RWR-24/2011

J 1 PREZES URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW DELEGATURA WE WROCŁAWIU 50-413 Wrocław, ul. Walońska 3-5 tel.(071) 344 65 87, (071) 34 05 920, fax (071) 34 05 922 e-mail: wroclaw@uokik.gov.pl RWR 430-1/11/ZK Wrocław, 13 września 2011 r. DECYZJA RWR 24/2011 Na podstawie 106 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2007 r., nr 50, poz. 331 ze zm.) oraz stosownie do art. 33 ust. 6 tej ustawy i § 2 pkt 5 w związku z § 6 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 1 lipca 2009 roku w sprawie właściwości miejscowej i rzeczowej delegatur Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (Dz.U. Nr 107, poz. 887), po przeprowadzeniu postępowania w sprawie nałożenia na Tomasza Michalewicza prowadzącego Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu, kary pieniężnej za nieudzielenie informacji żądanych na podstawie art. 50 ww. ustawy - działając w imieniu Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, nakłada się na ww. przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości 2 000 euro (słownie dwa tysiące euro), co stanowi równowartość 7 920 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia złotych) za nieudzielenie informacji żądanych na podstawie art. 50 ww. ustawy w toku postępowania wyjaśniającego w sprawie wstępnego ustalenia, czy Tomasz Michalewicz prowadzący Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu stosuje nieuczciwe praktyki rynkowe, o których mowa w ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowych (Dz.U. Nr 171, poz. 1206) a także, czy stosuje w obrocie konsumenckim niedozwolone postanowienia umowne, o których mowa w art. 385¹ § 1 k.c. , oraz klauzule wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone - co stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 i 3 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (sygn. sprawy RWR 403-26/10/ZK). J 2 UZASADNIENIE Tomasz Michalewicz jest osobą prowadząca Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego „LifeMed” we Wrocławiu, która jest policealną szkołą dla młodzieży, kształcącą w systemie stacjonarnym, na podbudowie szkół dających wykształcenie średnie, w 2 – letnim (4 semestr) cyklu kształcenia, w zawodzie ratownik medyczny. Szkoła ta posiada uprawnienia szkoły publicznej. dowód: pismo Urzędu Miejskiego Wrocławia, Departamentu Spraw Społecznych: k. 19; W związku z wszczętym postępowaniem wyjaśniającym, pismem z dnia 22 lipca 2010 roku Tomasz Michalewicz został wezwany przez Delegaturę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu do przesłania w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma następujących informacji i danych: • wszelkich stosowanych w obrocie konsumenckim wzorców umów; • aktualnych dokumentów potwierdzających status prawny prowadzonej działalności – aktualny wypis z ewidencji działalności gospodarczej oraz wszelkie dokumenty wskazujące na status prawny prowadzonej jednostki edukacyjnej; • o przesłanie każdego nośnika i rodzaju reklamy świadczonych usług niezależnie od tego, czy została ona umieszczona w sieci Internet, w prasie, na banerze, ulotce informacyjnej itp. oraz o wskazanie częstotliwości i okresu emisji reklam [proszę o przesłanie również umów zawartych z podmiotami za pośrednictwem których taka reklama jest emitowana (np. redakcje gazet)]; • wskazanie, jakie uprawnienia przysługują uczniom po zakończeniu nauki w prowadzonej Szkole oraz jakimi dokumentami są one potwierdzane (również o wskazanie podstaw prawnych wydawania takich dokumentów). Wezwanie do nadesłania powyższych informacji i danych nastąpiło na podstawie art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz.U z 2007r. nr 50, poz. 331 ze zm.) na adres Plac Orląt Lwowskich 20b, 53-605 Wrocław. Przedmiotowym pismem Tomasz Michalewicz został poinformowany jednocześnie o treści art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z którym za nieudzielenie informacji żądanych przez Prezesa Urzędu ( dyrektor Delegatury działa w imieniu i z upoważnienia Prezesa) informacji lub udzielenia informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd, Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro. dowód: pismo z dnia 22.07.2010r.: k. 11; kopia ksiązki nadawczej nr nadawczy 68: k.4, Wobec braku odpowiedzi ze strony Tomasza Michalewicza tutejsza Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w piśmie z dnia 6 października 2010 roku ponowiła wezwanie do nadesłania ww. informacji i danych. Pismo to zostało doręczone na adres Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego we Wrocławiu pl. Orląt Lwowskich 20 b, 53-605 Wrocław w dniu 12 października 2010 roku. J 3 dowód: pismo z dnia 6.10.2010r.: k. 12, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki: k. 13, kopia książki nadawczej nr nadawczy 108592921: k. 5 i 6; W dniu 15 października 2010 roku do tutejszej Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wpłynęło pismo Tomasza Michalewicza – odpowiedź na pismo z dnia 22 lipca 2010 roku (data wpływu 29 lipca 2010 roku). W piśmie tym Tomasz Michalewicz, wskazał, iż Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego „LifeMed” jest szkołą niepubliczną o uprawnieniach szkoły publicznej nadanych decyzją Prezydenta Wrocławia nr 118/2007 z dnia 15 października 2007 roku z wpisem do ewidencji szkół i placówek niepublicznych pod numerem 109/2007 prowadzonej przez Urząd Miejski Wrocławia. Jest to ponadgimnazjalna szkoła policealna, kształcąca w systemie stacjonarnym absolwentów szkół dających wykształcenia średnie, której ukończenie umożliwia, po zdaniu egzaminów, uzyskanie dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie ratownika medycznego. Wszystkie dokumenty wydawane przez szkołę są na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 2010 roku w sprawie świadectw, dyplomów państwowych i innych druków szkolnych. Tomasz Michalewicz dodał również, iż zgodnie z art. 83a ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty do prowadzenia szkoły lub placówki oraz zespołu o którym mowa w art. 90a ust. 1 nie mają zastosowania przepisy o działalności gospodarczej. Wskazał także, iż szkoła nie ma osobowości prawnej i zdolności do czynności prawnych a jej działalnością kieruje dyrektor, który również reprezentuje ją na zewnątrz. Poinformował, iż Tomasz Michalewicz jako osoba fizyczna prowadząca Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed nie ustala warunków przyjęcia uczniów do szkoły oraz rodzaju dokumentów wymaganych od kandydatów przy zapisie a także nie zawiera z uczniami umów w zakresie kształcenia. Zasady i warunki rekrutacji do szkoły określa statut szkoły dostępny do wglądu na żądanie w sekretariacie szkoły. Pismo to zostało opatrzone następującym oznaczeniem nadawcy „Tomasz Michalewicz Osoba prowadząca Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu pl. Orląt Lwowskich 20b, 53 – 605 Wrocław”. Takim samym oznaczeniem i adresem korespondencyjnym została opatrzona koperta, w której nadesłano omawiane pismo. dowód: pismo Tomasza Michalewicza z dnia 11.10.2010r.: k. 14-15; W odpowiedzi na powyższe pismo tutejsza Delegatury Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów pismem z dnia 19 października 2010 roku wystąpiła do Tomasza Michalewicza z żądaniem udzielenia informacji i danych, tak jak w pismach z dni 22 lipca oraz 6 października 2010 roku. W piśmie tym wskazano jednocześnie, iż za przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uważa się również osoby fizyczne prowadzące szkoły niepubliczne. Pismo to zostało doręczone na adres Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego we Wrocławiu pl. Orląt Lwowskich 20 b, 53-605 Wrocław w dniu 21.10.2010r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma widnieje pieczątka o treści „Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu, 53-605 Wrocław, pl. Orląt Lwowskich 20b(…)”. dowód: pismo z dnia 19.10.2010r.: k. 17, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki: k. 18, kopia książki nadawczej nr nadawczy 863: k. 7; Pismem z dnia 3 grudnia 2010 roku Urzędu Miejskiego Wrocławia Departamentu Spraw Społecznych, Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu została J 4 poinformowana, iż Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu figuruje w ewidencji szkół i placówek niepublicznych pod numerem 109/2007. Zgodnie z dokonanym wpisem osobą prowadzącą szkołę jest Tomasz Michalewicz zamieszkały przy ul. Fabrycznej 1 w Ludwikowicach Kłodzkich. Siedziba szkoły mieści się we Wrocławiu przy ul. Piłsudskiego 74, zaś miejsca prowadzenia zajęć znajdują się przy ul. Piłsudskiego, ul. Stawowej, ul. Krętej, ul. Ziębickiej oraz al. Wiśniowej we Wrocławiu. dowód: pismo Urzędu Miejskiego Wrocławia, Departamentu Spraw Społecznych: k. 19; Wobec powyższego pismem z dnia 27 grudnia 2010 roku Delegatura Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu ponownie wezwała Tomasza Michalewicza do udzielenia informacji, jak w piśmie z dnia 19 października 2010 roku. Pismo to zostało wysłane na adres ul. Fabryczna 1 57-450 Ludwikowice Kłodzkie i pomimo powtórnej awizacji nie zostało podjęte w terminie. dowód: pismo z dnia 27.12.2010r.: k. 20 , zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłki: k. 21; Kolejny raz pismo o treści tożsamej z treścią pisma z dnia 19 października oraz 27 grudnia 2010 roku zostało wysłane przez Delegaturę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu w dniu 26 stycznia 2011 roku na następujące adresy: Tomasz Michalewicz Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu ul. Piłsudskiego 74 50-020 Wrocław, Tomasz Michalewicz Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu ul. Fabryczna 1 57-450 Ludwikowice Kłodzkie oraz Tomasz Michalewicz Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu plac Orląt Lwowskich 20b 53-605 Wrocław. dowód: pismo z dnia 26.01.2011r.: k. 22, kopia książki nadawczej nr nadawczy 172332540: k. 8-9; Pismo wysłane na adres ul. Fabryczna 1 57-450 Ludwikowice Kłodzkie zostało awizowane w dniu 27 stycznia 2011 roku. Wobec niemożności doręczenia adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi dozorcy domu, który podjąłby się oddania przesyłki adresatowi przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w agencji pocztowej przy ul. Głównej 4 w Ludwikowicach Kłodzkich a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w wraz z informacją o możliwości jej odbioru pozostawiono na drzwiach mieszkania adresata. Przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 1 lutego 2011 roku. Wobec nie podjęcia przesyłki w terminie dokonano jej zwrotu w dniu 10 lutego 2011 roku. dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki: k. 24-25; Pismo wysłane na adres Piłsudskiego 74 50-020 Wrocław zostało zwrócone na adres Delegatury z informacją, iż adresat wyprowadził się. dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki: k. 26; Pismo wysłane na adres plac Orląt Lwowskich 20b 53-605 Wrocław zostało doręczone pod tym adresem w dniu 31 stycznia 2011 roku Kierownikowi Biura Obsługi Policealnej Szkoły Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu, która podjęła się oddania przesyłki Tomaszowi Michalewiczowi. J 5 dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki: k. 23; Tomasz Michalewicz nie udzielił żądanych informacji i nie nadesłał stosownych dokumentów. Wobec powyższego Postanowieniem Nr 93/2011 z dnia 13 kwietnia 2011 roku wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na Tomasza Michalewicza prowadzącego Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu, kary pieniężnej za nieudzielenie informacji żądanych na podstawie art. 50 ww. ustawy w toku postępowania wyjaśniającego w sprawie wstępnego ustalenia, czy Tomasz Michalewicz prowadzący Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu stosuje nieuczciwe praktyki rynkowe, o których mowa w ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowych (Dz.U. Nr 171, poz. 1206) a także, czy stosuje w obrocie konsumenckim niedozwolone postanowienia umowne, o których mowa w art. 385¹ § 1 k.c. , oraz klauzule wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone - co stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 i 3 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów (sygn. sprawy RWR 403-26/10/ZK). Ponadto — zgodnie z punktem II Postanowienia nr RWR 93/2011 — Prezes Urzędu zaliczył w poczet dowodów poszczególne materiały uzyskane podczas wymienionego wyżej postępowania wyjaśniającego (nr sygn. RWR 403-26/10/ZK). dowód: Postanowienie Nr 93/2011 : k. 1-2; W odpowiedzi na, doręczone w dniu 18 kwietnia 2011 roku na adres Plac Orląt Lwowskich 20 b 53-605 Wrocław, zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego i wezwanie do ustosunkowania się do zarzutów przedstawionych w załączonym Postanowieniu Nr 93/2011, Tomasz Michalewicz pismem datowanym na dzień 30 kwietnia 2011 roku a nadanym w dniu 11 maja 2011 roku wskazał, iż prowadzona przez niego szkoła nie jest wpisana do rejestru podmiotów gospodarczych. Podniósł jednocześnie, odnosząc się do argumentów przedstawionych przez Delegaturę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów we Wrocławiu w piśmie z dnia 19 października 2010 roku, iż zacytowane w nim orzeczenia sądowe odnosiły się do nieaktualnego stanu prawnego, gdyż zgodne z art. 83a ustawy dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty do prowadzenia szkoły lub placówki oraz zespołu, o którym mowa w 90a ust. 1 nie mają zastosowania przepisy o działalności gospodarczej. Podniósł, iż zapis ten został wprowadzony i ogłoszony 2 grudnia 2004 roku a więc po wydaniu ww. wyroków czyniąc je nieaktualnymi. Zdaniem Tomasza Michalewicza w ten sposób zostały wyłączone wobec organów prowadzących szkoły konsekwencje, jakie inne przepisy przewidują dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Tomasz Michalewicz wskazał ponadto, iż jako osoba prowadząca Policealną Szkołę Ratownictwa Medycznego LifeMed z uwagi na częste przebywania poza granicą RP i brakiem stałego miejsca pobytu nie posiada adresu do doręczeń, wobec powyższego wszelką korespondencję należy kierować na adres plac Orląt Lwowskich 20b, 53-635 Wrocław. dowód: pismo Tomasza Michalewicza z 30.04.2011r.: k. 27; Z tytułu prowadzonej działalności Tomasz Michalewicz uzyskał w 2010 roku przychód na poziomie (…) zł. J 6 dowód: wydruk z podsystemu „kontrola” rozliczenie roczne PIT-36: k. 31-32. Prezes Urzędu zważył, co następuje: Stosownie do art. 50 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów na przedsiębiorcach oraz związkach przedsiębiorców ciąży obowiązek przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu. Zgodnie natomiast z art. 106 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten chociażby nieumyślnie nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu na podstawie art. 12 ust. 3, art. 19 ust. 3 lub art. 50 ww. ustawy bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji. Kwestią sporną w niniejszej sprawie pozostawało, czy Tomasz Michalewicz, jako prowadzący policealną szkołę dla młodzieży, kształcącą w systemie stacjonarnym, na podbudowie szkół dających wykształcenie średnie, w 2 – letnim (4 semestry) cyklu kształcenia, w zawodzie ratownik medyczny o uprawnieniach szkoły publicznej, jest przedsiębiorcą w rozumieniu przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W myśl art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów za przedsiębiorcę uważa się przede wszystkim przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej a także osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną mniemającą osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną, organizującą lub świadczącą usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów o swobodzie działalności gospodarczej. Tym samym, pojęcie przedsiębiorcy określone w art. 4 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów jest pojęciem szerokim, wykraczającym poza jego granice określone w przepisach ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W szczególności, przedsiębiorcami są również osoby fizyczne organizujące usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Zdaniem Prezesa Urzędu takimi osobami są prowadzący policealne szkoły niepubliczne, to jest także Tomasz Michalewicz. Wskazać należy, iż tożsame stanowisko zajął w swych orzeczeniach Sąd Najwyższy. I tak w wyroku z dnia 7 kwietnia 2004 roku (sygn. akt III SK 22/04, OSNP 2005/3/46) Sąd ten wskazał, iż uczelnia niepaństwowa jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 pkt 1 lit a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (jednolity tekst: Dz.U. z 2003 r. Nr 86 ze zm.). Uzasadniając swoją tezę Sąd Najwyższy podniósł, iż „ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów zdefiniowała – na użytek tej ustawy – pojęcie „przedsiębiorcy” bardzo szeroko, obejmując nim, oprócz podmiotów definiowanych jako przedsiębiorcy w innych ustawach także podmioty, których działalność nie kojarzy się z typową działalnością gospodarczą”. Podobnie, w wyroku z dnia 9 marca 2006 roku (sygn. akt I CSK 135/05 OSNC 2006/12/205) Sąd Najwyższy wskazał, iż podmiot prowadzący niepubliczną szkołę w zakresie nauczania policealnego jest przedsiębiorcą w rozumieniu art. 4 ust. 1 a ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. W uzasadnieniu powyższego orzeczenia Sąd wskazał, iż dla określenia legitymacji biernej spółki w sprawie o uznanie postanowień umownych za niedozwolone nie ma decydującego znaczenia przepis art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty, zgodnie z którym prowadzenie szkoły J 7 nie jest działalnością gospodarczą, jeżeli spółka ta jako podmiot prowadzący niepubliczną szkołę w zakresie nauczania policealnego należy do kategorii „przedsiębiorcy” w rozumieniu art. 4 ust. 1 a ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Sąd Najwyższy przesądził ponadto, iż organizowanie i prowadzenie policealnej szkoły niepublicznej z odpowiednim programem nauczania stanowi świadczenie, dla uczących się, usług o charakterze użyteczności publicznej, a zatem podmiot organizujący i prowadzący takie nauczanie może być uznany za przedsiębiorcę w rozumieniu art. 4 ust. 1 a ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. W tym miejscu podkreślić trzeba, iż powyższe stanowiska Sądu Najwyższego, choć odnoszące się do wykładni przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów z dnia 15 grudnia 2000 roku uznać należy za aktualne także w obecnym stanie prawnym. Tak bowiem, zarówno definicja przedsiębiorcy zawarta w poprzednio obowiązującej ustawie, jak i definicja zawarta w art. 4 ust. 1a obecnie obowiązującej ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przewidują, iż przedsiębiorcą jest również osoba fizyczna organizująca lub świadcząca usługi o charakterze użyteczności publicznej, które nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy tę działalność regulującą. Odnosząc się zaś do zarzutu Tomasza Michalewicza, podniesionego w niniejszym postępowaniu, o nieaktualności ww. orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2004 roku ze względu na fakt jego wydania przed wprowadzeniem w dniu 2 grudnia 2004 roku do ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty przepisu art. 83a, uznać należy go za całkowicie bezzasadny. Tak bowiem przepis art. 83a w brzmieniu wskazującym, iż do prowadzenia szkoły lub placówki nie mają zastosowania przepisy o działalności gospodarczej został wprowadzony ustawą z dnia 23 sierpnia 2001 roku o zmianie ustawy o systemie oświaty, ustawy - Przepisy wprowadzające reformę ustroju szkolnego, ustawy - Karta Nauczyciela oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 111 poz. 1194). Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż Tomasz Michalewicz, jako prowadzący policealną szkołę dla młodzieży o uprawnieniach szkoły publicznej, kształcącą w systemie stacjonarnym, na podbudowie szkół dających wykształcenie średnie, w 2 – letnim (4 semestry) cyklu kształcenia, w zawodzie ratownik medyczny, jest osobą fizyczną organizującą oraz świadczącą na rzecz konsumentów usługi edukacyjne, to jest usługi o charakterze użyteczności publicznej, a zatem jest przedsiębiorcą w myśl przepisów ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. Tym samym jest on obowiązany na podstawie art. 50 ust. 1 tej ustawy do przekazywania wszelkich koniecznych informacji i dokumentów na żądanie Prezesa Urzędu pod sankcją możliwości nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 tej ustawy. Obowiązek udzielenia informacji powstaje po stronie przedsiębiorców, gdy żądanie skierowane przez Prezesa Urzędu spełnia wymagania określone w art. 50 ust. 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, a zatem zawiera wskazanie zakresu żądanych informacji, celu żądania, terminu udzielenia informacji oraz pouczenie o sankcjach za nieudzielanie informacji lub za udzielenie informacji nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd (wyrok Sądu Najwyższego z 7 kwietnia 2004 r. sygn. akt III SK 31/04, OSNP 2005 nr 4, poz. 60). Kierowane do Tomasza Michalewicza wezwania zawierały za każdym razem wszystkie ww. elementy, dlatego po jego stronie powstał prawny obowiązek udzielenia odpowiedzi na skierowane wezwania. Tak bowiem wezwania te określały – stosownie do treści art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów - zakres żądanych informacji poprzez zadanie czterech pytań. Cel J 8 skierowanego żądania w przedmiotowej sprawie także został jasno określony w wezwaniach poprzez wskazanie, w związku z jakim postępowaniem żądane są od przedsiębiorcy informacje, a mianowicie w związku z prowadzonym postępowaniem wyjaśniającym w sprawie wstępnego ustalenia, czy Tomasz Michalewicz prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego we Wrocławiu stosuje nieuczciwe praktyki rynkowe, o których mowa w ustawie z dnia 23 sierpnia 2007 roku o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowych (Dz.U. Nr 171, poz. 1206) a także, czy stosuje w obrocie konsumenckim niedozwolone postanowienia umowne, o których mowa w art. 385¹ § 1 k.c. , oraz klauzule wpisane do rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone - co stanowi praktykę naruszającą zbiorowe interesy konsumentów, o której mowa w art. 24 ust. 1 i 2 pkt 1 i 3 ww. ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Termin udzielenia informacji był każdorazowo określany na 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Wszystkie wezwania zawierały również pouczenie o sankcjach przewidzianych w art. 106 i 108 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Kierowane do Tomasza Michalewicza wezwania zostały również skutecznie doręczone. Wskazać należy, iż pierwsze doręczenie wezwania nastąpiło już w dniu 29 lipca 2010 roku, co wynika z pisma Tomasza Michalewicza z dnia 11 października 2010 roku. Wobec zakwestionowania w owym piśmie posiadania statusu przedsiębiorcy wezwanie z dnia 19 października 2010 roku i następne, uzupełnione zostały o stosowną argumentację wskazującą na fakt, iż za przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 pkt 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów uznaje się również osoby fizyczne prowadzące szkoły niepubliczne. Takie wezwania kierowane były na adres wskazany przez Tomasza Michalewicza, jako miejsce wykonywania pracy. Wezwanie z dnia 19 października 2010 roku doręczone zostało w dniu 21 października 2010 roku, co między innymi wynika z pisma przedsiębiorcy z dnia 30 kwietnia 2011 roku złożonego w niniejszym postępowaniu, w którym podważa on trafność argumentacji w nim zawartej. Wezwanie z dnia 26 stycznia 2011 roku zostało zaś doręczone w trybie art. 42§1 k.p.a. w dniu 31 stycznia 2011 roku, to jest na adres siedziby firmy prowadzonej przez Tomasza Michalewicza, która jest jednocześnie miejscem jego pracy, Kierownikowi Biura Obsługi Policealnej Szkoły Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu, która podjęła się oddania przesyłki przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z 6 maja 2010 roku, sygn. akt II GSK 594/09, LEX nr 603724). W świetle ustalonego powyżej stanu faktycznego bezspornym jest, iż pomimo ciążącego na nim prawnego obowiązku udzielenia stosownych informacji Tomasz Michalewicz odmówił jego wypełnienia. Nie można bowiem uznać, aby kwestionowanie przez przedsiębiorcę kompetencji Prezesa Urzędu do skierowania wobec niego odpowiedniego żądania, stanowiło wypełnienie obowiązku określonego art. 50 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów, to jest obowiązku udzielenia określonych informacji. Istotnym jest także, iż Tomasz Michalewicz działał w tym zakresie umyślnie, gdyż co najmniej przewidując możliwość naruszenia przepisu art. 50 ustawy o ochronie konkurencji konsumentów godził się na to, odmawiając przekazania informacji pomimo udzielenia przez Prezesa Urzędu wyjaśnień odnośnie obowiązującego stanu prawnego. Mając powyższe na uwadze uznać należy, iż zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające nałożenie na Tomasza Michalewicza kary na podstawie art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Przepisy dotyczące nakładania przez Prezesa Urzędu kary pieniężnej obejmują swym J 9 zakresem nie tylko nieudzielanie, ale i zwłokę w udzielaniu Prezesowi Urzędu żądanych przez niego danych. Przemawiają za tym przede wszystkim względy racjonalności, wyrażające się sprzeciwem wobec blokowania przez przedsiębiorcę wykonywania zadań organu antymonopolowego. Przekazywanie przez przedsiębiorcę odpowiednich danych służyć ma przede wszystkim sprawnemu i efektywnemu przeprowadzeniu postępowania administracyjnego. Rozwiązanie przewidziane w art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów ma więc na celu zdyscyplinowanie uczestników i ekonomię postępowania prowadzonego w interesie publicznym. Próby uzyskania żądanych informacji od Tomasza Michalewicza w niniejszej sprawie doprowadziły do uniemożliwienia przeprowadzenia stosownego postępowania wyjaśniającego. Kary pieniężne nakładane przez Prezesa Urzędu w związku z nieudzieleniem informacji mają zarówno charakter represyjny (nakładane są za naruszenie ustawowego obowiązku udzielania informacji na żądanie Prezesa Urzędu) jak i prewencyjny (mają zapobiegać podobnym naruszeniom w przyszłości i zniechęcać do naruszania prawa). Samo zagrożenia karą pieniężną, czyli potencjalna możliwość nałożenia kary przez Prezesa Urzędu, nadaje im charakter dyscyplinujący. W interesie publicznym leży zapobieganie sytuacjom, w których przedsiębiorcy poprzez nieudzielenie informacji opóźniają lub uniemożliwiają realizację jego zadań ustawowych. Zgodnie z art. 106 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 50 000 000 euro za naruszenia proceduralne. Nałożenie kary na podstawie tego przepisu odbywa się w trybie uznania administracyjnego, co oznacza, że o ich wysokości decyduje w konkretnej sprawie Prezes Urzędu w oparciu między innymi o kryteria wskazane w art. 111 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów . Stosownie do tego uregulowania przy ustalaniu wysokości kar pieniężnych należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności obecnego i uprzedniego naruszenia przepisów ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów. Ustalając wysokość kary dla Tomasza Michalewicza Prezes Urzędu wziął przede wszystkim pod uwagę stopień jego zawinienia. Tomasz Michalewicz, mimo kilkakrotnego kierowania do niego wezwań, nie udzielił w zakreślonych w wezwaniach terminach żadnej odpowiedzi. Na stopień jego zawinienia, zdaniem Prezesa Urzędu nie może wpłynąć fakt, iż w skierowanym do Urzędu piśmie kwestionował posiadanie przez siebie przymiotu przedsiębiorcy. Tak bowiem, w doręczonych już później dwukrotnie wezwaniach przedstawiono dodatkową argumentację wskazującą na rozstrzygnięcia tego problemu dokonane przez Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów oraz Sąd Najwyższy. Tomasz Michalewicz nie udzielił odpowiedzi również w niniejszym postępowaniu ponawiając argumentację przedstawioną w toku postępowania wyjaśniającego. Ignorowanie, do daty wydania decyzji, wezwań kierowanych przez Prezesa Urzędu mimo, odczytać można jedynie jako wyraźnie lekceważący stosunek do obowiązujących przepisów. Ustalając wymiar kary Prezes Urzędu wziął także pod uwagę fakt, że jest to pierwsze naruszenie przepisów przedmiotowej ustawy przez Tomasza Michalewicza w związku z czym należy położyć nacisk głównie na rolę prewencyjną wymiaru kary. W związku z powyższym, Prezes Urzędu nałożył na Tomasza Michalewicza karę pieniężną w wysokości 2 000 euro (słownie: dwa tysiące euro), co stanowi równowartość 7 920 zł (słownie: siedem tysięcy dziewięćset dwadzieścia złotych). Wartość euro została przeliczona J 10 na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski w dniu 31 grudnia 2010 r., zgodnie z którym kurs euro wynosił 3,9603 zł. Stosownie bowiem do art. 5 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów wartość euro, o której mowa w przepisach ustawy, podlega przeliczeniu na złote według kursu średniego walut obcych ogłoszonego przez NBP w ostatnim dniu roku kalendarzowego poprzedzającego rok zgłoszenia zamiaru koncentracji lub nałożenia kary. W ocenie Prezesa Urzędu wymierzona kara pieniężna jest adekwatna do stopnia zawinienia, zaś jej wysokość jest na tyle dolegliwa dla Tomasza Michalewicza, że skutecznie zapobiegnie naruszeniom ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów przez ten podmiot w przyszłości i spowoduje udzielenie wyjaśnień w postępowaniu wyjaśniającym. Nałożona kara spełni równocześnie funkcję prewencji ogólnej, zniechęcając do naruszania prawa również przez innych przedsiębiorców. Mając powyższe na uwadze należało orzec jak w sentencji. Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy karę pieniężną należy uiścić w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszej decyzji na konto Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie: NBP O/O Warszawa 51 1010 10100078 7822 31000 000. Stosownie do art. 81 ust. 1 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów w związku z art. 479 28 § 2 k.p.c. – od niniejszej decyzji służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, w terminie dwutygodniowym od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – Delegatura UOKiK we Wrocławiu. Otrzymuje: Tomasz Michalewicz Policealna Szkoła Ratownictwa Medycznego LifeMed we Wrocławiu Plac Orląt Lwowskich 20 b 53-605 Wrocław