DIH-54/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-47(4)/14/JN Warszawa, 30 czerwca 2014 r. DECYZJA DIH-1/54/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.), art. 1 ust. 3, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 148), art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669) Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Krzysztofa Dziewita, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie z dnia 14 maja 2014 r. (nr akt sprawy: DR.8361.76.2014), wymierzającej karę pienięŜną w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych) z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii jaj świeŜych oferowanych do sprzedaŜy luzem o wartości 52,20 zł, nieodpowiadającej jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej z uwagi na niewłaściwe oznakowanie, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 11-13 lutego 2014 r. przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Warszawie, zwanego dalej równieŜ „Mazowieckim WIIH”, w sklepie spoŜywczym przy ul. Słowackiego 87 w Radomiu, naleŜącym do przedsiębiorcy Krzysztofa Dziewita, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu, zwanego dalej równieŜ „stroną” , zakwestionowano prawidłowość oznakowania jednej partii jaj świeŜych oferowanych do sprzedaŜy luzem, liczącej 87 sztuk, o wartości 52,20 zł, dostarczonych 27 stycznia 2014 r. przez Fermę Drobiu Fabian i Urszula Głogowscy, Ślepowron 10, 26-625 Wolanów (faktura VAT RR nr 7/2014), z uwagi na: • brak w miejscu ich sprzedaŜy następujących informacji: klasy wagowej, oznaczenia metody chowu, objaśnienia znaczenia kodu producenta oraz daty minimalnej trwałości, co stanowiło naruszenie art. 16 lit. b), lit. c), lit. d) oraz lit. e) rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. 2 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. U. UE L z 2008 r. Nr 163, s. 6 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem 589/2008” . Rozporządzenie 1234/2007 od dnia 1 stycznia 2014 r. zostało zastąpione rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1308/2013 z dnia 13 grudnia 2013 r. ustanawiającym wspólną organizację rynków produktów rolnych oraz uchylającym rozporządzenia Rady (EWG) nr 922/72, (EWG) nr 234/79, (WE) nr 1037/2001 i (WE) nr 1234/2007 (Dz. U. UE L 347 z 20.12.2013). JednakŜe w myśl art. 230 ust. 2 ww. rozporządzenia 1308/2013, odesłania do rozporządzenia 1234/2007 odczytuje się jako odesłania do niniejszego rozporządzenia zgodnie z tabelą korelacji w załączniku XIV do niniejszego rozporządzenia. Oznacza to, Ŝe w niniejszej sprawie nadal mają zastosowanie przepisy rozporządzenia 589/2008; • brak w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących ww. jaj lub w inny sposób w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom, informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 oraz § 17 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie znakowania środków spoŜywczych (Dz. U. z 2007 r. Nr 137, poz. 966 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem w sprawie znakowania środków spoŜywczych” . W trakcie kontroli strona uwidoczniła przy ww. partii jaj brakujące informacje w sposób widoczny i czytelny dla konsumentów. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w protokole kontroli z dnia 13 lutego 2014 r. (nr akt kontroli: DR.8361.76.2014), w tym w załącznikach do tego protokołu. Do akt sprawy dołączono: wydruk fotografii uwidocznionej informacji dla konsumentów oraz kserokopię przywołanej wyŜej faktury VAT. W związku z powyŜszym, pismem z dnia 12 kwietnia 2014 r., inspektorzy reprezentujący Mazowieckiego WIIH zobowiązali przedsiębiorcę Krzysztofa Dziewita, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu do przekazania informacji o wielkości obrotów za ubiegły rok. Strona przesłała Ŝądane informacje w piśmie z dnia 15 lutego 2014 r. Następnie, pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r., Mazowiecki WIIH zawiadomił ww. przedsiębiorcę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 669), zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej”, kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii jaj świeŜych oferowanych do sprzedaŜy luzem o wartości 52,20 zł, nieodpowiadającej jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej z uwagi na niewłaściwe oznakowanie. W piśmie tym poinformowano stronę takŜe o przysługującym jej prawie do zapoznania się z aktami sprawy, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz przedstawienia na piśmie swojego stanowiska w sprawie i złoŜenia wniosków dowodowych. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień 3 Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją z dnia 14 maja 2014 r., Mazowiecki WIIH wymierzył ww. przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 500 zł, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Pismem z dnia 20 maja 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o anulowanie wymierzonej kary pienięŜnej. Strona oświadczyła, Ŝe stwierdzone u niej nieprawidłowości były wynikiem jej niewiedzy w zakresie obowiązku znakowania wprowadzanych do obrotu jaj luzem a co spowodowane było śmiercią Ŝony, która zajmowała się całą dokumentacją sklepu. Przedsiębiorca dodał, Ŝe równieŜ dostawca jaj nie poinformował go o obowiązku posiadania odpowiednich dokumentów dotyczących jaj (Handlowy Dokument Identyfikacyjny dla jaj konsumpcyjnych wprowadzanych na rynek) oraz nie przekazywał ich przy zakupie. Ponadto strona podniosła, Ŝe w obecnej sytuacji silnej konkurencji sąsiedniego marketu i spadku zarobków, nałoŜona na nią kara stanowi dla niej bardzo duŜe obciąŜenie finansowe. Zaznaczyła ponadto, Ŝe wykryte nieprawidłowości zostały natychmiast usunięte a dostawca jaj zmieniony. Pismem z dnia 3 czerwca 2014 r., Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę Krzysztofa Dziewita, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Rozporządzenie (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.) – zwane dalej „rozporządzeniem 178/2002” - stanowi w art. 17 ust. 1, Ŝe podmioty działające na rynku spoŜywczym i pasz zapewniają, na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności lub pasz z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. 4 Jakość handlowa, jak stanowi art. 3 pkt 5 tej ustawy, to cechy artykułu rolno- spoŜywczego dotyczące m.in. jego właściwości organoleptycznych i fizykochemicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Oznakowanie środków spoŜywczych, jak wynika z art. 3 pkt 5 ww. ustawy jest jednym z elementów jakości handlowej. W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Wymagania dotyczące sposobu oznakowania środków spoŜywczych oferowanych bez opakowań (luzem) zostały określone w rozporządzeniu w sprawie znakowania środków spoŜywczych. Przepis § 17 ust. 1 pkt 1 tego rozporządzenia stanowi, Ŝe w miejscu sprzedaŜy środków spoŜywczych bez opakowań lub pakowanych przy sprzedaŜy, oprócz nazwy środka spoŜywczego podaje się informację o imieniu i nazwisku lub nazwie producenta. W myśl § 17 ust. 2 tego samego rozporządzenia, informacje te podaje się w miejscu sprzedaŜy na wywieszce dotyczącej danego środka spoŜywczego lub w inny sposób w miejscu dostępnym bezpośrednio konsumentom. Wymagania jakości handlowej dla jaj, w tym sposób podawania informacji przy sprzedaŜy jaj luzem oraz klasyfikacji jaj według masy, zostały określone w rozporządzeniu 589/2008. Jak wynika z art. 16 tego rozporządzenia, w przypadku sprzedaŜy jaj luzem w sposób łatwo widoczny i czytelny dla konsumenta podaje się następujące informacje: a) klasa jakości, b) klasy wagowe zgodnie z art. 4, c) oznaczenie metody chowu równowaŜne oznaczeniu, o którym mowa w art. 12 ust. 2, d) objaśnienie znaczenia kodu producenta, e) data minimalnej trwałości. Pojęcie „wprowadzania do obrotu” w rozumieniu art. 3 pkt 4 ustawy o jakości handlowej w związku z art. 3 pkt 8 rozporządzenia 178/2002 oznacza posiadanie Ŝywności lub pasz w celu sprzedaŜy, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaŜy lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaŜ, dystrybucję i inne formy dysponowania. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 3, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze nieodpowiadające jakości handlowej określonej w przepisach o jakości handlowej lub deklarowanej przez producenta w oznakowaniu tych artykułów, podlega karze pienięŜnej w wysokości do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie tych artykułów rolno-spoŜywczych do obrotu, nie niŜszej jednak niŜ 500 zł. Na mocy art. 40a ust. 4 tej ustawy, kary pienięŜne wymierza, w drodze decyzji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ww. ustawy stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, 5 dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. Zgodnie z art. 17 ust. 2 rozporządzenia 178/2002, kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. W niniejszej sprawie, w toku kontroli jakości handlowej jaj przeprowadzonej przez inspektorów reprezentujących Mazowieckiego WIIH w sklepie spoŜywczym naleŜącym do przedsiębiorcy Krzysztofa Dziewita, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu, stwierdzono, Ŝe wprowadzona do obrotu jedna partia jaj świeŜych oferowanych do sprzedaŜy luzem nie odpowiadała jakości handlowej w zakresie oznakowania, z uwagi na: • niepodanie w miejscu ich sprzedaŜy informacji dotyczącej: klasy wagowej, oznaczenia metody chowu, objaśnienia znaczenia kodu producenta oraz daty minimalnej trwałości, co stanowiło naruszenie art. 16 lit. b), lit. c), lit. d) oraz lit. e) rozporządzenia 589/2008. Podana była jedynie klasa jakości; • niepodanie w miejscu ich sprzedaŜy, na wywieszkach dotyczących ww. jaj lub w inny sposób w miejscu bezpośrednio dostępnym konsumentom, informacji dotyczących nazwy lub imienia i nazwiska producenta co stanowiło naruszenie § 17 ust. 1 pkt 1 oraz § 17 ust. 2 rozporządzenia w sprawie znakowania środków spoŜywczych. W opinii Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów powyŜsze ustalenia kontroli poczynione przez organ pierwszej instancji wskazywały na popełnienie czynu opisanego w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, a więc były podstawą do wymierzenia kary określonej w tym przepisie. W związku z powyŜszym, Mazowiecki WIIH słusznie wymierzył w drodze decyzji karę pienięŜną przedsiębiorcy Krzysztofowi Dziewitowi, prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu, to jest przedsiębiorcy, który wprowadził do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze o niewłaściwej jakości handlowej. Odwołując się od wydanej decyzji, strona nie kwestionowała ustaleń kontroli, wniosła natomiast o anulowanie wymierzonej kary, gdyŜ stanowi ona bardzo duŜe obciąŜenie finansowe w obecnej sytuacji przedsiębiorcy. Zaznaczyła ponadto, Ŝe wykryte nieprawidłowości zostały natychmiast usunięte i wynikały jedynie z braku wiedzy w zakresie obowiązujących regulacji. Odnosząc się do powyŜszego, Prezes UOKiK wskazuje, Ŝe przyjęte przez ustawodawcę brzmienie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej wprowadza mechanizm polegający na tym, Ŝe kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie ustalone, iŜ wprowadził do obrotu nieodpowiadające jakości handlowej artykuły rolno-spoŜywcze, podlega karze przewidzianej w tym przepisie. Oznacza to, Ŝe samo stwierdzenie – udowodnienie faktu wprowadzenia do obrotu nieodpowiadających jakości handlowej produktów, powoduje konieczność nałoŜenia stosownej kary (por. wyrok Wojewódzkiego 6 Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 894/10). Odpowiedzialność określona w tych przepisach ma charakter obiektywny, natomiast przesłanką jej przyjęcia jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu produktów o niewłaściwej jakości handlowej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 126/10). Mając na uwadze powyŜsze nie moŜe być mowy o odstąpieniu lub anulowaniu kary wymierzonej przez organ pierwszej instancji. Kara pienięŜna wynikająca z art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej w rozpatrywanym przypadku mogła wynieść do pięciokrotnej wartości korzyści majątkowej uzyskanej lub która mogłaby zostać uzyskana przez wprowadzenie do obrotu nieprawidłowo oznakowanej jednej partii jaj o wartości 52,20 zł, tj. maksymalnie 261 zł (5 x 52,20 zł); jednak zgodnie z dyspozycją ww. przepisu kara nie mogła być niŜsza niŜ 500 zł. W związku z tym Prezes UOKiK uznał, Ŝe organ pierwszej instancji wymierzając stronie karę w wysokości 500 zł działał na podstawie obowiązującego prawa i prawidłowo wypełnił dyspozycję art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej. Minimalna wysokość wymierzonej kary była adekwatna do wagi stwierdzonych nieprawidłowości oraz skali działalności ukaranego podmiotu, a przy tym spełni swój skutek prewencyjny i skłoni stronę do przestrzegania przepisów o jakości handlowej, szczególnie z uwagi na wskazane poniŜej niedopełnienie naleŜytej staranności w zakresie zapewnienia prawidłowego oznakowania przedmiotowych jaj. Prezes UOKiK zwraca uwagę, Ŝe przedsiębiorca, jako profesjonalista działający na rynku spoŜywczym od niemal 6 lat ma obowiązek znać przepisy w powyŜszym zakresie. W myśl art. 17 ust. 1 rozporządzenia 178/2002, podmioty działające na rynku spoŜywczym zapewniają na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Obowiązek zapewnienia zgodności artykułów rolno-spoŜywczych z wymogami prawa Ŝywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywa na kaŜdym podmiocie działającym na rynku spoŜywczym, takŜe na etapie handlu detalicznego. Zdaniem Prezesa UOKiK, strona nie dołoŜyła naleŜytej staranności w przestrzeganiu obowiązującego prawa przez co dopuściła się wprowadzenia do obrotu niewłaściwej jakości handlowej jednej ww. partii jaj oferowanych luzem. Podnoszone w odwołaniu na uzasadnienie zgłaszanych zarzutów okoliczności, Ŝe nie miała ona wystarczającej wiedzy w zakresie znakowania jaj oferowanych do sprzedaŜy luzem oraz Ŝe stwierdzone w miejscu sprzedaŜy jaj oferowanych luzem nieprawidłowości zostały niezwłocznie usunięte nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do wyłączenia jej z kręgu podmiotów wskazanych w art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, podlegających karze w razie wprowadzenia do obrotu produktów niespełniających wymagań jakości handlowej. Podsumowując powyŜsze, naleŜy uznać, Ŝe przedsiębiorca Krzysztof Dziewit, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Dziewit Krzysztof Sklep SpoŜywczy w Radomiu, prawidłowo i zgodnie z prawem został uznany odpowiedzialnym wprowadzenia do 7 obrotu niewłaściwej jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych, a w konsekwencji obciąŜony karą pienięŜną za popełnienie tego czynu. Dlatego teŜ, naleŜy stwierdzić, Ŝe wymierzenie kary pienięŜnej w wysokości 500 zł, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 3 ustawy o jakości handlowej, w przedstawionym stanie faktycznym, było uzasadnione. Jednocześnie Prezes UOKiK informuje, Ŝe w myśl art. 67a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej, na wniosek strony w przypadkach uzasadnionych waŜnym interesem strony lub interesem publicznym, moŜe: 1. odroczyć termin płatności kary lub rozłoŜyć jej zapłatę na raty, 2. odroczyć lub rozłoŜyć na raty zapłatę zaległości wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, 3. umorzyć w całości lub w części zaległości, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Kara pienięŜna staje się zaległością w przypadku, gdy nie zostanie uiszczona w terminie. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Warszawie w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak wynika z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 8 Do naleŜności pienięŜnych nie uiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. PREZESA URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW WICEPREZES Dorota Karczewska Otrzymują: 1. Krzysztof Dziewit ul. Słowackiego 87 26-600 Radom 2. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Warszawie 3. a/a