresie uŜytych składników, co skutkowało wymierzeniem stronie kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych artykułów rolno-spoŜywczych. W opinii Prezesa UOKiK ustalenia kontroli odnoszące się do uŜywania do produkcji pizz, które zgodnie z deklaracją w karcie menu zawierały tylko ser, równieŜ produktu seropodobnego „Do pizzy produkt mleczno-tłuszczowy” i nieinformowania o tym konsumentów wskazywały na popełnienie czynu opisanego w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, a więc były podstawą do wymierzenia kary określonej w tym przepisie, niemniej jednak, analizując zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Prezes UOKiK uznał, Ŝe nie dokumentuje on stanu faktycznego w sposób wyczerpujący. Nie ulega wątpliwości, Ŝe strona do produkcji serwowanych w swojej placówce pizz stosowała wyrób seropodobny, co potwierdzają: obecność na stanie placówki produktu seropodobnego „Do pizzy produkt mleczno-tłuszczowy” oraz wyjaśnienia strony z dnia 6 października 2014 r. Prezes UOKiK zauwaŜa jednak, Ŝe z treści Protokołu kontroli z dnia 7 sierpnia 2014 r. wynika, iŜ na stanie placówki, poza produktem seropodobnym „Do pizzy 6 produkt mleczno-tłuszczowy”, znajdowały się i były uŜywane do produkcji pizz równieŜ ser mozzarella i produkt salami „Mix salami do pizz”. Faktu tego, w opinii Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji nie wziął pod uwagę. W szczególności naleŜy zauwaŜyć, Ŝe materiał dowodowy nie dostarcza informacji, na podstawie których moŜna byłoby wywnioskować jakiego rodzaju produktem jest salami „Mix salami do pizz”. Organ pierwszej instancji nie przeprowadził dowodu na to, czy produkt ten jest w rzeczywistości serem, czy teŜ produktem seropodobnym. Do akt sprawy nie dołączono dowodów, np. kserokopii etykiety opakowania produktu salami „Mix salami do pizz”, na którym znajdowałyby się informacje o składzie. W związku z powyŜszym, mając na uwadze niemoŜność określenia rozmiaru stwierdzonych nieprawidłowości, Prezes UOKiK uznał, Ŝe naleŜy przedmiotową decyzję uchylić i orzec co do istoty, wymierzając karę pienięŜną w minimalnej, przewidzianej prawem, wysokości. Stan faktyczny sprawy, w ocenie Prezesa UOKiK, jednoznacznie wskazuje, Ŝe wprowadzone do obrotu pizze były produktami zafałszowanymi z uwagi na niepełny wykaz składników, a nie jak ustalił organ pierwszej instancji – niezgodny z prawem skład surowcowy pizz. Z wyjaśnień strony z dnia 6 października 2014 r. wynika, Ŝe do produkcji pizz uŜywała mieszanki sera i wyrobu seropodobnego w proporcjach 70% sera mozzarella i 30% produktu seropodobnego „Do pizzy produkty mleczno-tłuszczowy”. Mieszanka ta była sporządzana przez stronę. Z powyŜszego wynika, Ŝe do oferowanych pizz strona uŜywała sera, co zostało podane w karcie menu, czyli informacja ta była zgodna z prawdą. Strona w karcie menu nie wskazała jednak, Ŝe składnikiem pizz jest równieŜ wyrób seropodobny. Bezspornie zatem z ustaleń kontroli wynika, Ŝe przedsiębiorca podał niepełny skład surowcowy pizz. Mając jednakŜe na uwadze, Ŝe pizza sporządzana jest co do zasady z uŜyciem sera (i takiego wyrobu spodziewa się konsument), a nie wyrobu seropodobnego, brak informacji o dodatku zamiennika sera wprowadzał w błąd konsumenta co do właściwości i składu produktu, i tym samym naruszał art. 7 ust. 1 lit. a rozporządzenia 1169/2011 [w dacie kontroli art. 46 ust. 1 pkt 1lit. a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914, z późn. zm.), uchylonego ustawą z dnia 7 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych oraz ustawy o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz. U. z 2014 r. poz. 1722)]. W ocenie Prezesa UOKiK, niepodanie w wykazie składników pizz wyrobu seropodobnego, ani teŜ niezaznaczenie przy opisie pizz, Ŝe surowiec ten jest uŜywany do produkcji, stanowiło to równieŜ naruszenie zakazu wprowadzania w błąd konsumentów, określonego w art. 7 ust. 1 lit. d rozporządzenia 1169/2011, przez sugerowanie poprzez wygląd, opis lub prezentacje graficzne, Ŝe chodzi o określony środek spoŜywczy lub składnik, mimo, Ŝe w rzeczywistości komponent lub składnik naturalnie obecny lub zwykle stosowany w danym środku spoŜywczym został zastąpiony innym komponentem lub innym składnikiem. W związku z powyŜszym, w ocenie Prezesa UOKiK, doszło do zafałszowania w rozumieniu art. 3 pkt 10 lit. a ustawy o jakości handlowej (został ukryty rzeczywisty skład produktu). 7 Biorąc pod uwagę powyŜsze, Prezes UOKiK przeprowadził ponowną analizę zawartych w art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej przesłanek wpływających na wysokość kary finansowej. Oceniając stopień szkodliwości czynu organ wziął po uwagę, iŜ strona do produkcji pizz uŜywała m.in. produktu „Do pizzy produkt mleczno-tłuszczowy”, nie informując o tym konsumentów. W tym miejscu naleŜy wskazać, Ŝe faktem powszechnie znanym jest, iŜ w przypadku oryginalnego sera jego cena róŜni się od ceny jego zamienników. W związku z tym rozbieŜność pomiędzy oznakowaniem w karcie menu, a faktycznie uŜytym surowcem wprowadzała konsumentów w błąd, gdyŜ podane w oznakowaniu składniki nadały gotowemu produktowi wyŜsze walory jakościowe i zachęcały do dokonania zakupu właśnie tego produktu. Przy miarkowaniu stopnia zawinienia zauwaŜono, Ŝe potrawy zostały wyprodukowane w placówce naleŜącej do strony i to wyłącznie ona odpowiadała za ich jakość. NaleŜy zauwaŜyć, Ŝe uŜywany przez stronę produkt „Do pizzy produkt mleczno- tłuszczowy” oznakowany był przez producenta w sposób prawidłowy, a mimo to strona w karcie menu informacji tej nie wskazała, podając, Ŝe oferowane przez nią produkty zawierają wyłącznie ser. W związku z tym, wyłącznie stronę naleŜy uznać winną stwierdzonych nieprawidłowości, która jako profesjonalista działający na rynku artykułów spoŜywczych powinna zwracać uwagę na oznakowanie dostarczanych jej produktów. Działania strony w niniejszej sprawie przyczyniły się do podmiany asortymentowej nadającej gotowym produktom wyŜsze walory jakościowe, niŜ w rzeczywistości. Zdaniem Prezesa UOKiK, strona nie dołoŜyła naleŜytej staranności w zapobiegnięciu wprowadzenia do obrotu produktów niewłaściwej jakości handlowej. Strona, działając na rynku artykułów spoŜywczych od dłuŜszego czasu, powinna zdawać sobie sprawę z ciąŜących na niej obowiązków wprowadzania do obrotu artykułów zgodnych z obowiązującym prawem i powinna zadbać, aby ich wykonanie było rzetelne i odpowiadało normom ustawowym (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2010 r., sygn. VI SA/Wa 91/10). W świetle powyŜszego, naleŜy stwierdzić, Ŝe strona – będąc producentem przedmiotowych produktów, za ich jakość odpowiadała. Wskazać naleŜy, Ŝe niewiedza nie zwalnia strony z tej odpowiedzialności. Ponadto niezwłoczne usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości nie zmienia faktu, Ŝe strona wprowadzała w błąd konsumentów co do jakości nabywanych produktów, wskazując im za pomocą deklaracji w oznakowaniu, jako jedynego źródła informacji o cechach gotowego wyrobu, Ŝe mają do czynienia z innymi środkami spoŜywczymi. Odnosząc się do zakresu naruszenia, organ zwrócił uwagę, Ŝe informacja o składzie potraw stanowi jeden z elementów jakości handlowej, a nieuzasadnione uŜycie nazwy ser naruszało ekonomiczne interesy konsumentów. Tym samym zostały naruszone przepisy 8 mające na celu ochronę konsumentów i zapewnienie im rzetelnych i prawdziwych informacji o produktach, Organ zauwaŜył, Ŝe przedsiębiorca po raz pierwszy naruszył przepisy ustawy o jakości handlowej. Wielkość obrotów – na podstawie oświadczenia strony o wielkości osiągniętego obrotu, została ona zaliczona do grupy mikroprzedsiębiorców w rozumieniu art. 104 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672, z późn. zm.). Zdaniem Prezesa UOKiK, wymierzona stronie kara będzie właściwa do osiągnięcia zakładanego celu, jakim jest zapewnienie, aby w sprzedaŜy były dostępne wyłącznie środki spoŜywcze odpowiadające jakości handlowej, a przy tym spełni swoją funkcję prewencyjną i represyjną, skłaniając stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, stosownie do wymagań przewidzianych w art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, w świetle których, kary za naruszenie prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Poznaniu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 k.p.a. w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarŜoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję – umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od 9 niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 794, z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Adrian Mojzykiewicz Adrian Mojzykiewicz Tele Pizzeria ADRIANO ul. Bolesława Krzywoustego 27 62-050 Mosina 2. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Poznaniu 3. a/a