DIH-59/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 11 DIH-023-10(18)/14/JK Warszawa, 31 lipca 2014 r. DECYZJA DIH-1/59/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 148), art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno- spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu złoŜonego przez przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-1/38/2014 z dnia 16 maja 2014 r., odmawiającej stwierdzenia, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 4 Kpa, niewaŜności decyzji nr 95/2013 z dnia 23 grudnia 2013 r. Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach (nr akt sprawy: Bś.8361.239.2012), na mocy której ww. przedsiębiorcy wymierzono: − na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), karę pienięŜną w wysokości 4.566 zł (słownie: cztery tysiące pięćset sześćdziesiąt sześć złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanego produktu, − na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669) karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu produktu nieodpowiadającego wymaganiom w zakresie jakości handlowej, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W dniach 27-28 września 2012 r., w toku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach – zwanego dalej „ Świętokrzyskim WIIH ”, w hurtowni IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o., zlokalizowanej w Skroniowie 137, naleŜącej do przedsiębiorcy IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim do badań laboratoryjnych pobrano próbki z: − partii 100 kg filetów z dorsza bałtyckiego z/sk, (Gadus morhua) pojedynczo mroŜonych IQF, głęboko mroŜonych o zawartości glazury 10%, w opakowaniach a’5 kg, kraj pochodzenia Polska, rejon połowu FAO 27IIID, w cenie sprzedaŜy 22,83 zł/kg o łącznej Strona 2 z 11 wartości 2.283 zł, oznaczonych datą minimalnej trwałości 17.11.2012 r. i datą produkcji 17.11.2011 r., wyprodukowanych w Polsce dla IGLOTEX S.A. ul. Leśna 2, 83-220 Skórcz, zwanych dalej „filetami z dorsza bałtyckiego”, − partii 485 kg filetów z mintaja (Theragra chalcogramma) b/s indywidualnie mroŜonych, glazurowanych, głęboko mroŜonych, „NEPTUN”, o zawartość glazury 35%, w opakowaniach a’5 kg, kraj pochodzenia Chiny, rejon połowu FAO 61 Ocean Spokojny, w cenie sprzedaŜy 7,60 zł/kg o łącznej wartości 3.686 zł, oznaczonych datą minimalnej trwałości 10.2013 r., importowanych przez Wilbo S.A. ul. Przemysłowa 8, 81-029 Gdynia zwanych dalej „filetami z mintaja”. Pobranie ww. produktów do badań udokumentowano protokołem pobrania próbki nr 082663 z dnia 28 września 2012 r. oraz protokołem pobrania próbki kontrolnej 082664 z dnia 28 września 2012 r. W wyniku badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Kielcach, zwane dalej „Laboratorium w Kielcach”, stwierdzono, Ŝe: − zbadana próbka filetów z dorsza bałtyckiego wykazuje niewłaściwe cechy organoleptyczne, tj. smak pusty z posmakiem chemicznym, zawyŜoną zawartość glazury (stwierdzono 15% przy deklaracji 10%) oraz obecność fosforu dodanego nie wykazanego w oznakowaniu produktu. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 392 z dnia 4 października 2012 r., − zbadana próbka filetów z mintaja wykazuje niewłaściwe cechy organoleptyczne tj. niewłaściwą teksturę filetów oraz niewłaściwy smak i zapach. PowyŜsze udokumentowano w poprawionym Sprawozdaniu z badań nr 393 z dnia 29 października 2012 r. Pismem z dnia 11 października 2012 r., Świętokrzyski WIIH poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim o wynikach badań laboratoryjnych, załączając jednocześnie sprawozdania z tych badań. Kontrolowany przedsiębiorca, IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, nie złoŜył wniosku o przebadanie próbek kontrolnych zakwestionowanych produktów. W związku z powyŜszym, Świętokrzyski WIIH, pismem z dnia 30 października 2012 r. poinformował ww. przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie wymierzenia kary pienięŜnej określonej w art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), zwanej dalej „ ustawą o jakości handlowej ”, a takŜe poinformował o przysługującym prawie do zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. PowyŜsze pismo Świętokrzyskiego WIIH przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim otrzymał w dniu 2 listopada 2012 r. i nie skorzystał z przysługujących mu praw. Strona 3 z 11 W dniu 10 grudnia 2012 r., Świętokrzyski WIIH wydał decyzję nr 112/2012 (nr akt sprawy: Bś.8361.239.2012), którą przedsiębiorcy IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim wymierzono: - na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 4.566 zł (słownie: cztery tysiące pięćset sześćdziesiąt sześć złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanego produktu, tj. dorsza bałtyckiego, - na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu produktu nieodpowiadającego wymaganiom w zakresie jakości handlowej, tj. filetów z mintaja. W wydanej decyzji prawidłowo pouczono stronę o moŜliwości i terminie złoŜenia środka zaskarŜenia. Decyzja została doręczona stronie w dniu 13 grudnia 2012 r. W dniu 14 stycznia 2013 r., za pośrednictwem Świętokrzyskiego WIIH, do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „ Prezesem UOKiK ”, wpłynęło odwołanie przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego następcą prawnym IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, tj. strony postępowania. Niniejsze odwołanie nadano w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 stycznia 2013 r. Dokonując analizy dostarczonego materiału dowodowego, Prezes UOKiK zauwaŜył, Ŝe odwołanie zostało wniesione po przewidzianym ustawowo terminie do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa , odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt sprawy wynika, iŜ decyzja została doręczona stronie w dniu 13 grudnia 2012 r. natomiast odwołanie przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego następcą prawnym przedsiębiorcy IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim nadano w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 stycznia 2013 r. Wobec powyŜszego, czternastodniowy termin do wniesienia środka odwoławczego w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 27 grudnia 2012 r., a tym samym odwołanie zostało złoŜone po upływie ustawowego terminu. W takim stanie rzeczy, Prezes UOKiK zobligowany był, na podstawie art. 134 Kpa, stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaznaczyć przy tym naleŜy, Ŝe przesłankę wydania w tym trybie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, stanowiło ustalenie nie tylko faktu złoŜenia odwołania po upływie okresu 14 dni od daty doręczenia stronie decyzji organu administracji, ale równieŜ brak prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Warto zaznaczyć, Ŝe w obowiązującym w tym zakresie orzecznictwie sądowo- administracyjnym utrwalił się pogląd, Ŝe uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, a w razie jej zaistnienia organ odwoławczy nie ma innej moŜliwości jak wydanie w trybie art. 134 Kpa, postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest zaleŜne ani od swobodnego uznania organu, z uwagi na to, Ŝe wynika wprost z Strona 4 z 11 bezwzględnie obowiązującej normy prawnej, ani teŜ okresu spóźnienia terminu (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Szczecinie IV SA/Wr 369/12, II SA/Sz 693/11). Przedsiębiorca IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będący spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, pismem z dnia 26 marca 2013 r. wniósł zaŜalenie na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. NiezaleŜnie od złoŜenia zaŜalenia, pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. przedsiębiorca IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będący spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, złoŜył do Prezesa UOKiK wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH nr 112/2012 z dnia 10 grudnia 2012 r. (nr akt sprawy: śG.8361.239.2012). We wniosku wskazał, Ŝe w momencie wydania ww. decyzji, przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim zakończył byt prawny na skutek połączenia i przejęcia przez spółkę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, na dowód czego załączył postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. KR.XI NS-REJ.KRS/027525/12/670; postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 r., sygn. KR.XI NS- REJ.KRS/000163/13/240 o sprostowaniu postanowienia oraz zaświadczenie o dokonaniu wpisu z dnia 30 listopada 2012 r. Z przedstawionych dokumentów wynikało, Ŝe faktycznie w dniu 30 listopada 2012 r. przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim zakończył byt prawny na skutek połączenia i przejęcia przez spółkę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. W związku z powyŜszym, w dniu 22 maja 2013 r. Prezes UOKiK decyzją nr DIH- 1/27/2013, na wniosek przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, stwierdził niewaŜność ww. decyzji Świętokrzyskiego WIIH z uwagi na to, Ŝe decyzja ta wydana została po wcześniejszym (dnia 30 listopada 2012 r.) przejęciu tej spółki na podstawie art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), zwanej dalej „Ksh” , przez IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. PowyŜsze skutkowało wycofaniem przez stronę w dniu 20 czerwca 2013 r. zaŜalenia, wniesionego uprzednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Prezesa UOKiK o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 24 września 2013 r., Świętokrzyski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o. o. z siedzibą w Krzeszowicach przy ul. Daszyńskiego 10A, 32- 065 Krzeszowice – następcę prawnego IGLOTEX Wodzisław Sp. z o. o., zwanego dalej „stroną” , o wejściu do postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia kary pienięŜnej na podstawie przepisów ustawy o jakości handlowej z tytułu wprowadzenia do obrotu produktu zafałszowanego oraz produktu o niewłaściwej jakości handlowej, a takŜe Strona 5 z 11 poinformował stronę o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w kaŜdym stadium postępowania. Informacja niniejsza została doręczona stronie w dniu 27 września 2013 r. Strona skorzystała z przysługujących jej praw. W pierwszej kolejności wystąpiła z wnioskiem o przedłuŜenie wyznaczonego terminu. Świętokrzyski WIIH przychylił się do wniosku strony i przedłuŜył termin na złoŜenie wyjaśnień do toczącego się postępowania. Strona w przedstawionych w kolejnych pismach wyjaśnieniach kwestionowała ww. wyniki badań laboratoryjnych, zawarte w sprawozdaniach z badań nr 392/2012 i 392/2012 zarzucając, iŜ badania zostały wykonane poza zakresem akredytacji laboratorium, a takŜe poddała w wątpliwość procedurę dotyczącą pobierania próbek. Ponadto usiłowała wykazać, Ŝe filety z dorsza bałtyckiego i filety z mintaja zostały niesłusznie przez Świętokrzyskiego WIIH uznane za niezgodne z wymaganiami jakości handlowej lub deklaracją producenta. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 23 grudnia 2013 r. nr 95/2013 (nr akt: śG.8361.239.2012), Świętokrzyski WIIH na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej, wymierzył przedsiębiorcy IGLOTEX Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, następujące kary pienięŜne: − w kwocie 4.566 zł (słownie: cztery tysiące pięćset sześćdziesiąt sześć złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu produktu zafałszowanego, − w kwocie 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu produktu nieodpowiadającego wymaganiom w zakresie jakości handlowej. Pismem z dnia 13 stycznia 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa UOKIK obszerne odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Pismem z dnia 29 stycznia 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień, przekazując pismo z dnia 10 lutego 2014 r., w którym w całości podtrzymała swoje stanowisko wyraŜone w odwołaniu. W dniu 14 kwietnia 2014 r., Prezes UOKiK wydał decyzję DIH-1/25/2014, utrzymującą w mocy zaskarŜoną decyzję Świętokrzyskiego WIIH nr 95/2013 z dnia 23 grudnia 2013 r. Ponadto, pismem z dnia 15 lutego 2014 r., strona wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa i art. 156 § 1 pkt 4 Kpa, niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH nr 95/2013 z dnia 23 grudnia 2013 r. (nr akt: Bś.8361.239.2012), która zdaniem strony miała miejsce w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iŜ przedmiotowa decyzja została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, wskazując przy tym, Ŝe nie ona, a jej poprzedniczka wprowadziła do obrotu zakwestionowane produkty. Strona 6 z 11 Pismem z dnia 6 marca 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach o wszczęciu, na wniosek ww. przedsiębiorcy, postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH nr 95/2013 z dnia 23 grudnia 2013 r. Ponadto, w piśmie tym poinformowano stronę o prawie do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do niego. Strona, w piśmie z dnia 17 marca 2014 r., poinformowała, iŜ w całości podtrzymuje wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH z przyczyn obszernie przedstawionych w jego uzasadnieniu. Decyzją nr DIH-1/38/2014 z dnia 16 maja 2014 r., Prezes UOKiK odmówił stwierdzenia niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH nr 95/2013 z dnia 23 grudnia 2013 r. (nr akt: Bś.8361.239.2012), którą wymierzył przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, kary pienięŜne za wprowadzenie do obrotu produktu odpowiednio niewłaściwej jakości handlowej i zafałszowanego. W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r., na podstawie art. 127 § 3 Kpa, strona zwróciła się do Prezesa UOKiK z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona podtrzymała argumentację zawartą we wniosku z dnia 15 lutego 2014 r., wskazując dodatkowo, Ŝe adresatem norm statuowanych w art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej jest ten, “kto wprowadza do obrotu” artykuły rolno-spoŜywcze. Tymczasem strona, jako spółka przejmująca, nie wprowadzała do obrotu zakwestionowanych produktów. Strona wskazała na ukształtowane w doktrynie stanowisko, w myśl którego w polskim prawodawstwie nie jest znaną konstrukcja następstwa prawnego w zakresie odpowiedzialności represyjnej. Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona, w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. wskazała, iŜ podtrzymuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. W myśl art. 494 § 1 Ksh, spółka przejmująca, albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Z kolei § 2 ww. przepisu stanowi, iŜ na spółkę przejmującą albo na spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo Strona 7 z 11 którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba Ŝe ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadajace jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1.000 zł. Zgodnie z art. 17 rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymaganiami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Prezes UOKiK zauwaŜa w pierwszej kolejności, Ŝe środek zaskarŜenia decyzji, jakim jest odwołanie, jest gwarancją realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyraŜonej w art. 15 Kpa. Z kolei celem postępowania o stwierdzenie niewaŜności decyzji jest wyjaśnienie jej kwalifikowanej niezgodności z prawem, a nie ponowne rozpoznanie sprawy [por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 1 października 1999 r., sygn. III SA 5737/98]. Podkreślić naleŜy przy tym, Ŝe to od woli strony zaleŜy wybór danego trybu. W niniejszej sprawie strona wyboru takiego nie dokonała – w pierwszej kolejności złoŜyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, nie rezygnując przy tym z trybu nadzwyczajnego (wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji z dnia 15 lutego 2014 r.). Mając na uwadze powyŜsze, Prezes UOKiK nie mógł rozpoznać wniosku o stwierdzenie niewaŜności decyzji przed odwołaniem, gdyŜ takie postępowanie organu doprowadziłoby do zawęŜenia kontroli decyzji organu pierwszej instancji wyłącznie do przesłanek wskazanych w art. 156 Kpa, a tym samym naruszenia prawa strony do ponownego zbadania jej sprawy (art. 15 Kpa). Prawidłowość postępowania Prezesa UOKiK znajduje odzwierciedlenie w utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych (np. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. VI SA/Wa 687/05, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. IV Strona 8 z 11 SA/Po204/09, Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. II GSK 290/06). W złoŜonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie niewaŜności decyzji, strona zarzuca organowi, iŜ celowo zaciera róŜnicę między obowiązkiem administracyjnym, a odpowiedzialnością za delikt prawa administracyjnego. Zdaniem strony, w niniejszej sprawie, do dnia przejęcia przez nią spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, nie doszło do wydania decyzji administracyjnej wymierzającej ww. przedsiębiorcy kary pienięŜne z art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej, tym samym nie istniał obowiązek, w który „wstąpiłaby” na mocy art. 494 Ksh. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK zgadza się z twierdzeniem strony, iŜ w prawie administracyjnym zasadą jest niedopuszczalność następstwa prawnego, jednakŜe zauwaŜyć naleŜy, Ŝe istnieją od niej pewne wyjątki. W toku postępowania administracyjnego moŜe nastąpić zmiana strony postępowania w skutek śmierci osoby fizycznej lub utraty osobowości prawnej przez osobę prawną. Przypadki następstwa proceduralnego w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 30 § 4 Kpa. Zgodnie z tym przepisem, w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. NaleŜy podkreślić jednocześnie, Ŝe przepis ten odnosi się równieŜ do sytuacji utraty osobowości prawnej przez osobę prawną. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iŜ obowiązek uiszczenia zapłaty kwoty wymierzonych kar pienięŜnych z tytułu wprowadzenia do obrotu artykułu rolno spoŜywczego niewłaściwej jakości handlowej i zafałszowanego jest obowiązkiem o charakterze nieosobistym, gdyŜ wynika z faktu zbywalnego prawa własności rzeczy, w związku z czym następstwo prawne jest tu dopuszczalne. Wskazać naleŜy w tym miejscu, Ŝe z przepisów Ksh wywieść moŜna, iŜ łączenie się spółek przez przejęcie, to sytuacja, w której następuje przeniesienie całego majątku jednej spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (art. 491 § 1 pkt 1 Ksh). Oznacza to przejście wszystkich składników majątkowych spółki przejmowanej na spółkę przejmującą. Wobec powyŜszego, w niniejszej sprawie strona w wyniku przejęcia spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, stała się właścicielem wprowadzanych do obrotu i zakwestionowanych w toku kontroli filetów z dorsza bałtyckiego i filetów z mintaja. Stanowisko organu znajduje potwierdzenie chociaŜby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r. (sygn. VIII SA/Wa 440/08), w którym Sąd wyraził pogląd, iŜ niezasadnym jest twierdzenie, Ŝe dany obowiązek ciąŜący na spółce przejmowanej wygasa wraz z wykreśleniem tego podmiotu z rejestru przedsiębiorców, a spółka sukcesorka przejmuje tylko majątek, nie zaś obowiązki. Sąd wskazał, Ŝe sukcesja generalna nie stoi w sprzeczności z obowiązującą w prawie administracyjnym zasadą ścisłego związku praw i obowiązków o charakterze administracyjnoprawnym z osobą, dla której zostały ustanowione, gdyŜ ta moŜe odnosić się do tzw. rzeczowych aktów administracyjnych, przez które naleŜy rozumieć akty Strona 9 z 11 skierowane co prawda do indywidualnie określonego adresata, ale odnoszących się do rzeczy i wiąŜące takŜe określonych prawem następców adresata aktu, bądź kaŜdoczesnego posiadacza rzeczy. Prezes UOKiK wskazuje równieŜ, Ŝe co prawda do dnia przejęcia spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, nie została wydana przez Świętokrzyskiego WIIH decyzja wymierzająca kary pienięŜne, to istotnym jest w opinii organu, iŜ w dniu 30 października 2012 r., tj. przed przejęciem, zostało wobec niej wszczęte postępowanie w tej sprawie, które następnie w drodze sukcesji uniwersalnej przekształciło się w postępowanie wobec IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. Na marginesie naleŜy zauwaŜyć, Ŝe zgodnie z art. 41 § 1 Kpa strona powinna była poinformować organ o planowanym przejęciu, a w konsekwencji zmianie adresu, którego to obowiązku nie wykonała. Podkreślić ponownie naleŜy, Ŝe przejęcie spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim przez stronę, tj. IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, nastąpiło w trybie art. 494 § 1 Ksh. Tym samym spółka przejmująca wstąpiła z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Zaznaczyć naleŜy, Ŝe w przypadku łączenia się spółek, zgodnie z zasadą kontynuacji, spółka przejmowana i spółka przejmująca uznawane są za toŜsamy podmiot, co oznacza tym samym przejęcie przez sukcesora m.in. całej sytuacji administracyjnoprawnej przejmowanego podmiotu. Z powyŜszego wynika, iŜ na spółkę przejmującą przechodzą nie tylko uprawnienia i obowiązki wynikające z koncesji, zezwoleń i ulg (art. 494 § 2 Ksh), ale takŜe wynikające z innych niŜ wymienione decyzji administracyjnych, czy z mocy samego prawa. Ograniczenie przejścia uprawnień wynikających z aktów administracyjnych jest moŜliwe zatem jedynie w przypadku, gdy przepis ustawy wyraźnie tak stanowi lub gdy wynika to wprost z tego właśnie aktu administracyjnego. Mając to na uwadze, decyzja administracyjna dotycząca innego przedmiotu nie moŜe wyłączyć sukcesji. Oznacza to, Ŝe sukcesja uniwersalna dotycząca praw i obowiązków administracyjnoprawnych niewynikających z zezwolenia, koncesji albo ulgi, moŜe być wyłączona tylko przepisem ustawowym. Takiego przepisu strona nie wskazała. Skoro więc przepis rangi ustawowej mówi o wstąpieniu przez spółkę przejmującą we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejętej, to nie ma powodów do ograniczenia jej zasięgu tylko do zakresu stosunków cywilnoprawnych i wyłączać z tego zakresu kwestii odpowiedzialności deliktowej (stanowisko takie zostało wyraŜone w orzecznictwie sądów administracyjnych, por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007 r., sygn. II OSK 549/06; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. III SA 7091/98, Glosa 2000/2/31; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. w Gdańsku z dnia 27 listopada 1995 r., sygn. SA/Gd 2508/94, Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 1997/5, poz. 169; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1995 r., sygn. III Sa 422/94, ONSA 1996/2, poz. 64, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1995 r., sygn. III SA 863/94, Glosa 1995/3, str. 13). Strona 10 z 11 W świetle powyŜszego, IGLOTEX Kraków Sp. z o. o. z siedzibą w Krzeszowicach przejmując spółkę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, w drodze sukcesji uniwersalnej stał się takŜe adresatem obowiązku uiszczenia kar pienięŜnych z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanych filetów z dorsza bałtyckiego i niewłaściwej jakości handlowej filetów z mintaja. Gdyby przyjąć tok rozumowania strony przedstawiony w niniejszym wniosku, w myśl którego w przypadku przejęcia spółki, spółka przejmująca nie ponosi obowiązków egzekwowanych w innym trybie niŜ na gruncie prawa cywilnego, oznaczałoby w istocie znaczne ograniczenie odpowiedzialności podmiotów przejmujących oraz postawienie ich w uprzywilejowanej sytuacji. Pozostawałoby to jednak w jawnej sprzeczności z ideą racjonalności ustawodawcy. Ponadto wskazać naleŜy, Ŝe zgodnie z art. 17 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności i pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Uregulowanie to ponad wszelką wątpliwość wyklucza moŜliwość uwolnienia się spółki przejmującej od obowiązku zapłaty kar pienięŜnych z powołaniem się na sprawstwo jej poprzednika, jeŜeli wprowadzenie do obrotu produktów niewłaściwej jakości miało miejsce przed połączeniem spółek. W związku z tym przepisem, w opinii Prezesa UOKiK, spółka sukcesorka nie moŜe skutecznie powoływać się na sprawstwo swego poprzednika prawnego. Stąd teŜ niezrozumiały wydaje się podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argument strony o tym, Ŝe organ Inspekcji Handlowej nie mógł się powołać na wykładnię systemową i celowościową przepisów prawa Ŝywnościowego w zakresie odpowiedzialności za naruszenie reguł wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych. Dokonanie oceny legalności zastosowania przepisów z tego punktu widzenia jest zasadne i wydając decyzję organ administracji był uprawniony jej dokonać, co znajduje uzasadnienie na gruncie orzecznictwa sądowoadministracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007r., sygn. II OSK 549/06). Mając na uwadze powyŜsze rozwaŜania, Prezes UOKiK twierdzi, iŜ sukcesja uniwersalna obejmuje równieŜ prawa i obowiązki procesowe. Spółka przejmująca wstępuje we wszystkie stosunki procesowe swej poprzedniczki prawnej, tj. jej udział w postępowaniu jest kontynuacją udziału jej poprzednika prawnego bez względu na etap postępowania. Jeszcze raz naleŜy podkreślić, Ŝe sukcesja uniwersalna obejmuje nie tylko stosunki cywilnoprawne, ale takŜe prawa i obowiązki administracyjne, tym samym IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach został prawidłowo uznany przez Świętokrzyskiego WIIH za adresata decyzji wymierzającej kary pienięŜne na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej. W świetle powyŜszego, zarzut skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 Kpa) naleŜy uznać za chybiony. Strona 11 z 11 Mając na uwadze przytoczone wyŜej argumenty, w opinii Prezesa UOKiK, nie znajduje równieŜ uzasadnienia zarzut raŜącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, iŜ o raŜącym naruszeniu prawa w rozumieniu ww. przepisu nie moŜna mówić w przypadku wybrania jednej z wykładni niejednoznacznego przepisu prawa, nawet jeśli później została ona uznana za nieprawidłową, a nawet juŜ sam fakt istnienia róŜnych wykładni przepisu prawa wskazuje, Ŝe nie występuje przesłanka raŜącego naruszenia normy prawnej. W sposób raŜący moŜe zostać naruszony wyłącznie przepis, który moŜe być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, tzn. taki, który nie wymaga złoŜonego procesu wykładni i której wynik jest sporny. Odmienna wykładnia konkretnego przepisu nie stanowi raŜącego naruszenia prawa, a tym samym nie moŜe stanowić podstawy do stwierdzenia niewaŜności decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. II GSK 1666/12). Jak stanowi art. 127 § 3 Kpa, do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, organ odwoławczy moŜe utrzymać w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Otrzymują: 1. Maria Nowakowska Kancelaria Radców Prawnych śelaznowski & Głowiński s.c. ul. A. Abrahama 23 81-825 Sopot pełnomocnik IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach 2. a/a Do wiadomości: Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Bernadeta Kasztelan-Świetlik