DIH-71/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 10 DIH-023-68( 6 )/14/JN Warszawa, 14 października 2014 r. DECYZJA DIH-1/ 71 /2014 Na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148 z późn. zm.) oraz art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu od decyzji Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie z dnia 31 lipca 2014 r. (nr akt sprawy: Wś.8361.100.2014), którą ww. przedsiębiorcy wymierzono karę pienięŜną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych), z tytułu wprowadzenia do obrotu dwóch partii artykułów rolno-spoŜywczych, tj. ryb głęboko mroŜonych, glazurowanych, oferowanych luzem: – fileta z pangi 20% glazury, oznakowanego nr partii „VN147VI388” i datą minimalnej trwałości „19.09.2015”, importowanego przez Abramczyk Sp. z o.o., ul. Witebska 63, 85-778 Bydgoszcz; – fileta z mintaja 30% glazury, oznakowanego nr partii „114080” i datą minimalnej trwałości „08.2015”, wyprodukowanego przez Nord Capital Sp. z o.o., Rekowo Górne, ul. Pucka 4, 84-123 Połchowo, nieodpowiadających jakości handlowej deklarowanej przez producenta, z uwagi na zawyŜoną zawartość glazury - uchyla zaskarŜoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, to jest Małopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Inspekcji Handlowej w Krakowie . UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniu 14 kwietnia 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Krakowie – zwanego dalej równieŜ „Małopolskim WIIH” – w markecie Kaufland zlokalizowanym w Krakowie, przy ul. Ćwiklińskiej 14, naleŜącym do przedsiębiorcy Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu – zwanego dalej równieŜ „stroną” – pobrano do badań laboratoryjnych próbki z 2 partii ryb głęboko mroŜonych, glazurowanych, oferowanych luzem, tj.: Strona 2 z 10 – partii 20 kg fileta z pangi 20% glazury, w cenie sprzedaŜy 1,39 zł/100 g o wartości 278 zł, oznakowanego nr partii „VN147VI388” i datą minimalnej trwałości „19.09.2015”, importowanego przez Abramczyk Sp. z o.o., ul. Witebska 63, 85-778 Bydgoszcz; zwanego dalej „filetami z pangi” ; – partii 25 kg fileta z mintaja 30% glazury, w cenie sprzedaŜy 0,79 zł/100 g o wartości 197,5 zł, oznakowanego nr partii „114080” i datą minimalnej trwałości „08.2015”, wyprodukowanego przez Nord Capital Sp. z o.o., Rekowo Górne, ul. Pucka 4, 84-123 Połchowo; zwanego dalej „filetami z mintaja” ; PowyŜsze udokumentowane w Protokole kontroli z dnia 14 kwietnia 2014 r. (nr akt kontroli: Wś.8361.100.2014) oraz Protokole pobrania próbki nr 008096 z dnia 14 kwietnia 2014 r. Do akt kontroli dołączono równieŜ kserokopie etykiety producenta/importera z opakowania zbiorczego oraz wywieszki w miejscu sprzedaŜy. Jednocześnie z tych samych partii inspektorzy pobrali próbkę kontrolną (Protokół pobrania próbki nr 008098 z dnia 14 kwietnia 2014 r.), którą po zabezpieczeniu pozostawiono pod nadzorem kontrolowanego przedsiębiorcy. Badania przeprowadzone przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Katowicach, zwane dalej „Laboratorium w Katowicach”, wykazały, Ŝe: – próbka filetów z pangi nie odpowiadała deklaracji producenta na opakowaniu zbiorczym oraz informacji umieszczonej w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów z uwagi na zawyŜoną zawartość glazury, stwierdzonej w ilości 24% przy niepewności pomiaru ±1,4%, zamiast deklarowanych 20%. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 98 z dnia 16 kwietnia 2014 r.; – próbka filetów z mintaja nie odpowiadała deklaracji producenta na opakowaniu zbiorczym oraz informacji umieszczonej w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów z uwagi na zawyŜoną zawartość glazury, stwierdzonej w ilości 35,8% przy niepewności pomiaru ±2,1%, zamiast deklarowanych 30%. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 99 z dnia 16 kwietnia 2014 r. Pismem z dnia 2 maja 2014 r. Małopolski WIIH zapoznał stronę z wynikami przeprowadzonych badań laboratoryjnych. i poinformował o przysługującym jej prawie do złoŜenia wniosku o przebadanie próbki kontrolnej. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa i pismem z dnia 12 maja 2014 r. złoŜyła wniosek o przebadanie próbki kontrolnej filetów z pangi, rezygnując jednocześnie z przebadania próbki kontrolnej filetów z mintaja. Dodatkowo, pismem z dnia 13 maja 2014 r., strona przekazała pismo importera przedmiotowych filetów z pangi z dnia 9 maja 2014 r., w którym informuje on, iŜ nie zgadza się z wynikami badań, gdyŜ z zapisów jakościowych sporządzonych, przez specjalistów ww. importera, podczas przyjęcia ryby na magazyn wynikało, iŜ poziom glazury nie został przekroczony. Ponadto przesłał opis metody badania zawartości glazury w rybach stosowanej przez siebie i zwrócił się z prośbą o udostępnienie metodyki badania stosowanej przez Laboratorium w Katowicach w celu porównania obu metodyk i wyeliminowania ewentualnych róŜnic pomiędzy sposobem przeprowadzania badania. Strona 3 z 10 Małopolski WIIH uwzględnił wniosek strony w ten sposób, Ŝe przedmiotową próbkę kontrolną filetów z pangi przekazał do Laboratorium Kontrolno-Analitycznego Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Kielcach, zwanego dalej „ Laboratorium w Kielcach ”, celem przeprowadzenia badań oznaczenia zawartości glazury. Przeprowadzone analizy wykazały, Ŝe badana próbka kontrolna filetów z pangi nie odpowiadała deklaracji importera podanej na opakowaniu zbiorczym oraz informacji umieszczonej w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów z uwagi na zawyŜoną zawartość glazury – stwierdzono 23% przy niepewności pomiaru ±2% (Sprawozdanie z badań Laboratorium w Kielcach nr 128 z dnia 20 maja 2014 r.). O wynikach badań ww. próbki kontrolnej strona została powiadomiona pismem z dnia 18 czerwca 2014 r., do którego dołączono sprawozdanie z badań próbki kontrolnej. Jednocześnie zobowiązano stronę do wprowadzania do obrotu produktów o jakości zgodnej z deklarowaną w oznakowaniu oraz do przesłania informacji o wielkości obrotu za rok 2013, czego strona nie uczyniła. Tym samym pismem organ Inspekcji Handlowej powiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej na podstawie art. 40a ust. 1 pkt. 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno – spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669) – zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” – za wprowadzenie do obrotu dwóch partii ryb mroŜonych, glazurowanych niespełniających wymagań jakości handlowej z uwagi na zawyŜone zawartości glazury, oraz o prawie do zapoznania się z aktami sprawy, składania wyjaśnień i wniosków dowodowych. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 31 lipca 2014 r. (nr akt sprawy: Wś.8361.100.2014), Małopolski WIIH, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, wymierzył przedsiębiorcy Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu, karę pienięŜną w wysokości 600 zł (słownie: sześćset złotych) za wprowadzenie do obrotu dwóch partii artykułów rolno-spoŜywczych nieodpowiadających jakości handlowej, z uwagi na zawyŜony udział glazury. Pismem z dnia 13 sierpnia 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji, do którego załączyła pismo producenta zakwestionowanych filetów z mintaja, firmy Nord Capital Sp. z o.o., Rekowo Górne, ul. Pucka 4, 84-123 Połchowo, z dnia 11 sierpnia 2014 r., skierowane do Prezesa UOKiK zatytułowane „Odwołanie Dot. Wś.8361.100.2014”, podkreślając jednocześnie, Ŝe podtrzymuje stanowisko producenta zawarte w tym piśmie celem ponownego rozpatrzenia sprawy. Strona idąc za stanowiskiem producenta przedłoŜonym w ww. piśmie, poprzez załączone dokumenty z wewnętrznej kontroli surowca i wyrobu gotowego w zakładzie próbuje wykazać, Ŝe wprowadzone do obrotu filety z mintaja były właściwej jakości handlowej, a stwierdzona niezgodność w zakresie zawartości glazury mogła wynikać z niejednorodności dostarczonego surowca. DąŜąc do pełnego wyjaśnienia sprawy producent skierował we własnym zakresie dodatkową próbkę do badań do laboratorium akredytowanego, i w związku z tym, wniósł o odroczenie przedmiotowej decyzji do czasu otrzymania wyników badań. Strona w złoŜonym odwołaniu nie podnosi Ŝadnych Strona 4 z 10 zarzutów w stosunku do zakwestionowanych filetów z pangi, choć w postępowaniu prowadzonym przez organ pierwszej instancji importer tych filetów przekazał stronie zastrzeŜenia do zastosowanej metodyki badań, zarówno przez Laboratorium w Katowicach jak i w Kielcach. Pismem z dnia 2 września 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 r., s. 1 z późn. zm.) – zwane dalej „rozporządzeniem 178/2002” - stanowi w art. 17 ust. 1, Ŝe podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z definicji jakości handlowej zawartej w art. 3 pkt 5 ww. ustawy, jest jednym z jej elementów. W myśl art. 6 ust. 1 tej samej ustawy, artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu, w związku z art. 46 ust. 1 pkt 1a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie Ŝywności i Ŝywienia (Dz.U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą o bezpieczeństwie Ŝywności” – oznakowanie środka spoŜywczego nie moŜe wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności co do charakterystyki środka spoŜywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji. PowyŜsze, jak stanowi art. 46 ust. 2 tej samej ustawy, ma zastosowanie równieŜ do reklamy i prezentacji środków spoŜywczych, w tym w szczególności w odniesieniu do ich kształtu, wyglądu lub opakowania, zastosowanych materiałów opakowaniowych, sposobu prezentacji oraz otoczenia, w jakim są prezentowane. Ponadto art. 16 rozporządzenia 178/2002 stanowi, iŜ bez uszczerbku dla bardziej szczegółowych przepisów prawa Ŝywnościowego, etykietowanie, reklama i Strona 5 z 10 prezentacja Ŝywności lub pasz, z uwzględnieniem ich kształtu, wyglądu lub opakowania, uŜywanych opakowań, sposobu ułoŜenia i miejsca wystawienia oraz informacji udostępnionych na ich temat w jakikolwiek sposób, nie moŜe wprowadzać konsumentów w błąd. Artykuł rolno-spoŜywczy zafałszowany, jak wynika z art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Pojęcie „wprowadzania do obrotu” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ww. ustawy oraz art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł, natomiast w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 tej ustawy, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie, badania przeprowadzone przez akredytowane Laboratorium w Katowicach (badanie próbki filetów z pangi i filetów z mintaja) oraz Laboratorium w Kielcach (badanie próbki kontrolnej filetów z pangi, na wniosek strony) jednoznacznie wykazały, Ŝe zbadane filety z pangi i filety z mintaja, nie odpowiadały deklaracji podanej na opakowaniu zbiorczym i umieszczonej w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów, z uwagi na zawyŜoną zawartość glazury – w przypadku filetów z pangi: deklarowano 20%, a stwierdzono Strona 6 z 10 24% przy niepewności pomiaru ±1,4% (Sprawozdanie z badań Laboratorium w Katowicach nr 98 z dnia 16 kwietnia 2014 r.) oraz 23% przy niepewności pomiaru ±2% (Sprawozdanie z badań Laboratorium w Kielcach nr 128 z dnia 20 maja 2014 r.), w przypadku filetów z mintaja: deklarowano 30%, a stwierdzono 35,8% przy niepewności pomiaru ±2,1% (Sprawozdanie z badań Laboratorium w Katowicach nr 99 z dnia 16 kwietnia 2014 r.). Biorąc powyŜsze pod uwagę, Małopolski WIIH uznał, Ŝe wprowadzone do obrotu dwie partie ww. ryb głęboko mroŜonych, glazurowanych, oferowanych luzem, nieodpowiadały jakości handlowej deklarowanej w oznakowaniu, z uwagi na zawyŜony udział glazury – co jego zdaniem nosiło znamiona czynu określonego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej i skutkowało wymierzeniem Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą we Wrocławiu, tj. przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu ww. partie artykułów rolno-spoŜywczych, kary pienięŜnej w wysokości 600 zł. Odwołując się od ww. decyzji strona podtrzymała stanowisko producenta filetów z mintaja, przedłoŜone w piśmie z dnia 11 sierpnia 2014 r., wskazując na niejednorodność dostarczonego surowca jako przyczynę stwierdzonej niezgodności w zakresie zawartości glazury w filetach z mintaja. Jednocześnie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i odroczenie przedmiotowej decyzji do czasu otrzymania wyników badań próbki referencyjnej przedmiotowych filetów z mintaja, które to producent zlecił do wykonania w laboratorium akredytowanym. W złoŜonym odwołaniu strona nie podniosła Ŝadnych zarzutów w stosunku do zakwestionowanych filetów z pangi, pomimo zastrzeŜeń ze strony importera tych filetów co do metodyki zastosowanej przez oba laboratoria UOKiK, przekazanych stronie. Oceniając zebrany w niniejszej sprawie materiał dowodowy, Prezes UOKiK uznał, Ŝe Małopolski WIIH wydał decyzję z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 77 § 1 Kpa, gdyŜ rozpatrując zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy, organ pierwszej instancji nie zrealizował tego w sposób wyczerpujący. Zdaniem Prezesa UOKiK, organ pierwszej instancji powinien wziąć pod uwagę wszelkie istotne okoliczności niniejszej sprawy, w tym te mogące wskazywać na zafałszowanie produktu. Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał działania, które naleŜy kwalifikować jako fałszowanie Ŝywności. Wymienione w nim działania dotyczą m.in. wprowadzania zmian w produkcie, w tym zmian dotyczących oznakowania, w szczególności podania niezgodnej z prawdą nazwy produktu, danych w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Nie jest to jednak lista zamknięta. W świetle powyŜszego, zdaniem Prezesa UOKiK, z przepisu tego naleŜy wywieść, iŜ wprowadzaniem zmian w produkcie jest m.in. podanie w jego oznakowaniu niezgodnych z prawdą danych w zakresie składu. Ponadto dla uznania, iŜ dany artykuł rolno-spoŜywczy jest zafałszowany, niezbędnym jest wykazanie, Ŝe powyŜsze nieprawidłowości naruszają interesy konsumentów w sposób istotny. W przedmiotowej sprawie badania pobranych w toku kontroli przez inspektorów Małopolskiego WIIH próbek filetów z pangi i filetów z mintaja wykazały zawyŜoną zawartość glazury w stosunku do deklaracji podanej przez producenta/importera na opakowaniu zbiorczym i informacji umieszczonej w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów. Strona 7 z 10 ZawyŜenie zawartości glazury stanowi w efekcie zaniŜenie faktycznej masy ryby bez glazury, co naleŜy rozpatrywać pod kątem działania, które w istotny sposób narusza ekonomiczne interesy konsumentów, gdyŜ zamiast mięsa ryby otrzymują oni wodę. W tym miejscu naleŜy wskazać, Ŝe wprawdzie nie ma uregulowań, co do minimalnej bądź maksymalnej zawartości glazury, ale poziom glazury zadeklarowany w przedmiotowych produktach, tj. 20 % w filetach z pangi i 30% w filetach z mintaja, jest juŜ i tak bardzo wysoki i nieuzasadniony technologicznie. W celu zapewnienia właściwego zabezpieczenia produktu przed działaniem czynników zewnętrznych wystarczający jest udział do 10% glazury. Dodać naleŜy, Ŝe w oznakowaniu przedmiotowych produktów (etykiety producentów z opakowań zbiorczych), zadeklarowano równieŜ stosowanie stabilizatorów, co moŜe świadczyć o celowym zwiększaniu masy ryby, poprzez poprawę wodochłonności. Zdaniem Prezesa UOKiK, powyŜsze ma istotne znaczenie dla oceny popełnienia zarzucanego stronie czynu, wpływa bowiem na ocenę zakresu naruszenia przepisów o jakości handlowej, a w konsekwencji na wymiar kary pienięŜnej. W konsekwencji tego, Ŝe organ pierwszej instancji wszczął i prowadził postępowanie administracyjne w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, Prezes UOKiK nie mógł zmienić kwalifikacji czynu, a tym samym nie był uprawniony orzec co do istoty sprawy. Wskazać przy tym naleŜy, Ŝe wyŜej wskazany zakres sprawy, konieczny do wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji, ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszym zakresie. NaleŜy zaznaczyć, Ŝe przepis art. 40a ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej (pkt 3) lub zafałszowane (pkt 4) podlega innej karze. Za kaŜdy z tych czynów ustawodawca przewiduje karę w innej wysokości. Stosownie do treści art. 40a ust. 1, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze: – nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł (pkt 3); – zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł (pkt 4). W związku z powyŜszym, naleŜało uchylić zaskarŜoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, Małopolski WIIH powinien przeprowadzić postępowanie na gruncie przepisów art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Ustosunkowując się do wniosku strony o odroczenie przedmiotowej decyzji do czasu otrzymania wyników badań próbki referencyjnej przedmiotowych filetów z mintaja, które to producent zlecił do wykonania w laboratorium akredytowanym, organ drugiej instancji wyjaśnia, Ŝe urzędowe procedury dotyczące badań w toku kontroli dopuszczają jako Strona 8 z 10 obiektywny dowód jedynie wynik badania próbki kontrolnej pobranej w toku tej samej kontroli. Wskazują na taką regulację prawną przepisy art. 27 – 29 ustawy o Inspekcji Handlowej , przepisy rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2012 r., poz. 496). Wskazane regulacje prawne nie dają Ŝadnej moŜliwości uznania jako dowodu wyników badań laboratoryjnych dokonanych na zlecenie producenta/dostawcy, w szczególności badań próbek produktów, pobranych poza procedurami określonymi w ustawie o Inspekcji Handlowej (por. np. wyrok NSA z 4 lipca 2012 r. II GSK 917/11). W tym miejscu zaznaczyć naleŜy, Ŝe strona, idąc za wnioskiem producenta, sama zrezygnowała z przebadania próbki kontrolnej zakwestionowanych filetów z mintaja pozbawiając się tym samym jedynego obiektywnego dowodu. Uzyskane przez producenta wyniki badań surowca (podczas przyjęcia – „Karta badania surowca K-07” jak i przed uŜyciem do produkcji – „Karta badania surowca w czasie okresu przydatności - przed uŜyciem do produkcji K-54”) oraz wyrobu gotowego („Karta badania produktu gotowego K-12”), nadesłane przez stronę w piśmie z dnia 13 sierpnia 2014 r., odbiegają od wyników przedstawionych w Sprawozdaniu z badań Laboratorium w Katowicach nr 99 z dnia 16 kwietnia 2014 r. i nie mają znaczenia do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, gdyŜ zostały uzyskane poza procedurami kontrolnymi. Dodać przy tym naleŜy, Ŝe wszystkie laboratoria kontrolno-analityczne UOKiK są akredytowane. Przepisy na poziomie unijnym jak i krajowym wymagają, aby badania laboratoryjne w ramach urzędowej kontroli Ŝywności wykonywane były przez laboratoria akredytowane. Stanowi o tym art. 5 ust. 2 pkt d rozporządzenia (WE) Nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzanych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i Ŝywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. U. L 191 s.1 z 30.4.2004, ze zm.). Szczegóły w zakresie metod analiz i wymagań odnośnie laboratoriów wykonujących badania w ramach urzędowej kontroli Ŝywności zawarto w art. 11 i 12 tego rozporządzenia. Laboratoria muszą być akredytowane zgodnie z normami europejskimi dot. akredytacji jednostek badawczych. Laboratorium w Katowicach, które wykonało badania zawartości glazury w zakwestionowanych filetach z mintaja jest akredytowane i posiada akredytację w zakresie zastosowanej metodyki, zgodnej z opisaną w Kodeksie śywnościowym Codex Stan 165-1989. W świetle powyŜszego naleŜy stwierdzić, Ŝe wyniki badań próbki filetów z mintaja zostały przeprowadzone przez akredytowane laboratorium i przy zastosowaniu akredytowanej metody badania zgodnej z Kodeksem śywnościowym, i potwierdzają, Ŝe przedmiotowe filety z mintaja nie spełniają wymagań zadeklarowanych na opakowaniu zbiorczym i w miejscu sprzedaŜy dla konsumentów. Tym samym, wyniki badań ujawnione w ww. sprawozdaniu nr nr 99 z dnia 16 kwietnia 2014, są w pełni prawidłowe i wiarygodne a argument strony, iŜ róŜnice w wynikach zawartości glazury mogą wskazywać na niejednorodność partii surowca nie stanowi okoliczności, która miałaby wpływ na uchylenie postępowania w niniejszej sprawie. Wskazać w tym miejscu naleŜy, Ŝe zgodnie z ustawą o jakości handlowej partia Strona 9 z 10 produkcyjna oznacza określoną ilość artykułu rolno-spoŜywczego wyprodukowanego, przetworzonego lub zapakowanego w praktycznie takich samych warunkach. Próbka oznacza cześć partii produkcyjnej pobranej w sposób losowy w celu kontroli lub oceny w zakresie jakości handlowej artykułu rolno-spoŜywczego. A zatem w próbkach, pobranych zarówno przez producenta jak i pobranych przez inspektorów reprezentujących Małopolskiego WIIH w trakcie urzędowej kontroli Ŝywności, nie powinny występować tak duŜe róŜnice parametrów stanowiących o ich właściwościach. Mogłoby to wskazywać jedynie na nadanie tego samego oznaczenia partii produkcyjnej zupełnie innym produktom: zafałszowanemu i zgodnemu z wymaganiami Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 2 kpa organ odwoławczy moŜe uchylić zaskarŜoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności naleŜy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW WICEPREZES Dorota Karczewska Strona 10 z 10 Otrzymują: 1. Justyna Hrycenko pełnomocnik Kaufland Polska Markety Sp. z o.o. Sp. k. ul. Szybka 6-10 50-421 Wrocław 2. Małopolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Krakowie 3. a/a