DIH-35/2014

PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DIH-023-31(3)/14/AnŁ Warszawa, 12 maja 2014 r. DECYZJA DIH-1/35/2014 Na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.), art. 1 ust. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148) oraz art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577 z późn. zm.), Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy Lidl Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach od decyzji nr 27/2014 Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Opolu z dnia 19 marca 2014 r. (nr akt: śNG.8361.408.2013), którą wymierzono temu przedsiębiorcy karę pienięŜną w wysokości 2 000 zł z tytułu wprowadzenia do obrotu jednej partii zafałszowanych jaj z chowu klatkowego, oznakowanych klasą wagową L duŜe , kodem producenta 3 PL 10061301 04, w ilości 81 opakowań á 10 szt., w cenie sprzedaŜy 4,79 zł/op., o łącznej wartości 387,99 zł, oznaczonej datą minimalnej trwałości 11.12.13, konfekcjonowanych w Zakładzie Pakowania Jaj PL 10065901 – Ferma Niosek Prawda, Prawda 60A, 95-030 Rzgów, utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. UZASADNIENIE W toku kontroli przeprowadzonej w dniach 5, 6 i 10 grudnia 2013 r. przez inspektorów reprezentujących Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w Opolu, zwanego dalej „Opolskim WIIH”, w sklepie Lidl przy ul. Grunwaldzkiej 3 w Głuchołazach, naleŜącym do przedsiębiorcy Lidl Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach, zwanego dalej równieŜ „stroną” , oceniono między innymi prawidłowość zadeklarowanej w oznakowaniu klasy wagowej jaj w odniesieniu do wymagań art. 4 i 27 rozporządzenia Komisji (WE) nr 589/2008 z dnia 23 czerwca 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj (Dz. U. L 163 z 24.06.2008, s. 6 z późn. Strona 2 z 10 zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 589/2008” . Oceną objęto jedną partię jaj z chowu klatkowego, oznakowanych klasą wagową L duŜe , kodem producenta 3 PL 10061301 04, w ilości 81 opakowań á 10 szt. (łącznie 810 szt.), w cenie sprzedaŜy 4,79 zł/op., o łącznej wartości 387,99 zł, oznaczonej datą minimalnej trwałości 11.12.13, konfekcjonowanych w Zakładzie Pakowania Jaj PL 10065901 – Ferma Niosek Prawda, Prawda 60A, 95-030 Rzgów – zwanym dalej „dostawcą”. Stwierdzono, Ŝe 15,5% jaj w ww. partii (126 sztuk spośród 810 sztuk), posiadało niezgodną niŜszą masę w stosunku do zadeklarowanej, podczas gdy, zgodnie z art. 27 rozporządzenia nr 589/2008, dopuszczalna była obecność maksymalnie 5% takich jaj. PowyŜsze ustalenia udokumentowano w Protokole kontroli z dnia 10 grudnia 2013 r. (nr akt kontroli: śNG.8361.408.2013) wraz z załącznikiem. Przedstawiciel kontrolowanego podpisał protokół nie zgłaszając uwag. Pismem z dnia 3 stycznia 2014 r. dostawca poinformował Opolskiego WIIH, Ŝe niezgodność dotycząca masy jaj prawdopodobnie spowodowana była serwisem technicznym odbywającym się w dniu produkcji i konfekcjonowania ww. jaj. Stanowisko odnośnie stwierdzonej nieprawidłowości zajął równieŜ kontrolowany przedsiębiorca. W piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r. (znak 4095_JA/BA) wyjaśnił, Ŝe cztery razy w roku kontroluje jedno opakowanie jaj o zawartości 10 sztuk m.in. pod kątem masy i dotychczas nie stwierdził rozbieŜności pomiędzy deklarowaną klasą wagową a rzeczywistą masą jaj. Na tej podstawie, a takŜe w oparciu o wyjaśnienia dostawcy jaj, kontrolowany uznał, Ŝe stwierdzona niezgodność miała charakter incydentalny. Pismem z dnia 17 lutego 2014 r. (znak śNG.8361.408.2013), Opolski WIIH zawiadomił przedsiębiorcę Lidl Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie wymierzenia mu, na podstawie art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych (Dz. U. z 2005 r. Nr 187, poz. 1577, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą o jakości handlowej” , kary pienięŜnej z tytułu wprowadzenia do obrotu zafałszowanej ww. jednej partii jaj. Poinformował takŜe o przysługującym stronie prawie do zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Jednocześnie wezwał stronę do podania wielkości osiągniętego przychodu w 2012 r. na podstawie deklaracji podatkowej PIT/CIT lub poprzez złoŜenie oświadczenia. Strona skorzystała z przysługujących praw składając wniosek dowodowy z dnia 25 lutego 2014 r. w celu ustalenia błędu pomiarowego wagi wykorzystanej podczas kontroli przez Opolskiego WIIH. Po uzyskaniu tej informacji strona przekazała stanowisko z dnia 28 lutego 2014 r., w którym dowodziła, Ŝe uwzględniając błąd pomiaru wagi oraz naturalny proces ubytku masy jaj, ww. zakwestionowana partia jaj spełniała wymagania rozporządzenia nr 589/2008 pod względem klasyfikacji wagowej. Ponadto przedstawiła argumenty przemawiające jej zdaniem za umorzeniem postępowania administracyjnego, ewentualnie za Strona 3 z 10 wymierzeniem kary pienięŜnej w minimalnym wymiarze. Jednocześnie strona przekazała informację o osiągniętym przychodzie netto ze sprzedaŜy towarów i materiałów w roku obrotowym kończącym się w dniu 29 lutego 2012 r. w wysokości […] zł. Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, decyzją nr 27/2014 z dnia 19 marca 2014 r. (znak jw.), Opolski WIIH wymierzył stronie karę pienięŜną w wysokości 2 000 zł, w oparciu o art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Organ pierwszej instancji nie uwzględnił Ŝądania strony, aby przyjąć większą tolerancję masy jaj niŜ przewidziana w art. 27 rozporządzenia nr 589/2008. Uznał, Ŝe naturalny proces utraty masy jaj został juŜ uwzględniony w ww. przepisie. Opolski WIIH przychylił się natomiast do wniosku strony w zakresie uwzględnienia na korzyść strony błędu pomiaru masy jaj. W konsekwencji stwierdził, Ŝe ww. partia jaj zawierała 7,9% jaj o wadze odpowiadającej niŜszej kategorii wagowej niŜ zadeklarowana w oznakowaniu (a nie 15,5%, jak zapisane zostało w protokole kontroli). NiezaleŜnie od tego, według organu, produkt nadal nosił znamiona zafałszowania, poniewaŜ nie odpowiadał zadeklarowanej w oznakowaniu klasie wagowej po zastosowaniu 5% tolerancji przewidzianej w art. 27 rozporządzenia nr 589/2008. Pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r., strona złoŜyła do Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, zwanego dalej równieŜ „Prezesem UOKiK” , odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie: 1. przepisu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, Ŝe partia jaj stanowi produkt zafałszowany podczas gdy okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na istotne naruszenie interesów konsumentów; 2. art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008 poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, Ŝe proces starzenia się jaj konsumpcyjnych powinien zostać uwzględniony na etapie klasyfikacji jaj konsumpcyjnych i ich przypisania do określonej klasy wagowej, podczas gdy powyŜszy przepis nie odnosi się do procesu starzenia się jaj i w konsekwencji brak jest podstaw prawnych do uwzględniania tego procesu juŜ na etapie klasyfikacji; 3. art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008 poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, Ŝe przy tolerancji wagowej w zakresie masy jednostkowej jaj naleŜy uwzględniać proces starzenia się jaj i ubytek masy będący następstwem tego procesu, w sytuacji, gdy przepis nie odnosi się do procesu starzenia się jaj; 4. art. 17 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa Ŝywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa śywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa Ŝywności (Dz. U. UE L 31 z 01.02.2002 r. s. 1 z późn. zm.), zwanego dalej „rozporządzeniem nr 178/2002” , poprzez jego nieprawidłowe Strona 4 z 10 zastosowanie polegające na nieuwzględnieniu zasady proporcjonalności przy ocenie naruszeń wymagań jakości handlowej w odniesieniu do zakwestionowanych jaj konsumpcyjnych; 5. art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa poprzez zaniechanie zebrania w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego i podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie dotyczącym okoliczności wskazujących na stopień zawinienia strony; 6. przepisu art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu zakresu naruszenia jako znaczny, stopnia szkodliwości czynu za najwyŜszy oraz stopnia zawinienia jako średni, a takŜe na nieuwzględnieniu przy ocenie dotychczasowej działalności strony na rynku artykułów rolno-spoŜywczych rozmiaru przedsiębiorstwa strony. Stawiając powyŜsze zarzuty strona wniosła o: 1. uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania przed organem pierwszej instancji w całości, 2. ewentualnie – uchylenie decyzji w całości i wymierzenie stronie kary pienięŜnej w najniŜszej przewidzianej prawem wysokości. Pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. (znak DIH-023-31(2)/14/AnŁ), Prezes UOKiK poinformował przedsiębiorcę LIDL Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach, Ŝe przed wydaniem rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie, stronie biorącej udział w postępowaniu administracyjnym przysługuje, na podstawie art. 10 Kpa, prawo do zapoznania się z aktami sprawy, a takŜe wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych Ŝądań. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zwaŜył, co następuje. Wprowadzane do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej, powinny spełniać wymagania w zakresie jakości handlowej, jeŜeli w przepisach o jakości handlowej zostały określone takie wymagania, oraz dodatkowe wymagania dotyczące tych artykułów, jeŜeli ich spełnienie zostało zadeklarowane przez producenta. Jakość handlowa, jak stanowi art. 3 pkt 5 tej ustawy, to cechy artykułu rolno- spoŜywczego dotyczące m.in. jego właściwości organoleptycznych i fizykochemicznych w zakresie technologii produkcji, wielkości lub masy oraz wymagania wynikające ze sposobu produkcji, opakowania, prezentacji i oznakowania, nieobjęte wymaganiami sanitarnymi, weterynaryjnymi lub fitosanitarnymi. Wymagania jakości handlowej dla jaj w zakresie klas wagowych zostały określone w art. 4 i 27 rozporządzenia nr 589/2008. Jaja klasyfikuje się do czterech klas: XL - bardzo Strona 5 z 10 duŜe: masa ≥ 73 g; L - duŜe: 73 g > masa ≥ 63 g; M - średnie: 63 g > masa ≥ 53 g; S - małe: masa < 53 g. Partie z zadeklarowaną klasą wagową liczące 180 i więcej sztuk jaj mogą zawierać nie więcej niŜ 10 % jaj klasy wagowej graniczącej z klasą oznaczoną na opakowaniu, nie więcej jednak niŜ 5 % jaj następnej niŜszej klasy wagowej. Według definicji określonej w art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej, artykuł rolno- spoŜywczy zafałszowany to produkt, którego skład jest niezgodny z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych, albo produkt, w którym zostały wprowadzone zmiany, w tym zmiany dotyczące oznakowania, mające na celu ukrycie jego rzeczywistego składu lub innych właściwości, jeŜeli niezgodności te lub zmiany w istotny sposób naruszają interesy konsumentów, w szczególności jeŜeli: a) dokonano zabiegów, które zmieniły lub ukryły jego rzeczywisty skład lub nadały mu wygląd produktu zgodnego z przepisami dotyczącymi jakości handlowej, b) w oznakowaniu podano nazwę niezgodną z przepisami dotyczącymi jakości handlowej poszczególnych artykułów rolno-spoŜywczych albo niezgodną z prawdą, c) w oznakowaniu podano niezgodne z prawdą dane w zakresie składu, pochodzenia, terminu przydatności do spoŜycia lub daty minimalnej trwałości, zawartości netto lub klasy jakości handlowej. Ustawa o jakości handlowej stanowi w art. 40a ust. 1 pkt 4, Ŝe kaŜdy, kto wprowadza do obrotu artykuły rolno-spoŜywcze zafałszowane, podlega karze pienięŜnej w wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszej jednak niŜ 1 000 zł. Ustalając wysokość kary pienięŜnej, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej uwzględnia, na mocy art. 40a ust. 5 ustawy o jakości handlowej, stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia, zakres naruszenia, dotychczasową działalność podmiotu działającego na rynku artykułów rolno-spoŜywczych i wielkość jego obrotów. W niniejszej sprawie, w toku kontroli jakości handlowej jaj przeprowadzonej przez Opolskiego WIIH w sklepie naleŜącym do strony stwierdzono, Ŝe jedna ww. partia jaj nie odpowiadała klasie wagowej L-duŜe, zadeklarowanej w oznakowaniu na opakowaniach, z uwagi na obecność jaj odpowiadających następnej niŜszej klasie wagowej, których udział w partii przekraczał dozwoloną rozporządzeniem nr 589/2008 tolerancję (stwierdzono 7,9%, a tolerancja wynosiła 5%). Opolski WIIH słusznie zatem i zgodnie z definicją art. 3 pkt 10 c ustawy o jakości handlowej uznał ww. produkt za zafałszowany pod względem klasy wagowej. Strona nie zgodziła się z powyŜszą interpretacją organu, zarzucając w punkcie 1 odwołania naruszenie przepisu art. 3 pkt 10 ustawy o jakości handlowej. Podniosła, Ŝe okoliczności niniejszej sprawy nie wskazują na istotne naruszenie interesów konsumentów. Strona 6 z 10 Odwołująca się wyliczyła m.in., Ŝe konsument kupując jedno opakowanie zakwestionowanych jaj mógł otrzymać średnio 0,5 jaja o masie niezgodnej z deklaracją. W przekonaniu Prezesa UOKiK przedstawiona argumentacja mająca na celu zbagatelizowanie nieprawidłowości nie zasługuje na uwzględnienie. Faktem jest bowiem, Ŝe strona wprowadziła do obrotu produkty oznaczone nieprawidłową – fałszywą informacją o klasie wagowej. Tym samym naruszony został przepis jakości handlowej zawarty w art. 4 ust. 1 i art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008 oraz art. 4 ust. 1 ustawy o jakości handlowej. NaleŜy wyjaśnić, Ŝe według motywu 28 oraz art. 25 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008, decyzje słuŜb inspekcyjnych wskazujące na niezgodność z tym rozporządzeniem, dotyczą całości partii, która została poddana kontroli, Pojęcie "partia" zostało zdefiniowane w art. 1 lit. i) ww. rozporządzenia i oznacza jaja w opakowaniach lub luzem, z jednego i tego samego miejsca produkcji lub zakładu pakowania znajdującego się w jednym miejscu, z jedną i tą samą datą zniesienia, minimalnej trwałości lub pakowania, tym samym sposobem chowu oraz - w przypadku jaj klasyfikowanych - tej samej klasy jakości i klasy wagowej. W powyŜszym kontekście nie zasługują na uznanie rozwaŜania strony na temat naruszenia przepisów o jakości handlowej przez pojedyncze sztuki jaj z kontrolowanej partii. W niniejszej sprawie kontroli została poddana cała partia jaj w ilości 810 sztuk (81 opakowań zawierających po 10 sztuk) znajdująca się w sklepie naleŜącym do strony. Przeprowadzona kontrola wykazała, Ŝe ww. jedna partia jaj nie odpowiadała przepisom o jakości handlowej w zakresie klasyfikacji wagowej. Konsumenci nie otrzymywali zatem produktu o cechach opisanych na opakowaniu, a naleŜy zauwaŜyć, Ŝe jaja o wyŜszej klasie wagowej sprzedawane są konsumentom po wyŜszych cenach (np. klasa L jest droŜsza od klasy M). Ustalenie to wystarczy, w przekonaniu Prezesa UOKiK, by stwierdzić, Ŝe został w sposób istotny naruszony interes konsumentów. Ochronie podlega interes wszystkich konsumentów, a nie jednego konsumenta. Kwestia podniesiona przez stronę, iŜ zaniŜona masa nie powoduje negatywnych skutków zdrowotnych dla konsumentów nie moŜe mieć decydującego wpływu na tę ocenę, poniewaŜ w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli była jakość handlowa produktu w rozumieniu art. 3 pkt 5 ustawy o jakości handlowej, a nie jakość zdrowotna. Strona zarzuca w punktach 2 i 3 odwołania naruszenie postanowień art. 6 ust. 1 oraz art. 27 ust. 1 rozporządzenia nr 589/2008 poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie polegające na przyjęciu, Ŝe proces starzenia się jaj konsumpcyjnych powinien zostać uwzględniony na etapie klasyfikacji wagowej jaj, podczas gdy powyŜszy przepis nie odnosi się do procesu starzenia się jaj i w konsekwencji brak jest podstaw prawnych do uwzględniania tego procesu juŜ na etapie klasyfikacji. Prezes UOKiK uwaŜa, Ŝe brzmienie ww. przepisów jest jasne, tj. przedsiębiorca ma obowiązek sklasyfikowania jaj do określonych czterech klas wagowych w taki sposób, by nie przekroczyć tolerowanych odchyleń, w całym okresie ich minimalnej trwałości. Strona 7 z 10 Dopuszczenie dodatkowych tolerancji wynikających z postępującego procesu starzenia jaj byłoby szkodliwą dla konsumentów nadinterpretacją przepisu art. 27 rozporządzenia nr 589/2008. Procedury kontroli zawarte w tym rozporządzeniu (w szczególności w art. 24 i 27) nie przewidują dodatkowych tolerancji z tytułu wieku jaj w przypadku sprawdzenia rzetelności klasyfikacji wagowej jaj. Nawet badania jaj dostarczone przez stronę (sprawozdania Laboratorium SGS Polska z badań masy jaj w ostatnim okresie ich trwałości) potwierdzają stanowisko organów pierwszej i drugiej instancji, Ŝe argument o starzeniu się jaj naleŜy uznać za bezzasadny. NiezaleŜnie od powyŜszego, Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe sam producent wskazuje na awarię maszyny konfekcjonującej jaja jako na przyczynę wystąpienia niezgodności. Odnosząc się do zarzutu postawionego w punkcie 4 odwołania , odnośnie naruszenia art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 178/2002, Prezesa UOKiK uznał, Ŝe w niniejszej sprawie kara nie była wysoka w stosunku do stwierdzonych naruszeń. Podstawą wydania decyzji w niniejszej sprawie było stwierdzenie wprowadzenia do obrotu zafałszowanego artykułu rolno- spoŜywczego, czyli czynu za który przepis art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej przewiduje karę pienięŜną wysokości nie wyŜszej niŜ 10 % przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałoŜenia kary, nie niŜszą jednak niŜ 1 000 zł. Mając na uwadze oświadczenie przedsiębiorcy o przychodach netto w 2012 roku przekraczających kwotę […] zł, naleŜy podkreślić, Ŝe kwota kary pienięŜnej w wysokości 2 000,00 zł została wymierzona w dolnej granicy przewidzianej ustawą, zatem nie ma mowy o naruszeniu zasady proporcjonalności. Ponadto z przywołanego przez stronę przepisu art. 17 ust. 2 rozporządzenia nr 178/2002 wynika, Ŝe kary mające zastosowanie w przypadku naruszenia prawa Ŝywnościowego powinny być nie tylko proporcjonalne, ale i skuteczne oraz odstraszające. Analogiczny zapis znajduje się równieŜ w normach handlowych w odniesieniu do jaj – por. art. 36 rozporządzenia nr 589/2008. Ponadto, odnosząc się do kwestii proporcjonalności oraz zarzutu w punkcie 5 odwołania (uchybienie przepisom art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa), Prezes UOKiK wyjaśnia, Ŝe organ administracji nie musi dowieść celowego działania podmiotu aby zastosować sankcje z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Przyjęte przez ustawodawcę brzmienie ww. przepisu wprowadza mechanizm polegający na tym, iŜ kaŜdy, w stosunku do kogo zostanie ustalone, iŜ wprowadził do obrotu zafałszowany artykuł rolno-spoŜywczy podlega karze pienięŜnej . Natomiast stopień zawinienia jest jedną z przesłanek uwzględnianych dopiero na etapie określania wysokości kary pienięŜnej. Samo stwierdzenie faktu wprowadzenia do obrotu artykułów rolno-spoŜywczych zafałszowanych powoduje konieczność nałoŜenia kary, niezaleŜnie od tego na jakim etapie nieprawidłowość powstała (nawet jeśli spowodowana była, jak w niniejszej sprawie, błędem maszyny sortującej). Jak wynika z orzecznictwa, odpowiedzialność przedsiębiorcy wprowadzającego zafałszowany produkt do obrotu ma charakter obiektywny, przy czym przesłanką przyjęcia tej Strona 8 z 10 odpowiedzialności jest tylko fakt wprowadzenia do obrotu. Np. w wyroku z dnia 6 lutego 2013 r. (sygn. II GSK 2171/11, LEX nr 1311457) Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, Ŝe „przepis art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy z 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spoŜywczych jest wyrazem odpowiedzialności administracyjnej, która ma charakter obiektywny, więc juŜ sam fakt zachowania wypełniającego zawarte w nim przesłanki odpowiedzialności, a więc naruszającego ten przepis prawa, uzasadnia jego stosowanie wobec podmiotu, który dopuszcza się takiego zachowania”. Wskazuje się, Ŝe cechą charakterystyczną sankcji administracyjnej jest załoŜenie stosowania jej automatycznie względem podmiotu ponoszącego odpowiedzialność obiektywną za naruszenie przepisów. Sankcja administracyjna ma przede wszystkim funkcję prewencyjną, ale teŜ dyscyplinująco- represyjną, co skutkuje tym, iŜ adresat decyzji administracyjnej, którą nałoŜono na niego sankcję administracyjną z tytułu naruszenia przepisu ustawowego ponosi odpowiedzialność obiektywną. Odpowiedzialność podmiotu wprowadzającego zafałszowany artykuł rolno- spoŜywczy do obrotu porównywana jest do odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu rękojmi (art. 556 Kodeksu cywilnego), która to ma charakter absolutny, tzn. sprzedawca nie moŜe się z niej zwolnić i obciąŜa go ona niezaleŜnie od tego, czy to on spowodował wadliwość rzeczy, czy ponosi w tym zakresie jakąkolwiek winę, a nawet czy w ogóle wiedział lub mógł wiedzieć o tym, Ŝe sprzedawana rzecz jest wadliwa. Wobec powyŜszego, brak moŜliwości ingerencji w cechy produktu w Ŝaden sposób nie wpływa na wyłączenie odpowiedzialności czy jej ograniczenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. II GSK 917/11). NaleŜy pamiętać równieŜ o zasadzie odpowiedzialności wyraŜonej w art. 17 ust. 1 rozporządzenia nr 178/2002 – podmioty działające na rynku spoŜywczym obowiązane są zapewnić na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji w przedsiębiorstwach będących pod ich kontrolą, zgodność tej Ŝywności z wymogami prawa Ŝywnościowego właściwymi dla ich działalności i kontrolowanie przestrzegania tych wymogów. Obowiązek zapewnienia zgodności oferowanych jaj z wymogami prawa Ŝywnościowego w zakresie jakości handlowej spoczywał zatem takŜe na przedsiębiorcy Lidl Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach, który zdaniem Prezesa UOKiK nie dołoŜył naleŜytej staranności w tym zakresie. Organ drugiej instancji zwraca równieŜ uwagę, Ŝe strona nie poniosła odpowiedzialności za wprowadzenie do obrotu całej partii jaj z chowu klatkowego, klasa wagowa L – duŜe, data minimalnej trwałości 11.12.13, konfekcjonowanej przez Zakład Pakowania Jaj PL 10065901 – Ferma Niosek Prawda, a jedynie partii, która została objęta kontrolą przez Opolskiego WIIH w sklepie Lidl w Głuchołazach. Organ odwoławczy stwierdził, Ŝe zebrany materiał dowodowy stanowił podstawę do zastosowania wobec strony przepisu karnego z art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej, a Opolski WIIH działał zgodnie z art. 7 oraz art. 77 § 1 Kpa. Strona 9 z 10 Odpowiadając na zarzuty podniesione w punkcie 6 odwołania w zakresie oceny przesłanek do wymierzenia kary, Prezes UOKiK zauwaŜa, Ŝe w sprawie istotne było, aby wymierzona stronie kara pienięŜna nie wykraczała poza maksymalną ustawową granicę ustaloną w art. 40a ust. 1 pkt 4 ustawy o jakości handlowej. Jak wykazano powyŜej, warunek ten został spełniony. Ponadto, Ŝe wszystkie przesłanki wskazane w art. 40a ust. 5 zostały wzięte pod uwagę przy wymierzaniu kary pienięŜnej, a tym samym wątpliwe jest zarzucanie wadliwości decyzji organu Inspekcji Handlowej z tego punktu widzenia. Na marginesie moŜna wskazać, Ŝe kaŜde z poszczególnych kryteriów zostało uzasadnianie oddzielnie, w sposób przejrzysty, w konsekwencji czego nie sposób zarzucić organowi pierwszej instancji, Ŝe działał w sposób nieprawidłowy i nieprecyzyjny, który uzasadniałby tezę o raŜącym naruszeniu przepisów prawa lub w sposób, który wskazywałby, iŜ wymierzona sankcja była wyŜsza, niŜ w przypadku rzekomego prawidłowego zastosowania ww. przepisu. W konsekwencji przedstawionych powyŜej rozwaŜań, organ drugiej instancji stwierdził, Ŝe wnioski strony odwołującej się , dotyczące uchylenia zaskarŜonej decyzji w całości i umorzenia postępowania przed organem pierwszej instancji w całości, ewentualnie – wymierzenia stronie kary pienięŜnej w najniŜszej przewidzianej prawem wysokości (str. 3 i 11 odwołania), nie zasługują na uwzględnienie. Decyzja organu pierwszej instancji została wymierzona na podstawie prawidłowo zebranego i przekonującego materiału dowodowego, w oparciu o właściwie zastosowane przepisy o jakości handlowej, a wymierzona stronie kara pienięŜna była proporcjonalna do czynu popełnionego przez stronę. Zgodnie z art. 40a ust. 6 i 7 ustawy o jakości handlowej, karę pienięŜną, o której mowa w sentencji decyzji, stanowiącą dochód budŜetu państwa, naleŜy wpłacić na rachunek bankowy Wojewódzkiego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w Opolu w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stanie się ostateczna. Kara pienięŜna staje się zaległością w przypadku, gdy nie zostanie uiszczona w terminie. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak wynika z art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Handlowej, jest organem wyŜszego stopnia w stosunku do wojewódzkich inspektorów Inspekcji Handlowej. Zatem, w myśl art. 127 § 2 Kpa w związku z art. 1 ust. 3 ustawy o Inspekcji Handlowej, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest organem właściwym do rozpatrzenia wniesionego odwołania. Zgodnie z art. 138 § 1 pkt 1 Kpa organ odwoławczy wydaje decyzję, w której utrzymuje w mocy zaskarŜoną decyzję. Biorąc powyŜsze pod uwagę, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów orzekł, jak w sentencji. Strona 10 z 10 Niniejsza decyzja jest ostateczna w trybie postępowania administracyjnego. Pouczenie Zgodnie z art. 52 § 1, art. 53 § 1, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.) od niniejszej decyzji przysługuje skarga wnoszona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Do naleŜności pienięŜnych nieuiszczonych w terminie stosuje się przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.). Z up. Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów Małgorzata Kozak Wiceprezes Otrzymują: 1. Łukasz Kuczkowski radca prawny Domański Zakrzewski Palinka Sp. k. ul. Paderewskiego 8, 61-770 Poznań pełnomocnik Lidl Polska Sklepy SpoŜywcze Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Jankowicach 2. Opolski Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w Opolu 3. a/a