DIH-58/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW Strona 1 z 12 DIH-023-9(17)/14/JK Warszawa, 31 lipca 2014 r. DECYZJA DIH-1/58/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 148) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu złoŜonego przez przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów nr DIH-1/39/2014 z dnia 16 maja 2014 r., odmawiającej stwierdzenia, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 i 4 Kpa, niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach nr 96/2013 z dnia 23 grudnia 2012 r. – w dacie wydania decyzji omyłkowo wpisano rok 2012, zamiast 2013 r. - (nr akt sprawy: Bś.8361.239.2012), zobowiązującej ww. przedsiębiorcę, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, do uiszczenia naleŜności pienięŜnej w kwocie 583,80 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt trzy złote 80/100), stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję . UZASADNIENIE W dniach 27-28 września 2012 r., w toku kontroli przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach, zwanego dalej „Świętokrzyskim WIIH” , w hurtowni IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, zlokalizowanej w Skroniowie 137, naleŜącej wówczas do przedsiębiorcy IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, do badań laboratoryjnych pobrano m.in. próbki: − produktu z partii 100 kg Dorsza bałtyckiego (Gadus morhua) z/sk, pojedynczo mroŜonych IQF, produkt głęboko mroŜony, „SALMAR”, zawartość glazury 10%, w opakowaniach a’5 kg, kraj pochodzenia Polska, rejon połowu FAO 27IIID, w cenie sprzedaŜy 22,83 zł/kg o łącznej wartości 2.283 zł, oznaczonego datą minimalnej trwałości 17.11.2012 r. i datą produkcji 17.11.2011 r., wyprodukowanego w Polsce dla IGLOTEX S.A. ul. Leśna 2, 83- 220 Skórcz, zwanego dalej „dorszem bałtyckim”, Strona 2 z 12 − produktu z partii 485 kg Mintaj filety (Theragra chalcogramma) b/s indywidualnie mroŜone, glazurowane, produkt głęboko mroŜony, „NEPTUN”, zawartość glazury 35%, w opakowaniach a’5 kg, kraj pochodzenia Chiny, rejon połowu FAO 61 Ocean Spokojny, w cenie sprzedaŜy 7,60 zł/kg o łącznej wartości 3.686zł, oznaczonych datą minimalnej trwałości 10.2013 r., importowanych przez Wilbo S.A. ul. Przemysłowa 8, 81-029 Gdynia zwanego dalej „filetami z mintaja”. Pobranie ww. produktów do badań udokumentowano protokołem pobrania próbki nr 082663 z dnia 28 września 2012 r. oraz protokołem pobrania próbki kontrolnej 082664 z dnia 28 września 2012 r. W wyniku badań przeprowadzonych przez Laboratorium Kontrolno-Analityczne Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Kielcach, zwane dalej „Laboratorium w Kielcach”, stwierdzono, Ŝe: − zbadana próbka dorsza bałtyckiego wykazywała niewłaściwe cechy organoleptyczne tj. smak pusty z posmakiem chemicznym, zawyŜoną zawartość glazury oraz obecność fosforu dodanego nie wykazanego w oznakowaniu produktu. PowyŜsze udokumentowano w Sprawozdaniu z badań nr 392/2012 z dnia 4 października 2012 r., − zbadana próbka filetów z mintaja wykazywała niewłaściwe cechy organoleptyczne tj. niewłaściwą teksturę filetów oraz niewłaściwy smak i zapach. PowyŜsze udokumentowano w poprawionym Sprawozdaniu z badań nr 393/2012 z dnia 29 października 2012 r. Pismem z dnia 11 października 2012 r., Świętokrzyski WIIH poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim o wynikach badań laboratoryjnych, jednocześnie załączając sprawozdania z tych badań. Kontrolowany przedsiębiorca, IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim nie złoŜył wniosku o przebadanie próbek kontrolnych zakwestionowanych produktów. W związku z powyŜszym, w dniu 30 października 2012 r., Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach poinformował ww. przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie zobowiązania do zwrotu kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych, określonych w ustawie o Inspekcji Handlowej, a takŜe poinformował o przysługującym mu prawie do zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów. PowyŜsze pismo Świętokrzyskiego WIIH przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, w przekonaniu organu, otrzymał w dniu 2 listopada 2012 r., przedsiębiorca nie skorzystał z przysługujących mu praw. W dniu 10 grudnia 2012 r., Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach wydał decyzję nr 113/2012 (nr akt sprawy: Bś.8361.239.2012), którą na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej zobowiązał przedsiębiorcę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim do uiszczenia naleŜności pienięŜnej w kwocie 583,80 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt trzy złote 80/100), stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych. Strona 3 z 12 W wydanej decyzji prawidłowo pouczono przedsiębiorcę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim o moŜliwości i terminie złoŜenia środka zaskarŜenia. Decyzja została doręczona ww. przedsiębiorcy w dniu 13 grudnia 2012 r. W dniu 14 stycznia 2013 r., za pośrednictwem Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach, do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „ Prezesem UOKiK ”, wpłynęło odwołanie przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego następcą prawnym IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, tj. strony postępowania. Niniejsze odwołanie nadano w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 stycznia 2013 r. Dokonując analizy dostarczonego materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zauwaŜył, Ŝe odwołanie zostało wniesione po przewidzianym ustawowo terminie do wniesienia odwołania. Zgodnie z art. 129 § 2 Kpa , odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. Z akt sprawy wynikało, iŜ decyzja została doręczona IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim w dniu 13 grudnia 2012 r., natomiast odwołanie przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego następcą prawnym przedsiębiorcy IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, nadano w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 2 stycznia 2013 r. W związku z powyŜszym, czternastodniowy termin do wniesienia środka odwoławczego w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 27 grudnia 2012 r., a tym samym odwołanie zostało złoŜone po upływie ustawowego terminu. W takim stanie rzeczy, Prezes UOKiK zobligowany był, zgodnie z art. 134 Kpa, stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaznaczyć przy tym naleŜy, Ŝe przesłankę wydania w tym trybie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania stanowiło ustalenie nie tylko faktu złoŜenia odwołania po upływie okresu 14 dni od daty doręczenia stronie decyzji organu administracji, ale równieŜ brak prośby o przywrócenie uchybionego terminu. Warto zaznaczyć, Ŝe w obowiązującym w tym zakresie orzecznictwie sądowo- administracyjnym utrwalił się pogląd, zgodnie z którym uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną, a w razie jej zaistnienia organ odwoławczy nie ma innej moŜliwości jak wydanie postanowienia w trybie art. 134 Kpa, stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie jest zaleŜne ani od swobodnego uznania organu, z uwagi na to, Ŝe wynika wprost z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej, ani teŜ okresu spóźnienia terminu (por. np. wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i Szczecinie IV SA/Wr 369/12, II SA/Sz 693/11). Przedsiębiorca IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będący spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, pismem z Strona 4 z 12 dnia 26 marca 2013 r. wniósł zaŜalenie na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. NiezaleŜnie od złoŜenia zaŜalenia, pismem z dnia 8 kwietnia 2013 r. przedsiębiorca IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącą spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, złoŜył do Prezesa UOKiK wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Kielcach nr 113/2012 z dnia 10 grudnia 2012 r. (nr akt sprawy: Bś.8361.239.2012). We wniosku wskazał, Ŝe w momencie wydania ww. decyzji, przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim zakończył byt prawny na skutek połączenia i przejęcia przez spółkę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, na dowód czego załączył postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 30 listopada 2012 r., sygn. KR.XI NS- REJ.KRS/027525/12/670, postanowienie Sądu Rejonowego dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie z dnia 18 stycznia 2013 r. sygn. KR.XI NS-REJ.KRS/000163/13/240 o sprostowaniu postanowienia oraz zaświadczenie o dokonaniu wpisu z dnia 30 listopada 2012 r. Z przedstawionych dokumentów wynikało, Ŝe faktycznie w dniu 30 listopada 2012 r. przedsiębiorca IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim zakończył byt prawny na skutek połączenia i przejęcia przez spółkę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. W związku z powyŜszym, w dniu 22 maja 2013 r. Prezes UOKiK decyzją nr DIH- 1/26/2013, na wniosek przedsiębiorcy IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, będącego spółką przejmującą IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, stwierdził niewaŜność decyzji nr 113/2013 z dnia 10 grudnia 2012 r. Świętokrzyskiego WIIH z uwagi na to, Ŝe decyzja ta wydana została po wcześniejszym (z dnia 30 listopada 2012 r.) przejęciu tej spółki na podstawie art. 494 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030), zwanej dalej „Ksh” , przez IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. PowyŜsze skutkowało wycofaniem przez stronę w dniu 20 czerwca 2013 r. zaŜalenia wniesionego uprzednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezesa UOKiK o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 24 września 2013 r., Świętokrzyski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach – następcę prawnego IGLOTEX Wodzisław Sp. z o. o. – zwanego dalej „stroną” o wejściu do postępowania administracyjnego w sprawie uiszczenia naleŜności pienięŜnej w kwocie stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych próbek filetów z dorsza bałtyckiego i filetów z mintaja, informując jednocześnie o przysługującym mu, na podstawie art. 10 Kpa, prawie do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłaszanych Ŝądań, przeglądania akt sprawy oraz sporządzania z nich notatek i odpisów. Strona skorzystała z przysługujących jej praw. W pierwszej kolejności strona wystąpiła z wnioskiem o przedłuŜenie wyznaczonego terminu. Świętokrzyski WIIH przychylił się do wniosku strony i przedłuŜył termin na złoŜenie wyjaśnień do toczącego się postępowania. Strona 5 z 12 Strona, w przedstawionych w kolejnych pismach wyjaśnieniach, kwestionowała ww. wyniki badań laboratoryjnych, zawarte w sprawozdaniach z badań nr 392/2012 i 393/2012 zarzucając, iŜ badania zostały wykonane poza zakresem akredytacji laboratorium, a takŜe poddała w wątpliwość procedurę dotyczącą pobierania próbek. Ponadto usiłowała wykazać, Ŝe filety z dorsza bałtyckiego i filety z mintaja zostały niesłusznie przez Świętokrzyskiego WIIH uznane za niezgodne z wymaganiami jakości handlowej lub deklaracją producenta. Z tytułu przeprowadzonych badań laboratoryjnych filetów z dorsza bałtyckiego i filetów z mintaja, stosownie do § 9 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek produktów przez organy Inspekcji Handlowej (Dz. U. 2012 r. poz. 496), zwanego dalej „ rozporządzeniem w sprawie szczegółowego trybu pobierania i badania próbek ”, dyrektor laboratorium w Kielcach ustalił wysokość naleŜności pienięŜnej na łączną kwotę 583,80 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt trzy złote 80/100). PowyŜsze udokumentował pismami z dnia 5 października 2012 r., zatytułowanymi „Koszt przeprowadzonych badań laboratoryjnych”: nr 44/2012 dotyczącym kosztów badania filetów z dorsza bałtyckiego oraz nr 45/2012 dotyczącym kosztów badania filetów z mintaja. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr 96/2013 z dnia 23 grudnia 2012 r. (w której omyłkowo wpisano rok 2012, zamiast roku 2013) (nr akt: Bś.8361.239.2012), Świętokrzyski WIIH na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, zobowiązał IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, do uiszczenia kwoty 583,80 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt trzy złote 80/100), stanowiącej równowartość kosztów badań laboratoryjnych próbek filetów z dorsza bałtyckiego oraz filetów z mintaja. Pismem z dnia 13 stycznia 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa UOKiK , odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o uchylenie zaskarŜonej decyzji w całości i umorzenie postępowania pierwszej instancji w całości na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kpa. Pismem z dnia 29 stycznia 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, iŜ przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r., powołując się na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, strona w całości podtrzymała swoje stanowisko wyraŜone w odwołaniu. Prezes UOKiK rozpatrzył odwołanie wydając decyzję nr DIH-1/18/2014 z dnia 25 marca 2014 r., którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji nr 96/2013 z dnia 23 grudnia 2012 r. – w dacie wydania decyzji omyłkowo wpisano rok 2012, zamiast 2013 r. Na decyzję tę, pismem z dnia 30 kwietnia 2014 r., strona złoŜyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Ponadto, w dniu 15 lutego 2014 r., strona wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie, na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 Kpa i 156 § 1 pkt 4 Kpa, niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego Strona 6 z 12 WIIH nr 96/2013 z dnia 23 grudnia 2012 r. - w której omyłkowo wpisano rok 2012, zamiast roku 2013 - (nr akt: Bś.8361.239.2012), która jej zdaniem miała miejsce w niniejszej sprawie z uwagi na fakt, iŜ przedmiotowa decyzja została skierowana do osoby niebędącą stroną w sprawie, a ponadto niebędącego podmiotem kontrolowanym, co stanowi o naruszeniu prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Pismem z dnia 6 marca 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach o wszczęciu, na wniosek ww. przedsiębiorcy, postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH nr 96/2013 z dnia 23 grudnia 2012 r. (w decyzji omyłkowo wpisano rok 2012, zamiast 2013). Ponadto w piśmie tym poinformowano stronę o prawie do zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do niego. Strona, w piśmie z dnia 17 marca 2014 r., poinformowała, iŜ w całości podtrzymuje wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH z przyczyn obszernie przedstawionych w jego uzasadnieniu. Decyzją z dnia 16 maja 2014 r., nr DIH-1/39/2014, Prezes UOKiK odmówił stwierdzenia niewaŜności decyzji Świętokrzyskiego WIIH, zobowiązującej IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. W piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r., na podstawie art. 127 § 3 Kpa, strona zwróciła się do Prezesa UOKiK z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona podtrzymała argumentację zawartą we wniosku z dnia 15 lutego 2014 r., wskazując dodatkowo, Ŝe adresatem art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej jest „kontrolowany”, czyli podmiot poddany kontroli. Tymczasem strona, jako spółka przejmująca, nie wprowadzała do obrotu zakwestionowanych produktów, ani teŜ nie była w tym zakresie kontrolowana. Strona wskazała na ukształtowane w doktrynie stanowisko, w myśl którego w polskim prawodawstwie nie jest znaną konstrukcja następstwa prawnego w zakresie odpowiedzialności represyjnej. Ponadto niezrozumiałym jest, zdaniem strony, twierdzenie Prezesa UOKiK jakoby w drodze sukcesji uniwersalnej stała się ona posiadaczem zakwestionowanych produktów. Pismem z dnia 11 czerwca 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje na podstawie art. 10 Kpa prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań . Strona, w piśmie z dnia 23 czerwca 2014 r. wskazała, iŜ podtrzymuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona 7 z 12 Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. W myśl art. 494 § 1 Ksh, spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Z kolei § 2 ww. przepisu stanowi, iŜ na spółkę przejmującą albo na spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba Ŝe ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Ustawa o Inspekcji Handlowej, stanowi w art. 30 ust. 1, Ŝe jeŜeli przeprowadzone badania wykazały, iŜ produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest zobowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo rachunek wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. NaleŜy podkreślić, Ŝe przepis ten nie stanowi podstawy prawnej przypisania kontrolowanemu odpowiedzialności za to, Ŝe kwestionowane produkty nie spełniały wymagań, nakłada jednak na niego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań w takim przypadku. Zgodnie z art. 17 ust. 1 rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 1.2.2002 s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 178/2002” , podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymaganiami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Prezes UOKiK zauwaŜa w pierwszej kolejności, Ŝe środek zaskarŜenia decyzji, jakim jest odwołanie, jest gwarancją realizacji zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, wyraŜonej w art. 15 Kpa. Z kolei celem postępowania mającego na celu stwierdzenie niewaŜności decyzji jest wyjaśnienie jej kwalifikowanej niezgodności z prawem, a nie ponowne rozpoznanie sprawy [por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 2003.12.31) w Warszawie z dnia 1 października 1999 r., sygn. III SA 7537/98]. Podkreślić naleŜy przy tym, Ŝe to od woli strony zaleŜy wybór danego trybu. W niniejszej sprawie strona wyboru takiego nie dokonała – w pierwszej kolejności złoŜyła odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, nie rezygnując przy tym z trybu nadzwyczajnego (wniosek o stwierdzenie niewaŜności decyzji z dnia 15 lutego 2014 r.). Mając na uwadze powyŜsze, Prezes UOKiK nie mógł rozpoznać wniosku o stwierdzenie niewaŜności decyzji przed odwołaniem, gdyŜ takie postępowanie organu doprowadziłoby do Strona 8 z 12 zawęŜenia kontroli decyzji organu pierwszej instancji wyłącznie do przesłanek wskazanych w art. 156 Kpa, a tym samym naruszenia prawa strony do ponownego zbadania jej sprawy (art. 15 Kpa.). Prawidłowość postępowania Prezesa UOKiK znajduje odzwierciedlenie w utrwalonej linii orzecznictwa sądów administracyjnych (np. wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2006 r., sygn. VI SA/Wa 687/05; Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. IV SA/Po 204/09; Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. II GSK 290/06). W złoŜonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o stwierdzenie niewaŜności decyzji, strona nie zgadza się z twierdzeniem Prezesa UOKiK jakoby w drodze sukcesji uniwersalnej weszła w posiadanie zakwestionowanych filetów z dorsza bałtyckiego i filetów z mintaja, a tym samym stała się adresatem obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych tych produktów. Strona wskazuje, Ŝe norma zawarta w art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej skierowana jest do „kontrolowanego”, którym ona w niniejszej sprawie nie była. Zatem, w opinii strony, niedopuszczalnym jest przyjęta przez organ konstrukcja następstwa prawnego w zakresie odpowiedzialności deliktowej. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK zgadza się z twierdzeniem strony, iŜ w prawie administracyjnym zasadą jest niedopuszczalność następstwa prawnego, jednakŜe zauwaŜyć naleŜy, Ŝe istnieją od niej pewne wyjątki. W toku postępowania administracyjnego moŜe nastąpić zmiana strony postępowania w skutek śmierci osoby fizycznej lub utraty osobowości prawnej przez osobę prawną. Przypadki następstwa proceduralnego w postępowaniu administracyjnym reguluje art. 30 § 4 Kpa. Zgodnie z tym przepisem, w sprawach dotyczących praw zbywalnych lub dziedzicznych w razie zbycia prawa lub śmierci strony w toku postępowania na miejsce dotychczasowej strony wstępują jej następcy prawni. NaleŜy podkreślić jednocześnie, Ŝe przepis ten odnosi się równieŜ do sytuacji utraty osobowości prawnej przez osobę prawną. Prezes UOKiK stoi na stanowisku, iŜ obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań produktu jest obowiązkiem o charakterze nieosobistym, gdyŜ wynika z faktu zbywalnego prawa własności rzeczy, w związku z czym następstwo prawne jest tu dopuszczalne. Wskazać naleŜy w tym miejscu, Ŝe z przepisów Ksh wywieść moŜna, iŜ łączenie się spółek przez przejęcie, to sytuacja, w której następuje przeniesienie całego majątku jednej spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (art. 491 § 1 pkt 1 Ksh). Oznacza to przejście wszystkich składników majątkowych spółki przejmowanej na spółkę przejmującą. Wobec powyŜszego, w niniejszej sprawie strona w wyniku przejęcia spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, stała się właścicielem wprowadzanych do obrotu i zakwestionowanych w toku kontroli filetów z dorsza bałtyckiego i filetów z mintaja. Stanowisko organu znajduje potwierdzenie chociaŜby w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 Strona 9 z 12 stycznia 2009 r. (sygn. VIII SA/Wa 440/08), w którym Sąd wyraził pogląd, iŜ niezasadnym jest twierdzenie, Ŝe dany obowiązek ciąŜący na spółce przejmowanej wygasa wraz z wykreśleniem tego podmiotu z rejestru przedsiębiorców, a spółka sukcesorka przejmuje tylko majątek, nie zaś obowiązki. Sąd wskazał, Ŝe sukcesja generalna nie stoi w sprzeczności z obowiązującą w prawie administracyjnym zasadą ścisłego związku praw i obowiązków o charakterze administracyjnoprawnym z osobą, dla której zostały ustanowione, gdyŜ ta moŜe odnosić się do tzw. rzeczowych aktów administracyjnych, przez które naleŜy rozumieć akty skierowane co prawda do indywidualnie określonego adresata, ale odnoszących się do rzeczy i wiąŜące takŜe określonych prawem następców adresata aktu, bądź kaŜdoczesnego posiadacza rzeczy. Prezes UOKiK wskazuje równieŜ, Ŝe co prawda do dnia przejęcia spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, nie została wydana przez Świętokrzyskiego WIIH decyzja zobowiązująca do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych produktu, to istotnym jest w opinii organu, iŜ w dniu 30 października 2012 r., tj. przed przejęciem, zostało wobec niej wszczęte postępowanie w tej sprawie, które następnie w drodze sukcesji uniwersalnej przekształciło się w postępowanie wobec IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach. Na marginesie naleŜy zauwaŜyć, Ŝe zgodnie z art. 41 § 1 Kpa strona powinna była poinformować organ o planowanym przejęciu, a w konsekwencji zmianie adresu, którego to obowiązku nie wykonała. Podkreślić ponownie naleŜy, Ŝe przejęcie spółki IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim przez stronę, tj. IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach, nastąpiło w trybie art. 494 § 1 Ksh. Tym samym spółka przejmująca wstąpiła z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Zaznaczyć naleŜy, Ŝe w przypadku łączenia się spółek, zgodnie z zasadą kontynuacji, spółka przejmowana i spółka przejmująca uznawane są za toŜsamy podmiot, co oznacza tym samym przejęcie przez sukcesora m.in. całej sytuacji administracyjnoprawnej przejmowanego podmiotu. Z powyŜszego wynika, iŜ na spółkę przejmującą przechodzą nie tylko uprawnienia i obowiązki wynikające z koncesji, zezwoleń i ulg (art. 494 § 2 Ksh), ale takŜe wynikające z innych niŜ wymienione decyzji administracyjnych, czy z mocy samego prawa. Ograniczenie przejścia uprawnień wynikających z aktów administracyjnych jest moŜliwe zatem jedynie w przypadku, gdy przepis ustawy wyraźnie tak stanowi lub gdy wynika to wprost z tego właśnie aktu administracyjnego. Mając to na uwadze, decyzja administracyjna dotycząca innego przedmiotu nie moŜe wyłączyć sukcesji. Oznacza to, Ŝe sukcesja uniwersalna dotycząca praw i obowiązków administracyjnoprawnych niewynikających z zezwolenia, koncesji albo ulgi, moŜe być wyłączona tylko przepisem ustawowym. Takiego przepisu strona nie wskazała. Skoro więc przepis rangi ustawowej mówi o wstąpieniu przez spółkę przejmującą we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejętej, to nie ma powodów do ograniczenia jej zasięgu tylko do zakresu stosunków cywilnoprawnych i wyłączać z tego zakresu kwestii odpowiedzialności deliktowej (stanowisko takie zostało wyraŜone w orzecznictwie sądów administracyjnych, por.: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 Strona 10 z 12 marca 2007 r., sygn. II OSK 549/06; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 1999 r., sygn. III SA 7091/98, Glosa 2000/2/31; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oz. w Gdańsku z dnia 27 listopada 1995 r., sygn. SA/Gd 2508/94, Przegląd Orzecznictwa Podatkowego 1997/5, poz. 169; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1995 r., sygn. III Sa 422/94, ONSA 1996/2, poz. 64, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 1995 r., sygn. III SA 863/94, Glosa 1995/3, str. 13). W świetle powyŜszego, IGLOTEX Kraków Sp. z o. o. z siedzibą w Krzeszowicach przejmując spółkę IGLOTEX Wodzisław Sp. z o.o. z siedzibą w Wodzisławiu Śląskim, w drodze sukcesji uniwersalnej stał się takŜe adresatem obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. Gdyby przyjąć tok rozumowania strony przedstawiony w niniejszym wniosku, w myśl którego w przypadku przejęcia spółki, spółka przejmująca nie ponosi obowiązków egzekwowanych w innym trybie niŜ na gruncie prawa cywilnego, oznaczałoby w istocie znaczne ograniczenie odpowiedzialności podmiotów przejmujących oraz postawienie ich w uprzywilejowanej sytuacji. Pozostawałoby to jednak w jawnej sprzeczności z ideą racjonalności ustawodawcy. Ponadto wskazać naleŜy, Ŝe zgodnie z art. 17 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności i pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności oraz kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Uregulowanie to ponad wszelką wątpliwość wyklucza moŜliwość uwolnienia się spółki przejmującej od obowiązku uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych z powołaniem się na sprawstwo jej poprzednika, jeŜeli kontrola przestrzegania wymagań miała miejsce przed połączeniem spółek. W związku z tym przepisem, w opinii Prezesa UOKiK, spółka sukcesorka nie moŜe skutecznie powoływać się na sprawstwo swego poprzednika prawnego. Stąd teŜ niezrozumiały wydaje się podniesiony we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argument strony o tym, Ŝe organ Inspekcji Handlowej nie mógł się powołać na wykładnię systemową i celowościową przepisów prawa Ŝywnościowego w zakresie odpowiedzialności za naruszenie reguł wprowadzania do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych. Dokonanie oceny legalności zastosowania przepisów z tego punktu widzenia jest zasadne i wydając decyzję organ administracji był uprawniony jej dokonać, co znajduje uzasadnienie na gruncie orzecznictwa sądowoadministracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2007r., sygn. II OSK 549/06). Mając na uwadze powyŜsze rozwaŜania, Prezes UOKiK twierdzi, iŜ sukcesja uniwersalna obejmuje równieŜ prawa i obowiązki procesowe. Spółka przejmująca wstępuje we wszystkie stosunki procesowe swej poprzedniczki prawnej, tj. jej udział w postępowaniu jest kontynuacją udziału jej poprzednika prawnego bez względu na etap postępowania. Jeszcze raz naleŜy podkreślić, Ŝe sukcesja uniwersalna obejmuje nie tylko stosunki cywilnoprawne, ale takŜe prawa i obowiązki administracyjne, tym samym IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach został prawidłowo uznany przez Świętokrzyskiego Strona 11 z 12 WIIH za adresata decyzji zobowiązującej na podstawie art. 30 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej, do uiszczenia równowartości kosztów przeprowadzonych badań laboratoryjnych. W świetle powyŜszego, zarzut skierowania decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie (art. 156 § 1 pkt 4 Kpa) naleŜy uznać za chybiony. Podkreślić naleŜy równieŜ, Ŝe nałoŜony na stronę obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań nie jest deliktem administracyjnym, nie jest teŜ karą pienięŜną, ani nawet sui generis karą pienięŜną. Odwoływanie się strony do art. 40a ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o jakości handlowej jest nieuprawnione. Nie było teŜ wolą ustawodawcy nakładającego na przedsiębiorcę obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów badań zaliczenia tej kwoty do kar pienięŜnych. Przedsiębiorca ma przekazać do budŜetu państwa niesłusznie wydatkowaną z tego budŜetu kwotę pienięŜną. Prezes UOKiK jeszcze raz wskazuje, Ŝe ustawa o Inspekcji Handlowej w art. 30 ust. 1 stanowi, Ŝe jeŜeli przeprowadzone badania wykazały, iŜ produkt nie spełnia wymagań określonych w przepisach odrębnych lub w deklaracji, kontrolowany jest zobowiązany do uiszczenia, na wskazany przez odpowiedni organ Inspekcji rachunek Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów albo rachunek wojewódzkiego inspektoratu, kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań. NaleŜy podkreślić, Ŝe przepis ten nie stanowi podstawy prawnej przypisania kontrolowanemu odpowiedzialności za to, Ŝe kwestionowane produkty nie spełniały wymagań, nakłada jednak na niego obowiązek uiszczenia kwoty stanowiącej równowartość kosztów przeprowadzonych badań w takim przypadku. Obowiązek niniejszy nie jest teŜ sankcją administracyjną, jak interpretuje to strona, a tylko obowiązkiem uiszczenia kosztów badań produktu niezgodnego z przepisami lub z deklaracją, swego rodzaju rekompensatą z tytułu poniesionych w toku postępowania wydatków realizowanych przez organ w interesie publicznym. Obowiązek ten na mocy sukcesji uniwersalnej przeszedł ze spółki przejmowanej na spółkę przejmującą. MoŜliwość uchylenia się od tego obowiązku jak wyŜej zostało wyjaśnione byłaby tylko wtedy, gdyby tak stanowiła ustawa o Inspekcji Handlowej lub Kodeks spółek handlowych. Mając na uwadze przytoczone wyŜej argumenty, w opinii Prezesa UOKiK, nie znajduje równieŜ uzasadnienia zarzut raŜącego naruszenia prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, iŜ o raŜącym naruszeniu prawa w rozumieniu ww. przepisu nie moŜna mówić w przypadku wybrania jednej z wykładni niejednoznacznego przepisu prawa, nawet jeśli później została ona uznana za nieprawidłową, a nawet juŜ sam fakt istnienia róŜnych wykładni przepisu prawa wskazuje, Ŝe nie występuje przesłanka raŜącego naruszenia normy prawnej. W sposób raŜący moŜe zostać naruszony wyłącznie przepis, który moŜe być stosowany w bezpośrednim rozumieniu, tzn. taki, który nie wymaga złoŜonego procesu wykładni i której wynik jest sporny. Odmienna wykładnia konkretnego przepisu nie stanowi raŜącego naruszenia prawa, a tym samym nie moŜe stanowić podstawy do stwierdzenia niewaŜności decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. II GSK 1666/12). Strona 12 z 12 Jak stanowi art. 127 § 3 Kpa, do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy moŜe utrzymać w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie art. 52 § 1, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę naleŜy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji do ww. Sądu za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Otrzymują: 1. Maria Nowakowska Kancelaria Radców Prawnych śelaznowski&Głowiński s.c. ul. A. Abrahama 23 81-825 Sopot pełnomocnik IGLOTEX Kraków Sp. z o.o. z siedzibą w Krzeszowicach 2. a/a Do wiadomości: Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Kielcach Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Wiceprezes Bernadeta Kasztelan-Świetlik